De Gebakken Peren

Kunnen we “gewoon” verduurzamen? Groene groei?

Of is er een diepere verandering nodig in ons zelfbeeld en wereldbeeld?

Daar spreek ik over met Manu Busschots, oprichter van KlimaatGesprekken en de Deep Change Academy.

Daarnaast praten we over meesterschap, een verschuiving van ego naar eco in midlife, overspannen zijn, klimaatpsychologie en Manu’s fascinatie over de discrepantie tussen wat mensen denken en doen.

Manu is coach en oprichter van De Ondersteen, zijn coachingspraktijk voor coaching op loopbaanvraagstukken en leiderschap.

In 2016 richtte hij KlimaatGesprekken erbij op. Met klimaatgesprekken draaien ze alle principes waarom we maar niet in actie komen helemaal om, en geven ze mensen dmv gesprekken en positieve psychologie handvatten bij het starten en versnellen van hun verduurzaming.

Intussen zijn bij klimaatGesprekken honderden vrijwilligers actief en wonnen ze in 2022 de Duurzame Dinsdagprijs.

In 2020 richtte Manu de Deep Change Academy op om professionals ín de duurzaamheid samen te brengen en te trainen om meer impact te maken. Zijn boek daarover komt in april uit.

Ik hou erg van hoe grondig Manu zijn werk benaderd. En mooi hoe zijn kijk of verduurzamen met elke schakel in zijn pad completer is geworden.

Hij verwoordt heel helder wat ik ook voel; die diepere verandering in ons zijn, onze kijk en tegelijk onze systemen, die nodig is om echt een duurzame wereld op deze planeet te creëren.

Show Notes met 20 lessen

Manu Busschots

De Ondersteen

KlimaatGesprekken

Deep Change Academy

Het boek Van Duurzaamheid naar Deep Change - Handvatten voor moed, zelfzorg en meer impact maken (via link alle info en pre-order optie voor het boek, itt wat we in de aflevering zeggen, zelfs al vanaf maart te verkrijgen!!)

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Mijn vader vond geld vies. Van die visie ben ik later afgekomen. Zonder geld is er niks te investeren in een duurzame wereld.

“Ik ben altijd gefascineerd door de discrepantie tussen wat we weten en wat we doen.”

“Op het moment dat ik iets weet of voel dan is het voor mij heel moeilijk om aan de kant te blijven staan.” Ik wil dan graag iets bijdragen.

Ik kan ‘nee’ zeggen, omdat ik zo duidelijk de ‘ja’ op anderen dingen voel. En doordat ik door schade en schande wijs ben geworden.

Ik ben bijna gevaarlijk optimistisch als je kijkt naar de ondernemersrisico’s die ik heb genomen.

“Mijn eerste 20 jaar ben ik opgevoed door anderen, daarna ben ik 20-30 jaar bezig geweest met mijn heropvoeding. Worden wie ik wil zijn.”

Mijn drive is verschoven van mezelf blijven ontwikkelen en verbeteren, naar hetgeen ik geleerd heb inzetten voor m’n omgeving. “Ik ben van ego-ontwikkeling naar eco-ontwikkeling gegaan.”

Je gezin of je onderneming is een beetje als je eigen koninkrijkje bouwen. Een plek die je neerzet waar alles wat je geleerd hebt en jouw waardensysteem gelden.

Het product kan wel onderscheidend zijn, maar het verschil moet wel dat verschil zijn wat de klant zoekt. De term ‘mannencoach’ werkte niet. Mannen willen niet per se door een man gecoacht worden en vrouwen voelden zich niet aangesproken door deze naam.

Hoe persoonlijker je iets maakt, hoe universeler het wordt. Iedereen is onzeker en zal wat herkennen in je verhaal.

Er is een fysieke limiet aan wat je lichaam aankan, ook als je je werk heel erg leuk vindt.

Overspannenheid is het voorstadium van een burnout.

Het succes van de klimaatgesprekken zit hem in de erkenning van de menselijke aard en het aanwakkeren van intrinsieke motivatie.

Weet heel goed wat je levenslust geeft. Dan wordt werk leuk. Ik heb er 10 jaar naar gezocht.

Denk in ecosystemen en ga waar de interesse ligt. Trek aan levende paarden, niet de dode.

Ik ben van nature toch een trainer en ondernemer, en de organisatie Klimaatgesprekken had juist uitbouwen en stabiliteit nodig.

Hoe moreel is het als we wel alles verduurzaamd hebben, maar er nog steeds een grote ongelijkheid is? En andersom ook, krijg je wel iedereen mee in het verduurzamen, wanneer er zoveel ongelijkheid is.

Ik heb moeite met het begrip duurzaamheid. Het wordt vaak gekaapt voor greenwashing en staat voor mij niet gelijk aan deep change. En regeneratief staat vooral voor eco, daar mist het sociale aspect.

Simpelweg alle energiebronnen vervangen is slechts symptoombestrijding. Er is een grotere verandering nodig in onze relatie met de natuur en elkaar. Deep Change is een soort bescheidenheid in je denken en je relatie met elkaar.

Ondernemers zouden de consument meer als burger kunnen benaderen om zo bij te dragen aan een duurzamere wereld.

Links

Herenboeren

🎥: Biggest Little Farm

📘: Per Espen Stoknes - What We Think About When We Try Not To Think About Global Warming

📙: Manu Busschots - Je eigen managementcoach

📕: Karen Walrond - The Lightmaker’s Manifesto

📗: Katherine Hayhoe - Hoop voor de aarde

📘: Joanna Macy & Chris Johnstone - Actieve Hoop

📙: Manu Busschots - Van Duurzaamheid naar Deep Change - Handvatten voor moed, zelfzorg en meer impact maken

Hoe verander je de buitenwereld? Door innerlijk werk te doen.

In deze aflevering is Helene Spork te gast. Met haar bedrijf Get In Place zou je haar executive coach kunnen noemen. Of systemisch werker of geomantisch consultant.

Maar liever laat ze mensen zelf invullen wat ze voor hen betekent. Dan komen ze met de mooiste dingen: Kartrekker. Teacher in gratitude. Leermeester. Mogelijkmaker. Tovenaar. Dat vindt ze geweldig.

Uiteindelijk gaat het haar erom, dat mensen ontdekken, dat er eigenlijk maar bar weinig buiten henzelf te veranderen valt. En dat innerlijk werk, met welke methode ook, de wereld verandert.

En daar hoop ze op. Ze droomt van een wereld, die Glen Albrecht het Symbioceen noemt. De wereld, waarin we bloeien zonder sporen na te laten. Dát vindt ze nou duurzaam ondernemen.

In dit gesprek hebben we het over

traumaverwerking en hoe echte duurzaamheid moet starten vanuit overvloed;

over het opbouwen van een enorme toolkit, systemisch werk en geomantie;

en over kantje boord op de hartbewaking liggen,

haar onbegrip voor regels en het belang van het hebben van de juiste woorden.

Helene heeft in haar 25 jaar ondernemerschap behoorlijk wat gebakken peren meegemaakt, maar toch vindt ze zelf dat ze gebakken zit. Ze belichaamd een enorm vertrouwen dat het goed is. Die overvloed zie je in hoe ze in het leven staat en hoor je aan de manier hoe ze elke vraag beantwoordt.

En ze doet er alles voor om elke ondernemer, die haar pad kruist, een flinke zet in die richting te geven. Of dat nou met een paar goede gesprekken is, met een retreat, een landclearing of dat ze een verhaal mag schrijven over hun essentie.

Speciaal voor peers die blij worden van dit gesprek, heeft Helene een retreat in de aanbieding: Beyond Business as Usual.

Drie dagen op Terschelling vol plezier en ontdekkingen over hoe je naar volste tevredenheid ècht duurzaam onderneemt. Of een volle week op een paradijselijk plekje in Toscane.

Eerst even uitproberen hoe ze werkt? Begin dan met een dag systemisch werk: de kracht van je eigen plek.

Je leest er alles over op: www.getinplace.nl

Met code BAKPEER krijg je zomaar 25% korting op de vermelde investeringen.

Show Notes met 16 lessen

Helene Spork

Get In Place

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

“Als kind was ik behoorlijk op mezelf. En daar was ik heel tevreden mee.”

Ik had een onbegrip voor regels. Wat maakt dat we die regels zo in elkaar zetten dat je ze het allerliefst wil overtreden?

Je kan niet zomaar aan alles beginnen. Sommige dingen passen gewoon niet bij je. En dat is oké.

Ik hoef het niet te snappen om te zien dat het werkt.

“Mijn dogma is dat ik nooit dogmatisch wil worden.” Ik ben altijd op zoek naar iets wat mijn overtuigingen tot dan toe kan ontkrachten.

Als ik ergens klaar mee ben dan zoek ik de snelste weg om het af te ronden.

“Mijn belangrijkste principe is dat ik mensen vertrouw.”

Mijn belangrijkste les uit de tegenslag was dat als je mensen wilt vertrouwen, je dan een vette reserve in je hart en op de bank moet hebben. Je moet kunnen incasseren.

“Al mijn plannen komen uit mijn hart en ik werk ze uit met mijn hoofd.”

Bij de behandeling van trauma’s proberen we de persoonlijke last eraf te halen. Een trauma kan ook van het systeem zijn.

Het woord trauma werd vroeger niet gebruikt en nu wel. Dat betekent dat trauma’s op het bord van de nieuwe generaties komt die trauma’s wel erkennen.

Met (duurzaam) ondernemen vind ik het lastig dat wetgeving voorschrijft dat een B.V. winst moet draaien. Waarom niet quitte draaien? De vraag wordt gevoed door dezelfde tekortkomingen.

Ik zou wel eens willen dat we 100.000 coaches hadden die het tekort in een ieder zouden kunnen oplossen. Als de consument en masse stopt met kopen, wordt het niet meer gemaakt.

Het inheemse scheppingsverhaal van Skywoman start vanuit overvloed. In het verhaal van Adam en Eva zit het tekort al ingebakken.

Mijn (kapitalistische) ideeën/ervaring van ‘het hebben van een tekort’ is verdwenen na mijn opname in het ziekenhuis.

Solastagia: "the homesickness you have when you are still at home" and your home environment is changing in ways you find distressing.

LINKS

KULA Society

KW9

Skywoman Origin Story

📙: David Graeber - The Dawn of Everything

📕: Neil Howe - The Fourth Turning is Here

📗: Robin Wall Kimmerer - Braiding Sweetgrass

📘: Glenn Albert - Earth Emotions

Hoe verander je een agency van 45 man naar bedrijf dat een platform bouwt? Dat vraagt andere dingen van je medewerkers? Hoe navigeer je dat dan niet voor iedereen plek is?

En hoe ga je om met de grote tegenslagen in het leven? En hoe dat op scherp zet wat belangrijk voor je is.

In deze aflevering is Steven Lammertink te gast. Steven is co-founder van The Cirqle, een influencer marketing platform dat grote merken helpt om met influencers te partneren in hun marketing. En dat werkt zeer effectief.

Ze begonnen als agency dat bedrijven hielp dat te doen en zijn onlangs geswitcht naar een platform dat bedrijven in staat stelt dat zelf te doen. En dat gaat opeens heel hard.

In dit gesprek hebben we het over die transitie van een agency naar een platform en hoe dat andere dingen van medewerkers vraagt.

En, over hoe dat ook betekende dat ze mensen moesten laten gaan en hoe dat was.

We spreken ook over hoe Steven door een serie grote tegenslagen in het leven realiseerde wat hij belangrijk vindt en hoe hij ernaar ging handelen;

En over het cultuurverschil in ondernemerschap tussen Nederland en de VS.

Ik vind het erg inspirerend hoe groot Steven denkt. En zo knap hoe hij bereid is om het product continu en tot in de kern aan te passen, totdat hij iets heeft wat echt is wat de klant wil. Beide dingen waar ik wel wat meer van kan gebruiken.

En, hoewel jammer dat het moest, knap hoe hij die enorme stapel uitdagingen heeft genavigeerd. Opdat we allemaal meer kunnen gaan leven naar wat we belangrijk vinden, zonder diezelfde uitdagingen nodig te hebben!

Veel plezier met luisteren! Hier is Steven Lammertink, van The Cirqle.

Show Notes met 21 lessen

Steven Lammertink

The Cirqle

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Ik kwam er vrij snel achter dat loondienst niet de weg was om snel geld te verdienen.

Mijn ouders gaven me mee dat integriteit, vertrouwen en er zijn voor elkaar belangrijke waarden waren.

In mijn studietijd in Rotterdam heb ik geleerd om te poetsen en niet alleen maar te lullen.

Tijdens mijn bachelor was er amper ruimte voor mijn bedrijf naast de studie. Ik ging voor de zesjes om beide draaiende te houden.

In Amerika heb ik geleerd om op veel grotere schaal te denken.

Ik wilde een master doen van een jaar en niet meer, want ik wilde zo snel mogelijk weer dingen gaan bouwen, bedrijven en mensen helpen net als in Amerika.

Ik leerde bij Adobe dat ik praktisch gezien weinig kon. Engineering is hardcore. Maar ik had wel veel oog voor design.

In al mijn bedrijven heb ik gezocht naar mensen en co-founders die (technisch) onderlegd waren om mijn kwaliteiten aan te vullen.

Ik ben erachter gekomen dat ik vrij dominant ben in wat ik wil. Dat moet wel passen in de samenwerking.

Alignment op missie en visie tussen founders is heel belangrijk.

De buy button die we als eerste maakten bleek later niet eens nodig te zijn. Het bleek juist een extra stap waar een simpele affiliate link voor de bloggers genoeg was.

Door veel te praten met klanten kom je steeds dichterbij hun pijnpunten en waar je het beste bij kunt helpen om hun bedrijf op te bouwen.

Europa is lastig, omdat het veel landjes en marktjes zijn. Amerika is makkelijk, omdat het een hele grote markt is.

Ik denk niet dat je gedragsverandering van je klanten moet vragen. Je product moet passen in hun gedrag, dat levert veel sneller tractie op.

Bij grote klanten verkochten we onze diensten met het Agency Model, maar dat werkte niet. We wilden te snel, te grote en teveel klanten met The Cirqle. Dat was met dit model niet te managen.

In 2019 zat ik 50 keer in het vliegtuig naar New York om met klanten te praten. Dat was te heftig.

Corona, kopzorgen op werk, de ziekte van mijn moeder en meer. De combinatie zorgde ervoor dat ik ging nadenken over wat ik wilde.

“Ik wil niet leven in een soort staat van: Oh was mijn moeder er nog maar of woonde ik maar in New York. That’s life.”

“Ik wil vooruit en door kunnen, en vooral omhoog kunnen.”

Ik wil ergens overheen kunnen stappen in plaats van dingen weg te stoppen en doorgaan.

“Ik vind het belangrijk om nu ervaringen op te doen. Ook omdat ik weet dat mijn moeder dat onwijs mooi vond.”

LINKS

📙: What they don’t teach you at Harvard Business School - Mark H. McCormack

📕: Die With Zero - Bill Perkins

📗: Frank Slootman - Amp It Up

📘: Peter Thiel - Zero to One

Guy Kawasaki

Deze week geen nieuwe aflevering, maar een goed excuus om een van mijn favorieten van de 2e 10 afleveringen nog eens onder de aandacht te brengen.

Deze aflevering met Tom Elffers is een van de populairste van allemaal. En het is er ook een die ik vaak noem als een waar we in het gesprek precies de sweetspot raken in de mix tussen persoonlijk en zakenlijk.

We hebben het over zijn depressie en daarop volgende zelfonderzoek, zijn visie op visie-ontwikkeling, en het opbouwen van een klantenkring als coach.

Veel plezier met (nog eens) luisteren!

Tom Elffers is coach en visie-ontwikkelaar. En wat voor een. Hij wordt zó vaak aanbevolen en ik kom aan de lopende band mensen tegen die lovend over hem spreken. Tom kijkt holistisch en werkt met modellen als Het Matje, De Innerlijke Familie en de Creatiespiraal.

In dit gesprek hebben we het over zijn eigen zelfonderzoek naar aanleiding van zijn depressie; over zijn ontdekking dat coach hetgeen bleek te zijn wat hij voor andere wilde betekenen; en over hoe hij door de jaren heen zijn klantenkring heeft opgebouwd.

Tom is onbevangen accepterend en oprecht geïnteresseerd in iemands verhaal en welzijn. Praten met hem is zo vrij van oordeel dat het voelt als thuiskomen. Ik vind het inspirerend hoe hij zijn eigen ontwikkeling vormgeeft en hoe positief hij in alles staat. Heel erg bedankt Tom, voor dit mooie gesprek!

Giveaway: Vond je dit nou een leuk gesprek en denk je "dit deel ik graag online". Tag dan De Gebakken Peren even. Als bedankje verloot ik een exemplaar van Tom's boekentip - 'Het Matje' - onder degenen die het delen. Of als je liever een ander boek uit m'n online Boekenkast hebt dan kan dat natuurlijk ook.

Tom Elffers

Tom's website

Tom's nieuwsbrief

Show Notes

Bijbehorende blog: Golden Circle Translation

Boekenkast

Shots of Strategy in je inbox

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

Ik heb nog steeds vaak de behoefte om me na drukte terug te trekken. Maar intussen ken ik mezelf beter en weet ik dat ik die behoefte heb. Plus ik kies nu zelf vaak de context en daarin is die ruimte er.

Toen ik depressief raakte wilde ik alleen zijn. Onder mensen blokkeerde ik. Alleen, wanneer ik alleen was ging ik het ook echt voelen. Dat maakte het weer naar.

Mensen uitpluizen heb ik altijd leuk gevonden. Pas later begon ik het ook bij mezelf leuk te vinden.

De burnout klapt vaak in de vakantie, als je lichaam ruimte voelt om te gaan ontspannen. Mijn zomer was dat jaar zo druk dat het pas klapte toen ik aan de studie wilde en m'n lichaam aangaf "Ho eens even".

Wat je in je omgeving ziet krijg je er interesse voor.

Soms moet je iets even echt niet leuk vinden om de impuls te krijgen om te stoppen.

Ik herkende na verloop van tijd wel wat er was, maar ik erkende nog niet dat ik er iets mee moest. Ik had daar een diagnose voor nodig en moest echt door iets heen.

Ik raakte de bodem. Gek genoeg gaf dat een ontspannen gevoel. Dit was het. Erger wordt het niet. Ik was er altijd zo hard van aan het wegrennen, maar dat had niks geholpen. Daarmee hoefde ik dus even niet meer hard te werken.

Om ontmoetingen minder spannend te maken, besloot ik om telkens aan het begin voor te stellen dat we eerst elkaar ons levensverhaal zouden delen. Openheid was een voorwaarde voor echt contact en ontspanning.

"Wat kun je nu al?" werd me gevraagd. "Ik kan open verhaal houden, heel goed luisteren. Zo'n iemand noem je denk ik een coach." Datgeen wat ik zelf nodig had was ook wat ik heel goed anderen kon en wilde geven.

Ik durfde de aanpak (die ik ook voor mezelf nodig had) voor te stellen aan de klant omdat ik ook door mijn mentoren gesteund werd in die overweging.

Why: In een bepaalde omgeving voel je je het fijnst? Dat is wat je de wereld gunt. How: Hoe ben je wanneer je jezelf bent? What: Wat is de vorm die daarbij past?

Pay-as-you-feel was mooi. Maar achteraf gezien deed ik dat ook vanuit een onzekerheid om een prijs te kunnen vragen voor m'n werk. Intussen heb ik meer geleerd over prijzen, de markt en met name ben ik zelf m'n waarde gaan zien. Ik kan nu in rust m'n prijzen noemen.

Ik moest m'n eigen onderzoek aangaan. Maar hoewel ik niet anders kon, ik had toch autonomie. Ik mocht het dus doen.

Ik heb zo vaak mogen onderzoeken waar een frustratie vandaan komt dat het inmiddels een patroon geworden is waar ik in kan vertrouwen. Dat maakt het, in plaats van eng of spannend, juist leuk en interessant.

Soms is iets kleins of iets fysieks de oorzaak waarom ik me niet prettig voel. Maar als je dat (nog) niet weet kun je daar eerst een heel drama van maken.

Je bent er aan toe wanneer je er aan toe bent. Stap 1 is altijd jezelf op het matje roepen. Het willen bestuderen.

Door mijn rol als tafelvoorzitter bij KULA had ik steeds nieuwe mensen aan wie ik kon delen dat ik coachte.

Na 5 jaar was er écht het vertrouwen opgebouwd dat er genoeg klanten binnen zullen blijven komen.

Ik ben vaak op zoek geweest naar nieuwe mensen, maar vaak kwamen door mijn acties juist oude mensen weer op de lijn dat ze weer behoefte hadden.

Ik realiseerde me dat een nieuwsbrief schrijven belangrijk was, maar dat ik er ook vaak geen zin in kon hebben. Ik ben het toen weer leuk voor mezelf gaan maken door er een dagje uit van te maken. Wandeling, leuke plek, bakje koffie.

Ik realiseer me ook dikwijls dat de vraag waar iemand mee zit iets is waar ik niet bij kan helpen. Dat toegeven is zo fijn. Natuurlijk voor de ander, want ik gun diegene iemand die het kan overzien. Maar ook voor mezelf.

Ik heb gevonden wat ik - voor nu - denk m'n hele leven te willen doen.

Links

Video: Simon Sinek - Golden Circle (Why-How-What)

Boek: Korrie de Vet & Tom Kniesmeijer - Het Matje

De Innerlijke Familie

Boek: Tara Brach - Radical Acceptance

Gedicht (eind ervan, van anonieme bron nav brieven van Rainer Maria Rilke):

Het komt erop aan alles te leven.

Als je de vragen leeft,

leef je misschien langzaam maar zeker,

zonder het te merken,

op een goede dag

het antwoord in.

Mensen

Korrie de Vet (ForEverybody)

Jojanneke de Vet (Heel Aandachtig)

De Universiteit

KULA en oprichters Jasper Mutsaerts, Kurt Hamming, Wietske de Bruin

Vincent Karremans (Magnet.me)

FC De Krachtpatsers

Inspiratiebronnen: Mensen die in hun werk eerst het contact maken:

Thomas Welcker van BamBoek → Boekhouder.

Rosalien Derkinderen → Fotografe van kleine grote dingen

Marielle Horst-Gussenhoven van Wholebrands → Strategiemarketing & Conceptontwikkeling

Hoe kom je erachter waar diepe karaktereigenschappen van jou vandaan komen? En kun je eraan werken?

Dingen als je moeite om grenzen te stellen. Of ruimte in te nemen?

Xander Beks ging aan de slag met systemisch werk en familieopstellingen. Hij vond dat de bron ervan lag in het overlevingsmechanisme dat zijn ouders hadden doorgegeven hadden gekregen van hun ouders.

Xander is de oprichter van I4NATURE, een coöperatie die de kracht en creativiteit van jongeren verbindt aan de complexe uitdagingen die afkomen op hedendaagse organisaties, die in sectoren zitten die aan de natuur raken.

Daarnaast is hij initiatiefnemer achter De Oogst van Overmorgen, een programma waar jonge gedreven boeren, ondernemers en young professionals hun pad en rol vinden in de verduurzaming van het voedselsysteem.

We hebben het dus over systemisch werk en familieopstellingen.

Maar ook over de kracht van het verbinden van verschillende generaties; en over incasseren, landbouw, het leger, en Noord-Ierland.

Xander verbindt van alles aan elkaar. Hij bouwt bruggen tussen oud en nieuw.

Want hij mag dan intussen een andere kijk hebben op de sectoren waar hij zolang in gewerkt heeft.

Wat ik zo mooi vind, is hoe hij hen met dezelfde verbindende liefde verder wilt helpen en een plek creëert waar zij samen kunnen komen met zij die de nieuwe weg ingeslagen zijn.

Dank Xander, voor je openheid in dit mooie gesprek, en voor je werk.

Show Notes met 17 lessen

Xander Beks

I4NATURE

De Oogst van Overmorgen

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Ik zocht altijd de grens op en wilde alles zelf doen. Het ondernemende zat er al vanaf jongs af aan al in.

Ik ben opgegroeid met een “mensenmens-gevoel”. Dat vind ik heel belangrijk en heb ik echt aan het opgroeien in Brabant overgehouden.

Ik heb moeten leren leren. Achteraf ontdekte ik dat ik dyslectisch, hoogbegaafd en -sensitief ben. Alles waar een boek voor nodig was ging niet.

Ik ben jongerenwerk in cross communities gaan doen. Daar heb ik geleerd over gedragspatronen en empatisch vermogen van mezelf, maar ook over conflict, geloof en gemeenschapszin.

Het doen van een opleiding voor familieopstellingen en mijn eigen familieopstelling die daaruit volgde waren grote mijlpalen in mijn leven.

Uit een familieopstelling vloeit inzicht en daar kun je mee aan de slag. Ik leerde in mijn familieopstelling over de rol van mijn grootouders bij de NSB.

Mijn ouders hebben moeten dealen met de trauma’s van de oorlogstijd. Zij hadden geleerd voorzichtig te zijn en niet teveel op te vallen. Later werd ik me er bewust van dat dat ook in mijn opvoeding terugkwam.

“Mijn empathisch vermogen zie ik echt als een gave en cadeau.”

Ik kan nog niet zeggen dat ik heel goed ben in grenzen stellen. En soms is het grenzen loslaten juist krachtig om een gesprek verder te brengen in mijn werk.

Ik heb bij boksen en van ervaringen in het verleden geleerd dat incasseren heel waardevol kan zijn.

Mijn boksleraar vroeg me altijd: “Waarom doe je altijd je ogen (letterlijk) dicht?”

“Als je wilt ondernemen moet je ruimte durven nemen.”

Over reservist-zijn: “Ik ben op de appèlplaats bevorderd waar mijn opa geïnterneerd zat.”

Mijn fascinatie voor jongeren komt van mijn eigen onbenutte potentieel van vroeger.

Jongeren zijn de vertegenwoordigers van de nieuwe en zich snel ontwikkelende wereld. We moeten hen en hun kunde serieus nemen.

In het samenbrengen van bedrijven en jongeren is het essentieel om beide partijen goed voor te bereiden en jongeren als volwaardige gesprekspartners te zien.

De overheid en het onderwijs zijn qua organisatie nog erg ingedeeld in een ‘harkjes-structuur’. Er zit wel verandering in.

LINKS

Boek: Out of our minds - Sir Ken Robinson

Britain’s Got Talent (”Iedereen krijgt een podium en applaus. Dat ontroert me. Je ziet de persoonlijke ontwikkeling van mensen als ze een keer zichzelf mogen zijn.”)

Hoe begin je met een voedselbos?

Hoe ga je om met het diepe? Geloof je dat je het hoe dan ook wel redt?

En hoe ga je van de effecten van klimaatverandering snappen, ze ook voelen.

In deze aflevering is Bart van Beuzekom te gast. Bart is oprichter van Scave, een regeneratief agroforestry bedrijf met enkele hectare in Nederland bij Waddinxveen, en bijna 200 hectare in Portugal.

Door regeneratief te werken vergroten ze de biodiversiteit op het land, én slaan ze CO2 op in het land. Plus, ze verbouwen eten en veel verschillende soorten, zodat ze economisch weerbaarder zijn.

Naast Scave heeft Bart nog twee bedrijven: Food.mills in de food tech, om de producten van het land te verwerken, en Mesa om carbon credits te verkopen.

Wat je snel door zult hebben wanneer je luistert naar Bart is dat hij én heel groots én heel associatief denkt.

Hij ziet het grote plaatje en hoe dingen met elkaar verbonden zijn. Heel knap om zo boven de complexiteit van de wereld uit te kunnen stijgen.

En mooi hoe de lijn van het gesprek soms naar voren en terug in de tijd schiet om vervolgens weer precies op z’n plek te landen.

We hadden nog uren door kunnen gaan, en misschien doen we dat nog een keer, maar dank voor dit mooie gesprek Bart!

→ Mocht je de CO2-uitstoot van jezelf of van je bedrijf willen compenseren, dan kun je via Bart’s projecten met Scave carbon credits kopen. Stuur hem een email op [email protected] als je interesse hebt!

Veel plezier met luisteren, hier is Bart van Beuzekom.

Show Notes met 20 lessen

Bart van Beuzekom

Scave.World

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Bij ons aan de keukentafel werd het verwacht dat je een mening had en dat die logisch en consistent was.

Van mijn vader leerde ik visie: waar verwacht je dat de wereld over 10, 15, 30 of 100 jaar is?

Van mijn moeder leerde ik focus. Dat kan ook betekenen dat je met dingen moet stoppen als ze niet goed gaan.

Ik lees veel en wat ik lees implementeer ik. Eerst praat ik erover met mensen en daarna pas ik mijn levensstijl aan.

Toen ik als econometrist werkte leerde ik dat een paradigm shift (wordt niet gemeten, kan je niet zien) niet uit data kan worden gehaald. Je bent gelimiteerd door data. Het is je enige kennisbron.

Dankzij de Michel Thomas Methode heb ik snel de basis van talen geleerd.

Zodra je directeur wordt, dan moet je directie geven. Dat kun je niet wanneer je ook creatief bent. En dat lukt niet in het dagdagelijkse van directie geven en moet je echt een volle dag voor nemen.

Ik leerde over syntropische landbouw dankzij een video van Ernst Götsch die een vriendin me liet zien.

Ik ben gestart met een Excel-model, en daarna op verschillende stukken land gaan testen, testen en testen met syntropische landbouw.

Een check om te zien of ik nog op de goede weg was met landbouw was door alle grote wereldproblemen (zoals beschreven door de Verenigde Naties en Wikipedia) op te schrijven. Daar feiten van gemaakt en aan elkaar gelinkt. Wat zorgt voor wat? De root causes waren: social justice, energietransitie en landbouw. Ik zat nog goed.

Ik heb mezelf aangeleerd dat ik vijf keer zo hard kan leren als ik moeilijke keuzes maak. Ik ga er altijd vanuit dat ik in ieder geval een zesje haal.

Ortec opzetten heb ik niet gedaan in een ‘makkelijker’ land, zoals Nederland of Denemarken. Brazilië was echt een grote uitdaging.

Absorberen, leren en dingen doen leerde ik vroeger door het reizen met mijn ouders. Ditzelfde gevoel ervaarde ik weer toen ik zelf een huis ging kopen. “Wow, wat kan ik veel leren als het moet.”

Ik loop nu tegen het limiet aan van hoeveel ik kan leren van vele zaken tegelijkertijd: verschillende bedrijven en een veranderend persoonlijk leven door mijn scheiding.

Ik verschuif nu mijn focus van hier leren (in contact zijn met mijn lichaam en gevoelens) naar daar (de omgeving) leren.

Ik wilde een mooie wereld voor mijn kinderen achterlaten, maar klimaatverandering gaat zo snel dat het intussen ook gaat om een mooie wereld voor mezelf.

“Als ik nu langs een productiebos loop dan voel ik dat het een productiebos is. Het is een woestijn, maar je kan het alleen niet zien.”

“Ik wil elke dag de belangrijkste stap van die dag zetten en daar wil ik tijd voor hebben.”

“Mensen willen met mensen werken, dus mensen willen mensen kopen.”

“Als een boekje zegt: Het is gezond. Dan ga ik het testen.”

LINKS

📙 Drawdown: Het meest veelomvattende plan om klimaatontwrichting te keren - Paul Hawken

📕 Regeneration: De klimaatcrisis opgelost in één generatie - Paul Hawken (Maar lees eerst Drawdown, want dat is de wetenschappelijke basis)

📗 Regenerative Agriculture - Richard Perkins (alle facetten van regeneratieve landbouw en hoe je het toe moet passen)

📙Regeneratieve Landbouw - Dietmar Näser (onmisbare concrete kennis)

📕The Dawn of Everything - David Graeber & David Wengrow

📗Eat for Health - Joel Fuhrman

Video: Life in Syntropy - Ernst Götsch

Mensen: Erwin Westers

Wat is er voor nodig om met onze samenleving echt binnen de planetaire grenzen te leven?

Hoe vraagt dat een wezenlijk ander zelfbeeld als mens?

Wat doe je als je plotseling bijna al je zicht verliest?

In deze aflevering is Marnix Kluiters te gast. Marnix is de host en oprichter van de Ecosofie Podcast.

Hierin interviewt hij nu al 5 jaar lang experts uit de wetenschap, de journalistiek, de politiek en het bedrijfsleven, die een visie hebben op verduurzamen en op hoe we als samenleving echt binnen de planetaire grenzen kunnen leven.

De zoektocht naar niet alleen de kennis en de wetten van het huis, maar ook naar de wijsheid van het huis.

Wat me vanaf de eerste aflevering die ik van Marnix luisterde aansprak, was de diepgang op de inhoud die hij opzoekt. Hij vraagt echt ver door.

En dat is nodig. Het duurzaamheidsvraagstuk is niet simpelweg even wat nieuwe techniek ontwikkelen zodat we alles CO2-neutraal kunnen produceren.

Het is zoveel complexer en dat vraagt echt dieper graven.

Ik kan de Ecosofie Podcast dus van harte aanbevelen. Mijn favoriete afleveringen zijn die met Wouter van Noort (#99) en die met Chi Chiu (#78).

Dank je wel Marnix voor dit leuke gesprek en al je het werk dat je al voor de duurzaamheidstransitie hebt gedaan.

Veel plezier met luisteren! Hier is Marnix Kluiters.

Show Notes met 29 lessen

Marnix Kluiters

Ecosofie

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Ik heb eigenlijk heel lang gedacht dat een studie precies zou aansluiten op een vacature.

Net als dat ik liever nog even wegkeek voor de waarheid rondom mijn oogaandoening, zie je dat in de duurzaamheidstransitie ook. Ik kan hier daardoor wel begrip voor hebben.

In de mensenmenigte rondom een rel na een voetbalwedstrijd (Feijenoord - Rome, 2015), merkte ik hoe kwetsbaar ik was geworden zonder zicht. Én ik merkte tegelijkertijd hoe helpend mensen zijn.

Ik ben er eigenlijk altijd heel strijdbaar in geweest. Laten we het beste ervan maken.

Joost liet me zien dat hij gewoon dingen beter kon dan ik. Leven hoefde dus helemaal niet slechts een afgeleide van een goed leven te worden.

Ik ben wel afhankelijk van luisteren, dus ik kan maar 1 ding tegelijkertijd. Dus ben ik ook meer gefocust aan het werk.

Ik moet blind vertrouwen op de ski-instructeur die mij met commando’s helpt om de berg af te skiën. En tegelijkertijd moeten zij heel goed luisteren naar hoe ik begeleid wil worden.

Toen ik ervaarde dat ik weer kon skiën dacht ik dat ik weer alles kon.

De mensen die ik uitnodigde vonden het ook leuk om een keer écht de diepte in te kunnen gaan ipv alles telkens in 1 minuut te moeten zeggen.

Waar ecologie de kennis van het huis is, economie de wet van het huis, gaat Ecosofie over de wijsheid van huis.

Een mede-ondernemer vroeg me wat ik moest doen om te starten. Een mail sturen. Ik zag hem een maand later weer en daarvoor moest het gebeurd zijn. Dat deed ik.

Ik verdiep me goed in mijn gasten. Naast veel lezen maak ik een vragenstructuur en zorg ik dat ik die uit m’n hoofd ken. Maar tijdens het gesprek hou ik die er niet bij.

“Het is alsof jij precies weet wat de gast wil gaan zeggen en er in het gesprek voor zorgt dat de luisteraar het ook snapt.”

Het lijkt me heel erg leuk om in de toekomst ook mensen te interviewen waar ik het heel erg niet mee eens ben. Ik wil daarvoor wel steviger in de wedstrijd zitten.

Toen ik zei dat ik naast 3 dagen in dienst slechts 2 dagen per week voor mezelf werkte, corrigeerde een goede vriend me dat dat eigenijk 4 dagen per week en dus 7 in totaal was. Dat was twee weken voordat ik een hersenschudding kreeg.

De stap om helemaal voor mezelf te gaan vond ik doodeng. Het scheelde dat ik als freelancer door kon gaan bij Van Lanschot Kempen. En het dwong me veel beter na te denken over de business case van Ecosofie.

Van Marten Scheffer: Verandering loopt vaak niet lineair. Een eens veerkrachtig systeem wordt beetje bij beetje instabieler, waardoor het op een gegeven moment een kleine schok kan kantelen.

Van Chi Chiu: Voor bereidheid tot verandering moeten naast de biologische basisbehoeftes ook de psychologische basisbehoeftes bevredigd zijn: Binding, competentie en autonomie.

Een duurzaamheidstransitie moet dus beginnen bij mensen een gevoel van waardigheid geven.

Als je iets doet waar je in gelooft en echt van waarde is, dan moet het mogelijk zijn om er ook geld aan te verdienen.

De natuur kent geen afval. Alles wat ergens vandaan komt, gaat ook weer ergens heen. Wij gooien nu materialen echter wel na een keer gebruiken onbruikbaar weer weg.

Van Katrien Termeer: Als we erachter komen dat iets niet klopt, willen we transities die snel, diepgaand en systeembreed zijn. Die drie gaan eigenlijk nooit samen. Small wins leiden tot systeemverandering. Startend met de diepgaande stap.

Als je licht afneemt ipv lampen, dan heeft de producent de prikkel om lampen te produceren die langer meegaan en zuiniger zijn.

Ik denk dat we eerst het systeem goed moeten neerzetten door het juiste te belasten, en dat we op kleinere voet moeten gaan leven.

“We zijn iedere keer technologie aan het ontwikkelen om een technologisch probleem op te lossen.”

De transitie vraagt echt een andere manier van kijken naar wat een goed leven is en naar wat de positie van de mens is als onderdeel van het ecosysteem.

Ik vraag me af of we wel helemaal kunnen berekenen wat de natuur allemaal van waarde voor ons creëert. Veel simpeler is het om die intrinsiek te gaan waarderen.

We moeten meer de natuur in en veel minder vluchtig leven.

Duurzaamheid is niet alleen voor de activisten. De kernprocessen van reguliere bedrijven moeten ook écht verduurzamen.

LINKS

Aflevering: 2. Strijden voor een duurzame toekomst met Martijn Visser

Joost van Loon

Babbage

Aflevering: 88. Een hack tegen winstmaximalisatie met Gijsbert Koren

Boek: Mark Siegenbeek - Is dit het nou?

Eindbazen Podcast

Aflevering: 1. Ecofilosoferen met Henk Oosterling

Aflevering: 5. Impact maken op de beurs met Feike Sijbesma

Planetaire Grenzen Framework

Jesse Frederik - Waarom stoppen met economische groei een slecht idee is

Aflevering: 100. Rob Jetten over klimaatrechtvaardigheid en de uitdaging na 2030

CTalents

Sandra Ballij

Van Lanshot Kempen

Podcast: Goed Doen

Aflevering: 63. Kantelpunten met Marten Scheffer

Aflevering: 78. De homo collaboratus met Chi Chiu

Thomas Oudman

Aflevering: 114. De Chinese grondstoffenrotonde met Jeff Amrish Ritoe

Aflevering: 82. Kleine stappen voor grote verandering met Katrien Termeer

Aflevering: 105. Zonder dier heeft de hele wereld voedselplezier met Jaap Korteweg

Aflevering: 25. Een economie zonder afval met Thomas Rau

Aflevering: 81. Groeien binnen grenzen met Barbara Baarsma

Aflevering: 116. Systeemverandering tegen klimaatverandering met Heleen de Coninck

Aflevering: 99. Wat wil die natuur eigenlijk? met Wouter van Noort

Video: Derek Sivers - How to start a movement

Docu: VPRO Tegenlicht - Rendement van Geluk

Aflevering: 69. De betekeniseconomie met Kees Klomp

Kees Klomp

Boeken: Cal Newport - Digital Minimalism; Deep Work; World Without Email

Nieuwsbrief: Future Affairs van Wouter van Noort

Aflevering DGP: 56. Gijsbert Koren van We Are Stewards over steward-ownership, doorzettingsvermogen, het afwikkelen van een bedrijf en de magische wereld van geur.

Aflevering DGP: 38. De 6 boeken die mijn denken over ondernemerschap en de wereld het meest hebben gevormd.

Ouders! Verdelen jullie de zorgtaken thuis gelijkwaardig?

Waarom is het zo lastig om het over die verdeling te hebben?

Gelijkwaardig ouderschap. Daar heb ik het in dit gesprek met Ragna Heidweiller over.

Ragna coacht professionals in carrière- en zingevingsvraagstukken, veelal jonge ouders, en helpt hen naar een lichter leven en zinvol werk.

Daarbij ziet ze dat de ongelijke verdeling van zorgtaken veelal tot problemen leiden. De meesten zijn het wel voornemens, maar in de praktijk lukt het de meerderheid toch niet.

Het greep haar aan en besloot er 2 boeken over te schrijven: “In voor en tegenspoed, zolang jij de afwas doet”. En het bijbehorende werkboek om naar de ideale rolverdeling te komen.

Het is een beladen thema. De culturele norm en verwachtingen drukken nog steeds op zowel de vader als de moeder.

Daarnaast zijn die eerste jaren als ouder super zwaar. Je bent moe en gestresst. Dan is het moeilijk om beheerste gesprekken te voeren.

Sterker nog, het is al moeilijk om die behoefte echt te voelen en er woorden aan te geven.

Ragna weet dit subliem - zowel confronterend als ook ontwapenend - bespreekbaar te maken. Het boek is een grote show van herkenning.

Daarnaast hebben we het over hoe vroege ervaringen je vormen. En over Ragna’s zoektocht naar haar vak als coach.

Ik gun iedereen een thuis waarbij er ruimte is voor ieders behoeften. Thuis zijn moet geen strijd hoeven zijn.

Stel je voor dat we dat in alle huishoudens weten te fixen. Hoe zouden we ons dan daarbuiten gedragen? Hoe groeien kinderen dan op?

Dank Ragna, voor je werk en voor dit mooie gesprek!

Show Notes met 21 lessen

Ragna Heidweiller

Ragna Indra (website)

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Het verlies van mijn vader heeft me op jonge leeftijd doen inzien hoe kwetsbaar het leven, en hoe groot liefde is.

“Ik was een braaf kind. Ik kleurde aardig binnen de lijntjes.” Er was niet zoveel ruimte thuis bij mijn vader om gek te doen en risico’s te nemen.

Ik leerde vanuit huis uit dat het belangrijk is om jezelf nuttig te maken en dat geluk niet vanzelfsprekend is. Toen ik 15 jaar was, wilde ik al het verschil voor anderen kunnen maken.

Voor ik bij het coachen uitkwam, had ik een enorme zoektocht naar wat ik wilde doen. “Ik heb een paar verkeerde afslagen genomen, maar dat had ik nodig om hier te komen.”

Ik heb lang naar externe mogelijkheden blijven kijken in plaats van naar mezelf.

Ik moet dingen echt op mijn eigen tempo doen. Dat mensen in mijn omgeving ondernemer waren was voor mij niet de grootste stimulans. Ik moest heel erg groeien naar ondernemerschap.

Ik ben in staat om een bepaalde sfeer in een ruimte neer te zetten waardoor mensen kunnen groeien.

Het is erg veel, om verantwoordelijk te zijn voor een onderneming én voor andere mensen in je privéleven.

“Werk krijgt een hele hoge status in ons leven, maar het is ook veel gebakken lucht.”

Het is een grote uitdaging om als ondernemer je bedrijf te laten groeien en om een stapje terug te doen van de uitvoering om ook je leven te kunnen leven.

De culturele norm is nog steeds heel traditioneel in Nederland met de man als kostwinner en vrouw als primaire zorgen.

De helft van de stellen heeft de intentie voor een gelijkwaardige verdeling tussen betaald en onbetaald werk. Slechts een kwart daarvan krijgt dit ook echt voor elkaar.

Veel stellen zijn ervan overtuigd dat ze een gelijkwaardige verdeling hebben, maar hebben een blinde vlek. Niemand had het erover of dacht dat het niet over hen ging. Dit zette mij tot het schrijven van mijn boeken.

De papadag sneuvelt vaak al in het eerste levensjaar van een kind, omdat vaders de zorgtaken denken te kunnen combineren met werk.

“Zorg is fundamenteel, maar heeft geen status.”

Systeem is ook niet ingericht op iedereen voltijd werken. De systemen kunnen de hoeveelheid zorgtaken die daardoor uitbesteed moeten worden helemaal niet aan.

Altijd die focus op deeltijd werkende vrouwen en niet op voltijd werkende mannen irriteerde me.

Het komen tot de gelijkwaardige verdeling en onbetaald werk heeft thuis wel geleidt tot conflict, maar was het uiteindelijk waard.

Ik kon m’n behoefte niet uiten en vond het moeilijk om ruimte in te nemen. Taal krijgen hielp daarbij. Zien dat anderen het ook doormaken en dat er zelfs woorden voor zijn geeft veel steun.

Voelen dat je gezien wordt is zo belangrijk, helemaal thuis met je partner. Thuis moet niet een plek van strijd zijn.

Nog fundamenteler is het erkennen en toegeven van de behoefte aan jezelf. Dat het er mag zijn. Thuiskomen in jezelf. Dat gun ik Iedereen.

LINKS

Boek: Bessel van der Kolk - The Body Keeps The Score

Hoe is het logisch dat een fysiotherapeut shaman wordt?

Hoe zet je leven weer centraal in alles wat je team en organisatie doet?

Hoe komen we in verandering?

In deze aflevering is Vincent Deinum te gast. Vincent is shaman en regeneratief gids. Werkzaam vanuit de Regeneratie Coöperatie en zijn eigen onderneming U Turn, begeleid hij transformaties in mensen, organisaties en plekken.

Dat doet hij door middel van team coaching, hulp in leiding geven vanuit het hart, en begeleiding van rituelen en ceremonies. In mijn woorden, hij ruimt de boel op zodat de energie kan stromen.

We hebben het over vitaliteit, holistisch kijken, regeneratie, en shamanisme.

Dank Vincent voor dit mooie gesprek. Je pad valt als een schitterende puzzel in elkaar. Een genot om je zo 10 jaar later weer te zien en te zien hoeveel je gegroeid bent.

En man oh man, heerlijk om te luisteren hoe strak je jouw transformatie en die we als systeem te maken hebben weet te verwoorden.

Veel plezier met luisteren, hier is Vincent Deinum.

Show Notes met 23 lessen

Vincent Deinum

U Turn

Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Ik heb een groot deel van mijn leven vooral met de flow mee geleefd. Met datgeen wat er op mijn pad komt. Nu doe ik dat bewuster dan vroeger.

Fysiotherapie was niet voor mij. Omdat het teveel om geld verdienen ging en voor mij te weinig holistisch.

De ondernemers zijn niet vies, maar er is een kant van ondernemen wat ik minder aantrekkelijk vind. Dat heeft te maken met de intenties.

“Vaker niet dan wel, is het doel van organisaties inspirerend.”

“Aan welke knoppen kunnen we draaien zodat mensen echt daadwerkelijk gelukkig zijn?”

Ik heb U Turn opgericht omdat ik bij mijn werkgever op een te nauw gebied van vitaliteit kon coachen. Ik wilde mensen begeleiden in hun ontwikkeling op een holistische manier.

Na 4 jaar ben ik volledig gaan freelancen. Ondanks dat dit financieel spannend was om dit te doen, behield ik mijn flow.

Hoe krijg ik mijn mensen mee? Hoe zorg ik dat het gedoe ophoudt in mijn team? Dit zijn de standaardvragen die gesteld worden bij leiderschapstraining.

9 van de 10 keer heeft een leidinggevende verwachtingen die niet duidelijk zijn naar het team. Ik kom hier: wat wordt er van me verwacht?

Ik zat niet verlegen om projecten als ondernemer. Dit was vanwege mijn grote netwerk binnen de grassroots- en duurzaamheidsbeweging, en ook omdat mijn voormalig werkgever mij af en toe inhuurde.

Dit houdt mij mijn hele levenslijn al bezig: “Kunnen we iets transformeren waardoor mensen gelukkiger zijn en werk weer een nuttig iets is om iedereen te laten floreren?”

“Hoe kun je leven weer centraal stellen in alles wat je doet?”

Regeneratie behelst voor mij alles van herstel bieden. Zorgen dat het leven centraal staat. Zowel voor jou als voor jouw gemeenschap.

Organisaties die volledig regeneratief zijn bestaan (nog) niet. Dat vraagt iets onmogelijks binnen het systeem.

Stap 1 naar regeneratie is het erkennen van je voorouderschap: de schade en degeneratie vanuit ecologisch of koloniaal perspectief. En heb je dit verwerkt in je missie, visie en doelen?

“Het oude paradigma is het paradigma van goed-fout of perfectie. Wij willen geen perfectie, maar integriteit. We willen naar geloven en vertrouwen, niet naar bewijzen.”

De cultuur die er nu leeft kijkt graag naar wat er niet goed gaat. Ik wil juist iedereen uitnodigen om te kijken naar de schoonheid van organisaties.

Transformatief zelfinzicht ontstaat door op reis te gaan fysiek of spiritueel. Vaak door intense gebeurtenissen.

“We hebben drama nodig om te transformeren.” Zonder druk is er geen aanleiding om te veranderen.

Activisten zijn onze schaduwwerkers. Zij helpen om de vinger op de zere plek te leggen. Je hebt ruimte, privileges en de capaciteit nodig om dit aan te gaan.

Mensen in machtigere posities moeten het dus nog benauwder krijgen of een grotere groep mensen moet meer te zeggen krijgen om een beweging op gang te krijgen.

Een sjamaan is in staat om in jouw veld van energie te traceren waar jouw energielekken zitten en hoe je dit kan transformeren zodat je niet een leven leidt wat heel zwaar is.

“Het leven is mijn inspiratiebron. Alles wat je meemaakt daar zit zo’n diepe wijsheid achter. Onderga het. Voel wat er is.”

LINKS

Voorbeelden van bedrijven met een regeneratieve insteek:

7th generation

Patagonia

Wilder Land

Als je meer wilt horen over horizontaal organiseren: Luister naar aflevering 7 met Charlotte van Leeuwen, toen nog van Bord&Stift.

Meer over regeneratie: Luister naar aflevering 43 met Marielle Gussenhoven van Wholebrands en aflevering 54 Sofie Wartenbergh van de Regeneratie Coöperatie.

De puzzel om ook betaald te krijgen voor de waarde die creëert. En werken met de weerstand omdat dat niet vanzelf gaat.

Hoe balanceer je transparant zijn met je medewerkers en niet teveel bij hen neer te leggen?

En over Ubuntu, leven en ondernemen vanuit het principe dat jij bent omdat wij zijn.

In deze aflevering is Stefanie Caton te gast. Stefanie is eigenaar van De Boshalte. Op het oog is De Boshalte de fietsverhuur met horeca in het Amsterdamse Bos.

Maar kijk je dieper, dan zie je een leerwerkbedrijf voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en een plek dat met vele activiteiten de sociale cohesie van de wijk vergroot. De Boshalte is een ontmoetingsplek, een dorpsplein, waar iedereen zich thuisvoelt en gezien wordt. Zo werken ze aan een veiligere en inclusievere wereld.

Het is ongekend hoe Stefanie zich inzet voor anderen die net even wat extra nodig hebben. Zij is degene die geen last heeft van het Omstandereffect en te hulp schiet terwijl de rest blijft staan.

Prachtig van haar. Maar laten we hen en Stefanie gunnen dat we als maatschappij inzien dat het niet klopt het probleem bij hen en bij haar weg te leggen.

Tot na de zomer! Voor nu, veel plezier met luisteren! Hier is Stefanie Caton.

Show Notes met 28 lessen

Stefanie Caton

De Boshalte

Wil je de top 3 inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?

Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

LESSEN

Toen m’n zus(je) en ik 11 en 9 waren besloten we dat we na school geen opvang meer nodig hadden. We vertelden m’n moeder dat we de boodschappen en huishouden wel zelf konden doen.

Van m’n Indische achtergrond heb ik het verzorgende, bescheiden zijn en voor een ander zorgen meegekregen. En het culturele: het koken, eten en gemeenschapsgevoel.

Ondernemen was iets spannends voor mij. De ondernemingen van mijn vader liepen nooit. Ik had ook een vervelende relatie met geld.

In de GGZ raakte in gedesillusioneerd. Telkens nieuwe aanpakken of contractafspraken die vanuit het budget gedreven die niet werkten. Ik kon het werk niet meer uitvoeren zoals ik wilde.

Het ging steeds minder over geven en alleen nog maar nemen. De maatschappij neemt dan en vergeet dat elk individu bestaat in relatie tot de anderen.

Ik wist al dat ik uit de sector weg wilde dus nam alleen nog tijdelijke projecten aan om m’n ogen open te houden voor iets nieuws.

Ik zag meteen dat dit een leuke plek kon worden. Iedereen die er langs kwam, gezellig, en praatjes maken met mensen. Koffie, workshops, kleuren, alle leeftijden met elkaar verbinden, tafeltjes op het terras.

Mijn man is vaak mijn toetssteen en kan in eerste instantie op de rem trappen als ik weer enthousiaste ideeën heb. Maar hij had net de dag voordat ik het hem vertelde bedacht om een keer enthousiast te reageren.

Ik moest het geld lenen van mijn man. Maar dat vond ik (en hij ook) enorm eng. Ik vond het risico spannend en wilde juist altijd onafhankelijk zijn.

Ik ben heel veel advies gaan inwinnen om het plan goed genoeg te krijgen; voor mn eigen vertrouwen en om te presenteren voor Het Amsterdamse Bos.

De keuzes op onderbuik heb ik me nooit in vergist.

We hebben gekozen om klein te beginnen met een paar dingen goed doen.

Op de eerste dag stonden er zoveel mensen. Die konden we helemaal niet aan. Maar iedereen was zo enthousiast.

Ik hou heel erg van hectiek en crisissituatie. Ik weet dan heel goed rustig te blijven en te bepalen waar ik moet beginnen.

Je creëert van horeca een dorpse huiskamer door met iedereen praatjes te maken, mensen te helpen en te onthouden weer ernaar te vragen.

We doen dit omdat wij dit ook voor onszelf zouden willen. Het is geven en het komt vanzelf een keer terug om te ontvangen.

De financiering rondkrijgen is en blijft een worsteling. We hebben prachtige fondsen, maar die willen ook voor ons een blijvende oplossing.

Met ons leerwerkbedrijf verlenen we eigenlijk een dienst aan de gemeente (en verzekeraars). Het bespaart zoveel. Het sommetje komt uit! We doen dit ook officieel als leerbedrijf en het wordt ook door de gemeente gewaardeerd.

Toch is er een administratief probleem. We zijn te klein om mee te doen aan de aanbesteding en komen er zo niet tussen om ervoor betaald te worden.

Ik vind het onbetaalbaar. Maar het wordt ons ook niet betaald.

Met genoeg fondsen kan ik tijd en ruimte creëren om zelf ook minder te doen. Met maar 1 fonds heb ik daar minder ruimte voor.

Dat ik teveel doe is ook iets waar we expliciet en actief aan werken met het team.

Wij hebben elke dag een rondje voor briefing en debriefing. Daarin delen waar we ons wel of niet goed over voelen en wat zijn m’n wensen en grenzen.

Ik wil niet mijn problemen op mijn team leggen. Ik wil dus niet alles delen, maar wel iets.

Ik ben vanuit mijn jeugd gewend veel te dragen voor anderen dus heb de neiging dat veel te doen.

Het lastigste heb ik altijd gevonden om met alle tegenwerkende krachten om te gaan. Strijd te voeren voor wat voor mij zo logisch voelt. Dat geeft vaak het gevoel dat ik maar moet stoppen.

Ubuntu: “Ik ben omdat wij zijn.”

Het stelen van de maïs is natuurlijk niet goed. Maar de grotere fout is dat de gemeenschap niet had gezien dat hij arm was.

LINKS

Adriaan Pals - Toolbox Emmen

Interview: 53. Bartel Geleijnse van The Colour Kitchen over verantwoordelijkheidsgevoel en zelfzorg; over harde kaders en zacht op de mens; over intrinsieke motivatie, loyaliteit en een doorstart.

Boek: Marshall B. Rosenberg - Geweldloze Communicatie

Uitgestelde koffie

Boek: Paul Auster - 4321

Boek: Mogobe Ramosa - Ubuntu: Stroom van het bestaan als levensfilosofie