
Sign up to save your podcasts
Or


Vier jij je grote successen? Ook als ze en passant gebeuren?
Hoe leer je medewerkers het zelf te kunnen, terwijl je zo gewend bent het effe snel zelf te doen?
Hoe zet je lang genoeg door dat je het doel haalt?
Hoe geef je een sprong in het diepe veilig vorm?
In deze aflevering is Sven Pluut te gast. Sven is mede-oprichter van ZonnepanelenDelen, een crowdfundingplatform voor zonne-energieprojecten op bijvoorbeeld scholen of zonneweides.
Met ZonnepanelenDelen kun je kleinschalig investeren in zulke projecten. Perfect dus als je wel groene stroom wilt opwekken maar je zelf geen dak hebt. Je rendement kan vervolgens als rente uitgekeerd worden of als korting op je energierekening.
Sven is een knutselaar, een bouwer. Iemand die ziet wat er mist en aan de slag gaat om de oplossing te creëren.
Indrukwekkend ook hoe hij - met z’n co-founder en team - die visie hebben kunnen vasthouden en de lange weg naar break-even hebben kunnen doorlopen. En natuurlijk is hij nu tegelijkertijd alweer bezig met de volgende stappen.
Dank Sven voor dit mooie gesprek! Veel luisterplezier. Hier is Sven.
Show Notes met alle 17 lessen
Sven Pluut
ZonnepanelenDelen
Wil je de top 3 inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Van het ondernemersbestaan van mijn ouders heb ik geleerd dat dingen je niet zomaar aan komen waaien. Je moet ervoor werken.
Het radiomaken op de middelbare school leerde ik stapje voor stapje. Het grote verschil met slap ouwehoeren tot radio of podcasts maken is dat je van tevoren al heel goed bedacht moet hebben wat je wilt dat er gebeurt op welk moment.
Ik wilde impact maken met mijn werk. Veel initiatieven stopten mijns inziens doordat ze niet gefinancierd werden. Ik wilde ergens leren waar ik financiering voor elkaar kon krijgen.
De zonnepanelenprojecten bleven liggen bij financieringsvraagstukken en ik wilde er zelf graag mee aan de slag.
De diepe overtuiging dat dit ging werken en telkens weer een positief signaal van potentiële klanten zorgden ervoor dat we de eerste twee jaar door bleven gaan met het onderzoeken van ons bedrijfsidee.
Twee mijlpalen voor ons waren: Het uitvoeren van het eerste pilotproject met zonnepanelen bij Euroborg (proof of concept) en toegelaten worden tot Rockstart Accelerator.
Het opzeggen van mijn baan was een rationeel besluit. We hadden het proof of concept in onze vrije tijd uitgevoerd en ik had weinig verantwoordelijkheden. Als het nu niet lukte dan zocht ik wel weer een baan.
In plaats van het model van een projectontwikkelaar, kozen we ervoor om een platform te maken. Die route leek ons meer schaalbaar en meer impact op te leveren.
Wij kennen niet al die daken, maar er zijn vast wel mensen die die daken kennen.
Wij regelen de infrastructuur, zodat mensen lokaal aan de slag kunnen.
Ik vind het leuk om dingen te bouwen. Vroeger knutselen, nu een bedrijf opbouwen.
Je hebt een goede combinatie van mensen nodig. Aanvullende persoonlijkheden en dat werkt bij ons co-founderschap.
Ik heb er wel een handje van om “het toch even snel zelf te doen”. Ik ben er veel beter in geworden om mensen te helpen het te kunnen doen, maar het blijft een tricky balans.
De grootste uitdaging van ons bedrijf is de schaal. Die is nodig om alle kosten die komen kijken bij het bouwen van de tools en het uitzoeken van de vergunningen te kunnen dragen.
De zonne-energiemarkt staat nog aan het begin van wat er nodig is en wat de potentie is. De komende 8-9 jaar moeten we per jaar nog 25% groeien wereldwijd.
Met onze data en monitoring is er een heel nieuw hoofdstuk mogelijk qua dienstverlening als het gaat om rendement van je zonnepanelen.
“Je moet een beetje gek zijn. Maar als je ervan overtuigd bent, dan kan iedereen het verschil maken.”
LINKS
Matthijs Olieman
Stefan Fritz
Rockstart
Boek: Cradle 2 Cradle - William McDonough & Michael Braungart
Boek: What Would Google Do - Jeff Jarvis
Hoe vind je het idee waar je ook een onderneming van gaan maken?
Hoe vind je een compagnon en hoe test je of jullie een goede match zijn?
Hoe ontwikkel je een circulair product?
Hoe breidt je je team uit?
In deze aflevering is Roel Schatorjé te gast. Roel is oprichter van Moyu, het bedrijf dat notitieboekjes maakt van steenpapier.
Van steen ja. Maar het schrijft als papier. Die kun je wel 500x uitwissen en opnieuw beschrijven en dan voelt het nog als nieuw. Je verspilt het papier dus niet.
Waarom? 17% van de boomkap in de wereld voor papier. De papierindustrie verantwoordelijk voor 7% van de wereldwijde CO2-uitstoot. Steenpapier is dus een veel beter alternatief.
En, voor elk verkocht product planten ze 1 boom in Kenya. Dat zijn er intussen 150.000!
Meer van dit soort cijfers, vind je hier.
Roel is een creatieve geest. Hij linkt continu ideeën aan elkaar.
Het is mooi hoe Roel systemisch denkt en het voor hem zo voorop staat dat het probleem aangepakt moet worden. Dat is de plek waar vanuit ze vertrekken in al hun beslissingen van productontwerp, tot al nadenken over recyclen van steenpapier al voordat het probleem zich aandoet.
Met Moyu gaan ze komende maanden groeigeld ophalen. Ze gaan sharefunden. Je kunt dus een aandeel kopen in het bedrijf. Op hun website kun je je aanmelden om een melding te krijgen wanneer die campagne live gaat.
Veel plezier met luisteren! Hier is Roel Schatorjé van Moyu.
Show Notes met 25 lessen
Roel Schatorjé
MOYU
Wil je de top 3 inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Volgens mijn moeder zocht ik al van kleins af aan grenzen op.
Mijn creativiteit zit in het samenbrengen van toffe ideeën.
“Hoe ouder ik word, hoe creatiever ik word. Het heeft te maken met vrijer durven denken.”
“Ik heb geen talenknobbel van een talendeuk.” (slecht in talen, goed in beta-vakken).
Nu negen jaar later - nadat ik het bankwezen had verlaten - vind ik het nog vet teleurstellend waar banken staan in wat ze doen voor duurzaamheid.
“Je kunt zoveel praten, maar je moet gewoon doen.”
De planeet hoeft niet te groeien, het economisch systeem moet groeien - Charles Eisenstein
Ik mijn zoektocht naar een leuk cadeau voor mijn vriendin kwam ik een uitwisbaar steenpapier notitieboekje tegen. Daar hadden meer mensen oren naar.
Op een gegeven moment dacht ik, wat nou als ik de rest van m’n leven gewoon de natuur ga helpen?
50% van het afval van kantoren is papier. Een logische doelgroep voor ons product waren dus bedrijven.
Ik wilde een compagnon: Het leek me leuker om samen te doen. En ik zocht iemand die het leuk vond om sales te doen en de interne organisatie te runnen.
Om te bepalen of Paul en ik MOYU samen konden runnen, hebben we gesprekken gehad over onze ambities. Betekende succes hetzelfde voor ons?
Ik heb Paul gevraagd om geld in te leggen, zodat de samenwerking niet vrijblijvend was. Als het misgaat, dan moet het bij ons beiden een beetje pijn doen.
De eerste twee jaar hebben we nauwelijks winst gedraaid. We hadden een laag salaris en staken al ons geld in het bedrijf en marketing.
Voor jaar 1 hadden we onszelf als doel gesteld om te kijken of we dit van een hobby naar een bedrijf konden maken. Met een ton omzet zit er de potentie van een bedrijf in.
Mensen begrepen dat we aan het begin nog aan het ontwikkelen waren en dat we all-in en gepassioneerd waren.
We hebben privé geld geleend bij onze ouders om in de ontwikkeling van het boekje te steken.
Mijn ouders zeiden: “We weten nog niet zo goed of we geloven in hetgeen wat je aan het doen bent, maar we willen heel graag jouw passie ondersteunen.”
Mijn filosofie is: We moeten op zijn minst 50% van de dag bezig zijn met zichtbaarheid en nieuwe verkoop.
Bij het zoeken naar nieuwe medewerkers, was ik vooral op zoek naar mensen die intrinsiek gemotiveerd waren en authentiek. De vaardigheden volgden wel.
We hebben het aandeel part-timers afgeschaald. Ieder persoon verdient aandacht, of die nu 8 uur of 40 uur werkt. Dat konden we niet geven aan zo’n groot team met veel stagiaires.
Met ervaren mensen in het bedrijf kan ieder team goed groeien.
Het boekje moet recyclebaar zijn. “Ik voel me verantwoordelijk van begin tot eind.”
“Ik wil oprecht een probleem oplossen.”
Met ons product zijn we stap voor stap steeds meer landen aan het aansluiten. We maken amper afval en dragen bij aan bewustzijn over papierafval en de industrie.
LINKS
Paul Sintnicolaas
Boek: Sacred Economics - Charles Eisenstein
Boek: The More Beautiful World Our Hearts Know Is Possible - Charles Eisenstein
Boek: Richard Powers - The Overstory
Boek: Synchronicity - Joseph Jaworski
Meivakantie, dus geen nieuwe, maar een mooi excuus om om een van mijn favorieten van de 1e 10 afleveringen nog eens onder de aandacht te brengen. Ik merkte dat ik deze aflevering met Lucas Dols bleef aanraden als een om te luisteren.
De mix tussen missie en organisatie, persoonlijk en zakelijk bij Lucas zijn zo mooi. En, dat vind ik dan leuk, de boog van het gesprek kwam weer zo goed bij elkaar. Veel plezier met (nog eens) luisteren!
——
Lucas is de oprichter van Sounds of Change, een organisatie die community builders opleidt om de kracht van muziek en improvisatie te gebruiken om kinderen en jongeren in vluchtelingenkampen en achterstandswijken in het Midden-Oosten weer in hun kracht te doen geloven.
We hebben het over:
De kracht van muziek en de openingen tot leren die het biedt;
Hoe moeilijk het was een andere weg in te slaan toen zijn identiteit zo verwikkeld was met zijn instrument;
Dat iets heel vernieuwends aanbieden vraagt dat je meer uitlegt aan je potentiële klanten.
Deze aflevering is iets langer dan gebruikelijk. Lucas heeft zo'n rijk verhaal dat ik meer en meer wilde blijven vragen. Ik bewonder Lucas enorm. Als facilitator kan hij zo goed op de energie van een groep inspelen. Met hem erbij is het direct raak. Ook ondernemend kent hij het belang van zowel de creativiteit als het moeten verkopen.
Veel plezier met luisteren. Hier is ie!
-
Show Notes
Bijbehorende blog: Explaining the innovative
Shots of Strategy
Mail me over de aflevering. Vind ik leuk. [email protected]
-
Lucas Dols Linkedin
Sounds of Change
Lucas doet schitterend werk. Steun Sounds of Change door:
Word lid van het Orchestra of Changemakers (vanaf €6 per maand, een eigen feest op Valentijnsdag) of geef eenmalig;
Leren samenwerken door middel van muziek in teams (in-company);
Software met geluiden uit midden oosten voor DJs;
Volg de verhalen van hun werk via de nieuwsbrief.
Lessen
Leraar zijn is tweerichtingsverkeer. Als je leerling niks leert, ben je geen leraar.
Een afwijzing (conservatorium) is beter te behappen als je nog alternatieven hebt (4 bandjes).
Mijn techniek was niet de beste. Dat was soms pijnlijk. Maar voor sommige projecten was het ook juist handig dat ik niet teveel in een traditie ontwikkeld was.
"Practice what you preach". Zeker. Maar ook "Preach what you practice". Ook het preachen/laten zien wat je doet inspireert/verandert mensen. Sterker nog, je moet actief bezig zijn mensen te helpen te zien wat de waarde is. Als je echt iets nieuws aanbiedt, duurt het even voordat mensen het begrijpen. Maar als ze het eenmaal zien, dan is het ook echt van meerwaarde.
Ik wilde niet afhankelijk zijn van de trendgevoeligheid van donaties. Dus we zoeken mensen die echt verbinden voor de langere termijn (dmv het Orchestra of Changemakers), en verkopen we diverse producten (incompany workshop, t-shirts en software met geluiden voor DJs)
Muziek brengt dingen aan het licht die je met woorden moeilijker bespreekbaar maakt. Als een groep muziek maakt wordt een andere wereld gecreëerd waar mensen zich blood durven geven omdat iedereen het voor het eerst doet. Dit werkt zowel in conflictgebieden als in bedrijven.
Het loslaten van muzikant zijn en een andere richting kiezen was best wel moeilijk om te accepteren. Ik speelde minder, m'n techniek werd minder. Ik gebruikte nog steeds wel muziek maar op een andere manier. Het vroeg ook om een rouwproces van m'n oude identiteit.
En het was spannend. Wat als m'n nieuwe richting mislukt, kan ik dan nog wel terug? Nu wil ik niet meer terug, maar in het moment is er toch die twijfel.
De pijn en frustratie van de foute noot kan heel krachtig zijn als drijfveer om beter te worden, maar dat wens je eigenlijk niemand toe.
Eigenlijk creëren we de wereld die we zelf zouden hebben willen gehad.
Diversiteit is niet zo ingewikkeld, maar inclusiviteit wel. Het hebben van verschillen is relatief simpel, maar het omarmen ervan is waar de crux zit.
Gregory Bateson: "It's the difference that makes the difference."
Verschillen kunnen spannend zijn. Als je accepteert dat alles voor iedereen anders kan zijn, verlies je daarmee ook grip op de wereld en je werkelijkheid.
Binnen bepaalde contexten wil ik graag verrast worden, maar heel vaak ook niet. En mijn contexten waar ik het wil zijn voor anderen misschien precies andersom.
We zijn gedwongen over te stappen naar online trainingen. En die werken anders maar goed. Zelfs zo goed dat we ook niet helemaal teruggaan naar de oude vorm. Het zal een combinatie worden.
Je kunt wel mensen opleiden, maar als die vervolgens niet met die kunde aan de slag kunnen, dan gebeurt er alsnog niks. Het werk zit dus op meerdere vlakken.
Sounds of Change over 5 jaar: Een combinatie van online en offline trainingen, we zijn een Community Builders Academy gestart, en ik zie een soort clubhuis voor me voor oud-deelnemers waar zij elkaar kunnen blijven ontmoeten.
Links
Video: Nico Dijkshoorn, ode aan z'n oude leraar Nederlands Jan Dols in DWDD
Video: TEDx Arnhem - Lucas Dols: Double Bass Perspective
Muziek: Room Eleven
Muziek: Janne Schra
Muziek: Tin Men and the Telephone
Tin Men and the Telephone - World Domination Part One: Furie (over wereldleiders)
Knowmads: Creative Business School in Amsterdam
Merlijn Twaalfhoven
Interview Lucas Dols in Jazzenzo - "Muziek is voor mij een middel, geen doel"
Gregory Bateson
Nora Bateson
Nora Bateson - Ecology of Mind
Boek: Hans Rosling - Feitenkennis (13 vragen over ons achterlopende wereldbeeld)
Factfulness Quiz (de 13 vragen over ons achterlopende wereldbeeld)
Boek: Yuval Noah Harari - Sapiens
Wat doe je als je lichaam schreeuwt dat je moet stoppen?
Hoe verhoud je je op een gezonde manier tot het succes van het bedrijf?
En hoe leer je ruimte voor jezelf en jouw voorkeuren te maken terwijl je de missie en de anderen zo belangrijk vindt?
In deze aflevering is Marieke Hart te gast. Marieke is oprichter van Thuisafgehaald (inmiddels Thuisgekookt). Sinds dat ze dat overgedragen heeft organiseert en begeleidt Marieke groepen impactgedreven ondernemers in peer-to-peer learning om het beste uit zichzelf en het bedrijf te halen.
In dit gesprek hebben we het over:
→ hun vliegende start en de enorme berg werk die er op haar afkwam;
→ hoe ze heeft moeten leren ruimte voor zichzelf te maken en zich op een gezonde manier te verhouden met het succes van het bedrijf;
→ hoe ze omging met dat ze opeens niks meer kon als gevolg van een oorontsteking en een beschadiging aan haar evenwichtsorgaan;
→ opgroeien in een woongroep, zelfzorg en aandacht voor het hier en nu.
Wat een fijn gesprek dit! Natuurlijk omdat Marieke met Thuisafgehaald zoveel mooie contacten tussen mensen teweeg heeft gebracht en ze schitterend verteld over de raketlancering die die periode was.
Maar ook omdat, en dat vind ik misschien nog wel belangrijker, ze zo open en helder verteld over haar persoonlijke groei in het ondernemerschap en het belang van goed voor jezelf zorgen. Dat is voor werkelijk élke ondernemer belangrijk!
Dank je wel Marieke, voor het voorbeeld dat je daarin zet en het werk dat je nu met en voor ondernemers doet!
Veel plezier met luisteren! Hier is Marieke Hart.
Show Notes met 24 lessen
Marieke Hart
Thuisgekookt (voorheen Thuisafgehaald)
Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Op het opgroeien in een woongroep kijk ik dubbel terug. Het was geen stabiele en rustige omgeving, maar mijn ouders gingen echt voor hun (communistische) idealen en waarden voor een betere wereld.
Als klein kind organiseerde ik aandacht op een positieve manier. Ik was lief tegen anderen en kreeg daarom ook liefde van de mensen in de woongroep.
Mijn ouders zijn beiden heel goed met het begeleiden van groepen en communiceren wat ze over willen brengen. Ze zijn inhoudelijk gedreven, maar zonder een groot ego.
Door actief te zijn bij studieverenigingen leerde ik om bijeenkomsten voor te zitten, met mensen om te gaan en goed te organiseren.
“Vroeger wilde ik Kofi Anan worden.”
Ik zocht tijdens mijn studietijd vakken op die me boeiden: conflict studies, internationale betrekkingen, Latijns-Amerika studies, ongelijkheid en solidariteit.
“Als ik de wereld wil verbeteren dan moet er ook hier (in Nederland) wat veranderen.”
“In het leven heb ik best vaak moeite met ruimte innemen voor mijzelf.”
Het eerste idee voor Thuisafgehaald ontstond toen mijn man en ik van een buurvrouw in Lombok in Utrecht pompoensoep kregen. Je moet gewoon bij je buren aanbellen.
Een week nadat de eerste versie van de website voor Thuisafgehaald af was, zaten we bij de Wereld Draait Door dankzij een ander idee wat mijn man had ingestuurd bij de npo.
De eerste maanden stuurden we handmatige emails naar mensen die gebruikmaakten van Thuisafgehaald om te vragen of mensen hun ervaring met anderen wilden delen. Mond-tot-mondreclame.
In een individualistische samenleving is ook behoefte aan sociale interactie. Eten, koken en delen verbindt.
Ik had op een gegeven moment twee banen + twee dochters. Dat was niet houdbaar en hier had ik eerder moeten ingrijpen.
“Alles wat ik deed, deed ik voor het eerst.” Niemand is gelijk goed in het werk wat ze doen. Ik ook niet. Dat vond ik pittig aan de beginperiode.
Cognitieve gedragstherapie hielp mij binnen een paar sessies al om minder druk te ervaren.
Ik heb leren af te bakenen door de hoeveelheid keuzes en mogelijkheden die op me afkwamen met het succes van Thuisafgehaald.
Ik voelde me enorm verantwoordelijk, omdat ik me als persoon zo had verbonden met Thuisafgehaald.
Je kunt op heel veel verschillende manieren ondernemen en de rol van ondernemer te definiëren.
We stelden altijd voorop dat Thuisafgehaald een community van mensen is en dat het platform hiervoor een website was. Niet andersom. “Go meet the people.”
Ik bouw nu een pauzeregime in mijn dag. Bijvoorbeeld: Voor en na een afspraak neem ik ruimte voor mijn gedachten en om bij te komen.
Mijn perfectionisme van ‘alles moet goed’, is niet altijd effectief. Er zijn meerdere wegen naar Rome.
Ik voel me heel fijn als ik mijn aandacht in het hier en nu kan hebben: In de natuur zijn, wandelen, mediteren of op stilte retraite.
Ik raak geïnspireerd door iedereen die zich op een ondernemende en initiatiefrijke manier inzet voor een betere wereld.
Ik realiseer me dat ik in een bubbel zit. Ik omring me door mensen en clubs die bezig zijn met een betere wereld. Zij helpen me optimistisch en positief te blijven in deze ingewikkelde wereld.
LINKS
Café Flater
Fons van der Velden
Jan Thij Bakker
Refugee Team
Boek: De valstrik van geluk - Russ Harris
Hoe zorg je dat de goede bedoeling waar een bedrijf om begonnen is ook geborgd wordt? Ook wanneer het financieel rendement wel heel aantrekkelijk wordt?
Hoe rond je een bedrijf af, wanneer je het niet wilt verkopen?
In deze aflevering is Gijsbert Koren te gast. In zijn eerdere bedrijf - Douw&Koren - liep hij er op een gegeven moment tegenaan dat de standaard aandeelhoudersstructuren soms goede bedoelingen van het bedrijf in de weg staan.
Daarvoor heeft hij We Are Stewards opgericht, een stichting die steward-ownership op de kaart zet en bedrijven helpt om door steward-owned te worden hun impact te maximaliseren.
In de basis is steward-ownership is een ondernemingsvorm waar het stemrecht en economisch recht van een bedrijf gescheiden worden. Zo houd je de prikkels zuiver zodat die ook in de toekomst in dienst van de bedoeling staan.
In dit gesprek nerden we natuurlijk over hoe steward-ownership dan precies werkt; waar je over na moet denken en welke variaties er in bestaan. We hadden zo nog een uur door kunnen gaan.
Maar we hebben het ook over zijn persoonlijke reis; over met doorzettingsvermogen voor de tijd uitlopen, het afronden van een bedrijf als je het niet wilt verkopen, over de magische wereld van geur en over de ambitie om een hemel op aarde te creëren.
Gijsbert is enorm zuiver. Hij bevraagt of iets dat gebruikelijk is wel echt moet en of het wel ok is. De consequenties van een vervolgens minder profijtelijke weg lijken van hem af te glijden omdat dat hem dan niet meer deert. Heel mooi om te zien.
Wil je meer weten over steward-ownership? Op de website van We Are Stewards hebben ze een digitaal boekje gemaakt met alle ins en outs erin, en ze bieden workshops erover aan.
Dank je wel Gijsbert, voor dit gesprek en je werk aan deze missie!
Show Notes met 21 lessen
Gijsbert Koren
We Are Stewards
Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox.
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Het maken van een geur of parfum is productontwerp: het toevoegen van ingrediënten die soms goed mixen en soms niet. Het starten van een bedrijf kun je daar ook mee vergelijken.
In mijn studietijd kwam ik er pas achter dat het niet voor iedereen zo vanzelfsprekend was om uit een goed en gemoedelijk thuis te komen.
Als ik besluit dat ik iets belangrijk vindt dan heb ik een groot doorzettingsvermogen en houd ik vol.
“Op het moment dat je al serieus genomen wordt, heb je geen wereld meer te winnen.”
De reden om aan de slag te gaan met crowdfunding was verontwaardiging over hoe de banken er een potje van hadden gemaakt tijdens de kredietcrisis.
Je hebt een hele sociale component aan crowdfunding met campagnevoeren, mensen betrekken bij je idee en doel en het creëren van meer verbinding. Dat vind ik het leukste aan crowdfunding.
Een platform moet - als bare minimum - een goede juridische, financiële en technische structuur bieden. Sommige ondernemers hebben daarnaast meer hulp bij de campagne nodig dan anderen. Als dit teveel tijd kost dan weegt de fee niet meer op tegen de inzet.
We hebben één keer bij Douw&Koren met een variabele fee gewerkt. De ondernemer ging daarbij direct achterover leunen, terwijl de succesfactor juist is dat de ondernemer zelf aan de gang gaat met zijn netwerk.
Ik heb veel geleerd over crowdfunding door op alles ja te zeggen en dan te leren hoe.
“Crowdfunding is niet inherent maatschappelijk waardevol.”
We kwamen erachter dat we best mensen aan konden nemen toen we een student projecten zelf lieten doen.
De mensen die we inhuurden gaven we vanaf het begin vertrouwen en beschikbaar te zijn voor begeleiding.
We zagen onszelf als master craftsmen die hun kennis konden overdragen, zodat medewerkers die kennis zelf toe konden passen op hun manier.
We wilden Douw&Koren niet verkopen. Ook omdat we dan nog een paar jaar vast zouden zitten aan het bedrijf.
“Leuk om financieren te democratiseren, maar veel essentiëler is om het eigenaarschap anders inrichten, het fundament onder het bedrijf.”
Je kan een heel mooi duurzaam bedrijf willen bouwen, maar dat is bij gratie dat de aandeelhouder dat ook wil. Nu ben jij dat misschien nog, maar wat als dat anderen worden? Bijvoorbeeld bij investeerders of overdracht? Je kunt met steward-ownership die duurzaamheidsbelofte borgen.
Later is het veel moeilijker om een bedrijf Steward-owned in te richten. Het is het fundament waar iedereen achter moet staan als aandeelhouder met afspraken over bijvoorbeeld winstmaximalisatie.
Bij steward-ownership geef je het eigenaarschap van een bedrijf opnieuw vorm: zeggenschap, stemrecht, macht en economisch winstrecht. Wie kan dan het beste welk recht houden, voor hoe lang? Wat en hoeveel vloeit terug naar de onderneming en maatschappij? Wat is genoeg?
Een financiële incentive kan helpen mensen beter hun best te laten doen, maar om een betere wereld te creëren zou dat niet de enige incentive of sleutel moeten zijn. Dit kun je vastleggen met steward-ownership.
Ons streven is dat ondernemers als ze impact centraal willen stellen, weten dat steward-ownership daar een optie voor is.
In de natuur zijn vind ik heel fijn. Als een soort tuinman met de handen in de aarde. Dat maakt mijn hoofd heel erg leeg.
LINKS
Aflevering 52. met Mark Laagewaard VSSD Delft
Douw&Koren
Boek: Victor Papanek - Design for the Real World
Lijst steward-owned bedrijven in Nederland
Hoe kun je met coöperaties weer meer eigendom en inspraak hebben in de energieproductie?
Wat vraagt het van ons om weer actief betrokken te zijn bij alles wat we zo lang over de schutting hebben georganiseerd?
Hoe gebruik je de wijsheid van ontoegankelijke filosofen voor maatschappelijke verandering?
In deze aflevering is Siward Zomer te gast. Siward is coöperatief directeur van Energie Samen, de landelijke koepelcoöperatie en belangenorganisatie van duurzame energiegemeenschappen van burgers.
Steeds meer duurzame energieprojecten worden vanuit een coöperatie opgezet. Waarbij dus een - veelal lokale - groep burgers eigendom en zeggenschap heeft over het project. Zo wordt al 5% van de wind- en 2,5% van de zonne-energie opgewekt. En is stijgende!
Dit stemt mij hoopvol. Stel je voor dat coöperatief organiseren de norm wordt; voor energie, maar bijvoorbeeld ook voor voedsel, vervoer, woning, zorg en onderwijs!
In dit gesprek hebben we het over hoe coöperatief organiseren zorgt voor meer eigendom en inspraak van individuen. Dat zorgt dus, in een veranderende wereld, voor meer grip op een essentieel deel van je leven zoals energie.
Daarnaast hebben we het over tot het diepste niveau filosofie snappen en dat kunnen vertalen naar heldere taal; over doorzetten totdat je het tij mee hebt gecreëerd; en over statuten.
Siward weet hier zowel technisch als helder over te spreken. Dat is knap en doen weinigen hem na. Maar hij verstaat daarnaast ook nog eens de kunst om het proces te begeleiden om de verandering te organiseren. Als klap op de vuurpijl was dat er mede dankzij hem ook een regel in het energie-akkoord staat dat 50% van de duurzaam opgewekte energie in eigendom van de lokale omgeving moet zijn.
Dank Siward voor dit gesprek. Maar nog meer voor je idealen, al het werk en doorzettingsvermogen!
Veel plezier met luisteren. Hier is Siward Zomer.
Show Notes met 21 lessen
Siward Zomer
Energie Samen
Krijg jij al de beste inzichten uit de reizen van ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Bij ons thuis was alles hartstikke nuchter en vrij. Er was geen poespas.
In de lessen op school zat ik te dromen over morgen en hoe de toekomst eruit zou zien.
Ik heb een hekel aan de postmoderne filosofie. Die filosofen doen moeilijk om het moeilijk doen. Ze maken filosofie expres ontoegankelijk.
Arbeid creëert waarde, dus jij hebt het volste recht op goede arbeidsvoorwaarden. Politici van arbeiderspartijen (lees: PvdA) verdiepen zich niet meer in de filosofie van waarden en kunnen dit dus ook niet goed uitleggen aan arbeiders. Je bereikt mensen dan niet. Er is geen tractie.
Ik hou van puzzels. Als dit - dan dit en daarop volgt dit. Klopt vervolgens die theorie of tekst? Dat vind ik leuk.
De visie en grondbeginselen van extreemrechtse partijen zijn dan wel weer simpel. Daardoor zijn ze effectief in het overbrengen.
Als je de grondbeginselen van je coöperatie kent, dan zijn besluiten makkelijk te maken: Dienen deze acties de leden van de coöperatie ja of nee?
Bij de Windvogel heb ik 7 jaar gewerkt aan een strategie om (als nationale coöperatie) lokale coöperaties te helpen om windenergie te realiseren.
Ik kon me in de tijd bij de Windvogel niet inbeelden dat ik bij een ander soort bedrijf dan een coöperatie zou werken. Een bedrijf waar arbeid waarde creëert en waardoor die waarde goed terecht komt in de wereld.
Ik heb een hekel aan ondernemers die denken dat ze de alfa en omega zijn in de wereld, omdat ze wat geld hebben en daarmee menen dat ze gecreëerde de waarde in hun zak mogen steken.
In het klimaatakkoord heb ik onderhandeld dat 50% van de opgewekte stroom in eigendom moest zijn van de lokale omgeving. Het dorp en de omgeving zie je dan als gelijke voor winst en risico. En de gemeentes wilden dit ook.
Bij het stuk participatie in het Klimaatakkoord kregen we hulp van ervaren bedrijven die ‘echt aan de grond werken’ bij windprojecten, zoals Pure Energie en Vattenfall. Zij hadden al processen opgetuigd naar de omgeving.
Als coöperatie zijn we dienend en faciliterend aan onze 370 leden. De leden houden toezicht op het bedrijf. Dat is prettig en krachtig ondernemen. We hebben geen marketingbudget, want we kennen onze leden. Ze zitten met ons aan tafel.
Binnen het proces van realisatie hebben leden bij veel stappen zeggenschap, zodat er op tijd kan worden ingegrepen als het nodig is.
Je mag met zijn allen klagen en op een populistische partij stemmen, maar je kunt ook in je vrije tijd duurzaam ondernemen en de mouwen opstropen.
Sommige lokale coöperaties zijn het vertrouwen in de politiek verloren en gaan hun vraagstuk daarom vanuit de economie regelen.
De crisissen die we nu hebben zijn complex. We hebben meer maatschappelijk activisme nodig. Dan moet je wel van de bank afkomen.
We zijn anders dan andere grote coöperaties, zoals de Rabobank. De Rabobank is vanuit wetgeving gecentraliseerd en FrieslandCampina heeft voornamelijk een economische drijfveer.
Ik zie de energietransitie als een bottom up opgave.
Nu zijn energiecoöperaties veelal nog investeringsvehikels, maar ze gaan doorgroeien naar energiegemeenschappen.
Bijzonder aan de coöperatieve sector is dat je er veelal empatisch leiderschap vindt.
LINKS
De Windvogel
Boek: John Walsh - A Theory of Justice (over the Veil of Ignorance)
Boek: Floor de Ruiter - Bottom up!
Hoe help je mensen uit de impasse van een te grote en complexe uitdaging?
Hoe breng je je innerlijke leider weer tot bloei wanneer die een back seat gekregen heeft?
En hoe richt je je organisatie ook regeneratief in?
In deze aflevering is Sophie Wartenbergh te gast. Sophie is mede-oprichter van de Regeneratie Coöperatie.
Een groep ondernemers, wetenschappers, activisten en kunstenaars die zich inzetten voor een gelijkwaardige wereld waarin alle mensen zichzelf zien en gedragen als onderdeel van de natuur.
Sophie verstaat de kunst om de complexiteit te vertalen naar concrete en behapbare stappen.
En daarbij de zachtheid en kwetsbaarheid om een handreiking te doen, terwijl ze als geen ander de urgentie ziet en ervaart.
Heerlijk om op dat niveau en op die manier in gesprek te zijn.
Dank Sophie! Op naar een regeneratieve beweging!
Veel plezier met luisteren!
Show Notes met 21 lessen
Sophie Wartenbergh
Regeneratie Coöperatie
Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Mijn ouders waren altijd in gesprek. Ze gingen de diepte in: over filosofie, ethiek en over het leven. Dat heeft me gevormd, altijd de diepte in willen gaan.
We verhuisden naar Texel toen ik 8 jaar was. De fysieke ruimte daar om me heen was belangrijk voor me.
Ik ben heel gevoelig voor het gevoel van een ruimte; voor de omgeving, de sfeer en hoe ik me daartoe verhoud.
Ik ben meer een leider dan een volger. Maar het leiderschap kwam pas tot bloei nadat ik het nare gevoel had verwerkt van pestgedrag uit het verleden.
Op de Gerrit Rietveld Academie leerde ik conceptueel denken en op de Academie van Bouwkunst leerde ik precies zijn.
De werkethiek van 80 uur per week hard werken is niet gezond voor mens en maatschappij.
De liefde die ik heb voor de wereld en mijn omgeving kan ik kwijt in de sociale en groene thema’s die we raken met de Regeneratie Coöperatie.
In de klimaatproblematiek zie je een enorme dissonantie. Het is iets heel groots. Dat maakt het moeilijk voor een individu om te bedenken wat je eraan kunt doen. Als je mensen bewust wilt maken van klimaatproblematiek zul je iets moeten doen aan de onmacht die mensen voelen en ze laten weten dat ze niet alleen staan.
We zagen allebei in regeneratie een soort duurzaamheid 2.0. Duurzaamheid wil een neutrale voetafdruk, en regeneratie wil de wereld beter achterlaten.
We hebben een initiatief uit Nieuw-Zeeland als voorbeeld gebruikt voor de manier van organiseren van de Regeneratie Coöperatie.
De twee belangrijkste vragen in het eerste jaar waren: Wat is regeneratie voor ons? En, hoe organiseren we ons op een regeneratieve manier?
We wilden zoveel mogelijk mensen, zo snel mogelijk, bij elkaar krijgen om samen aan regeneratie bij te dragen. Het is het ideaal wat ons verbindt.
We zijn een sociocratie waarin we zelfsturende teams samenstellen. Dit betekent dat je veel zelf moet doen en inzet moet tonen. Anders gebeurt er niks.
We willen ook het ongemak van het holistische laten zien. Regeneratie gaat over een ecologie van dingen, een ecosysteem. Een ecologie is per definitie meer dan een, dat betekent dat we veel dingen tegelijk te doen hebben.
Het opgeven van dingen is lastig. We zitten vast in een manier van denken die heel definitief is, terwijl er wel flexibiliteit is. We hebben nieuwe waardesystemen en houvast nodig om gedrag te veranderen en een kentering aan te gaan.
Bij regeneratie staat centraal dat we een symbiotische relatie moeten aangaan met de natuur.
Het heeft geen zin om mensen te wijzen waar ze naartoe moeten, maar we kunnen wel een handreiking geven en vragen heb je zin om met ons mee te gaan?
We zijn verhalenvertellers. Hoe we het verhaal vertellen en met welke insteek, verschilt per publiek. Het narratief wat in ieder verhaal terugkomt is kwetsbaarheid en zachtheid en de realisatie dat we are in deep shit en we moeten er samen uitkomen.
We zitten nu op een punt waarop we moeten gaan waarde in geld moeten vertalen, dat is lastig met de mensen die we aanspreken qua inkomen.
Dood is een enorm taboe in de Westerse wereld. Ik heb veel geleerd van mijn eigen onbekwaamheid hoe om te gaan met de dood van mijn moeder. We zouden zoveel meer stil moeten staan bij de dood tijdens ons leven, de dimensies die je niet meer direct ervaart.
Niemand is onsterfelijk en dat zet dingen in perspectief.
LINKS
De boom die alles zag
Laura van Veller
Marina Abramovic - The Artist is Present. Over het voelen en dragen van ongemak en elkaar eens goed in de ogen kijken.
Boek: Merlijn Twaalfhoven - Het is aan ons
Boek: Daniel Quinn- Ishmael
In deze aflevering is Bartel Geleijnse te gast. Bartel is oprichter van The Colour Kitchen. In hun eigen restaurant en in verschillende locaties voor bedrijfscatering, geven zij mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt - ofwel ongekend talent - een kans door ze op te leiden tot horecaprofessionals. Dat doen ze door opleidingsprogramma’s neer te zetten waarbij ongekend talent de juiste begeleiding krijgt en waar ze fouten mogen maken. Al sinds 2008. Met ups and downs.
In dit gesprek hebben we het over de dualiteiten van een hard normbesef en zachtheid, van verantwoordelijkheidsgevoel en zelfzorg, en van voorspelbare orde die veilige kaders voor ontwikkeling creëren. En we hebben het over dat duurzaam ondernemen óók is om goed voor jezelf en de financiële reserves van je bedrijf te zorgen; en over intrinsieke motivatie, loyaliteit, volhouden en terugkomen.
Bartel’s passie voor het vak spat er vanaf. Meteen duidelijk wordt ook zijn enorme drive voor de missie en de loyaliteit naar z’n mensen. Hij heeft moeten leren dat je goed voor de ander kunt zorgen, wanneer je daarbij óók voor jezelf zorgt. Met The Colour Kitchen zijn zij een van de pioniers van het sociaal ondernemen in Nederland. Hun tijd ver vooruit. Ik ben heel dankbaar dat hij wilde aanschuiven, en natuurlijk meer nog voor z’n werk en inspiratie.
Dit gesprek zit bomvol lessen en schitterende verhalen. Echt een om van te smullen. Maar laat het je vooral inspireren om zachtheid mee te nemen in je oordeel naar een ander én naar jezelf. En, misschien, zelfs iets in deze beweging te gaan doen!
Dank je wel Bartel voor dit mooie gesprek! Veel plezier met luisteren. Hier is Bartel Geleijnse.
Show Notes met alle 26 lessen
Bartel Geleijnse
The Colour Kitchen
Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten.
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
De gezondheid van en de verzorging voor mijn 3 zussen met cystic fibrosis had invloed op mijn jeugd en opvoeding. Ik was veel zelfstandig en buiten met vrienden.
Ik heb een sterk normbesef meegekregen van mijn ouders, van wat goed en kwaad is. Ik was de oudste zoon van de oudste zoon en mijn vader hechtte daar waarde aan.
Ondanks alles wat mijn ouders mee hebben gemaakt zijn zij samen gebleven. Ik kan daar alleen met veel respect, warmte en liefde over praten. Dat is het allermooiste wat er is.
Ik ben loyaal en ga daar best ver in. Ik heb moeten leren wat er gebeurt als je je daarin miskend of niet gezien voelt. Dat is wat het leven met je mag doen, weerbaarder worden.
Mijn moeder was zacht en flexibel en mijn vader was harder en normstellend. Ik heb door die dualiteit geleerd om te nuanceren en dat we ons elke dag bewust van moeten zijn.
Bij Restaurant ‘s Molenaarsbrug leerde ik over de waarde van een familiebedrijf. Zo ben ik in het horecavak terechtgekomen. Ik kreeg hier de kans om te leren.
Ik zit echt in het horecavak vanwege de interactie met mensen. Wat je kunt doen, voelen en betekenen voor je gasten. Het verschil wat je kunt maken.
Ik vind uitdagingen niet eng en ga ze niet uit de weg, maar eerder juist aan. Zo durfde ik de manager van een vijf-sterrenhotel tijdens m’n stage vertellen wat er allemaal beter kon.
Ik heb er baat bij gehad dat ik de kant van militairen heb leren kennen tijdens mijn tijd bij Defensie. Ik heb heel veel respect voor het uniform. If the shit hits the fan, dan staan zij vooraan.
Bij Defensie leerde ik dat de kunst is om een strak en herkenbaar kader neer te zetten. Binnen de kaders biedt je veiligheid, ruimte voor zelfontplooiing en eigenheid. Dat doen we bij The Colour Kitchen.
Balans betekent in beweging zijn. Het is niet statisch. Dat balanceren gaat over de gezondheid van ons bedrijf, de mensen en missie.
Ik ben op mijn best als er nog geen kader of duidelijk omschreven pad is. Als ik doelen kan stellen en mensen mag mobiliseren en verbinden.
De lakmoesproef voor een ondernemer is: Kun je aangeven, als ík het voor het zeggen heb, hoe we het dan gaan doen. Vanuit die (levens)overtuigingen blijft er een vraag over: Op het moment dat een mogelijkheid zich voordoet, wat doe je dan?
Bij mijn eerste bezoek aan The Colour Kitchen werd ik meteen geraakt. Ik begreep toen pas hoeveel ongekend talent er was in Nederland.
Je hebt bereidheid nodig om ongekend talent in te zetten en vervolgens om te zetten naar meer aandachtsbeleving van de gast.
Het is belangrijk te weten waar je voor staat. Maar beantwoord deze vragen als je sociaal maatschappelijk gaat ondernemen:
Wat doe je nou eigenlijk zelf aan maatschappelijke betrokkenheid?
Waar ben je nou trots op waar je bedrijf aan bijdraagt?
Als een bedrijf in zee wil met ons dan moet het echt zijn. We waken ervoor dat The Colour Kitchen niet gebruikt wordt voor greenwashing.
Tegelijkertijd mag en moet het ook goed voor je klant zijn.
Er was geen bank die ons hielp om The Colour Kitchen te starten vanuit idealisme. Je moet leren zakelijk te zijn en idealistisch tegelijk. Je bent verantwoordelijk voor de continuïteit van een bedrijf, dat is duurzaam.
Bouw reserves op en zet tegelijkertijd je rendement in om andere bedrijven te inspireren om hetzelfde te gaan doen.
Intrinsieke motivatie en echtheid zit heel dichtbij elkaar.
Je moet cultuur die gepaard gaat met korte lijnen niet onderschatten als je ervoor kiest om de lijnen uit elkaar te halen en weer lagen toe te voegen aan je bedrijf. Je moet contact blijven houden met de basis.
Onze opdrachtgevers belden na ons faillissement omdat ze zich zorgen maakten om hún deelnemers, niet om hun broodje kaas.
Ik ben een deler. Ik kijk eerst naar de ander en dan naar mezelf.
Quote Nelson Mandela passend bij The Colour Kitchen: “De betekenis van ons leven ligt in het verschil dat we maken in de levens van anderen.”
Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Ik weet inmiddels ook dat je door ruimte te geven aan jezelf, je ruimte kan geven aan anderen.
LINKS
Restaurant ‘s Molenaarsbrug
The Midland Hotel Manchester
Vermaat Groep
Boek: Bartel Geleijnse & Job Franken - Ongekend Talent
Hoe overbrug je die lange periode waar je nog niet genoeg schaal hebt. Een periode van altijd overal te weinig van?
Hoe geef je vanuit nederigheid leiding aan je bedrijf?
Hoe krijgen we - via ondernemers - de sociale cohesie uit dorpen terug in onze steden?
In deze aflevering is Mark Laagewaard te gast. Mark is oprichter van CrowdAboutNow. Een crowdfundingplatform voor ondernemers die willen doorgroeien maar dan onafhankelijk van de druk van een bancaire lening of een investeerder.
Meer dan een tool om geld over te maken. Ze helpen ondernemers hun verhaal scherp te krijgen en het versterken van de community van de ondernemer.
Maar liefst 7 oud-gebakken peren hebben via hen succesvol crowdfunding opgehaald!
CrowdAboutNow is dus niet zomaar een crowdfundingplatform dat gewoon lekker wil verdienen aan alle campagnes.
Ik was echt positief verrast door Mark’s idealisme. Het draait er om mensen, niet om bedragen.
Ze richten zich op het type ondernemers die zij belangrijk vinden en waar het crowdfundingmodel goed bij past.
Opgegroeid in een klein dorp wenst hij die mate van elkaar kennen en voor elkaar zorgen iedereen toe.
Dank je wel Mark, voor alle hulp die je ondernemers geboden hebt en de communities die daar op zoveel plekken zijn versterkt; en ook simpelweg voor de mooie manier hoe je erin staat.
Veel plezier met luisteren. Hier is Mark Laagewaard.
Show Notes met alle 24 lessen
Mark Laagewaard
CrowdAboutNow
Wekelijks een Shotje Strategie met de beste lessen van ondernemers in je inbox?
Mijn boekenkast met favoriete boeken
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Ik kreeg van huis uit altijd mee om open en dienstbaar te zijn en te zorgen voor (de mensen in) je omgeving.
Een krachtige basis van ondernemerschap is voor mij het contact maken met je omgeving en eraan toevoegen wat je belangrijk vindt.
De studie sociologie hielp mij wat meer grip te krijgen op de verschillende blikvelden binnen mijn multiculturele achtergrond.
Toen ik verhuisde naar de wijk Wittevrouwen in Utrecht merkte ik dat ik het leuk vond om in contact te komen met mensen in de wijk. Ook met ondernemers.
In 2008 werd het steeds duidelijker dat ondernemers tegen hetzelfde probleem aanlopen: financiering en hoe je aan die financiering komt.
Met CrowdAboutNow draaien we traditionele financiering om: van het presenteren van je vraagstuk aan experts naar crowdfunding en presenteren vanuit passie.
Ik begreep dat ik het plan voor CrowdAboutNow niet alleen kon bouwen, maar dat ik anderen nodig had met kennis van o.a. marketing, development, financiën.
Achteraf hadden we niet maar één developer nodig hadden, maar een volledig development team. We konden daardoor niet snel groeien als platform.
Als er mensen betrokken zijn bij je processen dan heb je nederigheid nodig om te beseffen dat je niet alles kan leiden en uitvoeren.
In de begindagen hielden we de kosten zo laag mogelijk en keerden we geen loon uit: alleen kostendekking van vaste lasten. Verder werd alles geïnvesteerd in het bedrijf en de IT partner.
De doelgroep van CrowdAboutNow verschoof na de beginfase naar ondernemers die al een sterke sociale context, een klantengroep of community hadden.
Als je samenwerkt met ondernemers dan werk je samen met mensen die niet kiezen voor de makkelijke weg. Dat geef energie en het is zo’n fijne groep om mee werken.
Ik heb nooit het idee gehad om in een paar jaar een miljoenenbedrijf neer te zetten. Dat kan ik niet. Ik wil bouwen aan iets waar ik lang bij betrokken ben. Na 5-6 jaar begin ik pas te begrijpen wat het echt is.
In de basis ben je als mens een sociaal wezen, niet een economisch wezen.
In de begintijd van je bedrijf heb je van alles te weinig: mensen, geld en tijd. Je loopt er dan vaak tegenaan dat je niet de juiste mensen hebt om verder te komen of dat ze niet genoeg ruimte of tijd krijgen om een goede rol in te nemen. Investeer in je mensen.
Bouwen aan een team brengt me veel energie. Mensen op de juiste plek met de juiste kennis brengen.
Ik heb een zekere mate van terughoudendheid of nederigheid wat een kracht kan zijn maar ook een valkuil in een wereld waar de degenen die schreeuwen aandacht krijgen.
Ik blijf mijn stempel drukken op CrowdAboutNow, maar ik ga niet op de stoel van collega’s zitten. Terughoudend, maar wel gericht.
Ik geloof dat we tegenwoordig een groot probleem hebben, omdat we steeds verder uit elkaar bewegen. Er zijn steeds minder onverwachte sociale contacten. Het dorpse contact verdwijnt, maar is juist heel belangrijk.
Ondernemers kunnen met hun product of dienst de sociale cohesie bevorderen. CrowdAboutNow kan daar aan bijdragen.
Geld komt vaak terecht bij mensen die weten hoe geld werkt. Daar moeten we geen illusies over hebben. Het is een valse en gevaarlijke belofte om mensen met minimumloon te laten investeren in een campagne.
Als een team een andere richting op gaat moet je soms afscheid nemen van mensen. Het liefste zou ik iedereen meenemen.
De komende vijf jaar wil ik meer impact maken in aantallen ondernemers en uitbreiden naar andere flexibelere financieringsmodellen. Ik ga me dit jaar meer focussen op samenwerking met andere partijen.
CrowdAboutNow is maar een klein onderdeeltje van het systeem. Het gaat mij erom dat we het gevoel van cohesie zoals in dorpen terugkrijgen. We zijn bang geworden van elkaar en dingen mogen wel weer wat inefficiënter. Als iets net niet lukt of past, daar leer je van.
LINKS
De Gouden Impuls
Bar Oldenhof
Boek: Hoe God verdween uit Jorwerd - Geert Mak
Boek: The Mom Test - Rob Fitzpatrick
Muziek:
Le Guess Who
Clipping
Howie Lee
Hoe breidt je wijs uit naar verschillende steden?
Hoe beweeg je goed mee met de tijd en werk je goed samen met je “conculega’s”?
Hoe blijf je je rolverdeling balanceren; en hoe besluit je dat het genoeg is?
En natuurlijk, hoe is het als broer en zus om samen te ondernemen?
In deze aflevering zijn Manon en Raoul Becher te gast, broer en zus. In een tijd waar starters moeilijk aan een baan konden komen, en al helemaal niet een baan met betekenis, startte Manon Starters4Communities. Daarna haalde ze al gauw Raoul erbij.
Starters4Communities is een springplank voor veranderaars. Door middel van programma’s helpen zij starters en young professionals om meer impact te maken in hun carrière, of zelfs een bedrijf te starten dat impact maakt.
Met S4C hebben Manon en Raoul echt een pad gebaand voor starters en young professionals: om goed te kunnen doen met je werk. Legio alumni hebben nu de tools gekregen om hun carrière op impact in te richten, zijn bedrijven gestart, en dragen vanuit een gezamenlijkheid een nieuw normaal uit.
Dank Manon en Raoul, voor dit mooie gesprek en de impact die jullie maken!
Veel plezier met luisteren. Hier zijn Manon en Raoul.
Show Notes met 22 lessen
Manon Becher
Raoul Becher
Starters4Communities
De belangrijkste lessen van m’n gesprekken als een Shotje Strategie in je inbox? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.
Mijn boekenkast met favoriete boeken
Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.
LESSEN
Manon: Onze vader is altijd een inspiratiebron geweest doordat hij zijn eigen werkwijze als revalidatiearts ontwikkelde.
Raoul: Onze ouders leerden ons om niet alleen maar ‘medisch’ bezig te zijn, maar ook aandacht te besteden aan kwaliteit van leven.
M: Onze ouders waren altijd al bezig met kwetsbare mensen helpen. Dat droeg al vroeg bij aan mijn rechtvaardigheidsgevoel.
M: Ik zocht een baan tijdens een tijd van krapte op de arbeidsmarkt, dat was moeilijk en dus dacht ik: “Ik start zelf wel iets.”
R: Deel je idee met iemand die dichtbij je staat. Dat is wat Manon ook deed. Zij pitchte het concept van S4C aan de keukentafel.
M: Ik wierf de eerste deelnemers en ambassadeurs voor S4C door koffie met mensen te drinken en hen te vragen om mee te denken. Ga bij je beoogde klant testen of er behoefte aan je idee is.
R: Het was een tijd waarin veel afgestuurde jongeren behoefte hadden aan een programma als S4C. Er was weinig (betekenisvol) werk beschikbaar.
R: Voor ons werkte het om mensen uit te nodigen om mee te ontwikkelen in plaats van een standaard sales pitch te doen.
M: Er was geen geld toen we startten. Trainers en coördinatoren werkten op no-cure-no-pay basis. Het streven was om na een jaar onszelf te kunnen betalen.
M: We berekenden van tevoren hoeveel programma’s we moesten draaien om uit te komen in een jaar.
M: Alle deelnemers van het eerste programma betaalden een deel zelf en draaiden samen een crowdfundingscampagne via het buurtplatform.
R: Gemeenten droegen financieel graag bij toen duidelijk werd dat jongeren zich sociaal betrokken voelden bij hun stad.
M: Selling point voor deelnemers was: Je krijgt een serie trainingen waar je minder dan marktconform voor betaald, je krijgt de kans jezelf te ontwikkelen en bij te dragen aan je stad.
R: Achteraf was het programma ook een vorm van train-de-trainer. We leerden deelnemers goed kennen en konden vertrouwen op de mensen die daarna zelf een S4C-traject wilden starten.
R: We hebben nooit discussie gehad van wie S4C nou eigenlijk was. Manon en ik vullen elkaar aan qua skillset en interesses.
R: Het bedrijf groeide snel. Een duidelijke rolverdeling werd daardoor heel belangrijk voor onszelf en voor de mensen waarmee we samenwerken.
M: De enige keer dat de rolverdeling tussen ons onduidelijk was, was toen Covid aan het licht kwam. Alle programma’s waren opeens online en daardoor werd het domein van Raoul veel groter.
M: Er moest een knop om toen het bedrijf begon te groeien. Het is nu meer een organisatie waar mensen bij komen werken en daarmee veranderd de verwachting van werknemers.
R: Het is een uitdaging om van dingen zelf doen te gaan naar het aansturen van anderen.
R: Onze ouders waren geen ondernemers, maar wel heel ondernemend en avontuurlijk. Ze hebben net zoals wij weinig contouren nodig om iets moois te zien en te maken.
R: De tijd veranderd, we veranderen mee en we gaan ons nu ook richten op mensen die van baan willen veranderen.
R: Ik leer door te beleven en dingen aan te gaan en goed om me heen te kijken naar de community van S4C.
LINKS
Impact Hub business model challenge
BORO*ATELIER
Boek: Business Model Generatie
Boek: Verne Harnish - Scaling Up
Marshmallow challenge
From the publisher's feed
Ondernemerschap is de beste persoonlijk ontwikkelingsschool. Maar misschien kun je sommige lessen met minder schade en schande leren door slim te spieken. Of in het geval van podcasts, "af te luisteren".
In de Gebakken Peren interview ik je peer-ondernemers. Het zijn openhartige gesprekken over hun reis als ondernemer. Over de successen en de woestere tijden. En wat wij daarvan kunnen leren. Over hun bedrijf, maar juist ook over de persoon erachter.
Ik hoop dat hun lessen jou helpen in je groei als ondernemer. Veel plezier.

28 Listeners

2 Listeners