De Gebakken Peren

Hoe innoveer je in de ouderenzorg?

Hoe werk je aan de zelfkennis om een club te bouwen die je in je kracht zet, en ook je zwaktes opvangt?

Hoe ga je om met het gewicht van je missie?

In deze aflevering is Moniek van Daal van Club Goud te gast. Met Club Goud zetten ze zich in om ouderen zolang mogelijk mee te laten doen in de maatschappij.

Daarvoor ontwikkelen ze concepten, veelal samen met kunst en cultuur, om te testen hoe dat het beste kan; zoals bijvoorbeeld een huiskamerfestival in een seniorenflat en het Maatjesprogramma. Daarnaast geven ze trainingen en advies aan professionals binnen zorgorganisaties.

In dit gesprek hebben we het over snel gaan en innoveren in de ouderenzorg; over de ambitie hebben misbaar te zijn; over het kennen van je kracht en je zwaktes; en over het gewicht van de missie voelen en Ponyclub De Bosruiterkes.

Moniek is zó positief en heeft een enorme drive echt bij te dragen. Ze heeft ook het vermogen om anderen mee te krijgen in haar enthousiasme. Het is nogal indrukwekkend wat ze gedaan weet te krijgen. En minstens zo knap is hoe ze zich bewust is van wat ze zelf goed kan en waar ze hulp bij nodig heeft.

Hier is Moniek van Daal, van Club Goud.

Show Notes

Moniek van Daal

Club Goud

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

“Bij ons thuis waren gastvrijheid en zorgen voor anderen heel belangrijke waarden. Een eindeloze liefde die er altijd was.”

“Wat me van Brazilië is bijgebleven is de vrolijkheid en het geluk wat daar in de mensen zit, en hoe ze ondanks moeilijke omstandigheden toch heel vrolijk en lichtvoetig in het leven staan.”

“Tijdens m’n studie begon ik spelenderwijs te ondernemen. Tegen de tijd dat ik klaar was met de studie stond het.”

“Ik vind het leuk om nieuwe dingen te leren en dat dan ook eerst heel vaak fout te doen. En vervolgens te balen en dan te ontdekken hoe het wel moet. Daar heb ik stiekem wel plezier in.”

“In plaats van rond te gaan bellen met “heb je werk voor me?”, wilde ik door mooie projecten neer te zetten laten zien wat ik kon.”

“We vroegen ook gewoon of het ook gratis kon. Mensen vinden het heel vaak heel leuk om te ondersteunen.”

“Er is heel veel energie in de maatschappij om iets te betekenen voor een ander.”

“Als maatje in de verzorgingstehuizen kwam ik enorm buiten m’n bubbel. Het verbreedde m’n horizon.”

“Veel mensen waren vrijwilliger op festivals, maar niemand in mijn omgeving deed dat in de ouderenzorg.”

“Op donderdag zetten we het formulier voor buitenconcerten online. Zondag hadden 318 zorgorganisaties het ingevuld.”

“Alles werd opeens super duidelijk: We gaan in 3 maanden tijd 318 concerten voor elkaar krijgen. We hadden nog geen idee hoe en wie dat ging betalen, maar we gingen het doen.”

“Het mooiste is als we iets in gang kunnen zetten wat ook verder kan nadat we er weer uit stappen.”

“In m’n droom zijn we niet nodig. Maar ik denk dat we ook lokaal aanwezig moeten blijven om het betrekken van ouderen bij de maatschappij aan te jagen.”

“Ik kan heel goed hard rennen. En soms ben ik dan snel gegaan en had ik even langer moeten nadenken.”

“Het is een kracht je valkuilen te kunnen zien en daar dan mensen bij te zoeken die dat dan wel goed kunnen.”

“Je haalt toch íets uit een situatie waar je steeds weer in komt waarvan je zegt dat je die niet wilt. Drukte kan je ook lekker belangrijk doen voelen.”

“Ouderen kunnen een bepaalde mooie mildheid en dankbaarheid hebben.”

“Wij zijn manisch positief. Maar ik ben ook vaak verdrietig over de grootsheid van het probleem. Dat sterkt me enerzijds, maar maakt het soms ook extra zwaar.”

Links

Boek: Huub Buijssen - Het hart wordt niet dement

Art-up Incubator

Boek: Greg McKeown - Essentialism

Boek: Jerry Colonna - Reboot

Boek: Sam Harris - Free will

Boek: Murakami - 1Q84

Boek: Damiaan Denys - Het tekort van het teveel

Boek: Viktor Frankl - Man’s Search for Meaning

Boek: Ernst-Jan Pfauth - Dankboek

App: Waking Up (Sam Harris)

Boek: Annaka Harris - Consciousness

Hoe haal je het in je hoofd om een gebouw te gaan bouwen voor een maker-space?

En hoe neem je ook écht die stap?

Hoe bouw je een gelijkwaardig partnerschap als een van de twee al met het idee begonnen is?

Hoe is het om te ondernemen met je vriend van de middelbare school?

Daar heb ik het over met Edwin Brouwer en Jochem Bakker van De Bovenkamer.

De Bovenkamer is, of wórdt eigenlijk, een houtwerkplaats en maker-space. Denk aan workshops en cursussen in houtbewerking, maar ook echt een plek met de nodige machinerie en mensen waar makers hun ideeën uit kunnen werken. Ze zijn het gebouw letterlijk nú aan het bouwen.

Edwin en Jochem zijn al vrienden sinds de middelbare school en dat merk je. Hoewel ze sindsdien natuurlijk volwassen zijn geworden, wakkert hun dynamiek misschien juist wel daarom een enorme speelsheid bij elkaar aan.

Daarnaast is het mooi om te zien hoe blind zij elkaar vertrouwen en ben ik blij met de plek voor het houtambacht die zij neerzetten. Dank je wel voor dit mooie gesprek heren!

Als laatste. Het bouwen van een gebouw is natuurlijk notoir moeilijk om goed te plannen, zeker in de afgelopen jaren. Daar zijn ze niet uniek in. Ze hebben een crowdfunding nodig voor de laatste loodjes.

→ Help jij hen ook mee? Er staan mooie beloningen, waaronder ook workshops houtbewerking, tegenover. De Crowdfunding via VoorjeStadsie → Deadline 3 mei!

Veel plezier met luisteren. Hier zijn Edwin en Jochem.

Show Notes

Edwin Brouwer

Jochem Bakker

De Bovenkamer

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

Jochem: “Ik richtte me eigenlijk altijd al op thema’s waar anderen zich niet op richten.”

Beiden: “Al vanaf het begin hebben wij de dynamiek van grappen maken naar elkaar.”

Edwin: “Ik heb tijdens m’n studie 3x een tussenjaar genomen om te reizen en te bedenken wat ik wilde. Ik leerde daar veel, maar nooit het antwoord op die vraag.”

E: “In de sales is het vooral belangrijk relaties op te bouwen, vertrouwen weet te wekken, en oprechte interesse weet te tonen in hun problemen.”

E: “In elke cultuur werkt sales net een beetje anders. Nederlandse directheid wordt niet altijd gewaardeerd, en soms heb je meer tijd voor small talk nodig. Maar wat altijd goed werkt is jezelf kwetsbaar opstellen.”

J: “Ik ben films gaan maken met vrienden om me heen. Altijd eigen werk in eigen tijd.”

J: “M’n doel was om voor m’n 30e een speelfilm te maken. 3 jaar lang ging al m’n tijd en al m’n geld daarin. Hij is afgekomen. Maar nooit gereleased.”

J: “Ik wist dat ik moest werken om dingen te bereiken. En ik wist ook dat ik iets grootsers wilde dan een grijs baantje. Ik moest en zou het afmaken.”

J: “Op een gegeven moment is het moment voorbij. Dan zit je er zo diep in dat je niet meer kan stoppen, maar ook niet meer meer kan vragen.”

J: “Op m’n 30e woonde ik weer thuis. Dat was wel een low point. Maar toch ben je ook zo weer opgekrabbeld.”

E: “Wat zie jij er uit?” J: “Wat zie ik er uit? Wat zie jij er uit?!”

E: “Zien dat Jochem zo zijn passie volgde was echt een eye-opener voor me. Het maakte m’n sales werk daarmee onhoudbaar.”

J: “Net als toen in de filmwereld, met een beetje geld op de bank maakte ik de sprong om volledig het hout in te gaan.”

E: “Ik was er elke dag en werd met de dag enthousiaster over het idee. Ik heb me er tussen gewerkt.”

J: “De uitdagingen die ik al voor me zag werden telkens ingehaald door nog grotere.”

J: “We doen het in het echt allang 50-50. En dat gaan we ook officieel maken. Dat moet ook.”

E: “Ik had eerst de vrijheid ook nog wel nodig om los te weken van m’n oude werk en leven.”

E: “We vertrouwen elkaar in kern heel sterk. We weten van elkaar hoe belangrijk dit project voor ons zijn. En we zijn heel eerlijk en direct naar elkaar. Naast de overeenkomsten in karakter zijn we qua vaardigheden heel verschillend.”

J: “Het heeft even geduurd voordat de gemeente erachter was dat ze de gebouwen op ons terrein niet hetzelfde moesten behandelen als grote flatgebouwen.”

E: “Het was wel een moeilijke stap om de crowdfunding op te zetten. Het voelde als onze hand ophouden. Maar meer dan het geld, de reacties die we krijgen zijn zo hartverwarmend.”

J: “De onvoorspelbaarheid blijft moeilijk. Je denkt dat je heel goed weet wat je aan het doen bent. Maar telkens gaan dingen anders.”

E: “We zitten nu al in de fase waarbij ik elke keer als we aankomen ik me trots voel.”

Links

De Nijverheid

De Havenloods

De Plaatsmakers

De Gebakken Peren: #4. Joris Roovers over de relatie tussen labeltjes en focus; en vrij werk als de beste PR.

Film: Field of Dreams “If you build it, they will come.”

Boek: David van Reybrouck - Revolusi

Boek: Ben Horowitz - The Hard Thing about Hard Things

In deze aflevering geen gast, maar ikzelf aan het woord.

Ik vraag altijd mijn gasten om hun inspiratie, maar ik dacht, laat ik dat zelf ook eens delen.

Daarom de 6 boeken die mijn denken het meest gevormd hebben.

Slechte planning en wat uitval van gesprekken gaf me een mooi excuus eens wat anders te doen. Ik ben benieuwd hoe je het vindt.

Het was sowieso heel leuk om deze boeken weer eens in te duiken.

Hopelijk kun je het waarderen! Hier zijn ze, mijn top 6!

Show Notes

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering en met jouw boekentips. Vind ik leuk.

DE TOP 6

Seth Godin - This is Marketing (02:16)

Cal Newport - Deep Work (04:12)

Jerry Colonna - Reboot: Leadership and the art of growing up (06:33)

Richard Powers - The Overstory (08:58)

Brad Feld & Ian Hathaway - The Startup Community Way (11:41)

Jeroen Smit - Het Grote Gevecht (13:36)

Honorable Mentions

Boek: Yuval Noah Harari - Sapiens

Boek: Viktor Frankl - Man’s Search for Meaning

Boek: Ryan Holiday - Ego is the Enemy

Boek: Steven Pressfield - The War of Art

Other Links

Seth Godin Startup School

Paul Graham’s essay Maker’s Schedule, Manager’s Schedule

Hoe voelt het vlak voor je in het diepe spring om mensen aan te nemen?

Hoe kom je voor elkaar op compagnons?

En, waar komen die rare scheldwoorden van superhelden vandaan? Duivenkaters!

In deze aflevering zijn Paul van de Kant en Peter Stekelenburg van Studio Moan te gast. Studio Moan is een full-service designbureau voor betekenisvolle en verrassende communicatie en design op maat. Met mooie projecten zoals een merk- en campagnestrategie voor het International Literature Festival Utrecht (ILFU), de art direction voor het boek Pac-Man: Birth of an Icon, en het ontwerp van de concertherinneringen app Gigit!

In dit gesprek hebben we het over het creatieve proces van hen en andere makers; over soepel samenwerken vanuit een afgesproken rolverdeling en voor elkaar opkomen als compagnons; over hoe je omgaat met de beslissing te groeien als studio; en over comics en mieterse scheldwoorden zoals duivenkaters.

We spraken elkaar 10 jaar geleden al eens. Alleen, behalve het weer en het eten erbij kan niemand zich meer iets van dat gesprek herinneren. Maar ik herken wel duidelijk de groei tussen toen en nu. Ik bewonder hoe zij hun speelsheid hebben behouden terwijl ze toch veel professioneler zijn geworden; en hoe zij zich hebben ontwikkeld als ontwerpers, kompanen, en ondernemers. Plus, ik ben fan van hoe de stijlelementen van comics en pop culture hun design beïnvloeden.

Dank mannen voor dit gesprek. Hier zijn Peter en Paul, van Studio Moan.

Show Notes

Paul van de Kant

Peter Stekelenburg

Studio Moan

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

Peter: “Ik wist op basisschool eigenlijk al dat ik de creatieve hoek in wilde. Ik tekende veel en was al bezig met fotografie.”

Paul: “Als kind zei ik al: ‘Als ik teken heb ik altijd een fijn gevoel in m’n buik.’”

Paul: “Ik werk met hout omdat - hoewel ik veel ontwerp/creëer - ik toch dat fysieke maken mis.”

Paul: “Op de academie leer je jezelf wel kennen. En je leert feedback geven en ontvangen op je werk.”

Paul: “Met een klein clubje huurden we een plek om samen aan ons eindexamenproject te werken. Zo creëerden we een gedeeld werkethos om in te werken.”

Peter: “Ik was het werken aan een eigen project uit persoonlijke fascinatie een beetje zat. Een project voor een klantvraag vind ik nu ook prettig.”

Peter: “De eerste opdrachten kwamen uit vriendengroepen en uit oude stageplekken die wat opdrachten doorzetten.”

Paul: “We splitsen onze rollen in opdrachten op als een soort art director (die de klantvraag en richting bewaakt) en de designer.” Peter: “En deze rollen wisselen we ook telkens om.”

P&P: “We vinden het beiden heel tof om het maakproces van andere makers te zien.”

Paul: “Een muurtje bouwen. Als we een project starten beginnen we met een opdrachtgever in een kick-off-sessie.”

Peter: “Wanneer we in een fase komen dat we het niet weten, bevragen we mensen die het al een keer eerder gedaan hebben.”

Peter: “In het groeien naar een groter bureau, zoeken we naar een balans tussen eerst mensen aannemen of eerst teveel opdrachten te hebben.”

Paul: “Eigenlijk is er wel genoeg werk om de stap te kunnen maken. Maar het blijft dan steken bij ‘wie zoeken we dan precies’, of dat we de controle toch bij onszelf te houden.”

Paul: “We zijn in eerst plaats goede vrienden, daarnaast pas kompanen.”

Peter: “We creëren de afspraken en rolverdelingen ook op zo’n manier dat ze frictie voorkomen.”

Peter: “De ander helpen (bijvoorbeeld) de vakantiedagen op te nemen waar die recht op heeft, maakt ook dat je ze vervolgens zelf kan opnemen.”

Peter: “Begin van het jaar reflecteren we op de opdrachten van het voorgaande jaar en kijken we wat we daarvan kunnen leren om steeds beter en leukere projecten te doen.”

Paul: “Een deel van de lol in ons werk is om elke keer weer in andere wereld te duiken.”

Links

Aflevering 23. Melissa Marijnen over leergierigheid en het opbouwen van zelfvertrouwen; en over het opbouwen en overdragen van je bedrijf.

Aflevering 4. Joris Roovers over de relatie tussen labeltjes en focus; en vrij werk als de beste PR.

Subliem vormgegeven Portfolio Studio Moan

Docu: The Beatles - Get Back

Serie: Superschelden + promovideo

Muziek- en Concertherinneringen-app: Gigit!

Boek: Paul McCartney - The Lyrics

Docu: The Last Dance (Michael Jordan)

Docu: Jeen-yuhs: A Kanye Trilogy

Als je iets nieuws doet wat buiten alle conventies gaat, hoe zorg je dan dat de buitenwereld je gaat snappen?

Hoe verschuif je je aandacht van externe validatie naar jezelf accepteren en daardoor nóg beter werk maken?

In deze aflevering is Jasper Udink ten Cate, beter bekend als Creative Chef, te gast.

Jasper is kunstenaar en maakt werk met een link naar eten. Van 3D-schilderijen die je meemaakt, tot salades van stof, tot aan een muziekplaat uit de keuken. Bekijk z’n website, want het is om van te smullen.

In dit gesprek hebben we het over:

→ Jezelf positioneren en de kracht van het delen van je een moonshot;

→ Eindeloos leren en investeren in je vak en je merk;

→ Meebewegen met de golven van je creativiteit en hoe zelfacceptatie leidt tot steengoed werk.

Jaspers werk is een nieuwe categorie. In die zin ook niet zo gek dat de wereld even tijd nodig had om hem te snappen. Alles wat hij maakt is zó anders en zo scherp.

Ik vind het bewonderingswaardig hoe hij al die tijd is blijven bouwen aan zijn merk. Het is mooi hoe hij al vroeg wist dat hij zijn eigen pad wilde creëren. Maar ook hoe zijn doelen steeds meer verschoven van gezien worden, naar zichzelf accepteren en het beste werk maken wat hij kan.

Dank je wel voor dit mooie gesprek! Veel plezier met luisteren. Hier is Jasper!

Show Notes

Jasper Udink ten Cate

Creative Chef Studio

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

“Is het aangeboren interesse? Eten is gewoon lekker en leuk!”

“Bij ons op school was het cooler om in het schoolkoor te zitten dan in het voetbalteam.”

“Ik wilde drummer of kunstenaar worden. Ik wilde m’n creativiteit kwijt.”

“Ik ging koken voor alle mensen in ons huis. Ik kon daar m’n ei in kwijt en het koste me geen moeite.”

“Toen ik vertelde dat ik kok wilde worden, bleken de verwachtingen waarvan ik dacht dat m’n ouders die hadden er niet te zijn.” → Les: Meestal ben je zelf het strengst voor jezelf. En, anderen zijn minder met je bezig dan je denkt. In ieder geval is het meestal minder belangrijk voor anderen wat je precies doet dan dat je iets doet dat goed voor jou is.

“Ik ben in het begin gratis in restaurants gaan werken om te leren. Ik had wel m’n maniertjes, maar er ging een wereld voor me open. Ik leerde hard werken en overzicht. Maar ook dat ik niet 20 jaar alleen maar tussen die 4 muren wilde staan.” → Les: Het loont overal vol en open in te gaan, ook wanneer je de kanten ervan ziet die je niet wilt.

“Ik kreeg op m’n 17e last van epileptische aanvallen. Dat gaf me het besef dat je maar één keer leeft. Dus ik ben mijn leven op mijn manier gaan inrichten.”

“Natuurlijk had ik ook twijfel of het wel haalbaar was, of ik goed genoeg was.”

“Ik heb zóveel uren gemaakt. Er komt een moment dat je doorhebt ‘dit is mijn stijl’.”

“Om ons heen vielen allemaal cateraars om. Maar wij hadden ons bedrijf zó goedkoop ingericht dat we door konden.”

“Geen enkele klant zei “ja” op de offertes met mijn creatieve gerechten. Ik moest naast het caterbedrijf een ander merk bouwen: Creative Chef.”

“Ik vond het zo gaaf dat bij m’n eerste tentoonstelling mensen stopten en foto’s maakten. Dat startte een proces dat ik dit fulltime wilde doen.”

“Ik stopte met de catering. Ook al gebeurde er nog geen bal met Creative Chef.”

“Ook al huurden nog te weinig mensen me in, genoeg mensen vonden het leuk dat ik een boek kon publiceren via crowdfunding.”

“Ik wilde kunstenaar worden, met eten. Ik moest een kunstautoriteit worden.”

“Ik wist ook dat ik m’n boek moest uitgeven bij een uitgever van kunstboeken en niet bij een van kookboeken.”

“Na het boek, durfde ik steeds een stapje groter te denken. En ik kon het eerste jaar ook wel goed bluffen.”

“Ik ging naar elke plek waar creatieve mensen samen kwamen (zoals DutchDesignWeek) en maakte een eetbaar kunstwerk of food art. Dan zei ik op m’n site dat ook daar iets gedaan had.” → Les: Wat kost jou niet veel moeite of geld, wat voor de ander veel waard is? → Les: Autoriteit is naast je meesterschap en kennis, óók de perceptie van anderen.

“Ik vertelde aan iedereen mijn grote droom om ook in het MoMA New York te staan. Ik ben dat jarenlang elke dag aan iemand gaan vertellen.”

“Ik heb 5 jaar lang gekookt, om m’n nieuwe ideeën te ontwikkelen. Marketingkosten noemde ik het.” → Les: Kan de tijd/het budget dat je besteedt aan marketing je ook verder helpen in je vak?

“In het begin huurde de kunstwereld me in als cateraar, en de foodwereld als creatieve kerel. Maar het moest 100% kunst worden.”

“Ik zou een keer een keynote geven, maar werd geïntroduceerd als de cateraar die eten kwam maken. Ik baalde wel dat mensen het (en dus mij) niet snapten. Ik stopte er zóveel tijd en geld in.”

“Ik weet van mezelf dat ik elk jaar een soort maand van balen en winterslaap heb. Dan zie ik het niet zitten. Op een gegeven moment word ik dan zo boos op mezelf dat ik weer ga knallen.”

“Vroeger had ik altijd een oneindige stroom van niet-zulk-goeie-ideeën. Toen werd het iets rustiger maar de ideeën wel beter. Nu merk ik dat ik steeds meer in golven van creativiteit kom, waar ik dan echt naar moet luisteren.“ → Les: Vind de stijl die bij je past. Die kan ook veranderen. En, reken je niet te vroeg de luxe toe dat je op de creatieve golf kunt wachten.

“Door een ongeluk en door corona, ben ik minder bezig met het plaatje naar buiten. Maar, ik ben veel meer aandacht gaan besteden om gewoon steengoed werk te maken.”

“Ik vraag inmiddels anderen om hulp, voor de dingen die zij veel beter kunnen dan ik.”

“Winst maken is niet het doel. Ondernemen gaat om weten wie jij bent als persoon, en op zo’n manier uit je halen wat er in je zit, dat je ervan kunt leven en dat het niet als werk voelt.”

“M’n werk is ook verschoven van leuk, gewoon lachen. Nu wil ik ook iets betekenen met m’n werk.”

“Het écht lastige van m’n werk was mezelf zijn. Het ontdekken en accepteren wie ik ben.“

Links

Boek: Creative Chef

Lidewij Edelkoort

Jeroen Prins (Main Chef bij Creative Chef)

The Blind Spot in Centraal Museum

Kitchen Collective (album). Spot the eierschaal in Funky Beats.

Frank Zappa and the Mothers of Invention

Hoe breng je hiërarchie aan in een organisatie waar iedereen gewend is mee te beslissen?

Hoe breng je structuur en processen aan op een manier dat je óók oog hebt voor de mens?

In deze aflevering is Karen Poot te gast. Karen is mede-eigenaar van De Fietskoerier Utrecht. Door de jaren heen heeft mede Karen ervoor gezorgd dat De Fietskoerier Utrecht groeide en professioneler werd.

Intussen is ze ook Buy Social Lead bij Social Enterprise NL; een programma om van maatschappelijk verantwoord inkopen de standaard te maken.

Daarnaast hebben we het over de verbindende rol die De Fietskoerier Utrecht vervult in een wereld die steeds globaler, sneller en efficiënter wordt.

En over versnellingen, overspannen zijn, en illegale races.

Karen zit vol energie en is begaan met de mensen om haar heen. Ze heeft een enorme drive de wereld mooier te maken en meer te verbinden. Ook wanneer het een gevecht tegen de bierkaai lijkt, is ze hoopvol en vastberaden door te gaan, gewoon omdat het juist is. Wat fijn!

Ik vind het knap hoe ze die balans tussen aandacht voor de mensen en professionaliteit bewandeld heeft.

Heel veel plezier met luisteren.

Show Notes

Karen Poot

De Fietskoerier Utrecht

Buy Social van Social Enterprise NL

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

“Hoe natuurlijk interactie voor me is, na een volle dag werken en AAN staan heb ik toch ook even tijd voor mezelf nodig.” → Les: Leer wat je nodig hebt voor een goede energiebalans en ruim daar tijd voor in!

“Voorheen was alles B2B, pakketjes naar consumenten bezorgen bestond nog niet.”

“Iedereen navigeert anders. Ik gebruik oriëntatiepunten, anderen op windrichtingen.”

“Fietskoerieren is echt een bijzondere baan. Bijna verslavend. Ik start m’n dag ook het liefst op met een postrondje; even lekker in beweging, de wind in je haar, contact met de klanten, in flow door het verkeer. Zelfstandig en toch verbonden.”

“Ik ben trots dat mensen het vaak lastig vinden het koerieren bij ons los te laten, ook al kunnen ze makkelijk op andere plekken meer verdienen. Ze blijven dan vaak nog een dag in de week koerieren voordat ze het echt loslaten.”

“Ik vind het heel belangrijk dat je als mens gezien en gewaardeerd wordt (en dat het niet alleen draait om efficiency en dat je een nummertje wordt). Ik denk dat ik mede daardoor bijna natuurlijk de personeelskant op ging. Om dit te borgen.” → Les: Het business model ‘helt’ naar efficiënter. De competitie doet dat ook. Als je niet bewust oplet dan kun je ook in die valkuil trappen. Speel dus een andere wedstrijd.

“We zaten allemaal in het collectief, maar op een gegeven moment was het niet meer te doen om te beslissen en 12 mensen hun mening mee te wegen.” → Les: Betrek je mensen door naar ze te luisteren en hun input mee te nemen. Maar beleg het nemen van de beslissing en de bestuurstaken bij een bestuur.

“We moesten professionaliseren om de kansen die we zagen ook te kunnen waarmaken. Dat vroeg om protocollen maken van werkwijzes en de omgang met klanten, een eigen kantoor en bedrijfskleding, en een bestuur.”

“Pieter Aart (en Jelle) had de professionalisering in gang gezet. Zodra dit stond gaf hij aan dat het tijd was voor hem om weg te gaan. Om ruimte te maken.” → Les: Soms kun je het ontwerp alleen maken als je er zelf geen onderdeel van gaat zijn.

“In het moment was het pijnlijk en was ik wel een beetje pissig op Pieter Aart dat hij wegging. Later zag ik dat dat inderdaad nodig was.” → Les: Iets dat juist is, is niet altijd prettig in het moment. Dat betekent overigens niet dat je dat altijd kunt zien. En ook niet dat de pijn er niet mag zijn.

“Iedereen was gewend zeggenschap te hebben en voor een deel viel dat opeens weg. Dus we hebben goede gesprekken gehad over hoe we iedereen dan wel meenamen in besluiten. En het vraagt ook iets om de bestuursrol goed te vervullen.”

“In zekere zin veranderd er niks, maar toch levert het discussies op. “

“Hoewel het steeds meer werk oplevert ben ik eigenlijk niet zo’n fan van de pakketmarkt. Steeds meer en sneller consumeren is een race to the bottom. Daar kan ik treurig van worden.”

“Tegen de trend van sneller en goedkoper in, blijven we toch overeind. We zijn lokaal bekend en hebben hele trouwe klanten die heel bewust voor ons kiezen omdat wij hun zending leveren zoals zij dat willen.”

“Eigenlijk zijn we een verbindende partij en houden ervan om lokaal te werken.”

“Nu we met zo’n 50 medewerkers zijn komt de noodzaak om processen echt goed te regelen en moet er soms zelfs een ‘laag’ bij. Vies woord, maar wel nodig.” → Les: Als je groeit kun je niet meer zelf continu aansturen, uitleg geven of onduidelijkheid gladstrijken. Dan moet het bedrijf vanzelf gaan werken. Dat betekent dat je goed in kaart moet hebben welke verantwoordelijkheden/bevoegdheden bij welke functies/rollen liggen.

“Hoe groeien we met de juiste professionaliteit? Hoe zorgen we dat de filosofie van het bedrijf overeind blijft terwijl ikzelf losser van de operatie raak.”

“Als het bedrijf verandert moet je meeveranderen. En ben je dan nog wel de juiste persoon op die plek?” → Les: Zoom af en toe uit. Wat heeft het bedrijf nodig? En waar gaat jouw energie naar toen? Past wat je wilt en kunt nog met dat wat het beste is voor het bedrijf?

“Als Buy Social Lead, krijg ik nu veel energie van de impact die ik met mijn skills kan hebben door (grote) bedrijven in beweging te krijgen.”

“Inspiratie krijg ik met name van nieuwsgierig zijn naar andere mensen en gesprekken aangaan.”

Links

Pieter Aart Schouten - Communicatie & Consultancy

Libertas Pascal

Cycloon

Boek: Sophie van Gool - Waarom vrouwen minder verdienen.

WomenInc: Mijn naam is Peter

Boek: Margaret Heffernan - Voorbij het meetbare

Boek: Ish Ait Hamou - Het moois dat we delen

Hoe balanceer je de behoefte en de waarde van samen opbouwen en gezamenlijk eigenaarschap, met hiërarchie en strakke lijnen?

Hoe weet je wanneer je ruimte moet innemen, of wanneer je juist een stap naar achter moet doen?

In deze aflevering is Anke van Donkersgoed te gast. Anke is mede-oprichter van Breekjaar. Een tussenjaar voor jongeren die na de middelbare school nog niet weten wat ze willen. Dat zijn we toch eigenlijk allemaal.

Het opzetten en het runnen ervan is een flinke reis geweest; vol avontuur, ups en down.

In dit gesprek hebben we het over een balans vinden tussen gezamenlijk eigenaarschap en een wirwar van meningen aan de ene kant, en hiërarchie en een strakke lijn aan de andere kant;

over hoe je keuzes maakt vanuit je wijsheid;

en over hoe je rol verandert en je na ruimte in te nemen ook afstand kunt creëren en ruimte kunt geven.

En we hebben het over nóg veel meer. Anke is een bom van energie en vult het gesprek tjokvol wijsheid.

Ze werkt vanuit veel vertrouwen en start alles vanuit een gedachte van overvloed. En ook de moeilijke momenten van de rollercoaster schuwt ze niet.

Heel erg bedankt Anke, voor het knappe staaltje werk, de inzichten die je deelt, en voor je hele zijn. Veel plezier met luisteren. Hier is Anke.

Show Notes

Anke van Donkersgoed

Breekjaar

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

M’n bedrijf voelt ook als een kindje, waarmee we met Breekjaar ook nog een soort moederschoot voor veel jongeren zijn. Mijn grote schoot aan moederenergie komt dus wel tot haar recht.

Pianomuziek gaf veel gevoel in het huis. Een stroom van ontspanning.

Vroeger wilde ik arts worden. Dat was toen mijn beeld van hoe je iets voor iemand kunt betekenen.

Ik was niet intrinsiek gemotiveerd, gedesillusioneerd na m’n studie, bezig met wat anderen van me dachten en ging over al m’n grenzen heen. Op een dag viel ik opeens om.

Nadat alles eruit was wat eruit moest, voelde ik heel veel liefde in mezelf en verbinding met het leven. Daar ging een creatiekracht aan.

Mensen gingen aan op Breekjaar omdat iedereen vond dat dit miste. Een plek waar ook de sociaal-emotionele ontwikkeling plaatsvindt en dat leren weer iets moois wordt.

Doordat iedereen kon meedenken en vormgeven voelde iedereen zich ook eigenaar. Maar daardoor kon het ook een wirwar van meningen worden.

We wilden alles samen doen, maar hoe wars we er ook van waren, we hadden ook hiërarchie nodig. Dat wilden we niet perse, maar we voelden de noodzaak wel.

Het kan zoveel prettiger werken wanneer er helderheid is over wie waar over gaat en je elkaar daarop kunt vertrouwen.

Op een moment van onzekerheid, zei Patrique me dat er niemand anders dit kon doen. Niet vanwege m’n ervaring, maar omdat ik het bén. Slimmer maakte niet bezielder.

Ik kan vooruit zoomen en zien wat er nodig is. En dan weer terug naar het nu om te bepalen er nu moet gebeuren.

Ik probeer m’n keuzes vanuit m’n wijsheid te maken: Luisteren naar m’n gevoel, maar ook onderscheiden wat van mij is, wat is van de ander en wat wil de organisatie?

We waren in het begin nog jong en gingen er helemaal voor. We gingen in Breekjaar ook ons eigen proces aan. Nu nemen we ons menszijn wel mee, maar scheiden het meer en daardoor zijn we juist veel dienstbaarder.

Volleeg noemen we dat: Helemaal voldaan en helemaal leeg.

Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? En hoe maak ik keuzes?

Moeder worden heeft me meer geaard. Ervoor werkte ik nog steeds best wel veel. Erna had ik veel minder tijd dus moest ik strenger zijn waar ik m’n tijd aan besteedde. Wat is nu de essentie? Wat moet ík echt doen en wat niet.

Een mooie balans is eerst buffelen om waar te maken wat we belooft hebben en samen in het team te zitten. En dat dan draaiende kunnen krijgen om weer vrij te kunnen creëren.

Het moeilijkste was misschien wel - vanuit de totale betrokkenheid - te realiseren dat Breekjaar toch ook zonder mij kon bestaan. Sterker nog, als ik mezelf zo belangrijk maak dan sta ik de organisatie juist ook in de weg.

Links

Mede-initiatiefnemers Breekjaar: Patrique Zaman (Pi), Lucas Wirtz, Michiel Stadhouders, Dolf Hautvast

Maurice Kimman, Maurits Hofman, Annelien Hospes

Marien Baerveldt, Joost den Boon

Zielzicht

Youngworks

Knowmads

Agora Scholen

Hawaiian Roller Coaster Ride (Lilo&Stitch)

Aflevering: 15. Steven van den Tol over de toko verkopen wanneer je ook loyaal naar het team wilt zijn, in of boven het team staan, en de stress tot de landing. (met Patrique mede-oprichter Onderwijshelden)

Podcast: OWN - Super Soul Sunday

Boek: Chérie Carter-Scott - Als het leven een spel is dan zijn dit de regels

Boek: Paul Hora, Narayana Dorje, Paula Horan - The nine principles of self-healing

Boek: Otto Scharmer - Theory U

Boek: Marc Beaumont - The man who cycled the world

Boek: Marianne Busser en Ron Schröder - De mooiste verhalen van muis en egel

Als je beiden na eerdere werkervaringen heel sterk hebt geleerd wat je wel of niet wilt, dan kan het wel zoeken zijn hoe je erna bij elkaar past.

Deze heren flikken het. Vertrouwen in elkaar, en de relatie voorop!

Actief werk. 80% van de gesprekken gaan over hoe het met ze gaat.

Als dat goed zit, gaan de Containertuintjes vanzelf.

In deze aflevering zijn Henk-Jan Room en Martin van Diggele van CityGard te gast.

Samen hebben zij Het Containertuintje bedacht en ontwikkeld. Tuintjes om de afvalcontainers heen die de stad vergroenen en aantrekkelijker maken, én die zorgen voor meer contact tussen buurtbewoners.

In dit gesprek hebben we het over ruimte creëren voor jezelf in het geheel; over samenwerken vanuit vertrouwen en een goede relatie; en over het balanceren van hard rennen en de lange adem.

Henk-Jan en Martin vullen elkaar mooi aan in vaardigheden en in aanpak. Maar die verschillen geven soms ook andere voorkeuren. Het is mooi om te zien hoe zij beiden de relatie zo waarderen dat al het andere ondergeschikt is.

En heel mooi hoe zij ondernemen voor meer natuur en meer verbinding. Heel erg bedankt mannen, voor dit voorbeeld en voor jullie werk!

Veel plezier met luisteren, hier zijn Henk-Jan en Martin!

Show Notes

Henk-Jan Room

Martin van Diggele

CityGard

Bijbehorende blog: To un-go from the flow

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

Henk-Jan: Thuis en ook later op opleidingen, was ik al bezig met me overal tegen afzetten om ruimte te maken voor mezelf en mijn eigen geluid. Nu uit zich dat in m’n eigen ding doen ipv ergens tegenin te gaan.

Martin: Geen van al die plekken waar ik heb gewoond is als m’n thuisbasis geworden.

Beiden zijn we zoon van een dominee. Dat heeft ons wel bewust gemaakt van dat we impact hebben met ons zijn en werk. Maar we (bij Martin) hadden ons ook voorbeeldig te gedragen. Alhoewel ik dat daardoor veelal juist niet deed. En anderen deden dat ook naar ons, waardoor ik vaak niet écht contact kon maken.

M: Mijn ADD maakte ik dat ik me echt alleen maar kon concentreren op dingen die ik zelf interessant vond. Voor de omgeving leek het alsof ik er met de pet naar gooide.

HJ: Op dag 1 van m’n studie zag ik al dat dit niets voor mij was. Maar ik wist ook nog niet wat ik wel wilde en ben een doorzetter. Toen ik zag dat ik erna IPO kon doen, heb ik het op m’n tandvlees afgerond.

HJ: Ik had meteen twee opdrachten toen ik voor mezelf begon, dat was de kickstart. Door actief mensen te benaderen en af te spreken ontstonden er opties.

M: De betere reclamebureaus verkopen een verhaal en niet de features van producten. Daarvoor moet je de spirituele en “waarvoor leef je”-kant opgaan.

“Keep your heart with all vigilance, for from it flow the springs of life.”

Het verhaal werd steeds enthousiast ontvangen, maar daarna was het stil.

M: Ik moest prioriteiten stellen op dingen die wel brood op de plank brachten, maar Henk-Jan is Henk-Jan, en ging door en kreeg beet.

HJ: We vonden de juiste persoon in de gemeente. Wij wilden snel, maar hij gaf juist aan dat we trager moestenen wist wie we mee moesten krijgen. Hij bleek gelijk te hebben. Dat was goud.

M: Dat Henk-Jan de kartrekker is, er meer tijd in steekt en dat ik ook in andere initiatieven zit, hebben we ook terug laten komen in de aandelenverdeling.

HJ: Het gaat me ook eigenlijk om de relatie en het gezamenlijke avontuur. Hoe meer ik geniet, hoe meer je het ook terugziet in de cijfers.

M: We vullen elkaar ook aan. Henk-Jan vindt het een succes al het idee gerealiseerd is. Ik ben iets behoudender en wil ook dat we eraan kunnen verdienen.

HJ: Als ik het voor me zie, moet ik er achteraan. Martin leert me dan om ook cijfermatig te onderbouwen waar we op inzetten.

M: Doordat ik een gezin heb wat absoluut mijn eerste prio is, vertrek ik soms vanuit “wat kan ik geven”. Henk-Jan kijkt naar wat is er nodig en wil dan soms harder gaan.

HJ: Als ik zie dat het kan wil ik het creëren en tot die tijd kan het me frustreren als het nog niet gemanifesteerd is. Én, als ik te hard ga kan ik mezelf wel eens voorbij lopen.

M: Voor mij is de grens heel duidelijk. Omdat als ik geen aandacht aan m’n kinderen kan geven, ik het meteen van ze terugkrijg.

HJ: We werken ook actief aan onze relatie. Door een gesprek over een frustratie komen we altijd weer bij elkaar.

M: Als de cultuur/voedingsbodem goed is komen er goede dingen uit. Onze gesprekken gaan voor 80% over hoe het gaat?

M: Het gevoel van spanning op zichzelf is al voldoende validatie dat het belangrijk is. Daar hoeft geen reden bij gevonden te worden om aan te geven dat er iets is.

HJ: Vertragen of confrontatie is op zich niet erg, zolang ik maar weet dat we nog naar hetzelfde plaatje toewerken.

M: Containertuintjes maken dat mensen opeens goede gesprekken hebben rondom de afvalcontainer.

Links

Round Stories

Room for Concepts

Boek: Stephen Covey - The 7 Habits of Highly Effective People

Boek: Gabor Maté - Scattered Minds (voor als je het gevoel hebt iets met ADD/ADHD te hebben)

Boek: Gabor Maté - In the realm of hungry ghosts (als je denkt verslavingsgevoelig te zijn)

Boek: Gabor Maté - When the body says no (als je lichamelijk dingen meedraagt ziekte en pijn die ook uit stress kunnen komen)

Wat is er nodig om tot meesterwerken te komen?

Knetterhard werken. En wat kost dat werkelijk?

Wat zijn de neveneffecten op je leven? Op je relaties?

En, hoe vind je je identiteit opnieuw uit wanneer je de topsport achterlaat? Zeker wanneer je 'meesterwerk-tot-dan-toe' daar lag.

In deze aflevering is Wout van Wengerden te gast. Kwetsbare Held is zijn laboratorium waarin hij als filmmaker de essentie van het leven onderzoekt.

In een vorig leven was hij Nederlands Kampioen polsstokhoogspringen.

Hij heeft net de laatste hand gelegd aan zijn documentaire "Tussen liefde en de leegte; De prins die er een zooitje van maakt".

Deze gaat over zijn zoektocht rondom zijn eindeloze ambitie en het effect ervan op z'n relaties.

In dit gesprek hebben het over die ambitie en wat het vraagt om tot meesterwerken te komen; over oprechte nieuwsgierigheid naar wat mensen écht beweegt; en over het heruitvinden van je identiteit.

Wout is een bom aan energie en passie. Hij spat de microfoon door. Geen wonder dat hij met die polsstok ook zo hoog sprong.

Zijn nieuwsgierigheid is zo oprecht dat je met hem mee durft. Hij zoekt graag de grenzen op en ontregelt ook graag het interview door de rollen lekker om te draaien. Krijg je ervan als je een interviewer uitnodigt.

Én, dit is de laatste aflevering van 2021 van De Gebakken Peren. Heel erg bedankt voor het luisteren. Heb een goed uiteinde en tot volgend jaar, wanneer ik weer met veel energie nieuwe gesprekken zal hebben.

En bij deze laatste aflevering van het jaar wil ik je ook graag bedanken voor het luisteren. Dus, heb een goed uiteinde en tot volgend jaar, waar ik weer met veel energie nieuwe gesprekken zal hebben.

Nu eerst, veel plezier met luisteren. Hier is Wout!

Show Notes

Wout van Wengerden

Kwetsbare Held (& youtube)

Shots of Strategy in je inbox

Mijn boekenkast

Mail me ([email protected]) over de aflevering. Vind ik leuk.

Lessen

M'n vader was een vakman, en ook eigenlijk een filosoof en kunstenaar. M'n moeder is altijd gefascineerd door mensen en waar het leeft.

Om ons heen waren altijd ondernemende geesten en mensen die hun eigen manier van leven gevonden hadden.

Ik ben enerzijds een pleasers en een volger, maar ook heb ik geleerd dat ik op een eigen manier het leven moet vormgeven.

Ik was altijd al bezig met bijzonder willen zijn. Ik heb altijd een bewijsdrang gehad.

Polsstokhoogspringen is ook een beetje toeval. Bij atletiek waren het leuke mensen en polsstokhoogspringen was dan wel het meest opzienbarende onderdeel.

Ik zoek altijd de grenzen op. Ik krijg snel de neiging om dingen te gaan ontregelen om te zien hoever ik kan gaan.

Om hoger te springen moet je steeds iets verder iets in jezelf overwinnen.

Ik wil geen grijze muis zijn.

Als de absolute top van een sport bij elkaar is komt er heel veel energie vrij.

Als je een droom hebt dan kun je die verkopen (ontdekte ik vrij snel bij polsstokhoogspringen).

Uiteindelijk ben ik ook gestopt omdat het wereldje me te klein werd.

Topsporters zijn vaak wel een tikje vervelende mensen en egocentrisch. Alles moet wijken voor hun droom. Dat kun je eigenlijk ook over mij zeggen. Hoewel, ik probeer ook wel echt bezig zijn met het beter maken voor de ander.

Als jij bereid bent om door te gaan, ook als je een dip hebt, kun je van 5,45m en 5,55m gaan. Je moet echt knetterhard werken om een mooie prestatie te leveren.

Voor m'n blessure ging het altijd beter en grootser. Dat gaf steeds genoeg prikkels om door te gaan. Toen ik een jaar niet kon sporten opende dat een nieuwe wereld.

Ik stopte door de combinatie van onzekerheid dat ik niet meer het jonge talent was dat steeds beter sprong, en ook van de nieuwsgierigheid voor het leven buiten de sport.

Ik was erna wel zoekend wie ik was. Ik voelde me even niemand. Uit de nieuwsgierigheid wie ik dan wel was is Kwetsbare Held ontstaan.

Met alle socials moet je wel heel wat presteren om iemand te kunnen zijn. De drang om aan iets vast te houden is heel natuurlijk.

Ik ben altijd gefascineerd door wat het echte verhaal is maar onbesproken is.

Mijn nieuwsgierigheid is altijd heel oprecht, maar het werd ook een sport om het beste uit het gesprek te halen.

Bezig zijn met wat de kijker wil zien leidt af van de puurheid en de échte nieuwsgierigheid.

Waar ik nieuwsgierig naar ben bij de ander is natuurlijk ook waar m'n onderzoek bij mezelf over gaat.

Waarom willen mensen toch altijd dingen en doen ze het dan niet? Wat nou als ik ze help dat stapje te nemen.

Als je op z'n plek komt dat je uit je flow bent, dan is het soms lekker om een spannende prikkel op te zoeken. Dat gevoel herinnert me aan de vrijheid.

Ik heb ambitie om te werken aan m'n creatieve projecten en ik kan zo enorm opgaan in het maken. Daar kan ik dan niet mee stoppen en dat wringt dan met m'n naasten en hoe zij met mij willen zijn.

Ik voel me ook wel eens alleen in die intensiteit, reis en ambitie.

Soms verlang ik wel eens aan genoeg hebben aan een huisje, boompje, beestje, maar het avontuur roept me zo.

Je hebt je eigen pad te bewandelen in jouw tempo om het te leren. Het is dus ook bevrijdend om te kunnen berusten in de intensiteit die ik heb.

Zoek boeiende vrienden. Laat je inspireren door je omgeving.

Links

De Gebakken Peren aflevering met  Steven van den Tol

De Gebakken Peren aflevering met John van den Vorstenbosch

TEDxSittardGeleen - Wout van Wengerden - The disarming magic of being sincere

Kai Vermaas

Kris Pouw

Video series: Will Smith - Best Shape of my Life

Boek: Will Smith (Mark Manson) - Will