Opgedoekte ambassades, uitgezette diplomaten en mislukte vredesbesprekingen. Hoewel iedere oorlog geheel volgens het cliché uiteindelijk aan de onderhandelingstafel eindigt, lijkt de diplomatieke uitweg in Oekraïne nog niet zo makkelijk gevonden. Maar hoe succesvol kan diplomatie eigenlijk zijn als het voor het oog van de hele wereld bedreven wordt? Hoeveel vrijheid heeft een ambassadeur om zijn eigen koers te varen? Kun je als diplomaat in crisistijd wel echt het verschil maken? En hoe blijf je praten wanneer de tijd van praten eigenlijk voorbij is?

In deze aflevering van De Publieke Tribune een gesprek met drie oud-diplomaten met een lange staat van dienst. Over de kunst van de dialoog, over de balans tussen bruggen bouwen en problemen oplossen en over de grenzen van de diplomatie.

• Ron Keller (1958) werkte bijna twintig jaar in de diplomatieke dienst als Nederlandse ambassadeur in Rusland, Turkije, China en Oekraïne en als NAVO-ambassadeur in Oekraïne;
• Johan Swinnen (1946) was jarenlang de Belgische ambassadeur in Den Haag, Madrid, de Democratische Republiek Congo én in Rwanda, toen zich daar in 1994 de genocide ontketende;
• Ron Muyzert (1949) was ambassadeur voor Nederland op Cuba, in Bolivia en was de Nederlandse vertegenwoordiger in de Palestijnse gebieden ten tijde van de Tweede Intifada in 2000.