De Machine

Het is een mooi fenomeen: de vreemden eend in de bijt, een act die niet 100% matcht met het profiel van een festival, maar die wel groots neergezet wordt. Wij van 3voor12 hebben vaak in dat soort acts het meeste zin, omdat ze nieuw, fris en anders zijn, terwijl sommige andere mensen om het hardst roepen dat het een schande is. We zagen de afgelopen twee weken weer een paar mooie voorbeelden: Carly Rae Jepsen op BKS, Armin van Buuren en Boef op Pinkpop. Hoe ga je daarmee om als festival? Hoe leg je het je publiek uit?

Nog meer festivalnieuws: meerdere festivals gingen dit weekend niet door vanwege voorspelde windstoten. Hoe gaat zoiets, wie neemt de beslissing? Waarom gaat het ene festival wel door en het andere niet? En kun je je als organisator verzekeren tegen slecht weer? Tot slot een geschiedenisles: na het nieuws dat Apple stopt met de iTunes player, staan we stil bij de revolutie die downloadwinkel iTunes Store in 2003 was.

Festival Primavera maakt dit jaar een statement: de helft van hun line-up is vrouw. Waarom? Gewoon, omdat we dat al veel eerder hadden moeten doen, aldus de Spanjaarden. Het is een belangrijk moment in een discussie over representatie die ook in de Nederlandse muziekindustrie flink gevoerd wordt. Wat zien we ervan terug op de Nederlandse festivals? Er is maar een manier om daar achter te komen: turven, turven, turven. Atze de Vrieze bekeek de line-ups van de belangrijkste popfestivals van de laatste twintig jaar en presenteert de resultaten van zijn onderzoek in De Machine.

Verder staan we stil bij de succesvolle reünies van Krezip en The Fatal Flowers. Want hoe kan het toch dat zoveel comeback acts in grotere zalen staan dan in hun hoogtijdagen? En natuurlijk staan we stil bij het meest spectaculaire copyright geschil van de afgelopen dertig jaar: afgelopen week gaven Mick Jagger en Keith Richards de rechten van 'Bittersweet Symphony' terug aan Richard Ashcroft van The Verve.

Jarenlang was Nederland het lachertje van het Eurovisie Songfestival. Jaar na jaar traden we aan met b-garnituur en vlogen we er in de halve finale uit. Maar de laatste jaren draait Nederland serieus mee in de top en dit jaar staat Duncan Laurence zelfs bovenaan bij de bookmakers. De Machine kijkt achter de schermen: Daniel Dekker van AVRO/TROS legt uit hoe het tij gekeerd werd en Nederland het de songwriting Champions League onder de knie kreeg.

Verder kijken we eens met oog voor detail naar festivalposters. Ze hangen op straat en zijn bedoeld om mensen te verleiden een kaartje te kopen, maar weet je wel hoeveel politieke kwestie er spelen bij de totstandkoming van het affiche van je favoriete evenement? Nog meer festivalnieuws: in navolging van Britse festivals roepen ook Nederlandse festivals op om koepeltentjes niet langer meer te marketen als wegwerp festival items.

Een van de mooiste tradities in de Nederlandse muziek: de zogeheten helikopteracts op Bevrijdingsdag. Drie artiesten worden in een heli van het leger het land door gevlogen om als ambassadeur van de vrijheid op te treden. Een mooie eer natuurlijk, maar ook een logistieke uitdaging voor de tourmanager, zeker als je met een band op pad gaat. We vroegen de tourmanager van De Staat wat er allemaal bij komt kijken, en aan Blaudzun waarom hij nog nooit in de heli gestapt is.

Verder volop aandacht voor de grote onvrede die vorige week in Amsterdam ontstond toen het geluid van (vermoedelijk) DGTL tot ver in West te horen was. Boze Twitteraars zijn het zat dat hun stad overlopen en uitgewoond wordt door toeristen en festivalgangers. Moeten ze niet zeiken? Of hebben ze een punt? En hoe gaat de gemeente Amsterdam er eigenlijk mee om? En tot slot een ode aan Bandcamp, het meest muzikantvriendelijke online platform, dat aankondigde vinyl te gaan leveren.

Het voorjaar stond in het teken van klimaatmarsen en pittige discussies. Als een ding duidelijk is, dan is het wel dat jongeren iets vinden van de toekomst van onze planeet. Maar hoe zien we dat vertaald naar de mini-gemeenschappen waarin jonge mensen er elk weekend op los leven? Kun je duurzaam festivallen, en hoe dan? Deze week in De Machine niet drie losse onderwerpen, maar een hele special over duurzaamheid. Over hardcups, circulair eten en de vervuilende vluchten van internationale dj's.

Met Record Store Day voor de deur is het druk bij Bertus, de grootste distributeur van vinyl en cd's in Europa. Hun pakhuis in Capelle aan den IJssel verwerkt 10.000 cd's per uur, voor heel Europa. De afgelopen tien jaar zag Bertus concurrent na concurrent sneuvelen, winkel na winkel sluiten, en zelf werd het alleen maar sterker. Hoe kan dat?

Verder staan we natuurlijk stil bij de belangrijke auteursrechtenrichtlijn die vorige week aangenomen werd in Straatsburg. Is dat nou een goede zaak? En voor wie dan precies? Wat klopt er van die doempreken over het einde van het internet? En tot slot keek Atze weer eens biopics, dit keer over controversiele artiesten als Mayhem en Motley Crue. Wat moeten we eigenlijk met muzikanten met discutabele opvattingen of daden? Kijk je naar zo'n film in 2019 anders dan je tien jaar geleden zou doen?

En verder: met wie heeft Spotify nu weer ruzie, en beats maken voor Amerikaanse rappers

Eigenwijze band, die King Gizzard & The Lizard Wizard. De Australische psychrockband trok zich al niets aan van traditionele releaseschema’s en brengt rustig vijf albums in een jaar uit. En nu doen ze ook hun kaartverkoop anders. Dat wil zeggen: ouderwets fysiek, in de platenzaak. Op tien plekken in Nederland lag afgelopen week een stapeltje kaartjes naast de kassa. Waarom doen ze dat, en natuurlijk: hebben we het gemist, in de rij staan voor een concert?

Verder gaan we vrolijk verder op het pad van de songwriters. Na het verhaal van Top-Notch en een cursus writing camp bij Spinnin' Records nu een bezoekje aan Vincent van den Ende, die in Los Angeles producties maakt met legende Scott Storch, en die al werkte met o.a. Chris Brown, 6ix9ine en Trippie Redd. Meer beats: de 14-jarige Manu Dekker produceert als bijbaantje en weet verdomd goed hoe je een contract afsluit. En tot slot Spotify heeft weer eens ruzie. Dit keer nemen ze het op tegen de grootste jongen van de klas: Apple.

Meer dan 5000 berichtjes van hongerige fans kregen wij bij 3voor12 laatst binnen toen we kaartjes weg gaven voor Billie Eilish, het 17-jarige megatalent uit Los Angeles. Van het ene op het andere moment is ze daar, zo lijkt het. En toch ging er een geduldig traject van twee jaar aan vooraf. Een kijkje in de keuken bij platenmaatschappij Universal.

Verder ging Atze op bezoek bij een writing camp van Spinnin' Records en dook Niels in de verbeten strijd tussen Spotify en Warner, die zich gek genoeg afspeelt in India.

Vrijdag 8 maart zendt de VPRO een vier uur durende film uit die Leaving Neverland heet. Zelden werd een documentaire vooraf zo fel en zo hardnekkig betwist. Er staat dan ook wat op het spel: het erfgoed van de King of Pop, Michael Jackson. Leaving Neverland is het verhaal van Wade Robson en James Safechuck, twee mannen die claimen dat Jackson ze in hun kindertijd jarenlang seksueel misbruikt heeft. Atze ging alvast naar Londen om de film te zien.

Verder hebben Niels en Atze het over de terugkeer van Anja Kroeze, een van de twee aartsrivalen van de gevallen Buma-directeur Wim van Limpt. Uit onderzoek is gebleken dat zij niet schuldig is aan malversaties binnen het bedrijf, concludeert Buma, maar lang niet iedereen is blij met haar terugkeer. En veel aandacht voor writing camps, de absolute standaard in de hiphop na het succes van New Wave. TopNotch en Noah's Ark richten nu zelfs het publishingbedrijf Straight Shooter op om er nog beter in te kunnen worden.

Maar liefst twee muziekfilms zijn genomineerd voor een Oscar: Queen-film Bohemian Rhapsody en Lady GaGa's grote comeback A Star Is Born. Ongekend in de historie van de Academy Awards. En daarmee is de honger naar films over muzikanten nog lang niet gestild. Schrijf maar op: Elton John, Mötley Crüe, Celine Dion, Dusty Springfield, David Bowie en de Noorse black metal scene, allemaal worden ze vastgelegd in biopics. Waar komt die manie vandaan? En wat maakt een goeie muziekfilm?

Verder in De Machine aandacht voor Mozes and the Firstborn, een van onze favoriete garagerockbands heeft een nieuw album uit, maar viert het feestje in Los Angeles. Is dat nou een goed idee? En hoe ziet het tourende leven er eigenlijk uit voor een Nederlandse underground act? En we kijken naar Vestiville, een voortzetting van urban event Vestival, maar dan in Belgie. Daar moeten in drie dagen 125.000 tickets verkocht worden voor een hiphop festival. Hoe kan dat?