Eerst en vooral wil ik een grote trigger warning op deze aflevering plakken.
Want toen ik deze daarnet zelf terugbeluisterde en bewerkte, besefte ik dat dit wel eens zwaar beladen kan aanvoelen.
In deze aflevering deel ik over een gedachte die laatst vanuit mijn eigen verleden opdook in een sessie met een cliënt.
“Ik wil niet dood, ik wil enkel het leven niet meer zoals dat nu voor me is.”
Heel vaak gaat het hier om, wanneer we het allemaal niet meer weten en onszelf van het leven willen beroven.
Heel vaak willen we op die momenten niet echt dood, maar is het enkel dit leven wat we niet meer dragen kunnen.
Het is dan heel logisch dat de enige optie lijkt om een poging uit te voeren om onszelf het leven te ontnemen, en het is schrijnend wanneer de omstandigheden ons hiertoe brengen.
Maar kunnen we ook de kracht zien die daaronder zit?
Het hielp me om te weten dat ik niets meer te verliezen had, omdat ik niet bang was voor de dood.
Het hielp me om te weten dat ik het vermogen in me had om mezelf het leven te ontnemen wanneer ik echt niet meer verder kon.
Als ik dat besefte, wat had ik dan eigenlijk nog te verliezen?
Waarom zou ik dan niet ver uit die comfortzone springen en opties overwegen die ik anders nooit had aangedurfd?
En misschien is dat een gekke kronkel die ik maak, maar ik zie hoe deze gedachte ook voor andere een redmiddel kan zijn.
Een redmiddel dat dat kleine vonkje in onszelf niet laat uitgaan en net weer dat tikkeltje harder aanwakkert om het leven vanuit een ander perspectief toch nog een laatste kans te geven.
Het is dat briesje dat mensen dan ook tot bij mij waait.
En misschien was het ook wel dat briesje dat jou hier bracht.
Deel je wat deze aflevering met je doet?
Want ik vind het heel belangrijk om er na deze - misschien toch wel - zware boodschap, ook voor jou te kunnen zijn.
Je kan me een privéberichtje sturen op Instagram:
https://www.instagram.com/birtewillekens/
Want echt, uit de grond van mijn hart, ik ben er. Ook voor jou.