Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar twee dagen later pas weer uit te komen.

“Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen”, vertelt hij aan presentator Kefah Allush.

Dat besef dringt opnieuw tot Diederik Jekel door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. “Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.”

Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. “Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.” Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. “Want ik ga er toch niet bij zijn.”