ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ လူနေမှုဘဝဆိုတာကိုဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြမလဲ။ ငွေတွေအများကြီးရှိရင်ကော တကယ် ပျော်ရွှင် ရရဲ့လား။ကျန်းမာရေးကောင်းရင်ကော တကယ်ပျော်ရွှင်ရရဲ့လား။ ကိုယ့်ရဲ့ကျန်းမာပျော်ရွှင်မှုဟာဘယ်အပေါ်မှာ အမှီပြုနေ ပါသလဲ။ တကယ်တမ်းကော ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ လူနေမှုဘဝတစ်ခုကိုရနိုင်ရဲ့လား။  လူတစ်ယောက်ဟာကိုယ့်ရဲ့ ကျန်းမာခြင်း ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းဟာ တကယ်တမ်းမှာ ကိုယ်နဲ့ပဲ အဓိကသက်ဆိုင်နေပါတယ်။ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ အနေအထားတစ်ခုကိုတည်ဆောက်ရတာ ခက်ခဲမယ်မှန်းသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ မတတ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကိုအာရုံထားပြီး စိတ်ပင်ပန်းမယ့် အစား ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏ အဝန်းအဝိုင်းလေး အတွင်းကနေပဲ ကိုယ့်ရဲ့ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့ အနေအထားလေးကို တည်ဆောက်လို့ရပါတယ်။ ကျန်းမာပျော်ရွှင်တဲ့လူနေမှု ဘဝတစ်ခုကိုအရယူဖို့အတွက်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြုပြင်တည်ဆောက်မှု ကလေးတွေ အများအပြားလိုအပ်ပါတယ်။

ငါသေမှ အေးမှာပါ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သေဆုံခြင်းဟာလွတ်မြောက်ခြင်းပဲလို့ တွေးထင်မိတဲ့ နေ့တွေ လူတိုင်းကြုံရဖူးမှာပါ ။ ဒါပေမဲ့သန်မာခဲ့ကြတယ် ။ အဲ့ဒီ စိတ်အသိဆိုးဟာ ဟိုအောက်ဆုံးထိ ဆွဲမချနိုင်ခဲ့ဘူး ။ပြန်ရပ်တည်ခဲ့ကြတာ .. ပြန်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့ ကြတာ ။ အခုချိန်မှာပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း သေချင်လောက်အောင် စိတ်ညစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေဟာ ထင်သလောက်လည်းဆိုးရွားခဲ့တာမှ မဟုတ်ပဲနော် ။ အဲ့ချိန်တုန်းက လွယ်လွယ်အရှုံးမပေးခဲ့တဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကျေးဇူးတင်မိတယ် ။   ဘဝတစ်ခုဖြစ်တည်လာပြီဆိုရင် မွေးဖွားခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းသာလျှင် အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းပဲ။ ကြားကာလက တွေ့ကြုံရ သမျှဟာ သာမန်ပါပဲ ။ ချစ်ခြင်း ၊ မုန်းခြင်း ၊ အရှက်သိက္ခာ ၊ပြဿနာ ဘယ်အရာဖြစ်ဖြစ် ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ချည်းပဲ ။ ဘယ်အရာပဲ ကြုံရပါစေလိုက်လျောညီထွေစွာ နေထိုင်ပြီး ကံကြမ္မာ အနိမ့်မြင့်ကို လက်ခံနိုင်ဖို့ကြိုးစားကြရုံသာပါပဲ ။ ဘယ်အကြောင်းတရားကြောင့်မှ ရှင်သန်ရခြင်းကိုလက်မလျော့လိုက်ပါနဲ့ ။ 

ပျော်စရာတွေကို ဘယ်အချိန်ရှာတွေ့သလိုဆို ဖြစ်သမျှအကောင်းဆိုး ၊ အကြောင်းကျိုး အလုံစုံ နှင့် ကိုယ့်ဘဝရဲ့ တည်ရှိမှု မှန်သ မျှကိုကျေနပ်လက်ခံနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကလေး ထားတတ်လာတဲ့ အချိန်မှာ ရှာတွေ့တယ်။ ကျေနပ်လက်ခံတယ်ဆိုတာကိုယ် ဟာ ဘယ်နေရာ ၊ ဘယ်အဆင့်မှာ ဘယ်လိုလူဖြစ်နေနေကျေနပ်တာမျိုးပါ ။ လူတွေကြား ဘောင်ဝင်ဖို့ အတင်း မကြိုးစားဘူး ၊ မတတ်နိုင်တာကိုမလိုချင်ဘူး။ မရနိုင်တာကို မမျှော်လင့်ဘူး။ မဖြစ်နိုင်တာကိုအတင်းကြပ်မလုပ်ဘူး။ မနေချင်သူကို ဆွဲမထားဘူး ဆိုတဲ့ကျေနပ်တတ်မှုလေးပါ ။                                                                                                                                                  အရာရာကိုအလိုက်သင့်လေးသာလက်ခံပြီး အတ္တတွေကို လျော့ပြီးနေထိုင်တဲ့အခါ ဘဝကအထိခိုက်နည်း​လာစေတယ်။ ပြန်မချစ် နိုင်တာတွေကိုလည်း လက်ခံလိုက်တယ်၊ကိုယ့်ကြောင့်မို့ လုပ်ရက်ကျသူတွေကိုလည်း ခွင့်လွှတ်လိုက်တယ်။ အရာရာ တိုင်းကို လိုချင်လို့မရဘူး ၊ ကောင်းတာတွေချည်း ဖြစ်ချင်နေလို့ မရဘူးဆိုတဲ့ အသိကို ရတဲ့အခါ ဘဝဟာနေသာထိုင်သာ ရှိလာတယ် ။ ဒါက ငါ့ဘဝပဲ ငါပါပဲ ငါ့နေရာပါပဲ လို့ကျေကျေနပ်နပ် လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ လွတ်ငြိမ်းမှုကို ရှာတွေ့တယ် ။ ဒီလွတ်ငြိမ်းမှုပဲကိုယ်နဲ့ တန်တဲ့အရာတွေ ၊ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်တဲ့အရာတွေ ၊ သက်တောင့်သက်သာရှိ စေတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကို ရှာတွေ့စေတယ် ။

တွေဝေရခက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးထဲပိတ်မိနေတဲ့အခါဒီအချက်လေးကို သေချာတွေးကြည့်ပါ ။ ကိုယ်က ဒီလူတစ်ယောက်ကို စွန့် လွှတ်ရမလား။ဆက်ပြီး ဖမ်းဆုပ်ထားသင့်သေးလားဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးနဲ့ နာကျင်ရတဲ့အခြေနေမျိုးမှာဆိုပါတော့။ ဒီအခြေနေကို ဘာကြောင့်ရောက်လာခဲ့သလဲ အဖြေရှာကြည့်ရင် ပြဿနာတွေခဏခဏဖြစ်ပြီး ဒီဆက်ဆံရေးဟာ Toxic ဖြစ်လာပြီ လို့ ထင်လို့ပဲမဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘာ့ကြောင့် လက်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲနေရသေးလဲ ။ သေချာတာတော့သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အချစ်တွေ ၊ သံယောဇဉ်တွေ မကုန်နိုင်သေးလို့ သူနဲ့အတူရှိခဲ့တဲ့အမှတ်တရတွေ ၊ သူ့ကြောင့် ကုန်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေကို နှမြောလို့ပဲ ။                                                                                                                                                  ဒီလူဟာ ကိုယ့်အပေါ် Cheat လုပ်တယ် ၊ဆက်တိုက်နာကျင်စေတယ် ၊ သူဟာ အရင်က ကိုယ့်အပေါ် ကောင်းခဲ့တဲ့လူ တစ် ယောက်မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတာ သေချာပေါက်လည်း သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူအရင်လိုပဲပြန်ကောင်လာလေမလားဆိုပြီး သည်းခံ ပြီးလိုက်ညှိယူနေရတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်အတွက် လုံးဝ Healthy မဖြစ်တော့ဘူး။ ကြာတော့ ကိုယ်ကအမြဲ အရှူံးပေးပြီး ၊ က်ုယ့် မာနတွေကလည်းပြာပုံဖြစ်ပြီး ဘာအဆင်မှမရှိတော့သလို ခံစားလာရတယ်။ ကိုယ့်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိတော့ တဲ့သူကို လက်မလွှတ်နိုင်ပဲ ထပ်တလဲလဲ ဆွဲထားမိနေတာခြင်းဟာ  ငါက ဒီလိုလူပါ ၊ ငါက တန်ဖိုးမရှိတဲ့သူပါ ဆိုတဲ့အချစ်မခံ ရခြင်းက ဖြစ်လာတဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား အတွေးကို ပိုသေချာအောင်လုပ်နေမိသလိုပဲ။ ကိုယ်က ဒီလိုမျိုး တွေဝေရတဲ့ အခြေ အနေတစ်ခုမှာ ပိတ်မိနေပြီဆိုဟာလက်လွှတ်လိုက်ပါတော့လို့ ဦးနှောက်က အချက်ပြနေတာပဲ။

လုပ်ငန်းခွင်ဝင်နေရတဲ့ ဝန်ထမ်းတိုင်းမှာ ရာထူးကြီးငယ်အလိုက် ဖိအားနဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေဟာ အမြဲတမ်း ရှိကြစမြဲပါ။စိတ်ဖိစီးမှု တွေကို ကောင်းစွာထိန်းညှိ ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းမရှိရင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပါ အဝင် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့အလုံးစုံကျန်းမာ ရေးကို ထိခိုက်လာစေနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လုပ်ငန်းစွမ်း ဆောင်ရည်ကျဆင်းလာတဲ့အထိ ဘေးထွက် ဆိုးကျိုးတွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။   အလုပ်တာဝန်တွေကိုသေချာစီမံခန့်ခွဲပါ။ လုပ်ငန်းတာဝန်တွေအပေါ် ကောင်းကောင်းသေချာစီမံခန့်ခွဲမှုရှိမယ်ဆိုရင် လုပ်ငန်းခွင် ဆိုင်ရာ အခက်အခဲနဲ့ပြဿနာတွေကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး ဖိအားတွေ လျော့ပါးသက်သာလာတာကို ခံစား ရစေမှာပါ။ဒါကြောင့် တစ်နေ့တာ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အလုပ်တာဝန်တွေကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲပါ။စိန်ခေါ်မှုများတဲ့ အလုပ်တွေ ၊ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်း တွေကိုဦးစားပေးလုပ်ပါ။ လုပ်စရာအလုပ်တာဝန်တွေကို စာရင်းတစ်ခုရေးဆွဲပြီး တစ်ပိုင်းစီကိုတစ်ခုချင်းဖြတ်သွားမယ်ဆိုရင် အလုပ်ပိုတွင်သလို အလုပ်ပြီးမြောက်မှုလည်း မြန်ဆန်ပြီးစိတ်ဖိစီးမှု တွေ နည်းလာစေမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ 

အားနာလွန်းလို့ ဆိုပြီး တခါတရံမှာ ကိုယ်ကငြင်းဆိုလိုက်ရင် (သို့) တစ်ခုခုကို သဘောမတူလိုက်ရင် တခြားသူ တစ်ယောက် နာကျင်ခံစားသွားမှာ၊ အထင် လွဲသွားမှာ၊ အဆင်မပြေဖြစ်သွားမှာ၊ ဝမ်းနည်းသွားမှာ၊ရှက်သွားမှာ စသဖြင့် တစ်ပါးသူ ခံစားချက်နဲ့ အခြေအနေတွေကို ငဲ့ညှာတွေးပေးရင်း “လိုအပ်သောစည်းဘောင်များ” နဲ့ “မိမိရဲ့ သဘောဆန္ဒထုတ်ဖော်ပြသမှုများ” အပေါ် တွန့်ဆုတ်မှုတွေ၊ ဦးစားပေးဖို့ခက်ခဲတာတွေ ရင်ဆိုင်ရတတ် ပါတယ်။အပြုသဘောအားဖြင့်ကြည့်လျှင် အားနာမှုဆိုတဲ့အရာကို စိတ်ခံစားချက် နူးညံ့သူတွေ၊တစ်ဖက်လူကို အလေးပေး ဂရုစိုက်တတ်သူတွေမှာ တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ကျွန်တော်တို့တော်တော်များများဟာ ကိုယ်ဂရုစိုက်တဲ့သူ၊ ချစ်ခင်သူ တွေကိုမေတ္တာပေးချင်တာ၊ ချစ်ခြင်းနဲ့ဆက်ဆံချင်တာ၊ ဦးစားပေးချင်တာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမယ့်တစ်ဖက်လူတိုင်းအပေါ် ကြည့်ပေးတတ်တဲ့စိတ်များသွားရင်းနဲ့ပဲ “ငြင်းဆန်မှု တွေကိုဝန်လေးခြင်း” က အလေ့အထ အဖြစ်နေရာယူသွားတဲ့အခါ ကိုယ်ရဲ့ အဆင်ပြေခြင်း၊ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ခြင်း၊စိတ်ခံစားမှုလွတ်လပ်ခြင်း တွေကိုပါ စတေးမိရင်း “အားနာမှု” ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကျေနပ်စရာမဖြစ်တဲ့ အခြေ အနေတွေကိုရင်ဆိုင်လာရတတ်ပါတယ်။ ဒီကနေပဲ မပျော်ရွှင်နိုင်ခြင်းတွေ၊ စိတ်ပင်ပန်းမှုတွေ၊ခံစားမှုအဆင်မပြေခြင်း  တွေကိုရရှိလာကြပါတယ်။   

အဆိုးတွေ၊ Toxic တွေ ဆိုတဲ့နေရာမှာကျွန်တော်တို့ ဘာကို အရင်ဆုံး ပြေးမြင်တတ်ကြလဲ? ကိုယ့်စိတ်ကို ညစ်နွမ်း နေစေတဲ့လူတွေ၊ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ စိတ်ခံစားမှုမကောင်းစေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျွန်တော်တို့ပြေးမြင်မိ တတ်ကြတယ်။ Supportive မဖြစ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ကိုယ့်ကို ပျော်ရွှင်မှုမပေးတဲ့ အဖြစ်အပျက်၊ အေးချမ်းမှုကို မခံစားရတဲ့ ရပ်ဝန်း၊ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေပြင်းထန်ပြီး energy drain ဖြစ်စေတဲ့အသိုင်းအဝိုင်းမှန်သမျှကိုအဆိုး တွေ အဖြစ် သတ်မှတ်ရင်း ကျွန်တော်တို့အတွက် မလုံခြုံတဲ့ နေရာ၊ လူ၊ပတ်ဝန်းကျင် ဆီကနေ ထွက်ခွါဖို့ ကိုယ့်အေးချမ်း မှုကို ရှေးရှုပြီး ကြိုးစားကြတယ်။ဒီ external factors တွေကို အပြုသဘော မဆောင်တဲ့အရာတွေလို့သတ်မှတ် တယ် ။ Toxic လို့ သတ်မှတ်ရင်း ဒီ ပြင်ပ အရာတွေကိုပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဖို့ အားထုတ်တတ် ကြတယ်။                              

 ဒါဆိုရင်ကျွန်တော်တို့အတွင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အရာတွေကိုရော ကျွန်တော်တို့ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဖို့ စဉ်းစား ကြည့်ဖူးလား? (သို့) စဉ်းစားကြည့်ဖို့လိုအပ်နိုင်မလား? တစ်ခုခုကို တွေးမိတဲ့အခါ အဆိုးနဲ့ အားနည်းချက်ကို အရင်တွေးပစ်လိုက် တာမျိုး၊ ကိုယ်ဖြစ် ချင်လိုချင်တာတွေနဲ့ ယှဉ်၊ ကိုယ့်စံနှုန်းတွေနဲ့တိုင်းတာရင်း တခြားလူတွေကို ကောင်းတယ်/ မကောင်းဘူး သတ်မှတ်လိုက်တာမျိုး၊မကျေနပ်တာမျိုး၊ ကိုယ့်တန်ဖိုး “Value” တွေကို တခြားလူဆီမှာရှာမရတဲ့ အခါ ဒီလူကို မကောင်းတဲ့သူအဖြစ် မြင်ပစ်လိုက် တာမျိုး၊ဒေါသဖြစ်တာမျိုး၊ ကိုယ့်ယုံကြည်မှုနဲ့ ကွဲလွဲလာခဲ့ရင် အမှားအဖြစ် သတ်မှတ်တာမျိုး၊မျှော်မှန်းထားမှုတွေနဲ့ လွဲချော်တာနဲ့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ တစ်ထစ်ချယုံကြည်ထားတာမျိုး၊ တစ်ခုခုရှုံးနိမ့်တာနဲ့ ပြင်လို့မရတဲ့အမှားတစ်ခုလို ခံယူထားတာ မျိုး၊ကိုယ်ထင်မြင်တဲ့အတိုင်း အားလုံးကို ပုံစံခွက်ထဲ ထည့်ပစ်လိုက်တာမျိုး….စသဖြင့် အများကြီးပေါ့လေ။

ကြင်နာမှုရှိခြင်း “Kindness” ပေါ့။ “ကြင်နာမှုရှိခြင်း” ဆိုတာတခြားသူတစ်ဦးအပေါ်မှာ အပြုအမူအားဖြင့်ရော၊ စိတ်ထားရှိမှု အားဖြင့်ပါနွေးထွေးကြင်နာစွာ ဖေးမဆက်ဆံပေးခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အပြုအမူအားဖြင့် ကူညီဖေးမမှုရှိခြင်း၊ ဂရုစိုက်မှုပေးခြင်း ကို ဆိုလိုသလို၊ စိတ်ထားရှိမှုအားဖြင့်လည်းရက်ရောမှု ရှိခြင်း၊ ကိုယ်ချင်းစာမှု ထားရှိ ခြင်း၊ ကြင်နာသနားမှုနဲ့အတူ ဆက်ဆံပေး ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ကြင်နာမှုကို အခြေခံခြင်းကနေ ပျော်ရွှင်မှု၊ လုံခြုံအေး ချမ်းမှုကိုပေးတဲ့သူရော၊ လက်ခံရရှိသူပါ နှစ်ဦးစလုံး ခံစားရရှိစေပါတယ်။                     

အများအကြိုက်လိုက်သူ”ဆိုတာကတော့ တဖက်လူကျေနပ် အောင် ဆက်ဆံပေးတာ၊ အဆင်ပြေအောင် ဖန်တီးနေ ပေးတာကို ဆိုလိုပြီး ဒါကို “People Pleasing” လို့ ခေါ်ဝေါ်နိုင်ပါတယ်။ တခြားသူများရဲ့ လိုအင်၊ လိုအပ်မှုနဲ့ ခံစားချက်တွေကို မိမိလိုအင် တွေထက် ပိုမိုဦးစားပေးခြင်း၊နေရာပေးခြင်းတွေပြုလုပ်တတ်တယ်။ တခြားလူအမြင် မှာတော့ “People Pleasing” တွေကို အဆင်ပြေသူ၊ လိုက်လျောညီထွေရှိသူ၊ ကူညီတတ်သူ၊ ကြင်နာတတ်သူ အဖြစ်ထင်မြင်နိုင်ပေမယ့် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်တော့ မိမိကိုယ်ကို လျစ်လျူရှုခြင်း၊မိမိလိုအင်တွေကို စတေးခြင်းတွေဆီ ဦးတည်နေတတ်ပါတယ်။ 

လက်ရှိမှာကိုယ်နဲ့သက်တူရွယ်တူတွေထဲကပဲဖြစ်ဖြစ် ၊အသက်ငယ်ရွယ်သူတွေထဲကပဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်လုပ်နေကြ တာတွေ၊ အောင်မြင်နေကြတာတွေ၊နိုင်ငံခြားကျောင်းသွားတက်နေကြတာတွေကို မကြာခဏမြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ် ။ ဒီလိုမျိုးတွေဆက်တိုက်တွေ့နေမယ်ဆိုကြာလာရင်ငါကရောဘာလို့မရောက်သေးတာလဲ၊ မအောင် မြင်ရသေးတာလဲ စတဲ့ အတွေးတွေကထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတတ်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကိုကြည့်ပြီးကိုယ့်ကိုကိုယ်အားမရတာ ၊ မလုံလောက်တာ စတာတွေက ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခုလို့လည်းသတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်းဒီလိုမျိုးခံစားပြီး စိတ်ဓာတ်ပါကျတဲ့ထိနေဖို့မလိုအပ်ပါဘူး။                                                     တကယ်တော့ကျွန်တော်တို့တွေမှာ မတူညီတဲ့အချိန်တွေဆိုတာရှိကြပါတယ်။ လူတစ်ယောက်က အသက်(၁၈)နှစ်မှာထဲက ချမ်းသာအောင်မြင်နေနိုင်သလို ၊ အသက် (၅၀) မှ အောင်မြင်သွားတာမျိုးလည်းရှိလာနိုင်ပါတယ်။ ဆိုတော့လူတိုင်းက အချိန် ချင်းမတူညီကြပါဘူး။ဒါ့အပြင် လူတိုင်းက လိုအပ်ချက်ခြင်းလည်း မတူညီကြပါဘူး။ လူအချို့အတွက်ပျော်ရွှင်ခြင်းက အောင် မြင်မှု ၊ ပိုက်ဆံ ၊ ဂုဏ်သိက္ခာ စတာတွေဖြစ်နိုင်သလို လူအချို့အတွက် ကတော့ သူငယ်ချင်း ၊ မိသားစု နဲ့အတူ အေးချမ်းစွာ ရောင့်ရဲနေနိုင်မှုစတာတွေကလည်း ပျော်ရွှင်ခြင်း ဖြစ်နေနိုင် ပါတယ် ။ ဒီလိုမျိုး လူချင်းမတူရင်ခံယူချက်ရော ၊ အချိန်ရော မတူညီကြတာကြောင့် အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်သူများနဲ့နှိုင်းယှဉ်ပြီး အားငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။  

အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကိုယ်ဝါသနာမပါတဲ့ အလုပ်၊ စိတ်မဝင်စားတဲ့အလုပ်ကို လုပ်နေကြရတဲ့သူတွေ ရှိကြပါတယ်။ ကိုယ် တကယ်လုပ်ချင်တဲ့ Career က ဘာလဲဆိုတာကို သေချာကွဲကွဲပြားပြား မသိကြတာမျိုး လူငယ်အများစုမှာ ဖြစ်လေ့ရှိတတ်ပါ တယ်။ တက္ကသိုလ်မှာလည်း လူကြီးတွေ ယူခိုင်းတဲ့မေဂျာကို ယူလိုက်တာ၊ သူငယ်ချင်းတက်လို့ လိုက်တက်တာ၊ အမှတ်မီတဲ့ မေဂျာတစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်တာ အစရှိသဖြင့် ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ အရာကို သေချာမသိဘဲနဲ့ အချိန်အကုန်ခံဘွဲ့တွေယူပြီးမှ လမ်းပျောက်နေတဲ့လူတွေလည်း ဒုနဲ့ဒေးပါပဲ။ တချို့ကျ တော့လည်း ကိုယ့်ဝါသနာနဲ့ ဖြစ်ချင်တဲ့အရာတွေကို သိပေမယ့် အခြေ အနေအရ ဝါသနာကိုစွန့်လွှတ်ပြီး စိတ်မဝင်စားတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေရတာမျိုးတွေလည်း ရှိပါတယ်။      

 အလုပ်ဟူသမျှ ဂုဏ်ရှိစွ ဆိုတဲ့အတိုင်း အလုပ်တိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ရှိစမြဲပါပဲ။ကိုယ်မကြိုက်တဲ့အရာကို အတင်း တွန်းအားပေးပြီး လုပ်နေရတာထက် အလုပ်အပေါ်မှာအကောင်းမြင်စိတ်လေးနဲ့ အပြုသဘော ဆောင်တဲ့ဘက်ကနေ အမြင် ပြောင်းကြည့်ရအောင်။လစာများများရတာ၊ အိမ်မှာနေရင်းနဲ့ပဲ Work from home လုပ်လို့ရတာ၊တခြားအရာတွေ လေ့လာဖို့ ကိုယ့်အတွက် အားလပ်ချိန် ပိုရတာ၊ အလုပ်နေရာနဲ့ နီးတာစသဖြင့် ဘယ်လောက်ပဲ ဒီအလုပ်ကို မကြိုက်ဘူးပြောပြော ကိုယ့် အတွက် အဆင် ပြေတဲ့အချက်တွေကတော့ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုရှိပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုအသေးစိတ်အချက်လေးတွေကပဲကိုယ် သဘော မကျတဲ့ အလုပ်ကြောင့် ပင်ပန်းနေမယ့်အတွေးတွေကို အနည်းနဲ့အများပြောင်းလဲစေဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။