အားနာရင် ခါးပါလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့စကားကိုခဏခဏကြားဖူးကြမှာပါ၊ အရာရာမှာ အားနာတတ်လွန်းရင် လူတွေက ကိုယ့်ကို ရှင်း ရှင်းပြောရရင်ခိုင်းစားလို့ရတယ်လို့ ထင်သွားကြပါလိမ့်မယ်။ နေရာတကာတိုင်းမှာ၊ ကိစ္စတိုင်းမှာအားနာတတ်နေခြင်းက ကိုယ့် အတွက် အားနည်းချက်တစ်ခုဖြစ်လာရုံပဲရှိပါတယ်။ ဘယ်သူကမှသဘောကောင်းလိုက်တာလို့ ချီးကျူးလာမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူကိုက နုံတာကိုး ၊ သူက အ တာကိုးဆိုတဲ့စကားတွေနဲ့ပဲ ကိုယ့်ကို ပြန်ထိုးနှက်ကြမှာပါပဲ ။ ဒါဆို အားနာတတ်လွန်းရင် ဘာတွေဖြစ်တတ်လဲ။                                                                                                                                                      အားနာတတ်လွန်းရင် ဘာတွေဖြစ်လာနိုင်လဲ။ အားနာတတ်လွန်းရင်ပင်ပန်းပါတယ်။ လူတိုင်းမှာကိုယ်လက်ခံနိုင်တဲ့အလုပ် ၊ ကိုယ် ယူနိုင်တဲ့တာဝန်၊ကိုယ်လုပ်နိုင်တဲ့ခွန်အားဆိုတာမျိုးတွေရှိပါတယ်။ လူတစ်ယောက်က သုံးလေးည ဆက်တိုက်မအိပ်မနေ အလုပ် လုပ်လို့ မရပါဘူး။ ကိုယ်တာဝန်ယူထားတဲ့အလုပ်ကိုပြီးအောင် လုပ်ရမှာတော့ မှန်ပေမဲ့ သူများအလုပ်ကိုပါ ပြီးအောင် လုပ်ပေးရ မယ်ဆိုရင်မဟုတ်သေးဘူးပေါ့။ အထူးသဖြင့် လုပ်ငန်းခွင်တွေမှာဆိုရင် အားနာတတ်တဲ့သူတွေကိုရှာပြီးသူတို့ရဲ့တာဝန်တွေပါ ထိုးပေးတတ်တဲ့ လူတန်းစားတစ်ရပ်က သပ်သပ်ကို ရှိပါတယ်။ ဒီလိုလူတွေကြောင့်အားနာတတ်လွန်းရင် ပင်ပန်းရမယ်လို့ ပြော ချင်တာပါ။

ရေနဲ့မီး၊ အေးမြခြင်းနဲ့ ပူလောင်ခြင်းလိုဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့အပြုသဘောဆောင်တဲ့စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ မကောင်းမြင်တတ်တဲ့ အပျက်သဘောစိတ်နေစိတ်ထားတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုတွေကိုပြောပြထားတဲ့စကားတစ်ခွန်းဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ချို့သောသူတွေက ပြဿနာတစ်ခုကိုကြည့်ရှုသုံးသပ်တဲ့နေရာမှာအပြုသဘောနဲ့သုံးသပ်တတ်ကြပေမယ့် တစ်ချို့ကတော့ မကောင်းမြင်တဲ့စိတ်နဲ့ပဲပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုရှာတတ်ကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မကောင်းမြင်တတ်တဲ့စိတ်အခြေခံကနေ စတင်လိုက်ရာကနေမဆုံးနိုင်တဲ့ ပြဿနာ တွေ အမုန်းမီးပွားမှုတွေကမီးခိုးကြွက်လျှောက်ဆိုသလိုဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

မကောင်းမြင်တတ်တဲ့စိတ်၊ ပြောရမယ်ဆိုရင်အပျက်သဘောအရင်းခံတဲ့စိတ်ကအရာတိုင်းကိစ္စတိုင်းမှာဘာကြောင့်မှားတယ် ဆိုတဲ့အရာထက် ဘယ်သူမှားတယ်၊ဘယ်သူအပြစ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့အရာတွေကိုပဲရှာဖွေပေးလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တခါတလေ မှာတစ်ချို့သောကိစ္စရပ်တွေကတရားခံရှာဖို့ထက်အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းပြေလျော့သွားဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အဲဒါကိုမကောင်းမြင် တတ်တဲ့ အပျက်သဘောစိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ပြဿနာကိုမကြီးကြီးအောင် မီးလောင်ရာကိုလေကပါပင့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ပြဿနာကမလိုလားအပ်ဘဲပွားသွားတာ၊ကြီးမားပြီးဖြေရှင်းရပိုပြီးခက်ခဲသွားတာမျိုးတွေဖြစ်တတ်ပါတယ်။ တစ်ချို့သောကိစ္စ တွေမှာအပြုသဘောဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးရာကနေ အဆင်ပြေချော့မွေ့သွားတာတွေလည်းအများကြီးရှိလို့နေပါတယ်။

ကိုယ့်ဘက်ကဘယ်လောက်ပဲပြဿနာတွေ အခက်အခဲတွေကိုတွေ့ကြုံခံစားနေပါစေ။ ကိုယ့်ထက်နားလည်ပေးမယ့် ကိုယ်နဲ့ ထပ်တူခံစားပေးမယ့် တန်ဖိုးထားအလေးထားပေးနိုင်မယ့်သူဆိုတာမရှိနိုင်ပါဘူး။ကိုယ်ရဲ့ ပြဿနာကမိုးလောက်ကြီး ကြီးမား နေတယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီပြဿနာတွေကို ကိုယ်တိုင်ပဲတာဝန်ယူလို့ပြီးဆုံးတဲ့အထိဖြေရှင်းရမှာပါ။ ကိုယ့်ပြဿနာကို တခြားသူ ကဖြေရှင်းကူညီပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင်မှရာခိုင်နှုန်းအနည်းငယ်ပဲဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ၏သည် မရွေးတပါးသူကိုပြောပြနေစရာလည်းမလိုပါဘူး။                                                                                   ကိုယ့်ဝမ်းနာကိုယ်သာသိဆိုတာတကယ့်ကိုမှန်တဲ့စကားတစ်ခွန်း ဖြစ်ပါ တယ်။ လူသားမှန်ရင်တော့ ပြဿနာပေါင်းစုံအတားအဆီးအခက်အခဲမျိုးစုံကိုလောကလှိုင်းဂယက်ရဲ့ အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျတိုင်းတွေ့ကြုံနေရမှာပါပဲ။ဒီတော့ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အခက်အခဲတွေ ပြဿနာတွေကိုတွေ့ကြုံနေရတာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်းသတိပြုမိစေလိုပါတယ်။ 

လှပတင့်တယ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေရုံနဲ့မရပါဘူး။ အဲဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်နေစိတ်ထားရိုးသားတဲ့ နှလုံးသားရှိဖို့ လည်း လိုပါတယ်တဲ့။ ဒီစကားက တစ်ချို့သောရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အဓိကထားချင်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ သတိတရားတစ်ခုကို ပေးနေတဲ့ စကားတစ်ခွန်းပါ။ လောကမှာ အလှမကြိုက်တဲ့သူ ဆိုတာမရှိပါဘူး။အလှတရား ကိုနှစ်သက်မြတ်နိုးတဲ့သူချည်းပါပဲ။ အလှကုန်ပစ္စည်းတွေ၊ အသားအရည်ထိန်းသိမ်းခြင်းနည်းလမ်းတွေကို လူတွေ လုပ်နေကျလဲ။ ကိုယ်ကာယ လှပဖို့ အတွက် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာတွေမှာ ဘာလို့ လူတွေ သွားနေကြလဲဆိုတာက အဖြေပါပဲ။                                                                 လူတိုင်းလှပချင် စိတ် ရှိကြပါတယ်။ တစ်ကိုယ်ရည်တစ်ကာယလှပဖို့အတွက်တင်မက ကိုယ့်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှတယ်လို့ အသိမှတ်ပြုတာ ချီးကျူးတာမျိုး ခံချင်တာ၊ ကိုယ့်ချစ်သူရဲ့ အမြင်မှာ လှပချင်တာဒါလူတိုင်းပါပဲ။ မိန်းခလေးသာမက ယောင်္ကျား လေး တွေပါ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်အလိုက် ကြည့်ကောင်းတာမျိုးကို လိုချင်ကြပါတယ်။ မိဘကမွေးဖွားပေးတဲ့အချိန်တုန်းက ကုသိုလ်ကံ ကြောင့်သာမန်ရုပ်ရည်ရှိတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် လူတွေသတ်မှတ်ထားတဲ့ ရုပ်ရည်ရူပကာ သိမ်နုတ်ညံ့ဖျင်းလို့ရုပ်ဆိုး တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရတာမျိုးတွေလည်းရှိတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့ရုပ်ရည်ရူပကာကြောင့် စိတ်ဓါတ်ကျနေစရာတော့ လုံးဝမလို ပါဘူး။ 

လောကကြီးမှာ အချိန်ပြည့်နီးပါး တစ်သတ်မှတ်တည်းအောင်မြင်တာမျိုးတွေ၊ ကျရှုံးတာတွေ၊ ပျော်ရွှင် တာတွေ၊ ဝမ်းနည်း တာတွေ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။လူတွေကပြောကြပါတယ်။ လောကကြီးက မတရားဘူး။ ကိုယ့်ကျမှ ဒုက္ခ တွေကြုံ ရတယ်။ သူများတွေကျတော့အောင်မြင်သာယာပျော်ရွှင်နေရတယ် ဆိုပြီး ငြီးငြူကြတာတွေ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြားနေ တွေ့နေရပါတယ်။ ဒါဟာ တကယ်တော့ သူတို့တွေ ကိုယ်ရရှိထားတဲ့ဘဝအပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်နိုင်မှု မတင်းတိမ်နိုင်ကြလို့ပါ။တကယ် တော့ လောကကြီးက တရားပါ တယ်။ ကောင်းတာလုပ်ရင်ကောင်းတာဖြစ်နိုင်သလို ကျားကုတ်ကျားခဲကြိုးစားမှုရဲ့ ရလာဒ် အောင်မြင်မှု ကိုလည်း တစ်ချိန်မှာတော့ ရမှာပါ။ အဓိကကတော့ ကိုယ့်ရဲ့အားထုတ်မှုနဲ့ဇွဲ လုံ့လ၊ ဝီရိယတို့ပေါ်မှာ မူတည်ပါ တယ်။        ဘဝမှာ တစ်ချိန်လုံး စိတ်ဆင်းရဲနေရတယ်လို့ပြောနေတဲ့သူက တကယ်တော့ ဘဝရဲ့ အဓိပာယ်ကို သေသေချာချာ မတွေးတတ်၊ ဘဝရဲ့ အနှစ်သာရကို မသိနားမလည်လို့ပါ။ဘဝမှာ ကိုယ်ကြိုးစားသလောက် ကိုယ့်ဘဝက တိုးတက်လာနိုင်ပါ တယ်။ ခြေချော် လက်ချော်အမှားအယွင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့်ဆုံးရှုံးခဲ့ရရင်လည်း နောက်ထပ်ကြိုးစားလို့ရပါတယ်။ အဓိက ကတော့ ကိုယ်ကိုတိုင်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ကြိုးစားချင်တဲ့စိတ်ရယ်၊ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ဆောင်မှုကသာ အရေးကြီးတာပါ။

အနာဂတ်ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပညာရှင်တော်တော်များများကအဆိုအမိန့်တွေ မိန့်ဆိုခဲ့ကြပါတယ်။ အနာဂတ်ဆိုတာ မမြင်နိုင်တဲ့ မဖြစ်ပျက်သေးတဲ့အချိန်ဖြစ်တဲ့အပြင်လူတိုင်းဟာ ကောင်းမွန်သင့်တော်တဲ့ အနာဂတ်ဆိုတာကို လိုချင်မက်မောကြပါတယ်။ အနာဂတ်ဟာ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တဲ့သူ၊အစီအစဉ်ချလို့ရေးဆွဲနိုင်တဲ့သူ၊ ပုံဖော်နိုင်တဲ့သူတွေအတွက်သာဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ ရောက်လာ မှာ ကို စောင့်နေရတာမျိုးထက် ကိုယ်တိုင်ကဖန်တီးယူရတဲ့အရာပါလို့ အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု ဒူဘိုင်းမြို့ရဲ့ ဘုရင် Mohammed Bin Rashid Al Maktoum က ပြောကြားထားတာဖြစ် ပါတယ်။

ဒူဘိုင်းလိုမျိုး ရာစုနှစ်များမပြည့်မီအတွင်းမှာကိုတိုးတက်မှုအရှိန်အဟုန်ကောင်းကောင်းနဲ့ ခေတ်မှီတိုးတက်လာတဲ့နိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်ရဲ့စကားဟာသိပ်ကိုမှ တန်ဖိုးရှိပြီး အဓိပ္ပာယ်လေးနက်လှပါတယ်။ လူတိုင်းဟာ အနာဂတ်နဲ့ပတ်သက်လာ ရင်ငါဘာဖြစ်ချင်တယ်။ ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေရှိကြပေမယ့် အဲဒီအရာတွေအတွက် တစိုက်မတ်မတ်အစီအစဉ်ချလို့ ကြိုးစားပုံဖော်တဲ့သူဟာနည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကမ္ဘာ့လူဦးရေရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းအနည်းစုသောသူတွေသာလျှင် ထိပ်တန်းမှာ ရောက်နေပြီး အောင်မြင်ကြတာပါ။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ Its SadBut True။ ဒါဟာ နာကျင်စရာအမှန်တရားတစ်ခုပါ။

လူတိုင်းဘယ်သူ့ကိုမေးမေး ဘဝမှာ အောင်မြင်ချင်ကြတဲ့သူတွေချည်းပါပဲ။ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ သူ့စဉ်းစားပုံစဉ်းစားနည်းပေါ်မှာမူတည်ပြီး အနည်းငယ်သာကွာဟချင် ကွာဟမယ်။ လူတိုင်းက သူ့ရဲ့နယ်ပယ်တိုင်းဆီမှာ လူအသိအမှတ်ပြုတာ၊ နေရာတစ်ခုရတာ၊ ပြောရရင် အောင်မြင်တာကို လိုချင်ကြတဲ့သူတွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမယ့် လူတိုင်းစေ့အောင်မြင်လားဆိုတော့လည်း မအောင်မြင်ကြ ပါဘူး။ အောင်မြင်တဲ့သူနဲ့ မအောင်မြင်တဲ့သူနဲ့ဘာတွေကွာလဲဆိုတော့ ခံယူချက်နဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံတွေကွာကြပါတယ်။ ဘာတွေများ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။                                                                                                          မအောင်မြင်တဲ့သူတွေကိုကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့မှာ အဓိက ဇွဲလုံ့လ မရှိကြပါဘူး။အဲ့လူတွေကကံကောင်းတယ်၊ သူတို့ဆို လုပ်သမျှ အောင်မြင်တယ်၊ အမှားကို မရှိဘူးဆိုပြီး အောင်မြင်တဲ့သူတွေအကြောင်းပြောကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒါတွေက ရမ်းသမ်း ပြောနေကြခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်သူမှ အမြဲတမ်း ကံကောင်းတယ်ဆိုတာမရှိဘူး။ကုန်သွယ်အလုပ်နဲ့ ကြီးပွားလာသူကို မေး ကြည့်ပါ။ ပစ္စည်းတွေကို သယ်ပို့ရောင်းချတဲ့အချိန်တိုင်း မြတ်သလား။ ကုန်လှောင်သူတွေကိုလည်း မေးကြည့်ပါ။ သူလှောင်တဲ့ ကုန်တိုင်းဈေးတတ်သွားသလား။ရှုံးတဲ့အခါ ရှုံးပြီး မြတ်တဲ့အခါ မြတ်ကြောင်း ပြောပါလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့်အစပိုင်းမှာ များများ ရှုံးကြမယ်၊ အမြတ်နည်းကြမယ်။ ဒါပေမယ့် လုပ်သက်ရင့်လာပြီးအတွေ့အကြုံတွေရင့်လာပြီဆိုရင် ပိုမိုကြီးပွား လာပါလိမ့်မယ်။                                                                                                                                                                        

နည်းနည်းကလေး ပိုလုပ် တတ်တဲ့ အလေ့အထကို မွေးမြူပါ။ လုပ်ငန်းကြီး လုပ်နေတဲ့သူဟာ သူတစ်ပါးထက် နည်းနည်းဖြစ်စေ အလုပ်များနေတဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ ဝင်ငွေ အမြောက်အများရနေတဲ့သူဟာ သူများထက် နည်းနည်းဖြစ်စေ အားလပ်ချိန် ပို၍ နည်းပါးသူဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ သာမန် အလုပ်ကြိုးစားရုံသာ မဟုတ်၊ တခြားကြိုးစားသူတွေထက်နည်းနည်းကလေးဖြစ်စေ ပိုကြိုးစားတဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့သူတွေဟာ ဘဝတိုးတတ်ဖို့လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို လုပ်ဆောင် ရာမှာ သူတပါးထက် နည်းနည်းကလေးဖြစ်စေပိုကဲလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြလို့ သူတပါးထက် ထိုးထွက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ နာမည်ကျော် ဘေ့(စ်)ဘောသမား PeterRose ရဲ့ စကားတခွန်းကို ကိုးကားပြောလိုပါတယ်။ဘယ်ကိစ္စဘဲလုပ်လုပ် ၁၁၀ရာခိုင်နှုန်း စိုက်ထုတ်ပြီးလုပ်ဖို့လိုပါတယ်ဗျ၊ ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ ကိုယ်က ရာနှုန်းပြည့် လုပ်ထားတယ်ဆိုပါစို့။တဖက်က ကိုယ့်လိုဘဲ ရာနှုန်း ပြည့်ကြိုးစားထားတဲ့သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရတဲ့အခါကျတော့ သူလဲမနိုင်ကိုယ်လဲမနိုင် သရေပွဲ ဖြစ်သွားမယ်။ ကိုယ်က ၁၀ရာခိုင်နှုန်း အပိုဆောင်းပြီး ကြိုးစားထားလိုက်တဲ့အခါအောင်မြင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်း ရှိလာပါတယ်။

စွန့်လွှတ်ခြင်း အနုပညာ။ စွန့်လွှတ်တယ်ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။ Relationship မှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူငယ်ချင်း ဆက်ဆံရေးမှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ အလုပ်မှာဘဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ အထူးသဖြင့်နှလုံးသားက ငြင်းဆန်နေတဲ့အချိန်မျိူးတွေမှာ စွန့်လွှတ်ဖို့ ပိုပြီး ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်းရှေ့ကို ခရီးဆက်ချင်ရင်၊ ကျေနပ် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ရင် စွန့်လွှတ်သင့်တာကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။                                                                                                                                                   တစုံတရာကို စွန့်လွှတ်ချင်ရင်တစုံတယောက်ကို မေ့ပစ်ချင်ရင် မမုန်းပါနဲ့။ ကိုယ် မုန်းလိုက်တဲ့ အရာရာတိုင်း၊ လူတိုင်းဟာကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာ အလေးအနက် အမှတ်ရနေစေပါတယ်။ နောက်တစ်ချက်က တစုံတယောက်ကို ချစ်မိရင်ဘယ်အရာနဲ့မှ ချုပ်နှောင်မထားပါနဲ့။ သူသွားလိုရာ သွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ အချို့သော ငှက်တွေဟာလှောင်အိမ်ထဲမှာ ထားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ အမွေးအတောင်တွေဟာ တောက်ပလွန်းတယ်၊ သူတို့ရဲ့သံစဉ်လေးတွေဟာ ချိုမြိန်လွန်းတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အဲဒီ့ငှက်ကလေးတွေကို ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ၊မဟုတ်ရင်လည်း အစာကျွေးဖို့ လှောင်အိမ်လေးကို ဖွင့်လိုက်ရင် ကိုယ်ဆီကနေ ပြေးထွက်သွားဖို့အတွက် သူတို့က အချိန်ပြည့်ကြံစည်နေမှာပဲလေ။                                                                                                                           

သင့်အမှန်ကိုလုပ်ဆောင်တာကို ဘယ်သူကမှ သတိရမှာမဟုတ်ပေမယ့် သင်သာအမှားလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူကမှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ ဒီစကားကတော့ လောကမှာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခုကိုပြောပြထားတဲ့စကားတစ်ခွန်းဖြစ်ပါတယ်။ လောကရဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုလို့ လည်း ပြောလို့ရပါတယ်။ တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်တို့ဘဝမှာဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းတာတွေကိုလုပ်ခဲ့ လုပ်ခဲ့လူတော်တော်များများက သတိတရရှိနေမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့သာ အမှားအယွင်းတစ်ခုကိုလုပ်ဆောင်မိလိုက်တာနဲ့ အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကို တော်တော်များများက သတိရနေမှာပါ။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့လူတွေက ကောင်းမွန်တဲ့အဖြစ်အပျက်တွေထက် ဆိုးဝါးတဲ့ အမှားအယွင်းကိစ္စတွေကို ပိုပြီးတော့မှတ်မိနေတတ်တဲ့သဘောမှာ ရှိလို့ပါ။

ဒါပေမယ့် မှားသွားလေမလား။ မှားသွားရင်ကိုယ့်ကိုအပြစ်ပြောနေကြမလားဆိုပြီး ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကိုတော့ ဘယ်တော့မှ လက်တွန့်ပြီးနေစရာမလိုအပ်ပါဘူး။တကယ်တော့ ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တိုင်ပဲစီမံရတာပါ။ လောကမှ ဘယ်ကိစ္စမှာ ပဲဖြစ်ဖြစ် ချီးမွန်း၇ရက်ကဲ့ရဲ့၇ရက်ဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ မေ့မထားပါနဲ့။ လူသားမှန်ရင် ဘယ်သူကမှ ရာနှုန်းပြည့် ပြည့်စုံကောင်းမွန်နေခြင်း မရှိတဲ့အတွက်လူသားတိုင်းမှားတတ်ကြပါတယ်။ ကိုယ်လည်း လူသားတွေထဲက လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အတွက် အမှားတွေ လုပ်မိကောင်းလုပ်မိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်အမှားကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါမလုပ်မိဖို့နဲ့၊ ကိုယ့်ရဲ့အမှားက သူတပါး တွေကို ကြီးကြီး မားမား ရိုက်ခတ်မှုမရှိအောင်တော့ ကိုယ်ကသတိထားဖို့တော့လိုပါတယ်။