ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိစ္စဓူဝအကျင့်စရိုက်တွေ စိတ်နေစိတ်ထားတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်အပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု များစွာ ရှိပါတယ်။စည်းစနစ်တကျ နဲ့ ပုံမှန်တည်ဆောက်ပြီး လည်ပတ်နေတဲ့သူဟာ အနာဂတ်ဟာ တည်ငြိမ်မှုရှိသလို စည်းစနစ် မရှိပဲ ပရမ်းပတာ လှုပ်ရှားသွားလာနေရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ပန်းတိုင်ဟာ တည်ငြိမ်မှုမရှိပဲ အရလှမ်းနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်း နေပါလိမ့် မယ်။ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ် အကျင့်စရိုက်တွေ ၊ စိတ်နေစိတ်ထားတွေဟာ ကိုယ့်အနာဂတ်ရဲ့အခြေခံအုတ်ချပ်တွေ ဖြစ်တာ ကြောင့် သေချာ ဂရုတစိုက်ပြုပြင်တည်ဆောက်ဖို့လိုပါတယ်။              

ကျွန်တော်တို့ စိတ်ရော ခန္ဓာကိုယ်ရောဟာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုကိုအင်မတန် နှစ်ခြိုက်ပါတယ်။ သက်တောင့်သက်သာ နေ ချင်တယ်။ အေးအေးလူလူနေချင်ကြတယ်။ဒါတွေဟာ သဘာဝပဲ ဆိုပေမယ့် လိုအပ်တာထက် စိတ်ကိုအလိုလိုက်မိရင်တော့ ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့အစီအစဉ်တွေ စည်းကမ်းတွေပျက်ကွက်လာပါလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေ ၊အစီအစဉ်တွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်းမလုပ်နိုင်ခြင်းဟာ ကိုယ့်ဘာသာကို ပျက်ဆီးစေဖို့လမ်းစတည်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ကိုယ်ဟာ အနာဂတ်တစ်ခုကိုခိုင်ခိုင်မာမာတည်ဆောက်ခြင်တဲ့သူတစ်ယောက် ဆိုရင် စိတ်အလိုလိုက်တတ်တဲ့ အကျင့် ကိုတတ်နိုင်သမျှ ဖျောက်ဖျက်ဖြစ်ရပါမယ်။ 

ကိုယ်စေတနာထားရင် ထားသလောက်အဲ့ဒီလူဆီက စေတနာတွေပြန်ရမယ်။ ကိုယ်ချစ်ရင် ချစ်သလောက် အဲ့ဒီလူဆီက အချစ် တွေ ပြန်ရမယ်။ ကိုယ်ကောင်းရင်ကောင်းသလောက် အဲ့ဒီလူဆီက အကောင်းတွေ ပြန်ရမယ်။ လူတွေအပေါ်မှာ ကိုယ်ပေးရင် ပေးသလောက်သူတို့ဆီက ပြန်ရမယ်လို့ လူတော်တော်များများတွက်ကြလိမ့်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။အရိုးသားဆုံးဝန်ခံရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်းတွက်ခဲ့မိပါတယ်။ အဲ့လိုတွက်ခဲ့မိတဲ့အတွက်ဘဝတစ်လျှောက် ကျွန်တော် ပူလောင်ခဲ့ရတာ အမှန်ပဲ။                                                                                                                                            တကယ်တန်း လူတွေဆီကနေ ကိုယ်ပေးသလောက် ပြန်ရဖို့ မဆိုထားနဲ့.ကိုယ်ပေးတာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိုတောင်သူတို့က ပြန်ပေး တတ်ကြပါသေးတယ်။ စေတနာတွေကိုသိတတ်ရမယ့်အစားသူတို့ဟာ စော်ကားနိုင်တယ်။ အချစ်တွေကို ပြန်ပေးရမယ့်အစား သူတို့ဟာမုန်းတီးနိုင်တယ်။ အကောင်းတွေ ပြန်ဖန်တီးရမယ့်အစား သူတို့ဟာအဆိုးတွေပေးနိုင်တယ်။ဒါဟာ လောကရဲ့ အမှန် တရားတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။                                                                                                                                                

အတိတ်က ကိုယ်ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ ၊ကိုယ်ဘယ်လိုလူဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ကိုယ်ပဲသိလိမ့်မယ် ။ သေချာတာတော့ အဲ့ဒီအတိတ်တွေကခုချိန်မှာ သိပ်အရေးမပါတော့ဘူး ။ ဒါ့ကြောင့် အတိတ်က မပြည့်ဝမှုတွေကိုနောင်တရမနေပါနဲ့တော့။ အတိတ်က ကိုယ့်ကို မလိုအပ် တော့ဘူး။ ရှေ့လျှောက်ရမဲ့အနာဂတ်ကသာ ကိုယ့်ကိုအလိုရှိနေတာ ။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ အိပ်မက်တွေ ၊ ရည်မှန်းချက်တွေကကိုယ့်ကို လိုအပ်နေတာ ။ ဒါ့ကြောင့် မလိုအပ်တဲ့အရာအတွက် ကိုယ့် Energy တွေကို အသုံးမချပါနဲ့ ။လူတွေရဲ့ အတွေးတွေဟာ အတိတ်ကို အမြဲအလည်ပြန်ချင်နေကြတာပဲ ။ အတိတ်က နာကျင်မှုတွေဟာ ကိုယ်က ပြန်ပြီးတော့ အစမဖော်မချင်းအသစ်ဖြစ် မလာဘူး ဆိုတာ သတိထားပါ ။                                                                                                                                    ပြီးခဲ့တာတွေ  ပြီးပါစေတော့။ ဘာကိုမှ ပြုပြင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘူး ။ အတိတ်ဟာကိုယ်လွှမ်းမိုးသက်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိတဲ့ နေရာပဲ ။ ကိုယ်အသုံးမကျခဲ့တာတွေအတွက်နောင်တရတယ်ဆိုရင်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်ခွင့်လွှတ်လိုက်ပြီး ခုချိန်မှာ ပိုကြိုးစားပါ။ ခွင့်လွှတ် နိုင်မှ မေ့ပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်လား။

ပေါင်းစပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် တစ်နေ့တာကိုအောင်မြင်မှုရယူပါ။ ဒီအချက်လေးကို ဘယ်ကနေ ပိုပြီးမြင်တတ်သွားလဲဆိုရင် သန်း ကြွယ်သူဌေးကြီးDan Lok ရဲ့ ဗီဒီယိုတစ်ခုမှာ သူပြောသွားခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါက ကိုယ့်ရဲ့တစ်နေ့တာမှာဘယ်အချိန်ထ ဘယ်အချိန် ဘာလုပ်ဆိုတဲ့ ပုံသေစနစ်ချည်းနဲ့ သွားရင် လူတော်တော် များများအတွက်ခရီးမရောက်ကြဘူးတဲ့။ အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော် တို့ အားလုံးက များသောအားဖြင့်ပျင်းရိကြတဲ့ထဲမှာ ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း တကယ့်အောင်မြင်သူတွေက ၁% ဆိုတဲ့ အနည်း အကျဉ်းလောက်ပဲရှိတယ်မဟုတ်လား။  

 ပုံသေကားချပ်နဲ့သွားရတဲ့အခါစိတ်ထဲမှာမလုပ်ချင်ပေမဲ့ လုပ်ရတယ်၊ ဆိုတော့ အရမ်းကြီး စိတ်နစ်ထားလို့မရတဲ့အခါတွေ ရှိလိမ့်မယ်။ တစ်ချို့လူတွေအတွက်တော့ လုပ်ရင်းလုပ်ရင်း အကျင့်ပါသွားတယ်။ဒီလိုလုပ်နိုင်ရင်တော့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အချိန် တွေကိုကိုယ်ကပြန်ခိုင်းထားနိုင်တော့ ပိုပြီး တစ်နေ့တာခရီးတွင်ပါတယ်။ တဖက်မှာလည်းတစ်နေ့တာကြီးက ရာသက်ပန်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားသလိုမဖြစ်လာတာလည်း ထည့်သွင်းစဥ်းစားရပါမယ်။ဥပမာကိုယ်က ဖျားနာတာတို့၊ အရေးပေါ်အပြင်ထွက်ရမှာတို့၊ တစ်စုံတစ်ဦးကကိုယ့်ကိုအလိုရှိနေတာတို့ဆိုရင် ကိုယ်ချမှတ်ထားတဲ့တစ်နေ့တာဟာအစီစဥ်ပျက်နိုင်ပါတယ်။

  လောကမှာဘယ်နေရာမှ အသုံးမဝင်တဲ့လူရယ်လို့ မရှိပါဘူး။ တစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက်“သို့မဟုတ်” တစ်နေရာရာမှာတော့အသုံးဝင်စမြဲပါပဲ။  တချို့က ပညာတတ်လို့ ငွေကြေးချမ်းသာလို့  အသိုင်းအဝိုင်းကောင်းလို့ရုပ်ရည်လှပလို့ စကားပြောကြွယ်ဝလို့ ဆိုပြီး ဒီလို စသည် စသည့်အကြောင်းတွေကြောင့်အသုံးဝင်ကြ  နေရာတွေ ရတတ်ကြပါတယ်။ သေချာစဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ ကျတော့ ဒါတွေကအကန့်အသတ်တစ်ခုရဲ့ ဘောင်အတွင်းမှာပဲ အသုံးဝင်နိုင်တာပါ။ တကယ်တော့ လောကကြီးမှာဘယ်တော့ မှ  တန်ဖိုးကျမသွားတာက ရိုးသားမှုဆိုတဲ့ ဂုဏ်ဖြစ်ပြီးတော့ ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်အသုံးဝင်တာက အမှန်တကယ် ရိုးသားတဲ့သူ တွေပါ။                                                             ကျွန်တော်တို့တွေ ဘယ်အခြေအနေရောက်ရောက် ရိုးသားကြမယ်။ဘယ်လိုအခက်အခဲမျိုးတွေ ကြုံကြုံ ရိုးသားမှုကို မစွန့်လွှတ်ဖို့ လိုတယ်။ ဆင်းရဲရဲချမ်းသာသာ  ဖြူဖြူ မည်းမည်း မဖြစ်မနေ ရိုးသားနေဖို့ လိုတယ်။ ချစ်တဲ့သူတွေကပျော်ရွှင်စရာတွေ ပေးမယ်။ မုန်းတဲ့သူတွေက  စိတ်ညစ်စရာတွေ ပေးမယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်က အမြဲ ရိုးသားနေရမယ်။ လိုတဲ့သူတွေက  လက်တွဲခေါ်မယ်။ မလိုတဲ့သူတွေကတွန်းချကြလိမ့်မယ်။ မိတ်ဆွေတွေက  အားပေးကြလိမ့်မယ်။ ရန်သူတွေကနှောက်ယှက်ကြလိမ့်မယ်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရိုးသားမှုကို လက်ကိုင်ထားရမယ်။                                                                                                                     

Creator တွေ coach တွေအနေနဲ့မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ပြော နေကြတာတွေကိုကိုယ်တိုင်လည်းလိုက်လုပ်ဖို့ဆိုတဲ့မေးခွန်းကို ဖြေရတာ အလွန်တာ၀န်ကြီးပါတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရင်ကိုယ်တိုင်မလျှောက်လှမ်းဖူးတဲ့လမ်းကို သူများကို လျှောက်ပါလို့ ပြောနေတာ မျိုးနဲ့တူပါတယ်။ဒါမျိုးက ပြောနေတာသာ အဖတ်တင်သွားတယ်၊ မိမိအနေနဲ့ လက်ဆုတ်လက်ကိုင်မပြနိုင်တာမျိုးဖြစ်နေတတ်ပါ တယ်။ စာသားတွေကို ဖတ်ရသူ၊ မြင်ရသူတွေအတွက်ခွန်အားဖြစ်စေတာတော့အမှန် ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင် ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မလုပ်နိုင်သေးတဲ့အခြေအနေမှာမိမိကိုယ်အားကျလေးစားပြီးလိုက်လုပ်မဲ့ သူတွေအတွက် စဥ်းစားစရာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာအမှန်ပါ။                                                                                                                  လူတွေကို စိတ်ဓာတ်လှုံ့ဆော်မှု (Inspiration) ပေးဖို့ဆိုရင် ခေါင်းဆောင် (Leader) ဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ခံယူထားပါတယ်။ဘာကြောင့်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေရမလဲဆိုတဲ့မေးခွန်းအောက်မှာ အချက် (၃)ချက်ရှိပါတယ်။  

ဘဝမှာ အောင်မြင်တိုးတက်ချင်ရင် မိမိကိုယ်ကိုယ်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုလုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ရင်းနှီးမြုပ်နှံတယ်ဆိုတာကလက်ရှိအရည်အချင်းတွေကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး နောက်ထပ် အရည်အချင်းအသစ်တွေကိုလေ့လာသင်ယူတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရရှိနိုင်ဖို့မိမိကိုယ်ကို ရင်းနှီးမြုပ်နှံနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတချို့ဆိုရင် စိတ်ဝင်စားမလား။ စာဖတ်ခြင်းဟာအောင်မြင်မှုအတွက် အရေးပါးတဲ့အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ စာအုပ်စာပေတွေက သင့်အတွက်အသစ် အသစ်သော အကြောင်းအရာတွေ၊ ပညာရပ်တွေကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ရင်းမြစ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ သင်မရောက်ဖူးသေးတဲ့ နေရာ တွေအကြောင်း သိရနိုင်သလို တစ်ခါမှမစဉ်းစားမိဖူးတဲ့ စိတ်ကူးတွေလည်းရလာစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် နေ့စဉ်ရက်ဆက် စာဖတ်ဖို့ကိုမပျက်မကွက်လုပ်ဆောင်သင့်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့ တစ်နေ့တာ ဒါမှမဟုတ် တပတ်မှာ စာဖတ်ဖို့အချိန်သတ်မှတ်ထားပေးဖို့ လိုပါတယ်။   

ထိန်းချုပ်လို့ရတဲ့အရာတွေပေါ်မှာပဲအာရုံစိုက်ပါ။စိတ်တွေမပျော်ရတဲ့အချက်တစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာမရှိနေတဲ့အရာတွေကို သွားပြီး ထိန်းချုပ်ချင်ကြတဲ့ အကျင့်တွေကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။အဓိကတော့ ကိုယ်ဖြစ်စေချင်သလို မဖြစ် လာတဲ့အခါ စိတ်ထဲမချမ်းမကျေ ဖြစ်ကြတယ်။       မဖြစ်လာမဲ့အရာတွေကိုတွေးပူပြီး ကြောက်ရွံ့နေခြင်း။ ကျွန်တော်တို့ယာဥ်တွေစီးပြီး ခရီးသွားကြ တဲ့အခါ ကြုံရတဲ့အချက်လေး တွေရှိတယ်။ အဲ့ဒါက လေယာဥ်၊ကား၊ သင်္ဘော၊ ဆိုင်ကယ် စတဲ့ယာဥ်တွေစီးတဲ့အခါ အရှိန်ကို ကြောက်ရွံ့တာတို့၊  မတော်တဆ ဖြစ်မှာကို စိတ်ထဲမှာတွေးပြီးခရီးစဥ်တလျှောက် မပျော် နိုင်ပဲ စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ ခရီးဆုံးရောက်တဲ့အထိကုန်ဆုံးသွားကြရတယ်။ ပြန်စဥ်းစားကြည့်ရတော့ လမ်းထဲမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပဲရောက်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ပျော်ရွှင်ပြီးရောက်သွားရင် မတန်ဘူးလား။                  

ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းခွင်မှာပဲဖြစ်စေ ၊ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲဖြစ်စေ တအားကို အပြစ်တင်တတ်တဲ့သူတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးပါလိမ့် မယ်။ရံဖန်ရံခါမှာ ကိုယ့်ဘာသာတောင် မသိပဲနဲ့ ကိုယ်ဟာ ဒီလူတွေထဲမှာ ပါဝင်သွားတတ်ပါတယ်။

အခုလိုမျိုး အခက်အခဲတွေ စိတ်ဖိဆီးစရာတွေများပြားလာတဲ့အချိန် ၊ အခြေအနေ အရပ်ရပ်က ခက်ခဲတဲ့အချိန် ၊ ကိုယ့်အတွက် ဖိအားတွေများလာတဲ့အချိန် တွေမှာ လူတွေဟာ အလွယ်တကူအပြစ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒီလိုအပြစ်တင်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ့်ပြဿနာတွေအပေါ် ခံစား နေရတဲ့ဝန်တွေပေါ့သွားတယ်လို့ ထင်တတ်ကြပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ ပြဿနာတွေဟာ ပြေလည်သွားတတ်တာမျိုးမဟုတ် ပါဘူး။                                                                                                                                               အပြစ်တင်လိုက်ခြင်းဟာ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ခံစားနေရတဲ့ဖိအားတွေကို တစ်ခြားသူတစ်ယောက်ကို ပုံချ လိုက် တာ ၊ အာရုံပြောင်းလိုက်တာ ၊လွှဲချလိုက်တာဟာ ကိုယ့်ကို တခဏလေးတော့ဝန်ပေါ့သွားသလို ခံစားရစေတတ်ပါတယ်။ ဒါဟာကိုယ့်ဘာသာ လှည့်စားလိုက်တဲ့ နည်းတစ်မျိုးပဲဖြစ်ပြီး တခြားသူကိုဝန်သွားပိုပိစေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ပြဿနာဟာ ပြေလည်သွား ခြင်းမရှိပဲဒီအတိုင်းဆက်ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ပြဿနာတွေ မပြေမလည်မခြင်း ဒီ ဖိအားတွေကိုပြန်လည်ခံစားရနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် မို့လို့ ပြဿနာတွေ ဖိအားတွေနဲ့ ကြုံတွေ့လာရင်အပြစ်တင်လိုက်တာဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် စိတ်ထိခိုက်နာကျင်ခံစားရဖူးပါလား။ သူတို့ရဲ့ ပြောစကား၊ လုပ်ရပ်တွေက သိမ်ငယ် အား နည်းသွားစေပါသလား။ ဒီလို မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုပြောင်းလဲလို့ ရနိုင်မလဲ။ ပထမဆုံးအချက်ကကိုယ်တိုင်က ခွင့် မပြုရင် ကိုယ့်ကို ဘယ်သူကမှ ထိခိုက်ခံစားရအောင်မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုပေးထားမှသာ ဖြစ်နိုင် တာပါ။ ကိုယ့်အနေနဲ့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို စိတ်တိုင်းကျ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ ဒေါသဖြစ်မလား၊ စိတ်ပျက် မလား၊ တည်တည် ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ရင်ဆိုင်မလား။                                                                                                                                                   အခြားသူတွေရဲ့ လုပ်ရပ် ဒါမှမဟုတ် ပြောစကားအပေါ်မှာ ဝမ်းနည်း ခံစား နေရုံနဲ့ဘာကိုမှဖြေရှင်းနိုင် မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်တစ်ခုက ဘယ်သူ့မှာမှ ကိုယ့်ကိုစိတ်ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်တဲ့ အခွင့် အရေးမရှိပါဘူး။ မိဘ၊ အလုပ်ရှင်၊ အထက်လူကြီး၊လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ သူငယ်ချင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကို စိတ် ထိခိုက်အောင်၊ စိတ်ဓာတ်ကျအောင် လုပ်ခွင့်မရှိဘူးဆိုတာ မှတ်ထားပါ။