မိမိတို့ရဲ့ရင်တွင်းစကားသံ(အလိုအလျှောက်ဖြစ်လာတဲ့စိတ်သတိ) ကိုယုံကြည်ပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိတို့ရဲ့အောက်ဆုံးအလွှာမှာရှိတဲ့ ရင်တွင်းကလာတဲ့အသံတွေက လိမ်ညာမှုမရှိကြပါဘူး။ကိုယ့်အနေနဲ့ဘာလိုချင်တာလဲ၊ ဘာလိုနေတာလဲ၊ ဘယ်သွားချင်တာလဲကို သူကသိနေပေမဲ့ကိုယ်ကသေချာ ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းစကားသံကိုနားထောင်ဖို့အချိန်ပေးလေ့မရှိတာတွေ ကြောင့်လက်ခံဖို့ခက်နေတတ်တယ်။ တကယ်တော့ မိမိရဲ့ intuition ကိုနားထောင်နိုင်တာကမိမိတို့ရဲ့ superpower ဖြစ်တယ်။ Believe in yourown worth- လူတွေနဲ့၀င်ဆံ့ဖို့မိမိကိုယ်ကိုယ်ပြောင်းလဲနေထိုင်ဖူးလား? သူတို့ကဒါလေးကိုကြိုက်လို့ ကိုယ်က လိုက်ပြောင်းနေလိုက်တာ၊ အသိတွေမိတ်ဆွေတွေ ထားခဲ့မှာ (သို့) မရတော့မှာကြောက်လို့သူတို့လုပ်တဲ့အတိုင်းရောချလိုက်တာ၊ ရင်ထဲမှာတော့ ခွာပေါင်းနေသလိုဖြစ်နေမိမယ်။ဒါ့အပြင်မိမိတို့ရဲ့ဖြစ်တည်နေတဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို အလိုမကျဖြစ်ပြီး insecurityဖြစ်ပြီး နေသာထိုင်သာမဖြစ်တာမျိုးဖြစ်ဖူးလား။ကိုယ်ကမလှဘူး၊မခန့်ဘူး၊မချောဘူးဆိုပြီး little voice လေးတွေနဲ့ပြန်ပြောမိနေလား? သေချာတာကတော့ မိမိရဲ့ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းဖြစ်တည်နေမှုတွေကို လက်ခံပြီး၊ ပြန်ချစ်နိုင်တာ၊ယုံကြည်လိုက်နိုင် တာက Self-acceptance စတင်မွေးဖွားခြင်းပါပဲ။ 

အလေ့အကျင့်တွေက အနာဂတ်ကို သတ်မှတ်ပေးပါတယ်။ဘာကြောင့် တချို့လူတွေက သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်တယ်လို့ထင်ရပြီး တချို့ကတော့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ဖို့အတွက် ရုန်းကန်နေရတာလဲ? ဒီမေးခွန်းအတွက်အဖြေကတော့ သူတို့ရဲ့ အလေ့အကျင့်တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အလေ့အကျင့်တွေဆိုတာကျွန်တော် စိတ်ထဲကနေ တွေးနေ စရာမလိုဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်မိနေတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘဝကို ပုံသွင်းပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေလဲ ဖြစ်ပါ တယ်။                                                                                             အလေ့အကျင့်တစ်ခုကိုလုပ်ဆောင်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှု, စိတ်သက်သာရာရမှုလိုမျိုး ခံစားရပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ခံစားချက်ကအလေ့အကျင့်တွေကို အားပေးပြီး နောက်ထပ် ထပ်လုပ်စေပါတယ်။ အချိန်ကြာလာတဲ့နဲ့အမျှ ဒါကချိုးဖျက်ဖို့ အတွက် ခက်ခဲတဲ့ စက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ အလေ့အကျင့်တွေကကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ Feedback တွေဖန်တီးပေးနေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အလေ့အကျင့်တွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ 

မိမိကိုယ်ကို Focus ထားတဲ့အခါ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ရှင်သန်ချင်စရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး၊ အရှုပ်ထုပ်တွေကို Focusထားရင်တော့ ဘဝမှာ မလိုလားအပ်တဲ့ စိတ်ညစ်စရာတွေသာပိုမိုများပြာလာပါလိမ့်မယ် ။ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို အနှောင့်ယှက် ပေးတတ်တဲ့ အတိတ်ကအရိပ်မဲတွေကိုလည်း မေ့ထားလိုက်ပါ ။ နေ့သစ်မှာ ဘဝသစ်နဲ့ပိုပျော်တဲ့သူဖြစ်အောင်သာနေထိုင်ပါ ။ အတိတ်ဟာ ပြီးဆုံးသွားပြီး ၊ အမှားတွေဟာ နောက်မှာကျန်ခဲ့ပါပြီ ။ အမှားမရှိသေးသော ၊ ဖြူစင်သော အနာဂတ်ကိုသာ မေတ္တာအပြည့်နဲ့ဖြတ်သန်ဖို့ ကြိုးစားပါ။                                  သူတစ်ပါးဘဝကို ကြည့်ပြီးတော့လည်း အားမငယ်ပါနဲ့ ။ မပျော်ရွှင်ရခြင်းရဲ့ဇာစ်မြစ်ဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သူများနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းက စတယ်ဆိုတာလူတိုင်ကြုံရဖူးမှာပါ ။ ကံတရားအကျိုးပေးတွေ ၊ ဘဝတွေဟာ မတူညီတဲ့အတွက် ကိုယ့်ဘဝကိုကျေနပ်စွာ လက်ခံ နိုင်ဖို့ အရေးကြီးသလို ကိုယ့်ဘဝရဲ့ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတဲ့အချက်တွေကိုလည်း မြင်အောင်ကြည့်တတ်ဖို့လိုအပ်ပါတယ် ။

ပြီးခဲ့တဲ့အတိတ်မှာ ကျွန်တော်တို့အတွက် စိတ်တိုင်းမကျတာ၊ကိုယ်လိုချင်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်မလာတာတွေ ရှိခဲ့မှာပါ။ ဒါတွေကို အတိတ်ကာလမှာပဲထားခဲ့လိုက်ပြီးတော့ နောင်လာမယ့်အနာဂတ်နေ့ရက်တွေမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်တိုးတက်တဲ့ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ။                                                                                                                                           

အတိတ်က နောင်တတွေ၊ အမှားတွေထဲက ရုန်းထွက်ခဲ့ပါ။ ဘဝမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အချိန်တစ်လျှောက် နောင်တတွေ၊အမှားတွေ၊ ကျရှုံးမှုတွေ ရှိခဲ့နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ကျရှုံးမှု တွေထဲမှာ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကျနေရင် ဘဝတိုးတတ်ရေး မှာ ကြီးမားတဲ့အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အတိတ်က ကျရှုံးမှုတွေကို သင်ခန်းစာ ယူပါ၊သင်ယူပြီး တိုးတက် အောင်မြင်ရေးအတွက် လှေကားထစ် အဖြစ်ဖန်တီးလိုက်ပါ။

ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး လုပ်ငန်းခွင်မှာသာမက ကိစ္စတော်တော်များများကို ဦးနှောက် ကို အသုံးချပြီး ဆုံးဖြတ်ရတာပါ။ ဦးနှောက်ကို မသုံးပဲထားရင် ထုံထိုင်းသွားတတ်ပြီး အမြဲတမ်းသွေးနေမှာထက်မြက်လာမှာပါ။ ဦးနှောက်ကို အမြဲတမ်းသွေးနေခြင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကောင်းကျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် မှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည် တိုးလာခြင်း၊အိုမင်းခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျဆင်းမှု နှောင့်နှေးခြင်း၊သိမြင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း စတာတွေ အပြင် ကောင်းမွန်သော အကျိုးတွေရရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုအကျိုးတွေကို ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းခွင်မှသာမက ကိုယ့်ဘဝအတွက်လည်း ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်ပါတယ်။                                                

 စာအုပ်အများအပြားဖတ်သူများကစာမဖတ်သူများထက် အချက်အလက်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရာတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်တယ် လို့ဆိုထားပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စာအုပ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှုများကို လျော့ကျစေသည်သာမကအာရုစူးစိုက်မှုအားကိုလည်း ကောင်းလောစေပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် နယ်ပယ်ပေါင်းစုံလင်စွာ စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုပေးသင့်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့တွေ တစ်နေ့တာမှာ စိတ်တွေတင်းရင်းပြီးနေတာ၊ ငါအဆင်မပြေနေတာမှန်းသိပြီး လက်မလျှော့ချင်ဖြစ်နေမိလား...?လက်မခံချင်နေတာမျိုး...၊ ငါစိတ်ဓာတ်ကျသွားလိုက်ရင် ငါများတခုခုမှားသွားမှာလား၊ငါကမူမှန်တော့ရဲ့လား စတဲ့ ကြိုတင်စိုးရိမ်မှု တွေနဲ့ တစ်နေ့တာမှာခံစားချက်တွေမြိုသိမ့် ရတာတွေများလို့ မွန်းကျပ်မှုတွေပြည့်နှက်နေနိုင်ပါတယ်။ဒီလိုမျိုးအတွေ့အကြုံကို ခံစားရတဲ့ရက်တွေရှိခဲ့ဖူးကြမယ်ထင်တယ်။    မိမိအနေနဲ့အတွေးတွေလွန်နေတဲ့အခါတဖြည်းဖြည်း စိတ်တွေကမွန်းကျပ်သလိုဖြစ်တယ်။ စိတ်ကိုပြန်ဆွဲယူရတာများတယ်။အလုပ်တခုခုမှာအာရုံစိုက်ပြီးလုပ်ဖြစ်ပေမဲ့ အတွေးက နယ်ကျော်တတ်တယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေတာဘ၀င်မကျဖြစ်နေတယ်ဆိုပါတော့။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုးကြီးဖြစ်နေတာလဲ? ငါက အဆင်ပြေနေရဲ့သားနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီစိတ်ကြီးဖြစ်နေရသလဲလို့ မေးမိတတ်ကြပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်နေတဲ့စိတ်ကို ဘယ်လိုကုစားကြမလဲ။                                                                                                                                                   

လူ့သဘာ၀အရ ဘေးကဘာဖြစ်နေလဲ၊ ဘာပျက်နေလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ စိတ်၀င်တစားရှိနေကြတာတော့မဆန်းပါဘူး။ ဘယ်သူ တော့ဘာဖြစ်သွားပြီး၊ဘာလုပ်လိုက်ပြီး၊ ဘယ်သွားပြီး ဘာစားလိုက်ပြီးနဲ့ သတင်းတွေကို လိုက်လှန်လောနေမိတာကဖြစ်တတ်တဲ့ အကျင့်တွေပါ။ တွေ့မြင်နေတာတွေကို အားကျမိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မနာလိုမိတယ်၊မိမိဘ၀နဲ့ တိုင်းတာပြီးအလိုမကျဖြစ်မိတယ်၊ ခံစားရတယ်၊ ငါကတော့ဖြင့် သူတို့လိုဘယ်တော့များဖြစ်မလဲနဲ့ ရင်ထဲမကောင်းတာ၊ ၀မ်းနည်းတာ၊ ယူကျုံးမရဖြစ်နေတာ။ ဒီလိုနဲ့သံသရာလည်သွားတယ်မဟုတ်လား။                                                                 ဘေးကဖြစ်နေတဲ့အချင်းအရာတွေအပေါ်သွားပြီးပြောင်းလဲလို့မရတာသေချာတယ်။ဘာကိုပဲပြောင်းလဲမလဲ ဆိုရင် အိုကေ ငါ့ဘ၀မှာ ငါဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ? ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ?အမှန်တကယ်မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘယ်အလုပ်တွေ လုပ်နေတဲ့သူ အဖြစ်နဲ့တွေ့မြင် ချင်မိတာလဲ?အပြင်က mainstream မှာဖြစ်ပျက်နေတဲ့အတိုင်း လိုက်ဖြစ်စရာမလိုတာကိုသတိချပ်ရပါမယ်။  

မိမိလက်ရှိရောက်နေတဲ့နေရာဌာန၊လုပ်နေကိုင်နေတဲ့အလုပ်၊ သင်ယူနေတဲ့အရာ စတဲ့အရာတွေဆီ တွန်းပို့ လိုက်တဲ့ နောက်ကွယ် ကကြိုးကိုင်ထားတဲ့အချက်က ‘မိမိကိုယ်ကိုယ် နားလည်သိရှိမှု’ self-awareness ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအသိ တွေမရှိရင် လောကမှာ ရပ်တည်ဖို့တောင်မလွယ်ပါဘူး။အကြောင်းက ဒီလိုနားလည်သိရှိမှု မရှိရင် မိမိက အထိန်းအကွပ်လွတ်သွား ပြီးလုပ်ချင်ရာကို လုပ်နေမိတော့မှာဖြစ်လို့ပါ။                                                                                                                                                    နေချင်သလိုနေမယ်၊စားချင်သလိုစားမယ်၊ သွားချင်သလိုသွားမယ်၊ မိမိလုပ်နေတဲ့လုပ်ရပ်မှန်၏မှား၏ကိုစဥ်းစားဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်၊ မိမိကသာအကုန်မှန်နေတယ်၊ ဘေးကလူတွေကမှားနေတယ်၊ မတရား ဘူးစသဖြင့်ပေါ့။ လူတိုင်းမှာတော့ လုံး၀ဥဿုံ နားလည်မှု မရှိတာတော့မဟုတ်ဘူး။အတိန်အနက်ကွာသွားနိုင်မယ်။ ဒါမှ မဟုတ် မိမိလုပ်နေတဲ့ အလုပ်တွေ၊ရောက်နေတဲ့နေရာဌာနတွေ၊ သွားနေ၊လာနေ၊စားနေတဲ့ အရာတွေအပေါ်ကိုရောပြန်ပြီး မေးခွန်း တွေထုတ်နိုင်ဖို့ကself-awareness ကောင်းမွန်စွာ ရှိဖို့ လိုလာ ပါတယ်။                                                                                                                                                                                

မိမိလက်ရှိရောက်နေတဲ့ဘ၀ အပိုင်းအခြားကိုပြန်ပြီးကြည့်လိုက်ပါ။ ဘယ်နေရာမှာလဲ? ဘာလုပ်ကိုင်နေလဲ? ဘယ်ကိုဦးတည်သွား နေလဲ? ပြီးရင် ဘာကြောင့်မို့လို့ ဒီနေရာကြီးကိုရောက်နေရလဲ? ဒါမျိုးတွေကိုပြန်မေးကြည့်ဖြစ်လား၊မေးကြည့်ပြီးရင်ရော ဘာ အဖြေတွေထွက်လာလဲ?                                                                                                                  ထွက်လာတဲ့အဖြေတွေထဲမှာ ဖြစ်နိုင်ချေတွေက ဒီနေရာကိုငါကလာချင်တဲ့အတွက် ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးကြောင့် ငါဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ရတယ်။ ငါ့ရဲ့စိတ်ထဲကအသံတွေကိုနားထောင်လိုက်ဖြစ်တာကြောင့်ဒီနေရာကိုရွေးလိုက်မိတယ်ဒါမှမဟုတ် ဘေးကလူ တွေလည်း ဒီလိုပဲလုပ်နေလို့ငါလည်းလိုက်လုပ်မိတယ်။ ဒီအချက်တွေကိုပြန်ပြီးချုပ်လိုက်ရရင် ၁။မိမိရဲ့စိတ်အတွေးတွေရဲ့ခေါ် ဆောင်မှုကြောင့်ပါမယ်၊၂။မိမိရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကြောင့်ပါမယ်၊ ၃။ ပြီးရင် မိမိရဲ့ အသိ, သတိတွေကြောင့်ပါမယ်။   

လူတွေက အကောင်းမြင်ခြင်းကိုကောင်းမွန်တဲ့အရာတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတဲ့သူတွေဟာ ကောင်း တယ်။အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတဲ့သူဟာ ဘယ်နေရာမှာမဆို နေပျော်တယ်ဆိုပြီး တွေးထင်တတ်ကြပါတယ်။ဒါတွေဟာ တကယ်ကော မှန်ရဲ့လား။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို အကောင်းမြင်တာဟာ တကယ်ကော ပျော်ရွှင်စေရရဲ့လား။ အဆင်ပြေစေရဲ့လားဆိုတာ ဟာ မေးခွန်းထုတ်စရာတစ်ခုဖြစ်လာပါတယ်။     အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာနဲ့မကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ဘာမှလက်မခံတော့ပဲ ငြင်းပယ်ပစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။တစ်ချို့အခြေအနေတွေမှာ စိတ်ပင်ပန်းရတဲ့အခါ မကောင်းတာတွေ ကြုံရမယ်။ စိတ်ပင်ပန်းတယ်။စိတ်ဖိဆီးတယ်။ အနားယူဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါတွေမှာ အရာရာကိုအကောင်းအတိုင်းလက်ခံရမယ်ဆိုပြီး အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးတာဟာ အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။ကျွန်တော်တို့ စိတ်တွေဟာ မြင်ရတဲ့အရာတွေမဟုတ်တာကြောင့် အခြေအနေအရဖြစ်ပေါ်လာတဲ့စိတ်ကို အတင်းအကျပ်ဖိအားပေး နေတာတွေဟာ စိတ်ကော လူကောပိုမိုပြီး ပင်ပန်းစေပါတယ်။ရလာတဲ့ ရလဒ်ကလည်း စစ်မှန်မှုမရှိပဲ အတင်းအကျပ်ဖိအားပေး ခြင်းကြောင့်သာရရှိလာစေမှာပါ။ ဒါ့ကြောင့်မို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမဆို အကောင်းတွေချည်းပဲမြင်ဖို့၊ လက်ခံဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အဆိပ်ခပ်နေသလိုပါပဲ။