
Sign up to save your podcasts
Or


Arshan ‘ch baithe mapeyan de nal
Karne han hun kayi swaal
Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Dukh sukh kisde nal main pholan
Kaun lavega seene nal
Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Kithon liaeye maa di jholi te pio da laad
beintaha mohabbut behudd pyaar
Is gal da mainu hai bada malal
Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Mundeya nalon vadh ke mainu laad ldande si
Rondi nu vekh jhatt seene nal launde si
Hun kaun puchega ivein sada hal
Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Lagda si peka ghar bada hi changa
Aundi si main chavan nal
Ehio ghar hai ehio vehra
Sunna sunna kyun lagda hai char chuphera
Buland awaz pyaari husi
Lai gaye tusi apne nal
Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Veer sade subh ton change
Karan pyaar te dulaar
Bhurjayian milian badiyan sohnian
Karan kade vi na koi sawal
PUR Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Jivan mere veer bhurjayian
Jinha te mainu hai bada hi maan
Jug jug jivan mapeyan de eh do pyaare lal
PUR Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Doosri duniya vich reh ke vi tusi karde hone ho sada khayal
Lagda mainu tuhada purchhavan sada hai mere nal
Kyuki Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal
Jud mapeyan da saya sir ton uth janda hai
Eh dukh nasoor bun ke reh janda hai
Manndi han mai mape nahin rehnde sada sade nal
Phir vi Dhiyan de peke hunde mapeyan de nal.
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor
Vekh ke jinu akhkha vichon hanju vehan betoor
Bijli kurke meeh pya vurse
Pur dil nu awe buda saroor
Budlan vicho jhaak reha ikk asmani noor.
Ambran vich baith ke oh, chala reha insani busti
Phir kahda guman sanu te ki hai sadi hasti
Kisnu asi doshi kahiye te kisda hai kasoor
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor.
Uppar baitha samajh na panda, ki banu is dunia da
Ditty ihnu purbat jhurne, sooraj te chaanda vi ditta
Kudrut di ‘e den vi ehnu, kud chit nahi manzoor
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor.
Rubb di bunayi is jannat te, kyun karde khoon kharaba ve
Kyun mazbhan de chukkran da paya roz siapa Ve
Aao ikaththe baith ke apan jhugre sare kuriye door
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor.
Gar sabh ton vadda hunda mazhab, pyaar atey Ikhlakh da
Ikaththe parhan- parhan, Path Gita aur Quran da
Bun jande phir ikk da maan te garoor
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor.
Noor ton buni hai sadi husti, noor ton bunya sada vajood
Ikko noor ton sare upje te pher kahda sanu garoor
Pyaar da ehsas jagao – nufrat kurna hai fazool
Budlan vicho jhank reha ikk asmani noor.
Nanak aaya Nanak aaya
Kal taran Guru Nanak aaya.
Kalu de ghar Nanak aaya
Nanki da veer hai aaya.
Tripat ho gayi Mata Tripta
Vekh k eh noorani chehra.
Dhan hoyi dharti,Ambar nu naaz hoya
Talvandi vich aagman ik murshid da hoya.
Mool mantar da paath padayaa
Rubb ik hai - eh sabak sikhayea.
Ek onkar da jaap jpakay
Duniya nu savaran aaya.
Sacha sauda karke oh
Sach da paath samjhavan aaya.
Nanak aaya Nanak aaya
Kal taran Guru Nanak aaya
Tafriq mahzab di mitavan aaya
Logaan pyaar da paigambar bunaya.
Sun sobha rubb de jeev di
Sabh sansaar aa judeya.
Barishein rehmat di hui
Baba Nanak Shah Fakir hai bunaya.
Naam japna, vand chhakna,kirat karna
Eh falsfa drirh karvaya.
Evein mitey koorh andhiyaar
Eh raah vikhaya.
Nagri Nagri paidal chal- rubb da updesh pahunchaya
Dhur ki bani aayi te Mardana ne Rabab vajaya.
Patalan pataal- lakh aagasan aagaas sunaya
Aarti vich akash di, disda kul brehmand samaya.
Haridwar,Kashi fir Patna, Mecca, Kabba,Multan firaya
Hassan Abdal, Bagdad- Kaurha Sajjan Thugg taraya.
Nanak naam chaudish chhaya.
Nanak aaya Nanak aaya
Kal taran Guru Nanak aaya.
Waqt kisi ka jigri dost nahin kabhi
Kul apna tha aaj kisi aur ka hai wahi
Daudta hai sabse aagé yahi
Pakad mein kabhi kisike aata hi nahin.
Waqt hai bada balwan
Na maat de sakta issé koi
Peeche reh jaate hai is daud mein hum
Apni uljhanain suljhate hur dum.
Waqt ke bhi ajeeb rang hai
Kisi ka waqt beetta hi nahin
Kisi ke paas hota hi nahin.
Waqt dikhayi deta nahin
Pur bahut kuch dikha deta hai
Doston aur dushmanon ki pehchaan kara deta hai.
Apnapun to hur koi dikhata hai hur pul
Pur apna kaun hai yeh waqt dikhata hai waqt per
Waqt ka parinda pankh phailaye
Bharta hai udaan khule aasman mein
Qaid kur sukte nahin hum ise
Duniya ke sone pinjre mein.
Aao samay ke dariya kinaree
Dekhén use yun behte hué
Maazi ki hum yaadein sameté
Mustakbil ke khwab sajaté hué.
Aaj subah uthkur jo bahur nazar ghumayi
Yoon laga khuda ne dhund ki chadur hai phailayi.
Chidiyon ki madhur chehe chahahut
Daane chunne ki gabhrahut.
Shabnumi havaiyen aur yeh thund ka mausam
Kitna khoobsurat hai yeh manzar.
Dheere dheere jub yeh chadur uth jaati hai
Tubhi toh saamne talkhiyan nazar aati hai.
Apne mann ki hum maili chadur uthain
Aur acchi sacchi soch le aayen.
Phir dekhe apni rooh se purnoor kya manzar hota hai
Hur pul hur soo bus khuda hi khuda hota hai.
Khud ko bhoolake tujhme
Humne khud ko paaya ha
Kya ye baat ab sach nahin
Ki hum mein hi tu samaaya ha?
Mehsoos karein to kan kan mein basa
Na dekh paayein to apni hi koi khata.
Oonche lambe ped pahadon se guftagoo karte
Dharti par phool khil khilake haanste
Parinde meethi aawaz mein gungunate
Gore gore baadal bhi pahadon se lipat jaate
Aisa manjar dekhkar koi kyun na khush hojaaye
Aise manjar to shaayad dharti par swarg kehlaaye.
Baadlon mein lipti hui barfeeli pahadiyaan
Sar-sar karte pyaare jharne
Phoolon ki muskuraahat
Parindon ki chehchahat
In sab mein bhi tu hi ha nazar aata
Tera hi roop har taraf hai jhalakta.
Phir in sab ka to yahi ha saaransh
Har jan mein bhi tu hi ha samaaya bhagwaan
Phir kaaheki irsha, kyun khayal vipreet
Jab ek hi hamara mai-baap, ek hi hamara meet.
Aao mil-baith ke saare, gaayein pyaar ke geet
Yahi ha sarmaaya hamara, isi mein hamari jeet.
Kab miloge tum hum se
Yeh sochti reh jaati hoon
Ek hook se uthti dil mein
Phir dil ko yuhin behlati hoon.
Aajao ‘gar tum saamne
Laga loon tumhe seene se
Door se khushboo tumhari soong leti hoon
Kadmon ki aahat bhi pehchaan leti hoon.
Tum ho meri saason mein
Tumhe kaise bata doo
Tumhe khoon se seecha hai
Yaad dila doon.
Kuch yaadein hai jo bhula nahi sakti
Jo gam diya hai mita nahi sakti
Apnon se doori ka dard kaise bayaan karoon
Yaad na aaye wo - khuda se iltija karoon.
Main kaise chod doon tumhe yaad karna
Kismat me na ho deedar, par dil me to ho na
Dhaale tumne sitam mujhpe kai
Kiya khushiyon se mehroom
Khush raho aabad raho
Phir bhi yahi dua karoon.
Dil to dil hai - tumhe kaise bhoola doon
Kabhi milenge hum tumse
Yahi soch kar sabar kar loo.
Saagar kinaare baithkar yeh sochtee hoon main...
Zindagi kya ek bharam hai aashaon ka ummeedon ka
Ya phir haqeeqat hai kadvee sachchaeeyon ka
Atyachaaron ka farebon ka.
Saagar ki geharaeeyon mein kahi raaz chhupe hain
Leheron ke mukh pe jaise moti se lipte hain
Har seep mein chhipe hain na jaane kitne hi khazane
Simate hue hain inmein hazaaron afsaane.
Chaand ki chaandni mein nahatee hui lehren
Taaron ki tim timaahat mein machalti hui lehren
Jaise ki khud ko nihaar rahi hai woh
Baahen pasaare sab ko bula rahi hain woh.
Apni dhun mein magan uchhaltee - koodtee lehren
Duniya se bekhabar yunhi jhoomtee hui lehren
Kuch pal saahil pe thum jayengi yeh lehren
Hanste hue phir saagar mein sama jayengi lehren
Door... bahut door kahi to milan hai
Saagar se gagan ka
Is farsh se us arsh ka
Dharti se paataal ka
Kya yeh nazron ko dhokha hai, ya hamari khushfaimee hai
Ki jise ham samajhte haqeeqat hai woh hamara bharam hai
Parmeshvar se milan ka prayaas yahi hamara karam hai
Us atoot shakti mein samana bas yahi hamara dharam hai
Saagar kinaare baithkar yahi sochtee hun main.
Chaand-sitaaron se aage bhi hai ek duniya
Tere-mere khwaabon se aage bhi hai ek duniya.
Us jannat mein apna aashiyaan bana lo -
Chalte chalo badhte chalo.
Zindagi chalne ka naam hai pyaare
Rukne thamne ka kaam nahin
Gardish mein kabhi hona nahin
Astitva apna bhi khona nahin
Hausle ki tum dhaal bano
Chalte chalo badhte chalo.
Anjaana safar hai anjaanee dagar hai
Jaana kahaan hai kise yeh khabar hai
Kadam dagmagate kuch ghabarate kuch aitrate
Chalte jaana hai hanste-hansaate
Bas nirmal aur nidar bano
Chalte chalo badhte chalo.
Zindagi ka maeena dhoondhane nikale hai
Khud ko aaine mein dekhne nikale hain
Nakaab uthao hakeekat saamne hai
Khud ko pehchano - zindagi saamne hai
Is sachaee se tum na katarao
Chalte chalo badhte chalo
Kuchh pal kee dooree pe hai manzil
Chalte vahaan jaana hai
Manzile - maksood saamne hai
Badhte vahaan jaana hai
Ek sur mein bas kahte chalo
Chalte chalo badhte chalo.
Hum k ya hain, hum kaun hain
Karmon pe apne nirbhar hai
In karmon ke lekhe-jokhe se
Shak seeyat banee hamaaree hai
Nek karmon se apna agla savaaro
Chalte chalo badhte chalo.
Jharna bhee bahta rahta hai kaliyaan phoolon mein khiltee hain
Mausam badalte rahte hain baad khiza ke bahaar aatee hai
Har din-raat mein dhalta hai - har raat kee subah hotee hai.
Kudrat bhee hamen samajhaatee hai -
Maula ke eeshaaron ko samajho
Chalte chalo badhte chalo.
Yoonhee chalte chalte kaheen kisee mod pe
Mil jaayega ik zariya jo hamen khuda se jod de
Us mod kee talaash mein raho
Chalte chalo badhte chalo.
Har kisee ke karmo pe nirabhar hai vo zariya
Bhavsaagar se manzil tak pahunchaane ka zariya -
Is zariye ko pehchaan lo -
Chalte chalo badhte chalo.
Chaand sitaaron se aage bhee hai ek duniya
Tere mere khwaabon se aage bhee hai ek duniya
Kub pahunche ham us duniya mein
Aur jazb ho jaayenge uski kaayanaat mein
Jab tak ki na ho yeh mumkin
Bas kahte raho
Chalte chalo badhte chalo.
Deir na ho jaaye kahin deir na ho jaaye
Pyaar se milo subko–kahin deir na ho jaaye.
Apnon ko gallé lagalo
Ruthon ko munalo
Galut hon jo maaf kurdow
Gultiyon ki maafi maanglow
Nafrut ko mita dow
Hur or pyaar barsao.
Rishton ko sambhalow
Kahin toot na vo jayen
Mehfooz rakhen jigar ke tukdon ko
Kahin bikhar no vo jayen
Doston ka mol jaan lo
Yeh sahara bun jayen.
Hum safar se mohabbat kur low
Duniya sanvar jaaye
Buzurgon ko waqt dow tum
Kahin waqt na nikal jaaye
Sapnon ko saakar kur low
Phir afsos na reh jaaye.
Deir na ho jaaye kahin deir na ho jaaye
Pyaar se milo subko kahin deir na ho jaaye.
From the publisher's feed
This is part of my ‘Dil Se’ series of poems written over a period of 25 years. This has also been self-published as a book named Dil Se - With a touch of gold.