خسرو که پس از رنج بسیار به پادشاهی رسیده، حالا شاد نیست و دلش یاد شیرین کرده است و می بیند که نمی تواند غم زیردستان خویش را تاب بیاورد و از سویی حس می کند که پادشاهی و عشق با هم سازگاری ندارند و از میان این دو یکی را باید برگزیند. او ثروت و پادشاهی را زنجیری زرین می پندارد که پر پرواز او را بسته و او را گرفتار کرده است.

خسرو، پس از نشستن بر تخت شاهی و به دست آوردن قدرت، دوباره به یاد عشق شیرین افتاد؛ اما، حالا به سبب حضور مریم، دختر شاه روم، جرات نداشت که شیرین را به کاخ خویش فراخواند.

خسرو با طالعی فرخنده و مبارک بر تخت پادشاهی تکیه زد و تاجگذاری کرد.

با شکست بهرام، وی از ایران به سوی چین می گریزد و سپاه و پادشاهی را برای خسرو به جای می گذارد و خسرو بر تخت می نشیند.

نظامی در این پادکست به در هم بودن و ناپایداری غم و شادی زندگیدر قالب خاکی تن اشاره می کند.

خسرو که سوار بر پیلی در قلب سپاه قرار گرفته است، به فاصله یک میل با سپاهیان نیزه در دست، محافظت می شود. بزرگ امید پیشاپیش خسرو پرویز با استفاده از اسطرلاب در حال رصد ستارگان و اجرام آسمانی است تا بهترین طالع را برای زمان حمله برگزیند و سرانجام سپاه خسرو بر سپاه بهرام چوبینه پیروز می شود در حالی که جویی بزرگ از خون کشته شدگان بر زمین جاریست.

این پادکست به گزارش نبرد سهمگینی می‌پردازد که میان سپاه بهرام چوبینه با سپاه خسرو درگرفته است. این درگیری کُشته های بسیاری برجای می گذارد؛ به گونه ای که زمین و آسمان در سوگ سروران کشته شده سپاه گریبان چاک کرده و بیقراری می کنند.

پس از آن که خسرو، چند روزی با قیصر روم به طرب بنشست، از او لشکری انبوه برای نبرد با بهرام چوبینه درخواست کرد و به یاری این سپاه به بهرام شبیخون زد.

خسرو در گریز از شیرین و ملک ازمن، راه زوم را در پیش می گیرد. قیصر روم که با دیدن خسرو، بخت را بر دل خویش می یابد،با شرطهای فراوانی، مریم را همراه با برادر خویش به عنوان فرمانده سپاهی در اختیار خسرو پرویز قرار می دهد تا بتواند قدرت از دست رفته خویش را باز به چنگ آورد.

خسرو خشمگین از سرپیچی شیرین، او را ترک می کند و به برای سرنوشتی تازه به سوی روم می شتابد...