Ήμουνα νια και γέρασα... (και μυαλό δεν έβαλα από το 1985)

Σε αυτό το επεισόδιο δεν υπάρχει ημερολόγιο.

Υπάρχει μια ατζέντα, με μικρές καθημερινές σημειώσεις…
και πίσω από αυτές, μια σχέση και ενας γάμος που δεν χάλασε ξαφνικά— ήταν έτσι από την αρχή. Μια πεθερά με κλειδί και χωρίς κουδούνι. Μια αδελφήπου ζήλευε τον αδερφό της σαν δικό της. Ένα σκυλί που πέρασε από το κρεβάτι στομπαλκόνι. Και μια γυναίκα που έμεινε — γιατί ένιωθε ότι χρωστάει.

Μέσα από μικρές στιγμές, καυγάδες, σιωπές και αποστάσεις, αυτό το επεισόδιο δείχνει πώς μια σχέση δεν τελειώνει απότομα — αλλά φθείρεται σιγά σιγά… μέχρι να μην αντέχει άλλο.

Υπήρχε μια εποχή που όλα τα λέγαμε “φυσιολογικά”.

Στο λεωφορείο.
Στο σινεμά.
Στη δουλειά.

Πράγματα που σήμερα θα είχαν όνομα.
Τότε… δεν είχαν.

Σε αυτό το επεισόδιο, γυρνάω πίσω —όχι για να θυμηθώ…
αλλά για να πω αυτά που δεν ειπώθηκαν ποτέ σωστά.

Μια διαδρομή.Ένα παρκάκι.
Μια στιγμή που άλλαξε τον τρόπο που περπατάς, που κοιτάς πίσω σου, που ζεις.

Και μια αλήθεια που πολλοί ακόμα δεν καταλαβαίνουν:
δεν είναι ότι δεν μίλησες.είναι ότι… δεν μπορούσες.

Σε αυτό το επεισόδιο επιστρέφω στο 1990, στα τελευταία μου ημερολόγια… και σε έναν έρωτα που τότε έμοιαζε απόλυτος.

Μιλάω για τη συγκατοίκηση, τους χωρισμούς, τις υποσχέσεις που έγιναν βάρος… και ένα καλοκαίρι στη Σαντορίνη που έμοιαζε βγαλμένο από ταινία.

Μόνο που,όπως συμβαίνει συχνά…
το καλοκαίρι έμεινε εκεί.

Και εγώγύρισα πίσω σε μια πραγματικότητα που δεν ταίριαζε πια με αυτό που ένιωθα.

Ένα επεισόδιο για τον έρωτα, τα λάθη…
και εκείνες τις αποφάσεις που παίρνουμε χωρίς να καταλαβαίνουμε πόσο θα μας σημαδέψουν.

🎙️Είμαι η pink c…και αυτή τη φορά… δεν μιλάω μόνο για τα νιάτα μου.Μιλάω για τις επιλογές μου.

Σε αυτό το επεισόδιο αφήνω για λίγο τα ημερολόγια και γυρνάω σε κάτι άλλο:
στις δουλειές.

Στην ανάγκη να σταθείς στα πόδια σου.
Στην ψευδαίσθηση ότι “τώρα ξεκινάει η καριέρα”.

Από ένα τουριστικό γραφείο με κουβάδες και σφουγγαρίστρες…
σε μια ναυτιλιακή με μοκέτες, συμβόλαια και “προοπτική”.

Και κάπου εκεί…
ανάμεσα σε υπερωρίες, πίεση και έναν κόσμο που δεν ήταν ποτέ δικός μου…

άρχισα να καταλαβαίνω.

Ότι η ζωή δεν ήταν καριέρα.
Ήταν επιβίωση.

Ένα επεισόδιο για τη δουλειά, την αντοχή, την απογοήτευση…
και εκείνη τη στιγμή που αρχίζεις να ξαναβρίσκεις τον εαυτό σου.

Μια ιστορίαπου ξεκίνησε χωρίς λόγο.
Και συνεχίστηκε… ενώ όλα έδειχναν ότι δεν έπρεπε.

Μέσα από ταημερολόγια του 1990, διαβάζω ακριβώς τι έγραφα τότε —
και επιστρέφω σε μια περίοδο όπου έβλεπα τα σημάδια… αλλά δεν τα άκουγα.

Έναν άνθρωποπου δεν μου άρεσε.
Μια σχέση που ξεκίνησε από εγωισμό, περιέργεια… και λίγο παιχνίδι.
Και μια σειρά από red flags που αγνόησα, ένα ένα.

Γιατί καμιάφορά δεν ερωτεύεσαι τον άνθρωπο.
Ερωτεύεσαι την ιδέα του.

Και κάπωςέτσι…
παίνεις σε μια ιστορία που ξέρεις από την αρχή πώς θα τελειώσει.

Ή νομίζειςότι ξέρεις.

Γιατί αυτή ηιστορία δεν είναι μόνο για ένα λάθος.

Είναι καιγια κάτι που ήρθε μέσα από αυτό…
και δεν θα άλλαζα ποτέ.

🎙️Είμαι η pink c
και αυτό είναι το «Ήμουνα νια και γέρασα»

👉Στο επόμενο επεισόδιο:
οι τελευταίες καταγραφές του ημερολογίου
και η συνέχεια που δεν είχα δει να έρχεται…

Ενήλικη ζωήvs Pink C – 1-0.

1989-1990.
Η περίοδος που τελειώνουν τα “θα δούμε” και ξεκινάει το “τρέχα”.

Ένας έρωταςπου ξεκίνησε σαν σωτηρία και κατέληξε μάθημα.

Δουλειά από τα 18, σχολή, γλώσσες, πίεση…
και η πρώτη φορά που καταλαβαίνεις ότι δεν προλαβαίνεις να τα σκεφτείς όλα.

Γιατί κάπουεκεί, απλά… σε προλαβαίνει η ζωή.

Ένα επεισόδιο για το πότε χάνεσαι μέσα σε κάποιον
και το πότε αρχίζεις να ψάχνεις ξανά τον εαυτό σου.

Καλοκαίρι 1989.

Οι πανελλήνιες τελείωσαν, το σχολείο αποτελεί πλέον παρελθόν και η ζωή αρχίζει να ανοίγεται μπροστά μου με τρόπους που δεν περίμενα.

Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζω το ημερολόγιο μιας περιόδου γεμάτης αντιθέσεις:άγχος για το μέλλον, έρωτα, ελευθερία, διακοπές στη Σαντορίνη και την πρώτη μου δουλειά.

Ήταν το καλοκαίρι που κατάλαβα ότι η ζωή δεν χωράει σε βιβλία, ούτε σε βαθμούς εξετάσεων.

Ήταν το καλοκαίρι που όλα τελείωσαν…και όλα άρχισαν.

Στο σημερινό επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα»ανοίγουμε μια σελίδα από το ημερολόγιο του 1989.

Μια περίοδος που η δική μου σχέση φαίνεται να πηγαίνει καλά εστω για λιγο καιρό — και έτσι το ενδιαφέρον μου στρέφεται… στις σχέσεις όλων των άλλων.

Ζευγάρια γεμάτα εντάσεις, συνήθειες, ζήλιες και περίεργες ισορροπίες.
Και μια έφηβη που προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο των σχέσεων παρατηρώνταςτους γύρω της.

Ένα επεισόδιο γεμάτο σκέψεις, ειρωνεία και εκείνη τη χαρακτηριστική σιγουριάπου έχεις όταν είσαι νέος και νομίζεις ότι τα έχεις καταλάβει όλα.

Τα κείμενα διαβάζονται ακριβώς όπως γράφτηκαν στο ημερολόγιο.

Τα ονόματα έχουν αλλάξει.

Το 1988 δενέκανε θόρυβο όταν μπήκε.
Έκανε όταν τελείωσε.Ήταν ηχρονιά που έμαθα ότι τα “σ’ αγαπώ” δεν έχουν όλα το ίδιο βάρος.
Ότι το σώμα ξέρει πριν από το μυαλό.
Ότι οι συγγνώμες που δεν χρωστάς πονάνε πιο πολύ.

Έξω ο κόσμοςμιλούσε για πολιτικές εντάσεις, Ολυμπιακούς, μεταρρυθμίσεις, νέα εποχή.
Μέσα μου γινόταν η δική μου μεταρρύθμιση.

Από τον ΆΑστον Βασίλη.
Από το μπέρδεμα στον Στάθη.
Από τον συμβιβασμό… στην επιλογή.

Το ’88 ήτανη τελευταία χρονιά που πίστευα ότι ο έρωτας φτάνει από μόνος του.
Το ’89 θα μου μάθει ότι τίποτα δεν είναι άτρωτο.

Είμαι η Pink C.
Και αυτό είναι το σημείο που αρχίζει να ραγίζει η αθωότητα — όχι με φωνή. Με ρωγμή.

Στα 17 μουγράφω ότι όλα πηγαίνουν καλά.

Είμαι ερωτευμένη.
Νιώθω γυναίκα.
Κάνω σχέδια να φύγω από το σπίτι πριν δώσω πανελλήνιες.
Πιστεύω ότι βρήκα τον άνθρωπό μου.Και όμως,όσο πιο ήσυχα είναι τα πράγματα, τόσο πιο πολύ φοβάμαι.

Σε αυτό τοεπεισόδιο διαβάζω τις σελίδες μιας περιόδου γεμάτης ένταση, πάθος, οικογενειακέςανατροπές και πίεση για το «μέλλον».
Μια 17χρονη που νιώθει τα πάντα στο μέγιστο.
Μια 50χρονη που ξέρει πως κάθε “όλα καλά” είναι απλώς μια στάση πριν το επόμενοκεφάλαιο.

Και τοεπόμενο κεφάλαιο… έρχεται.