Ήμουνα νια και γέρασα... (και μυαλό δεν έβαλα από το 1985)

Πρώτη Λυκείου: τα αρχαία μου φαίνονται τιμωρία, η παρέα διαλύεται, κι εγώ πιο μπερδεμένη από ποτέ ανάμεσα στον Γιώργο και τον Βερύκοκο. Μοναξιά, γράμματα που δεν φτάνουν ποτέ στην ώρα τους και το πρώτο reality check της εφηβείας μου.

Καλοκαίρι 1986: κατασκήνωση, έρωτες, φιλίες, μπερδέματα και μια καρδιά που έγινε… αγκινάρα. Το Επεισόδιο 5 του «Ήμουνα νια και γέρασα» είναι ένα ταξίδι σε 25 μέρες που κράτησαν για πάντα.

Μικρά χαρτάκια, κασέτες με slow κομμάτια και λόγια που έσταζαν έρωτα. Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζω τα γράμματα του Γιώργου, όπως σώθηκαν από εκείνο το καλοκαίρι των 80s. Ένα ταξίδι σε μια εποχή που ο έρωτας γραφόταν με bic και ψυχή.

Πλατεία Βάθης 1986: έρωτες, γιαγιάδες με κλειδιά, κουτσομπολιά και ένας φίλος του πατέρα μου που δεν ήταν και τόσο «κύριος». Η Αθήνα-χωριό και η Ομόνοια-ζούγκλα σε ένα επεισόδιο γεμάτο 80s εφηβικές ιστορίες.

Τι κοινό έχουν οι πρώτοι έρωτες, οι απειλές για… αιώνια παρθενία, η ραδιενέργεια από το Τσερνόμπιλ και μια μπουνιά από τον Γιώργο; Σωστά μάντεψες: το ημερολόγιο του 1986!

Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσεις πώς κουβαλούσα εβαπορέ, πώς ο Βίκτωρ έγινε “ειδικός” στις θεωρίες του έρωτα στα 15 του, και πώς ένα γράμμα στο Cosmopolitan έμοιαζε η μόνη λύση για τις ερωτικές απορίες της εποχής.

Στο τέλος… έπεσε και μια μπουνιά. Αλλά μη σκιάζεσαι – όλα καλά! Άλλωστε, έτσι ήταν τότε: breakdance στο στενό, φλούο γκραφίτι, πάρτι με καβγάδες, και η εφηβεία στα καλύτερά της.

🎧 Πάτησε play και ετοιμάσου για γέλια, νοσταλγία και λίγο δράμα made in ’86.

Γυρίζουμε πίσω, στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Στις μέρες που οι φίλοι συναντιόντουσαν στα βιντεοκλάμπ, τα καλοκαίρια μύριζαν πορτοκαλάδα σταμπαλκόνια και κάθε τραγούδι των Wham και των Scorpions έμοιαζε με soundtrack της ζωής μας. Στο πρώτο επεισόδιο του «Ήμουνα νια και γέρασα» ξεφυλλίζω τοπαλιό μου ημερολόγιο· με έρωτες που κρατούσαν λίγες μέρες, φιλιά που νόμιζες πως ήταν για πάντα και φιλίες που έμοιαζαν άφθαρτες. Μια μικρή εξομολόγηση γιατο πώς ήταν να μεγαλώνεις τότε, με την ψευδαίσθηση ότι η ζωή είναι μια ταινία…κι εμείς οι πρωταγωνιστές της!

Γεια σας.Είμαι η Pink C και αυτό είναι το podcast «Ήμουνα νια και γέρασα»— ναι, ο τίτλος είναι ακριβώς αυτό που νομίζετε.