Bir ben vardı bende benim tanıdığımı sandığım

ama oldukça yabancı kaldığım.

Biraz filmi geri sarıp, eski bene doğru usulca yol

alacağım.

Merhaba Canlar, Can Dostlar...Kendimi Dönüştürüyorum başlıklı yazı dizimin ikinci yazısıyla karşınızdayım. Yazıma başlamadan önce sizleri sevgiyle kucaklıyorum. Sevgiyle kucaklıyorum olanı, olmayanı; geleni, gideni, döneni, sevgiyle kucaklıyorum her şeyi...

Haftanın son ders zili çaldığında Bozcaada Atatürk İlkokulu’nun bütün öğrencileri şimşek hızıyla

bayrak merasimi için bahçedeki yerlerini almak

üzere sınıflardan fırlamıştı bile.

Kimsesiz şehrin yorgun bekçisidir yüreğim.

Dalgın sokak lambası tek vefalı dost...

Derin nefesler en yakın şahidim.

Değerli Gültekin YAZGAN ‘ın

“AÇIKLAMA” Şiirine ithafen,

Açık söylediklerimde var, gizlediklerimde

Gizlisiz insan olur mu?

Doğru söylediklerim de var, yalan sözlerim de

Sakladıklarım ezer, katıltır içimi

Gizliler sizden değil kendimdendir

Yalanlarım

Yalanlarım aldatır yalnız kendimi

Bunlarsız insan olur mu?

Mevsimine yakışmayacak şekilde karanlık bir hazirana başladık. Bir metafor yok cümlemde. 1 Haziran

günü sıcaklık mevsim normallerinin çok altında ve

sağanak yağışlı bir gece uyutmadı bizi. Sonra sanki

yaptığı yanlışı hesaba çeker gibi, güneşini gösterecekti bize. Ve yalnızca bir hafta sonrasında ‘normalleşme’ sürecine girecekti Haziran.

Gökyüzünde dolunay var bu gece. Karanlık odama

ışıklar saçıyor. Camı açıp kafamı dışarı çıkardığımda, hayatımda ay gibi olmak istediğimi düşünüyorum. Bu hayatta her gece insanlığa ışık tutabilen...

Sene 2004 öğretmen olarak ilk görev yerim Ardahan

Hanak ilçesinin Alaçam Köyü. Kendimde Ardahanlı

olduğum için bana uzak olmadığını sandığım ama

göreve başladığımda bir o kadar da uzak olduğunu

anladığım yer. İlk köye gideceğim gün evraklarımı

tamamlayıp heyecanlı bir şekilde yola koyuldum.

İçinde bulunduğum tüm duygular ve durumlar ile

ilgili neredeyse bir türkü hafızamda bulunur. Olur

ya hüzün bir kara bulut gibi çöker üzerime, mutluluktan divane olurum, gurbet çekilmez bir hâl

alır, işte o zamanlar kulağımda da türküler yer alır.

Gecenin bir vakti kan ter içinde uyanır sultan

uykusundan. Avazı çıktığı kadar bağırmakta, tir tir

titremektedir. Muhafızlar sanırlar ki sultanın canına kasteden bir düşman girmiş odaya. Dalkılıç dalarlar içeriye, korumak için canları gibi sevdikleri

sultanlarını, velinimetlerini, efendilerini. Ne var ki

odada sultandan gayri kimsecikler yoktur. Sultan

da sessiz sedasız oturmaktadır etrafı tüllerle süslü, üstü ipekli kumaşlarla kaplı kuş tüyü yatağının

kenarında. Kesik kesik nefes almaktadır ve gözleri

bir noktaya sabitlenmiştir. Muhafızlar her tarafa

bakarlar. Düşmandan eser yoktur; bir hayvan da

göremezler ortalıkta.