Merhaba sevgili dostlarım, 1 ay sonra tekrar birlikteyiz. Yaz geldi. Havalar ısındı. Deniz ısındı. Bizler

evdeyken yaz geldi dostlarım. Çiçekler açtı. Ağaçlar

meyve vermeye başladı. Yaz yine bütün cıvıltısıyla

bizlerle. Biz tüm cıvıltımızla yaz ile birlikte miyiz

sizce?

Yazın gelmesiyle ve uzunca bir süredir evlerde kapalı kalmanın etkisiyle tatili, doğayı, eğlenceyi sanırım özledik...

Hayat dediğimiz akışın içerisinde oradan oraya savruluyoruz. Sonunda nerede olduğunu ve ne zaman karşımıza çıkacağını bilmediğimiz bir şelaleye doğru ilerleyen su damlası gibiyiz. Peki o zamana kadar anlamamız gereken şeyler var mı acaba hayattan?

A-Ayr; Ayr-Cis; Cisi-Düra... yatağımın tam karşısındaydılar. Uykuya dalmadan gördüğüm son; uyanınca gördüğüm ilk şeylerdi. Olmayan ev yoktu sanırım. Hatta mesleği bile vardı. Bohçacı gibi kapı kapı

gezip satarlardı koca ciltli ansiklopedileri. Hatta babam, ilgisini çeker de belki doktor olur diye ağabeyim için Sağlık Ansiklopedisi bile almıştı.

Bir ben vardı bende benim tanıdığımı sandığım

ama oldukça yabancı kaldığım.

Biraz filmi geri sarıp, eski bene doğru usulca yol

alacağım.

Merhaba Canlar, Can Dostlar...Kendimi Dönüştürüyorum başlıklı yazı dizimin ikinci yazısıyla karşınızdayım. Yazıma başlamadan önce sizleri sevgiyle kucaklıyorum. Sevgiyle kucaklıyorum olanı, olmayanı; geleni, gideni, döneni, sevgiyle kucaklıyorum her şeyi...

Haftanın son ders zili çaldığında Bozcaada Atatürk İlkokulu’nun bütün öğrencileri şimşek hızıyla

bayrak merasimi için bahçedeki yerlerini almak

üzere sınıflardan fırlamıştı bile.

Kimsesiz şehrin yorgun bekçisidir yüreğim.

Dalgın sokak lambası tek vefalı dost...

Derin nefesler en yakın şahidim.

Değerli Gültekin YAZGAN ‘ın

“AÇIKLAMA” Şiirine ithafen,

Açık söylediklerimde var, gizlediklerimde

Gizlisiz insan olur mu?

Doğru söylediklerim de var, yalan sözlerim de

Sakladıklarım ezer, katıltır içimi

Gizliler sizden değil kendimdendir

Yalanlarım

Yalanlarım aldatır yalnız kendimi

Bunlarsız insan olur mu?

Mevsimine yakışmayacak şekilde karanlık bir hazirana başladık. Bir metafor yok cümlemde. 1 Haziran

günü sıcaklık mevsim normallerinin çok altında ve

sağanak yağışlı bir gece uyutmadı bizi. Sonra sanki

yaptığı yanlışı hesaba çeker gibi, güneşini gösterecekti bize. Ve yalnızca bir hafta sonrasında ‘normalleşme’ sürecine girecekti Haziran.