Çocukluğum, beş yaşım, mücadele ruhum, toprak aşkım... Rahmetli dedemin elma bahçesinde

geçmiş yaz tatillerim... Aynı toprakta yetişen, aynı

güneşi ve suyu alan elma ağaçlarının dallarından

bize sunulan her bir elmanın yegâneliği. Şartlar bu

kadar aynıyken elmalarda hayat bulan farklılık bize

ne anlatıyor olabilir? Aynı dalda büyüyenlerin bile

rengi, büyüklüğü, üzerindeki benekleri ve lezzeti

birbirinin aynısı değilken elmalardan anlatılan hikayeleri nasıl dinlemeli? Altını çizerek, üstüne basa

basa nasıl anlatmalı?

Akşamın tatlı rüzgârı, elma ağaçlarını hafiften sallayarak püfür püfür esiyordu. Aras günün yorgunluğunu ağaçların arasında, bütün bedeninin ipek

bir kumaş gibi okşayan rüzgâra teslim etmişti. Hem

gürültüden uzak hem de bütün gün ortalığı yakıp

kavuran güneşin pençelerinden azat edilmiş bir kuş

gibiydi.

Zerre nedir bilir misin?

Bugün zerreden büyüdüğüm, güneşi kısacık da olsa

gördüğüm ilk ve son günüm...

Adım siyanür benim, hani şu zehir olan!

Yerim yurdum elma çekirdeği...

Tam 11 yıl 9 ay 3 gün bu anı bekledim.

Gökten neden elma düşer, ya da neden elma düştü

ELMA DÜŞTÜ denildiğinde kulak kesiliriz?

Çalışkan öğrencinin ELMAsı çabuk kızarır!

Daha kendimi bilmeye başladığım anda gökten düşen üç elmadan biri kafama düşmüştü bile.

Merhaba sevgili dostlarım, her ay olduğu gibi bu ay

da yeniden birlikteyiz.

Bu ay hep birlikte 1. Yılımızı dolduruyoruz. Koskoca 1 yılı birlikte geride bırakıyoruz. Arkaya baktığımda neleri paylaşmışız hep birlikte diyorum. 1

yıl boyunca burada sizlerle duygularımı paylaştım.

Sizlerin beni okuduğunu, dinlediğini bilmek her seferinde heyecanıma daha da heyecan kattı. Git gide

büyüyoruz ve kocaman bir aile oluyoruz. Belki nasıl

siz benim duygularıma ortak oluyorsanız ben de bir

gün sizinkilere olurum.

İsa’nın doğumundan yaklaşık bin yıl kadar önce,

Akdeniz’in doğu ucunda dünyanın başka bir yerinde eşine rastlanmayacak derecede zengin ve güçlü

büyük bir kent vardı. Bugün bile tarihte ondan daha

fazla meşhur olmuş başka bir yer bulunmayan bu

kentin adı Truva idi. Bu yüzyılları bulan ününün

nedeni şu ana kadar yeryüzünde yazılan en muhteşem şiirlerden olan İlyada’da anlatılan savaşa sahne

olması ve bu savaşın da üç kıskanç tanrıça arasında

ortaya çıkan bir anlaşmazlığı anlatmasıdır.

Gözlerimi kapıyorum ve kütür kütür kırmızı yeşil

sarı elmalar, güneş üzerlerine vurmuş tüm cazibeleriyle dallarda, tezgahlarda. O kadar çekici

durmalarındaki sebep çocukluğum olabilir mi? Ne

de olsa bahçemizde elma ağacı vardı kocaman. E komşunun da vardı tabi. Bizde komşununki de kendinizin sayılırdı. Zaten göz hakkı denen bir şey de vardı.

Bundan birkaç yıl önce yaptığım sunumun ismi

Hangi Elmayı Seçerdin?

Katılımcılara sunumda yansı olarak iki elma resmi

gösterir (kırmızı ve yeşil elma), hangisini seçerdiniz

diye sorarım.

Katılımcılar kendi aralarında konuşurlar, sonra da

hangi elmayı seçtiklerini söylerler. Kırmızı veya

Yeşil.

Neden diye sorarım? Neden o renkteki elmayı seçtiniz?

Nasıl da güzel bir sabaha uyandım. Dün gece

yağan yağmur dinmiş. Aşağıdaki çimenlerden mis

gibi bir koku geliyor. Sanki dünkü şaşkınlığımı sil-

miş gitmiş üstüne rengârenk bir örtü çekmiş gökkuşağı. Bak, aklıma geldikçe şaşırıyorum. Ah Elmas

Abla nasıl bırakıp gittin bizi. Nasıl kaçtın evinden

yuvandan? Tamam bir gün olacaktı ama şimdi zamanı mıydı? Bu kadar mı mutsuzdun, bu kadar mı

sıkılmıştın bizden? Bir çaresine bakardık oyalardık

seni. ‘Yaşlandım artık Pembe’ demişti bana. ‘ Daha

fazla duramam buralarda. Çürüyüp gideceğim

yoksa’. Demişti ya yine de bu kadar kararlı olduğunu

düşünmemiştim.

İnsan neyden kaçarsa karşısına en çok o çıkarmış.

Nedir bu elma sevdası bir türlü anlamadım ben.

Kendimi bildim bileli her zaman, her yerden, her şekilde, karşıma çıkabiliyor bu kelime.