Merhaba sevgili dostlarım, her ay olduğu gibi bu ay

da yeniden birlikteyiz.

Bu ay hep birlikte 1. Yılımızı dolduruyoruz. Koskoca 1 yılı birlikte geride bırakıyoruz. Arkaya baktığımda neleri paylaşmışız hep birlikte diyorum. 1

yıl boyunca burada sizlerle duygularımı paylaştım.

Sizlerin beni okuduğunu, dinlediğini bilmek her seferinde heyecanıma daha da heyecan kattı. Git gide

büyüyoruz ve kocaman bir aile oluyoruz. Belki nasıl

siz benim duygularıma ortak oluyorsanız ben de bir

gün sizinkilere olurum.

İsa’nın doğumundan yaklaşık bin yıl kadar önce,

Akdeniz’in doğu ucunda dünyanın başka bir yerinde eşine rastlanmayacak derecede zengin ve güçlü

büyük bir kent vardı. Bugün bile tarihte ondan daha

fazla meşhur olmuş başka bir yer bulunmayan bu

kentin adı Truva idi. Bu yüzyılları bulan ününün

nedeni şu ana kadar yeryüzünde yazılan en muhteşem şiirlerden olan İlyada’da anlatılan savaşa sahne

olması ve bu savaşın da üç kıskanç tanrıça arasında

ortaya çıkan bir anlaşmazlığı anlatmasıdır.

Gözlerimi kapıyorum ve kütür kütür kırmızı yeşil

sarı elmalar, güneş üzerlerine vurmuş tüm cazibeleriyle dallarda, tezgahlarda. O kadar çekici

durmalarındaki sebep çocukluğum olabilir mi? Ne

de olsa bahçemizde elma ağacı vardı kocaman. E komşunun da vardı tabi. Bizde komşununki de kendinizin sayılırdı. Zaten göz hakkı denen bir şey de vardı.

Bundan birkaç yıl önce yaptığım sunumun ismi

Hangi Elmayı Seçerdin?

Katılımcılara sunumda yansı olarak iki elma resmi

gösterir (kırmızı ve yeşil elma), hangisini seçerdiniz

diye sorarım.

Katılımcılar kendi aralarında konuşurlar, sonra da

hangi elmayı seçtiklerini söylerler. Kırmızı veya

Yeşil.

Neden diye sorarım? Neden o renkteki elmayı seçtiniz?

Nasıl da güzel bir sabaha uyandım. Dün gece

yağan yağmur dinmiş. Aşağıdaki çimenlerden mis

gibi bir koku geliyor. Sanki dünkü şaşkınlığımı sil-

miş gitmiş üstüne rengârenk bir örtü çekmiş gökkuşağı. Bak, aklıma geldikçe şaşırıyorum. Ah Elmas

Abla nasıl bırakıp gittin bizi. Nasıl kaçtın evinden

yuvandan? Tamam bir gün olacaktı ama şimdi zamanı mıydı? Bu kadar mı mutsuzdun, bu kadar mı

sıkılmıştın bizden? Bir çaresine bakardık oyalardık

seni. ‘Yaşlandım artık Pembe’ demişti bana. ‘ Daha

fazla duramam buralarda. Çürüyüp gideceğim

yoksa’. Demişti ya yine de bu kadar kararlı olduğunu

düşünmemiştim.

İnsan neyden kaçarsa karşısına en çok o çıkarmış.

Nedir bu elma sevdası bir türlü anlamadım ben.

Kendimi bildim bileli her zaman, her yerden, her şekilde, karşıma çıkabiliyor bu kelime.

Fikirperest Dergi 12.sayısı ile sizlerle birlikteyiz....

Online olarak okumak için: https://www.fikirperestdergi.com/​ 

İletişim: [email protected]  

Instagram: https://www.instagram.com/fikirperest...​ 

Gelecek ay görüşmek üzere..

Yayın Tarihi:

30 Temmuz 2020.

Avucumda dört mevsim içimde bir çocuk

Takar bazen baharın çiçeklerini, nasıl şen

Ardından bir gök gürler rastlayamam izine açsam da yüreğimi

Yağmurla uslanır yeniden, gözünde gök kuşağının bütün renkleri

Nereden geldiğimi hatırlatır bana ve nereye gittiğimi

Avucumda dört mevsim içimde bir çocuk

Kaybolurum bazen bulamam kendimi

O fısıldar yeniden saf sevginin her şeyi dönüştürebileceğini...

2007 yılının yaz ayı. Dargeçit zaten ıssız ve sessizdi,

okulların kapanmasıyla in cin top oynar hale geldi.

Mevsimlik işçiler çoluk çocuk ne ara şehri terketti.

Havanın sıcaklığı güneşin vurduğu yerde o kadar

keskin ki her taraf sap sarı. Evin bahçesinde kısmen

gölgede kalan mavi demir kapı, sıcaktan kurumamış ağaç yaprağından anlıyorsun soğuk renklerin

ne demek olduğunu. Çıldırmak üzeriyim. Ne bir

kitap alışkanlığı ne dinginlik, alışkın olmadığım tüm

şeyler beni yalnız yakaladığı için üzerime geliyor.

Hepimiz, kahramanının yaşamak için sadece sınırlı bir zamanının olduğu heyecan verici hikayeler okumuşuzdur. Bu süre bazen bir yıl kadar uzundur; bazen ise 24 saat kadar kısa. Tabii ki burada faaliyetleri sınırlı olan mahkumlardan değil, seçme şansı olan özgür insanlardan söz ediyorum.