Bugünlerde sınava benzetiyorum hayatı. Bize

verilen süre içerisinde karşımıza çıkan soruları

çözmeye çalışarak ilerliyoruz. En kıymetli şeylerden

bir tanesi zaman, bir diğeri imkan. Bilgi, deneyim ve

tecrübelerimiz ışığında, bize verilen sürede, imkanlarımız dahilinde cevaplar veriyoruz sorulara.

Derin bir nefes aldı. Gözünü hedefe kilitledi. Yavaşça bırakırken nefesini, bastı arbaletinin tetiğine...

Kadın ve adam sahilde oturmuş sessizce uzaklara dalmışlardı. Belli ki bir şeyler düşünüyorlardı.

Yanlarından geçip gittim ama içimde tuhaf bir anlam ifade ettiler. Bana birini hatırlatıyor gibiydiler.

Anımsayamadım... Öylece yürümeye devam ettim.

Ben ileri doğru yol aldıkça aklım ve kalbim geriye

doğru gidiyordu. Tabi bu geriye gitmenin nedenini

çok sonra anlayacaktım. Her şeyden bir haber yürümeye devam ettim. İç sesim diyor ki geri dön, geri

dön, geri dön...

İyi ama neden?

Yine ben, yine hayat temalı bir yazı. Ancak bu sefer

bu yazı elma kokulu da olacak. Hayatı çok sevdiğimden midir yoksa hiç hazzetmediğimden midir

bilinmez lakin daha önceden belirtmiştim hayat

üzerine ne kadar çok yazılabileceğine dair. Öyle ki

hayat sanki tüm yazıların ana teması da denebilir.

Hayatı tasvir etmek de çok zevkli bir iştir. Yani

tasvir etmeye çalışmak. Aşk gibidir. Birçok farklı

betimleme ve perspektifle karşılaşırsınız. Burada

ise ben bir elma üzerinden bakacağım. Hazır aşk

da demişken eminim çok güzel olacak ancak aşk

üzerinden konuşmayacağız her şeyi.

İnsanoğlu böyledir kendini bir şey sanır. Kıl aldırmaz burnundan böbürlenir kabarır. Herkes bir

yerde üstün. Kabul amenna peki. Haydut yol çevirirken, Banker çek karalarken, Haspa saç taranırken,

Despot kaş çatınırken, Irgat ter dökünürken, Avukat

tez savunurken, Zangoç, çan çalınırken, Cellat ip

geçirirken, Nalbant nal çakılırken, Ortak pay dağılırken, Şantöz şan çağırırken, Hırsız mal kaçırırken,

Damat söz kesilirken, Kayyum mest dizinirken,

Nokta kol gezinirken, Tüccar iş sezinirken, Âşık saz

çalınırken, Maşuk gül kokunurken, Suflör rol fısıldarken, Sarhoş, cin içilirken, Kimi soyunup büyür,

Kimi giyinip büyür, insanoğlu böbürlü yaradılış, ne denir. Herkes bir yerde üstün. Kabul amenna peki.

Amma bir de bunların yolu bana düşen de balonları delinir, bütün farklar silinir...

Herkese merhabalar. Dergimizin bu sayısının konusu “elma”. Konu ilk etapta çok sınırlı gibi geldi.

Hemen elma üretiminde ilk sırada olan ülkeleri

araştırdım. Çin, AB ülkeleri, ABD, Türkiye. Bu

ülkeler ilk dörtte yer alıyormuş. Buradan bir şey

yazamam, dedim. İçinde elma kelimesi geçen deyim

ve atasözleri araştırdım. Bir şeyler buldum.

Çocukluğum, beş yaşım, mücadele ruhum, toprak aşkım... Rahmetli dedemin elma bahçesinde

geçmiş yaz tatillerim... Aynı toprakta yetişen, aynı

güneşi ve suyu alan elma ağaçlarının dallarından

bize sunulan her bir elmanın yegâneliği. Şartlar bu

kadar aynıyken elmalarda hayat bulan farklılık bize

ne anlatıyor olabilir? Aynı dalda büyüyenlerin bile

rengi, büyüklüğü, üzerindeki benekleri ve lezzeti

birbirinin aynısı değilken elmalardan anlatılan hikayeleri nasıl dinlemeli? Altını çizerek, üstüne basa

basa nasıl anlatmalı?

Akşamın tatlı rüzgârı, elma ağaçlarını hafiften sallayarak püfür püfür esiyordu. Aras günün yorgunluğunu ağaçların arasında, bütün bedeninin ipek

bir kumaş gibi okşayan rüzgâra teslim etmişti. Hem

gürültüden uzak hem de bütün gün ortalığı yakıp

kavuran güneşin pençelerinden azat edilmiş bir kuş

gibiydi.

Zerre nedir bilir misin?

Bugün zerreden büyüdüğüm, güneşi kısacık da olsa

gördüğüm ilk ve son günüm...

Adım siyanür benim, hani şu zehir olan!

Yerim yurdum elma çekirdeği...

Tam 11 yıl 9 ay 3 gün bu anı bekledim.

Gökten neden elma düşer, ya da neden elma düştü

ELMA DÜŞTÜ denildiğinde kulak kesiliriz?

Çalışkan öğrencinin ELMAsı çabuk kızarır!

Daha kendimi bilmeye başladığım anda gökten düşen üç elmadan biri kafama düşmüştü bile.