Kimler dertlerini seviyor desem. Dertler sevilir mi?

Ya mutlu olmak nedir? Ya da mutsuz olmak?

Ne çok soru soruyorum değil mi? :) O zaman gelin

hikayemizden alalım cevaplarımızı;

“Yaşlı bilge, biraz soluklanmak için köy meydanındaki kahveye girmiş. Geçmiş bir masaya oturmuş,çayını içerken dinlenmeye başlamış.

Ne zaman birinden bir darbe alsam, ne zaman iyiliklerimin karşılığında bir pişmanlık duysam, ne zaman üzülsem, kırılsam, ağlasam bu güzel söz gelir aklıma.Hemen kendime gelirim, bütün olumsuz duygularımı kenara bırakır ve şu sözü tekrarlarım içimden’’Sen başkasının yaptığı olumsuzluklara onlar gibitepki verirsen o kızdığın kişilerden farkın kalmaz’’.

Çocukların dünyaları yetişkinlerinkinden farklıdır.

Çocuklar tamamen kendilerine has algılayışa ve zihinsel

gelişime sahiptir. Onlar bizim minyatürümüz değillerdir.

Bu hassas noktayı kavrayabilirsek onların dünyasını da

anlamış oluruz.

Yazmak, yazarak içini dökmek iyi midir sizce? Duygularımızı ifade etmekte ne kadar iyiyiz, yeterince hissettiklerimizi yansıtabiliyor muyuz açıkçası bilemiyorum. Yine çoğu konuda emin olmadığım kafa karışıklığımla karşınızdayım. Hoş geldiniz sevgili dostlarım.

Bir tiyatro salonunda koltukların en ön ve ortasındaki bana ayrılmış. Gidip oturuyorum. Tiyatro severler iyi bilirler, tiyatro en iyi bu koltuktan izlenir. Merakla, heyecanla bekliyorum perdenin açılmasını. Ankara Devlet Tiyatrosu’nda Antigone oynanacak. Bu yıllar için cennet gibidir tiyatro. Ruhunuzun her ihtiyacını sunar size. Sizi anlatır, yaşadıklarınızı,yaşananları, yaşanabilecekleri. Ben de aç ruhumla sıranın en önünde bekliyorum şimdi.

Hayatın adil olmadığı yadsınamaz bir gerçektir. Bu gerçek öyle büyük ve kapsamlıdır ki adil şey nerdeyse bulamazsınız. Çünkü hayat dediğimiz şey zaten hepsini kendinde toplamıştır. Adil kelimesi Arapça kökenli bir kelimedir ve dengeyi gözeten adaletli olan anlamı vardır. Peki denge nedir? Yahut adalet var mıdır? Adaletin beraberinde getirdiği hak kavramı da var elbette. Öyleyse aynı zamanda iki kişinin de haklı olduğu durumlar olamaz mı?

Merhaba Canlar...Sevgili Yunus Emre’nin de söylediği gibi işin sırrı “Kendini Bilmek”. Ben de bu sırra vakıf olmak üzere kendi yolculuma çıkmış bir canım. Yolculuğum esnasında en çok zorlandığım soru ise “Nasıl” sorusu. Genelde ne yapmamız gerektiği söyleniyor ya da yazılıyor ancak nasıl yapacağımız sorusu cevapsız kalıyor. Bu sebeple bu köşede sizlerle nasıl sorularına bir ipucu sunmak adına kendi yolculuğumu ve bu yolculuk esnasındaki farkındalıklarımı paylaşarak bir nebze olsun katkıda bulunmak istiyorum.

‘’Eline geçen bir İngilizce kitabın içinde şu sözler yer alıyordu; ‘’all my clothes had other people in them.’’diyordu; ‘’bütün giysilerim içinde başka insanlar vardı.’’ demek benim gibi çok var başkalarının elbisesi içinde büyüyen...’’ diye belirtiyordu Naci Bey’in dördüncü çocuğu olan kızı.

Aslında o kadar çok ders çıkartabileceğimiz bir konu ki bu,yediden yetmişe herkes şapkasını önüne alıp düşünmeli belki de. Dünya bu günlerde genel anlamda dışarı çıkması zorunlu olmayan insanların dışında yaklaşık iki aydır evlerinde ve dışarı zaruri bir durum olmadığı takdirde çıkmıyor. Çıkarılacak dersler derken neden böyle bir virüs çıktı,bu virüs çıktıktan sonra dünya da neler yaşandı ve yaşanmaya devam ediyor,bundan sonrası için neleri değiştirmeliyiz sorularına tek tek samimi bir şekilde cevaplar vermek istiyorum bu yazımda.

Kimi uç durumlar vardır ki insan sadece iki seçenekle karşı karşıya kalır: Yaşamak ya da ölmek. Bu uç durumlarda, o anda yapılabilecek en doğru seçimin ne olduğunu en iyi bilen kişi, o seçenekle yüz yüze kalan kişidir. Bu kişi gerçek anlamda bir savaştaysa, inandığı bir dava, idealler ve değer verdikleri için hayatını feda etmeyi tercih ederse, ölümü sonrasında ona değer verenler tarafından kahraman ilan edilir.