Üniversite yıllarımda Resim-İş Öğretmenliği bölümünde okurken aynı zamanda üniversitenin tiyatro kulübünde faaliyet gösteriyordum.

Dekordan kostüme, oyunculuktan yönetmenliğe birçok alanda kendimi renklendirmeye çalışıyordum. Üniversitemizin tiyatro kulübünde çok ciddi çalışmalar içinde yer alıyor ve aldığımız görevleri büyük bir titizlikle yerine getirmeye gayret ediyorduk. Her yıl ulusal düzeyde tiyatro festivali düzenliyor bu vesile ile ülke genelinde önemli bir etkileşim ağı kuruyorduk. Festival zamanlarında sahnemize bazen ünlü tiyatrocuları konuk ediyor onlarla yakından vakit geçirme şansı yakalıyorduk.Bir keresinde festivalimize onur konuğu olarak Yıldız Kenter’i davet etmiştik. Nezaket gösterip programımıza katılmayı kabul etmişti. Sahnemizde ulu bir çınarı ağırlamak için büyük bir heyecan içindeydik.

Fikirperest Dergi 10.Sayı sesli haliyle karşınızdayız...

Online olarak okumak için: fikirperestdergi.com

İletişim: [email protected]

Instagram: @fikirperestdergi

Gelecek ay görüşmek üzere...

Yayın Tarihi:

30 Mayıs 2020

Yüreğin coşar bazen, bıraksan yırtacak deli dalgaların gökyüzünü

Bazen de ölü bir deniz, efsanedir artık dalga dalga saçların

Ya bir uğultu gibidir sesin hiç dinmeyecek bir rüzgar

Ya da ürküten bir sessizlik sanki karantinada bir şehir

Bir bahçesindir bu şehirde içinde hayalleri özgür çocuklar

Ya da bütün zihnin kara bir tahta

Hele ellerin bazen bereketli bir yağmur

Bazen de yakar güneş avuçlarını, çorak bir toprak

Yürürsün yürüsün varamazsın ne bir insana ne de bir fikre

Dergah olursun bazen fikirler zaten sende yol zaten sensin

Ne de olsa insansın

Ve hayat bir düz bir tepe....

Eminim birçok kişi bu başlık altında mutlaka yazı yazacak ‘kolera günlerinde aşk’ kitabı ve filmine ithafen. Hatta itiraf edeyim ben de yayınlatmak istediğim öykü kitabımda bu isimle sıra dışı ve kurgu bir aşkı anlatmayı düşünüyordum. Oysa birçok kişi Corona günlerinde ayrılık yaşıyor filmlere ve mutluluk dileklerine inat. Kimileri karantina yüzünden aynı evde daha fazla vakit geçirmek zorunda kalmaktan dolayı aslında birbirlerini ne kadar az tanıdıklarını ve ne kadar az birlikte olmak istediklerini fark etmekten kimileri de yine karantina yüzünden dakikalar günler hatta kilometreler kadar ayrı kalmak zorunda olup bir sabah da birlikte uyanabilmek arzusu içinde birbirlerinden soğuyup ayrılmaktalar. Birçok ülkede boşanma talepleri artmış. Karantinanın kalktığı ülkelerde ise evlenme talepleri. Üstelik şu an hem boşanmak hem evlenmek yani düğün dernek-kalabalık-hepsi yasak.Kadere bir süre daha boyun eğmek zorunda aşklar,salgın bitene kadar...

Zor şeyler başarmak büyük işler yapmak değildir. Aslında önemli olan basitleri becerebilmektir zannımca. Zira, şöyle bir baktığımızda, görürüz ki basit şeyler aslında temel şeylerdir. Yahut insanların önemsemediği, ‘’ne de olsa basit, halledilir” gözü ile baktığı şeylerdir. Belki de bu yüzdendir ki içimizde zora karşı bir yönelim, eğilim bulunur. Bunun yanında zor işleri başarmak daha tatmin edicidir.İnsana kendini daha iyi hissettirir. Halbuki zor iş başarmak her zaman doğru işi yapmak anlamına gelmez. Daha basit bir söylem ile, kapkacak olmadan kuyudan su çıkarılmaz efendim. Ziyan, olur israf olur, gereksiz saçma sapan bir şey olur.

Son zamanlarda aklımız hep dolu. Akıp giden günler birbirini kovalarken bomboş geçirdiğimiz zamanlarla ilgili endişe duyuyor bazılarımız. Sorumluklarımız, telaşlarımız azaldı gitgide. Boş bir günü doldurmak için etrafta çok fazla seçenek var. Bazılarımız şuna da bakayım, şunu yapayım, bunu da öğreneyim diye girişiyor birtakım işlere, bazılarımızsa hiçbir şey yapmadan günlerini geçiriyorlar.

Yaklaşık 30 yıldır eğitim camiası içindeyim.

30 yıl içerisinde karşılaştığım ve ders aldığım öğretmenlerin hemen hepsi aklımda.

Ama hayatımda “ben böyle bir öğretmen görmedim” diyebileceğim biri çıkmadı karşıma.

Geçen aya kadar...

Şimdi söyleyebiliyorum.

Ben hayatımda böyle bir öğretmen görmedim...

Şu hayatta Nil KARAİBRAHİMGİL‘den öğrendiğim kadar hiçbir kitap ya da kişiden öğrenememişimdir. O, kendi hayatımı kurgularken sayfalarını tekrar tekrar açıp okuduğum biridir. Ders olsaymış keşke Nil Felsefesi diye, okutulsa imiş, bu kadar bodoslamazdık hayatın içinde hiçbirimiz, kanaatimce:)

Ne çok sardı etrafımızı hüzünler, hayat telaşı içinde koştururken bize ‘DUR’ diyen hayat ne demek istiyordu. Belki de elimizdekinin kıymetinden ziyade elimizde olmayana dert yandığımızdandır bu hatırlatma.

Uzunca bir süre ne yazayım diye düşünürken yazının

son teslim tarihi ilham perisinden daha önce geldi.

Kalemi elime alınca dökülen kelimeler suyunu çekti.

Beyaz defterler çöle döndü, baktığım her köşe seraba... 

Aha bu konuda yazayım dedim, daldırdım eleği kumlara doğru. 

Aktılar deliklerden dev bir kum saatini

anımsatarak. Sürem doldu...