فرهنگ اصیل ایران / The original culture of Iran

وظیفه‌ی ما با هم اندیشیدن است، نه ابقا ایمان به یک عقیده‌ی مشترک واحد که نفی آزادیست! قدرت پیوند دهی، تفکر فلسفی است نه دین جعلی

تفکر فلسفی هنوز کارش را در ایران آغاز نکرده است! نخستین کار تفکر فلسفی آنست که، امکان حکومت کردن بر تفکر را از هر گونه فکری و از دارندگان و گسترندگان هر فکری بگیرد

این سکون تفکر ماست که از یک دستگاه فکری، مطلق و حقیقت می‌سازد. روزی که تفکر ما شوق به حرکت را از دست می‌دهد و می‌خواهد جایی لانه کند و در بستری بیارآمد، اشتیاق به کشف حقیقت و مطلق را پیدا می‌کند

بیایید زلزله بیاندازیم؛ تفکر فلسفی، اظطراب آور، ناراحت کننده، متزلزل سازنده و ناخوشایند است. فلسفه‌ای که خوشایند ما و دوست داشتنی و اطمینان بخش باشد، پشتیبانی از خرافات و منافع و امیال ما می‌کند

من می‌اندیشم، تا دیگری برتر از من بیاندیشد

برخی از تجربیات ژرف روانی و وجودیست که باید در انسان روی بدهد، تا برخی از افکار و پدیده‌ها و روابط برای او مفهوم و روشن گردند. اینگونه تجربه‌ها ناگهانی پیش می‌آیند و نمی‌توان آنها را به دلخواه و اراده در خود خلق کرد

ز من هست، تا هست ایران به پای... این من چه چیزی، چه کسی است؟!

من همیشه در خواندن، تخمه افکار را از دیگران می‌گیرم تا زمین وجودم حاصلخیز بماند، و از مصرف کردن همیشگی افکار دیگران می‌پرهیزم، تا در شخم زدن و حاصلخیز نگاه داشتن زمین وجودم تن‌آسا نشوم، و فقط مصرف کننده افکار دیگران نمانم. من زمینم، نه انبار!

واژه‌ی هنر در فرهنگ نخستین ایران به چیم (معنی) چیست؟! چرا در شاهنامه می‌آید هنر نزد ایرانیان است و بس؟ یا جمشید می‌گوید هنر در جهان از من آمد پدید؟ یا فردوسی اشاره به این می‌کند که، هنر خوار شد جادویی ارجمند / نهان راستی آشکارا گزند ∆ پایان این سلسله گفتارها

ویژگی‌های مفهوم کام در فرهنگ اصیل ایران چه بوده است؟ یا به سخن دیگر، آزمودن در چشیدن و پیدایش معیار نیک و بد اجتماع از جان و خرد انسان. داستان سیاوش و ضحاک در شاهنامه، بر درک این مفهوم استوارند. هنگامی کردار یا اندیشه یا گفتار در خودش جفت با شادی باشد، دیگر نیاز به پاداش دیگری ندارد! این فلسفه‌ی ارتایی/سیمرغی بوده است