فرزندان نور

خدا به ابرام فرمود، که از خویشاوندان خود جدا شود و به سرزمين کنعان برود. ابرام با ایمان امر خدا را اجرا کرد و خدا به ابرام وعده داد که از او نسلی بزرگ پدید می‌آورد و از او تمام بشر برکت می‌یابند.‏

پس از نوح، همۀ مردم جهان که به یک زبان صحبت می‌کردند، برعلیه خدا طغیان نمودند و برجی ساختند تا پراکنده نشوند. اما خدا زبان آن‌ها را مغشوش ساخت و مردم به نقاط مختلف پراکنده شدند.‏

بعد از طوفان که نوح و خانواده‌اش جان سالم به‌در بردند، نوح با خلوص‌نیت و شکرگزاری برای خدا قربانی گذراند. رنگین‌کمان، نشانۀ پیمانی است که خدا با جهانیان بعد از طوفان بست.‏

خدا، به آدم و حوا پسری دیگر به نام شیث بخشید که نوح از نسل او می‌باشد. خدا به نوح دستور ساختن یک کشتی را داد و پس‌از آن، طوفان آب را به‌جهت داوری گناه به زمین فرستاد.‏

آدم و حوا، صاحب دو پسر به نام‌های قائن و هابیل شدند. خدا هدیۀ قائن را نپذیرفت، زیرا قائن به ‌اعمال خود تکیه کرده بود. قائن، برادر خود هابیل را به‌قتل رساند و به‌جای توبه، خدا را سرزنش کرد.‏

به‌جهت گناهِ آدم و حوا، تمام نسل بشر، گناهکار محسوب شدند و دچار مرگ روحانی و جسمانی گشتند. خدا به آدم و حوا وعده داد که نجات‌دهنده‌ای برای رهایی بشر از نسل زن خواهد فرستاد.‏

آدم و حوا، مرتکب گناه شدند. آن‎ها از امر خدا سرپیچی کردند، میوۀ ممنوعه را خوردند و متوجه برهنگی روحانی و جسمانی خود شدند. انسان، هرگز قادر نیست با تلاش خود برهنگی روحانی خود را بپوشاند.‏

خدا، انسان را ازلحاظ روحانی شبیه خودش آفرید. خدا خود ازدواج مرد و زن را بنياد نهاد و آن‌ها در پاکی و قدوسیت باهم زندگی می‌کردند. اولین مرد و زن وقتی خلق شدند، رشد یافته بودند.‏

خدا، فلک، نور، گیاهان، خورشید و ماه و ستارگان، ماهيان و پرندگان، حیوانات و انسان را در شش روز آفرید. کار آفرینش عالم هستی توسط هر سه شخص الوهیت، یعنی پدر، پسر و روح‌القدس انجام شد.‏

خدا، آسمان‌ها و زمین و هرآنچه که در آن‌ها وجود دارد را در شش روز آفرید. دنیا و تمام خلقت، بر وجود خدای قادر مطلق، آفرینندۀ کل عالم هستی، شهادت می‌دهند.‏