ما ايماندارانِ به مسيح، معبد روح‌القدس هستيم پس بايد بدن‌های خود را برای جلال خدا به‌کار بريم. ما بايد تمام وجود خود را به خدا تسليم کنيم و بر طبق ارادۀ او، در اين جهان کارهای نیکو انجام دهیم.‏

خدا ما را به‌عنوان نمايندۀ خود در این جهان قرار داده و به ما وظیفۀ مهمی سپرده شده است. خلقت با اشتياق تمام در انتظار ظهور فرزندان خدا است. ما مشتاقانه در انتظار رهايی بدن‌های خويش هستيم.‏

ظهور پُرجلال عیسی مسیح خداوند، امیدی متبارک برای ما می‌باشد. بازگشت مسيح، مرکز ثقل اميد کليسا است. مسيح بار اول آمد که ما را نجات بخشد و بازگشت خواهد نمود که نجات ما را کامل سازد.‏

تفکر، تعمق، آموختن و اطاعت از کلام خدا نمی‌گذارد امید ما پژمرده شود. آن دلگرمی و بردباری که کلام خدا به ما می‌بخشد ما را کمک می‌کند که به آیندۀ روشن خود چشم دوخته و امیدمان تضعيف نشود.‏

ما در مسيح باید تبدیل شویم، تغییر کنیم، پاک گرديم و کار روح‌القدس در ما تداوم پیدا کند تا آن امیدی که کلام خدا برای ما مسیحیان دارد و درباره‌اش صحبت می‌کند را به‌فراوانی داشته باشیم.‏

اجازه دهيم که روح خدا از طریق کلام خدا در دل‌های ما کار کند تا زندگی‌های ما متحول گردد و حيات تازه‌ای را که دریافت کردیم به‌وسیلۀ کلام خدا تغذیه شود و زندگی ما پُر از امید گردد.‏

اگر نجات و تولد تازه نداشته باشیم و روح مسیح در ما عمل نکند، به مسیح تعلق نداریم. اما اگر از راه ايمان، به مسیح تعلق داشته باشیم، مزایای ايمان مسيحی را که یکی از آنها امید است دريافت می‌کنيم.‏

باید در ايمان مسيحی، محکم و استوار بمانیم و نگذاریم سختی‌ها و چالش‌های موجود در این جهان ما را از مسیح و ایمان مسیحی دور کنند. اجازه ندهيم که امید مسيحی ما تضعيف گردد.‏

امید مسيحی ما، مانند لنگری است که ما را به خدای پدر قادر مطلق از طریق عیسی مسیح متّصل کرده و طوفان‌ها و بلاهای این جهان نمی‌توانند به ما صدمه بزنند زیرا به سرچشمۀ قدرت متّصل هستیم.‏

اگر در سختی و تنگی هستید و با چالش‌های گوناگون دست‌به‌گریبانید، بدانید که امید زندۀ شما عیسی، اکنون زنده است و سلطنت می‌کند. او در حضور پدر آسمانی، برای شما دعا و شفاعت می‌نمايد.‏