هرچند در غم از دست دادن عيسی، دوستداران و پيروان او گریستند. اما وقتی او را زنده دیدند، شاد و خوشحال شدند. قیام مسیح از مردگان، برای ما پیام تسلی و امید و پیروزی به‌همراه دارد.‏

چون قيام و برخاستن عيسی مسيح از مردگان، حقيقتی غير قابل انکار است، همۀ ايماندارانِ واقعی او نيز همانند او قيام خواهند کرد و برای هميشه در حضور خدا خوشبخت و سعادتمند خواهند زيست.‏

اگرچه، کفن عيسی که از پارچه‌های کتانی نوار مانند و آغشته به مواد مختلف تشکيل شده بود، سفت و محکم بر جسد او چسبيده بود و هرچند، سنگ بزرگ مهر و موم شده‌ای بر مقبرۀ عيسی قرار داشت و نگهبانان مقبره را نگهبانی می‌کردند، اما عيسی کفن و قبر را خالی گذاشت و از مردگان قيام نمود.‏

در کتاب عهد جديد و هر چهار انجيل، مطالب زيادی در بارۀ وقايع مرگ مسيح بر صليب و قيام و رستاخيز او از مردگان، ذکر شده است. راستی چرا مرگ و قيام مسيح، اينقدر حائز اهميت می‌باشد؟

وقتی شاگردان بعد از قیام مسيح از مردگان، او را زنده دیدند، به واعظینی شجاع تبدیل شدند و مژدۀ نجات را بشارت دادند. مردم نيز چون شواهد قیام و صعود مسيح به آسمان را مشاهده ‌کردند، به او ايمان ‌آوردند.‏

وقتی روح‌القدس مسیح را از مردگان برخیزانید، تصدیق گرديد که عیسی، ‌همان "هستم"، يا خداوند است. و فرشتگان نیز در صبح یکشنبه شاهد قیام مسیح از مردگان بودند و بر اين حقيقت شهادت می‌دهند.‏

سرود‌های مربوط به عید قیام کم هستند، اما بهترین سرود، در کلام خدا و توسط روح‌القدس الهام شده است. "خدا در جسم ظاهر شد"، اولین بندِ این سرود است که حقیقتِ خداوندیِ مسیح را آشکار می‌سازد.‏

عیسای بی‌گناه و عادل، به خاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و با مرگ خود بر صلیب جریمۀ گناهان ما را پرداخت کرد، و پس از سه روز از مردگان قیام نمود تا هر که به او ایمان آورد عادل محسوب شود.‏

عيسی مسيح، در يکشنبۀ نخل، با فروتنی و سوار بر کرّۀ الاغی وارد اورشليم شد. هرچند که او شاه شاهان و خداوند خداوندان بود، اما باز فروتنانه ثابت نمود که پيوسته مطيع ارادۀ پدر آسمانی می‌باشد.‏

عیسی پادشاه آسمانی، با فروتنی آمد تا به ما بیاموزد که در هر مقام و جایگاهی که باشیم، اگر مسیح را نداشته باشیم فقیر هستیم. وقتی به حضور مسیح می‌رویم، او قلب ما را از افکار دنیوی پاک می‌سازد.‏