والدین باید در آرامش، نوزاد را در آغوش گرفته و با او صحبت کنند و شرایط مناسبی برای احساس امنیت او فراهم سازند. بهترین نوع محبت به کودکان، محبت مسیحی است که با انضباط همراه می‌باشد.‏

خیلی از خصوصیات شخصیتی انسان در شش سال اول زندگی شکل می‌گیرند. پس اگر در این دورۀ مهم، والدین اصول تربیتی درستی را به‌کار ببرند، بنیاد محکمی برای شخصیت فرزند خود ساخته‌اند.‏

مهم‌ترین اصل در تربیت کودک، محبت می‌باشد. همان‌گونه که خدا در مسیح، محبت فداکارانۀ خود را آشکار کرد، ما نیز باید فرزندان خود را محبت کنیم. تأدیب و انضباط نیز جزئی از محبت می‌باشند.‏

تمام شرایط روانی و جسمی مادر در دوران بارداری، تأثیر مستقیم بر شکل‌گیری شخصیت کودک دارد. والدین باید زمانی که از هر نظر آمادگی دارند، صاحب فرزند شوند.‏

فرزندان نه از سخنان ما، بلکه از رفتار ما الگو می‌گیرند. همۀ ما تحت تأثیر محیط خانواده و مدرسه و فرهنگ جامعۀ خود هستیم. کتاب مقدس توجه خاصی به مقام کودکان و تربیت آنها در خانواده دارد.‏

کلام خدا، معتبرترین منبعی‌ست که واقعیت وضعیت روحانی انسان را آشکار کرده است. انجیل، ما را مطلع می‌سازد که با تکیه بر فیض خدا و به‌وسیلۀ ایمان به مسیح، تمام گناهان‌مان آمرزیده و پاک می‌شود.‏

خدا، در ذات الهی خود پاک و عادل است و گناه و بی‌عدالتی ما میزان راستی و عدالت خدا را تغییر نمی‌دهد. در مقایسه با خدای قدوس، ما آدميان گناهکاريم و برای نجات، به فیض خدا در مسیح نیازمندیم.‏

يکی از اهداف پولس برای نوشتن این رساله، به زیر کشاندن انسان گناهکار و مغرور از تخت خیالی‌اش بود، تا انسان درک کند که گناهکار است و با توبه و ایمان به مسیح، هدیۀ رایگان نجات را دريافت کند.‏

همۀ انسان‌ها فرق خوب و بد را می‌دانند، اما کسی نمی‌تواند شریعت را به‌طور کامل رعایت کند. با ایمان به مسیح و مرگ و قيام او، حیات جاويدان می‌يابيم اما بدون مسیح، توسط شریعت محکوم خواهیم شد.‏

داشتن شریعت و انجام قوانین مذهبی کافی نیست، بلکه شخص باید به مسیح ایمان بیاورد که نجات یافته و از حیات جاويدان بهره‌مند گردد. فقط با ایمان، نجات حاصل می‌شود و اعمال نیکو، نتیجۀ نجات است.‏