Deze lezing van dominee E. (Evert) Meijer draait om één indringende vraag: hoort het kruis wezenlijk bij het christelijk geloof én bij het christelijk leven? Vanuit Mattheüs 16 laat de spreker zien dat Petrus geschokt reageert wanneer Jezus voor het eerst spreekt over Zijn lijden en sterven. Petrus verwachtte een Messias met een kroon, niet een Messias aan een kruis. Toch maakt Jezus duidelijk dat het kruis geen tragisch ongeluk was, maar Gods plan. ‘Christus gestorven is voor onze zonden. Overeenkomstig de Schriften.’

Met veel verwijzingen naar Jesaja 53, Psalm 22 en Psalm 110 werkt dominee Meijer uit dat het kruis de plaats is waar God de zonde straft én zondaren redt. ‘Het kruis is niet alleen een executiemiddel, maar ook een redmiddel.’ Daarom staat het kruis centraal in het evangelie.

Meijer waarschuwt ervoor dat christenen soms vooral proberen moeilijkheden te vermijden, terwijl echte navolging juist strijd en tegenstand kan betekenen. Jezus zegt immers: ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.’

Toch klinkt er ook hoop doorheen: na het kruis komt de kroon. Zoals Jezus ‘om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld het kruis verdragen heeft’, zo mogen gelovigen volhouden in het vertrouwen dat lijden om Christus’ wil nooit het laatste woord heeft.