Mamma og mostur Øssur lótu lív í ferðsluvanlukku undir Valaknúkum í 1986, og nú 36 ár seinni vitjar søgan aftur, tí ein ringur er komin undan kavi, sum varð funnin í bussinum, ið fór út av vegnum, og hevur funnið sær veg heim til Øssur.

Luttakarar í sendingini eru Hans Jacob Hjelm, Katja Remmer, Øssur Winthereig, Birgir Enni og Hávardur Enni

Tað er ein sannroynd, at reyðmaðkur á flestu støðum ikki er at finna í somu nøgdum, sum fyrr, og vilt tú hava góða og føðsluríka mold, so er neyðugt við reyðmaðki.

Ein háttur at fáa reyðmaðk er at ala hann. Katja Remmer hevur í urtagarðinum ein stóran trækassa við sankutøðum, og millum hesi tøð íður í reyðmaðki, sum hon selur til tey, ið vilja hava.

Hóast Hans Marius Ziska nú varpar ljós á ekkokamarið í sínum tónleiki, sær hann ikki seg sjálvan sum ein protestsangara.

Tað er Hans Jacob Kollslíð, sum hevur skrivað tekstin, men tað verður gjørt í samráð við Hans Marius, sum altíð vil kunna taka undir við tí, sum sungið verður um.

Næsta ár eru 40 ár síðan Føroya Symfoniorekstur varð stovnað. Tá fer konsertskráin hjá Føroya Symfoniorkestri at bera brá av fagnaði.

Byrjað verður í januar við nýggjárskonsertini og í februar fer ein heilt serlig verkætlan av bakkastokki.

Heimsheilsustovnurin, WHO, rópar nú varskó, tí alt ov nógvir evropearar eru ov feitir.

Ein fjórðingur vigar so mikið, at hesin fjórðingurin kann flokkast sum feitur.

Heimsheilsustovnurin sigur, at 1,2 deyðsføll árliga henda í sambandi við yvirvekt og fiti - altso fleiri enn 13 prosent.

Men hví viga vit ov nógv, og hvat skal til fyri at venda gongdini?

Tað snýr hetta kjakið seg um.

Prát, innsløg og tónleikur.

Sigmund Isfeld, Heldi Jacobsen, Rúni Djurhuus, Durita Terjadóttir Svarthamar, Maria Bonde Vinter

Tað var sum á Ólavsøku á Kongabrúnni. Tað hevði staðið í bløðunum og fólk høvdu í fleiri dagar tosað um, at við DFDS-skipinum S/S Island skuldi ein bilur verða við. Tann fyrsti bilurin í Føroyum. 

Tað vóru havnarmennirnir Júst Sivertsen og Jóhannes Olsen, sum høvdu keyot bilin gjøgnum maskinverkstaðin hjá Wenzel Petersen og Vilhelm Nielsen.

Lurta eftir Helga Jacobsen, rithøvund, greiða frá, tá fyrsti bilurin kom til landið fyri 100 árum síðani.

Lurta eftir góðu raðunum frá Mariu Bonde Vinter.

Bob hevur verið við til tannlækna, og hann hevur eisini roynt at vera til handils. Honum dámar væl at liggja í sofuni í stovuni hjá Duritu Terjadóttir Svarthamar og teimum á Skælingi, og tað sleppur hann eisini - so leingi hann er í blæðu, væl at merkja.

Heimalombini eru í ár fimm í tali, so Bob er ikki einsamallur, men hann er nógv minni enn hini - eisini tey, sum eru lembd samstundis sum hann sjálvur.