Silas Olofson og Jórun Pólsdóttir, greiða frá.

Fyrilestrahaldarin í Norðurlandahúsinum mikudagin var Ivonna Johansen, phd lesandi, ið granskar kyn, kynsfatanir og kynsmentan hjá føroyskum børnum.

Tá tað snýr seg um kyn innan gransking, eru tveir vegir at fara. Biologiskt kyn, sum viðger, hvussu vit eru fødd, og so sosialt kyn, sum snýr seg um hvussu kyn verður brúkt í sosialum samanhangi.

Gentur verða lætnar í ljósareyð klæðir, tær spæla við dukkur og fáa at vita, hvussu fittar og vakrar tær eru, meðan dreingir eiga bláa litin, spæla við actionfigurar og suffað verður, tí teir eru so rokaligir.

Gev barninum nærveru, og fá tað at føla seg trygt.

Soleiðis ljóða ráðini frá Vígdis Skorheim, tá barnið hevur trupult við at leggja seg at sova.

- Sum oftast snýr hetta seg um eitt tíðarskeið, og so kemur alt við svøvninum í rætt lag aftur. Men tað krevur tol, sigur Vígdis Skorheim.

Í morgunsendingini greiddi hon frá børnum og songartíð. Hvat skalt tú sum foreldur gera, tá barnið er troytt, men ikki vil leggja seg at sova? Og kunnu foreldur og barn í felag koma ásamt um, hvat klokkan songartíðin skal vera?

Prát, innsløg og tónleikur.

Klædnahandilin Vørðslan brúkar ein heldur óvanligan máta at lýsa við. Ein máti, sum hevur víst seg at rigga sera væl, tí sølan er nógv økt síðani.

Talan er eina mammu og tvíburðardøtur, sum selja live á facebook, meðan tær dansa og eru í sera góðum lag. Tær leggja stóran dent á, at tað ikki er alt ov perfekt.

- Vit fara at fáa ein nyggjan vinnuveg, bæði til ferðavinnu og vinnuligan fiskiskap, við at ala smolt í stórum mongdum á landið og so seta tey út á hav og bíða til laksurin hevur etið seg stóran og feitan norðanfyri Føroyar og so fiska hann, tá ið hann søkir inn móti landi aftur. Tað heldur fólkatingslimurin Edmund Joensen.

- Hetta verður gjørt aðrastaðni og skapar nógv arbeiðspláss og hví kundi tað ikki eisini verið gjørt í Føroyum? Spyr Edmund Joensen. Hann heldur at Útseting av villaksasmolti í Føroyum kann gerast fólksins vinna bæði á sjógvi og landi.

Tað var fyri nøkrum mánaðum síðani, tá stjørnufrøðingar, ið granska radiobylgjur og onnur signal úr rúmdini, skuldu royna eitt nýtt radioteleskop í Australia, at tey máldu hetta løgna signalið.

- Á tveir háttir uppførir hetta signalið seg løgið. Tað ferðast sum ein snyril gjøgnum rúmdina, og so broytist tað í styrki, sløknar mitt í øllum og tendrar aftur, sigur David Kaplan, professari í alis- og stjørnufrøði við lærda háskúlan í Wisconsin, Milwaukee.

Tað er við blandaðum kenslum, at eg nú gevist við svimjingini, skrivaði Signhild Joensen á facebook.

Hon býr í dag á Amager í Keypmannahavn, og er lesandi á Copenhagen Business School.

Eg royndi at fáa skúla og svimjing at ganga hond í hond, men má ásanna, at tað ikki ber til, um eg skal geva meg hundrað prosent. Tí er henda avgerðin tikin.

Hóast svimjingin hevur fylt næstan alt seinastu 10 árini, so angrar hon tað ikki eina løtu.

- Eg hevði gjørt tað sama umaftur, sigur hon sannførd.

Í síðstu viku blivu tey á filmsliðnum Sæla liðug við allar filmsupptøkurnar. Sæla er ein filmsverkætlan eftir Katrin Joensen-Næs, sum bæði leikstjórnar og er handritahøvundur. Filmurin hevur fingið nógva umrøðu í miðlinum, av tí at mentamálaráðharrin noktaði at játta stuðul til filmsverkætlanina. Handritið var ov nógv av tí góða, helt mentamálaráðharrin. Evnið er eisini trupult, tí bundinskapur av sex er ikki nakað, sum er ella hevur verið nógv lýst ella viðgjørt í almennarúminum í Føroyum.