Í fyrri hluta Hádegisins fjöllum við um furðufyrirbærið NFT. Það er vitað mál að fólk sem hefur mikið á milli handanna sýnir stöðu sína með ýmiskonar hætti: Kaupir flotta bíla, villur og báta, merkjavöru og málverk eftir þekkta listamenn. Oftast eru þetta þá tiltölulega einstök verðmæti. Verðmæti sem enginn annar á - eða að minnsta kosti afar fáir - enginn annar getur fengið að njóta. Eina listaverk sinnar tegundar í þessum jarðneska heimi. Og gjarnan er það það sem réttlætir verðmiðann. En þó ekki alltaf - eins og sannast núna á þessari netöld. Nú getur hver milljónarmæringurinn sem er eignast netverk - til dæmis svokölluð gif, meme's, eða jörm, tvít og önnur netfyrirbæri Það er að segja, eignast verkin en þau halda þó samt áfram að vera í umferð á netinu. Þrátt fyrir háan verðmiða og dýrmæt kaup breytist ekkert. Eða hvað? Við tökum forskot á sæluna og fáum örskýringu frá Atla Fannari á miðvikudegi í þessari viku. Og í þetta sinn örskýrir hann þetta hugtak og fyrirbæri NFT.
Í síðari hluta þáttarins er rætt við Hildi Fjólu Antonsdóttur, doktor í réttarfélagsfræði. Sektardómar í kynferðisbroamálum eru mun líklegari að hljóta sýknu eða vera mildaðir í Landrétti, heldur dómar vegna ofbeldis- og fíkniefnabrota. Þetta kom fram í svari dómsmálaráðherra við fyrirspurn Andrés Inga Jónssonar, þingmanns Pírata, í síðustu viku; en Andrés hafði spurt hve oft Landsréttur hefði staðfest dóma héraðsdóms í fjórum málaflokkum - kynferðisbrotum, ofbeldisbrotum, fíkniefnabrotum og vændiskaupum - og hversu oft Landsréttur hefði snúið sekt í sýknu eða öfugt, og hversu oft dómar hefðu verið mildaðir eða þyngdir. Guðmundur Björn ræddi við Hildi Fjólu um þetta mál og segir hún að séu þessar tölur bornar saman við fyrri ár, og áður en Landsréttur var stofnaður, sé þetta vísbending um Landsréttur sé að breyta dómaframkvæmd í kynferðisbrotamálum.
Hádegið er fréttaþáttur sem er á dagskrá alla virka frá 12 til 13 í umsjón Guðmundar Björns Þorbjörnssonar og Katrínar Ásmundsdóttur.