In het EO-programma ‘De Kist’ ontmoet Kefah Allush bekende Nederlanders en gaat met hen in gesprek over het leven en de dood. In deze aflevering ontmoet hij Henk Westbroek.

“Hier ligt Henk, een godsgeschenk.” Dat is de tekst op de grafsteen die door omstandigheden in de achtertuin van zanger en liedjesschrijver Henk Westbroek is beland. Westbroek is de vijfenzestig gepasseerd, maar kijkt niet bepaald uit naar het einde. Sterker nog, ouder worden vindt hij helemaal niks: een mens wordt trager, strammer en lelijker en daar komt nog bij dat ouderdom in onze maatschappij niet gewaardeerd wordt.

De dood is geen vreemde voor Henk Westbroek. Zijn eerste dode diende zich aan toen hij als vijfjarig jongetje een naakte vrouw in het water zag drijven. Naderhand begroef hij zijn beide moeders – de vrouw die hem grootbracht, bleek naderhand een tante te zijn – plus een broer en een zus. Zelf kwam hij dicht bij de dood in de periode waarin hij aan een hardnekkige vorm van tuberculose leed. Westbroek lag twee jaar op bed maar kwam er weer bovenop. Zijn conclusie: “Ik kan het niemand aanbevelen om dood te gaan.”