ผมมักจะได้ฟังคำถามนี้มาจากคนที่เพิ่งเข้ามาทำงาน HR ที่บอกว่ายังเป็น HR มือใหม่ แต่ไม่ได้จบมาทางด้าน HR โดยตรงก็เลยไม่มั่นใจว่าจะทำงานด้านนี้ได้หรือไม่

เรามาฟังคำตอบกันดูนะครับว่าคนที่จะมาทำงานด้านนี้จำเป็นต้องจบ HR โดยตรงไหม

ปกติตามระเบียบการลาพักร้อนของทุกบริษัทก็ควรจะต้องลาล่วงหน้าและต้องให้หัวหน้าอนุมัติเสียก่อนถึงจะพักร้อนได้ แต่ก็ยังมีลูกน้องบางคนที่ชอบยื่นใบลาพักร้อนแบบ “หักคอ” หัวหน้า คือยื่นแบบกระชั้นชิด เช่นยื่นวันนี้พรุ่งนี้จะไปเที่ยวแล้ว หรือยื่นมันนี้มะรืนบินไปเที่ยวต่างประเทศ ถ้าหัวหน้าเจอลูกน้องแบบนี้จะรับมือยังไง

ตามมาฟังกันได้เลยครับ

ตามกฎหมายแรงงานบอกไว้ว่าให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อกิจธุระอันจำเป็นได้ปีละไม่น้อยกว่า 3 วันทำงานก็จะมีพนักงานขอใช้สิทธิลากิจธุระอันจำเป็น แต่ปัญหาที่มักจะเกิดขึ้นที่หน้างานค่อลูกน้องจะมาขอ “ลากิจ” แต่ไม่ได้ระบุให้ชัดว่าลากิจไปทำอะไรจะอ้างแต่เพียงว่าบริษัทจะต้องอนุมัติให้ลากิจได้ไม่น้อยกว่าปีละ 3 วันทำงานตามกฎหมายเพราะเขามีสิทธิลากิจ

มาฟังกันดูครับว่าปัญหานี้จะแก้ยังไงดี

ปัจจุบันสื่อออนไลน์จะเข้ามามีส่วนในชีวิตส่วนตัวและการทำงานมากขึ้นก็เลยเป็นที่มาของเรื่องที่เราจะคุยกันในวันนี้ ในเรื่องที่ว่า..บริษัทจะขอดูเฟซบุ๊กผู้สมัครงาน ขอ Password หรือขอ Add friend กับผู้สมัครงานได้หรือไม่ ติดตามฟังกันได้เลยครับ

เมื่อผมได้ยินได้ฟังคำถามแบบนี้มาก็เลยฮัมเพลงพี่ป้อมอัสนี “ได้อย่าง..ก็ต้องเสียอย่างเลือกเดินบนทางสักทางได้ไหม..” ขึ้นมาทันที เพราะยังมีผู้บริหารบางคนคงคิดว่าจะได้ทั้งหมดโดยไม่ยอมเสียอะไรสักอย่างก็เลยทำวิธีที่ผมจั่วหัวไว้ข้างต้น แถมบอกอีกว่า “เขาว่า” ทำได้ “ใครๆเขาก็ทำกัน”

ตามมาฟังกันดูนะครับว่า “เขาว่า” ทำได้น่ะ ทำได้จริงเหรอ ทำแล้วผลจะออกหัวหรือก้อย

หลายครั้งเรามักจะพบว่าเมื่อมีตำแหน่งงานว่างแทนที่ฝ่ายบริหารจะพิจารณาหาคนในที่เหมาะสมขึ้นมาดำรงตำแหน่งนั้น กลับกลายเป็นผู้บริหารไปหาคนนอกเข้ามาแทนซะนี่ ทำเอาคนในนั่งมองตาปริบ ๆ เกิดอึดอัดหาวเรอร้องว่า “เฮ้อ” ไปตาม ๆ กัน ทำไมถึงเป็นอย่างงั้น? แล้วจะแก้ไงดี?

ล้อมวงเข้ามาฟังกันได้เลยครับ

นี่ก็เป็นพิธีกรรมอีกเรื่องหนึ่งที่มักจะสอนกันตามสถาบันการศึกษาและนำมาใช้ปฏิบัติกันมาอย่างยาวนานเกิน 40 ปีมาแล้วล่ะครับ ซึ่งมันอาจจะเหมาะกับยุคสมัยก่อน แต่ปัจจุบันเราจะไม่คิดปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้เหมาะกับยุคสมัยบ้างเลยหรือ บริษัทอีกไม่น้อยก็ยังคงทำพิธีกรรมหา Training Need กันอยู่เหมือนการแห่นางแมวขอฝนในยุค 5G ลองตามมาฟังผมดูนะครับว่าผมจะเสนอการปรับเปลี่ยนยังไงให้เหมาะกับยุคนี้บ้าง

พิธีกรรมหนึ่งที่คนเข้าอบรมจะเจอได้เสมอๆคือการทำแบบทดสอบ Pre & Post Test ถ้าจะถามว่าบริษัทจะให้ผู้เข้าอบรมทำ Pre & Post ไปเพื่ออะไรก็คงจะได้คำตอบตามหลักการว่าจะได้วัดความรู้ผู้เข้าอบรมทั้งก่อนและหลังการอบรมมีความรู้มากน้อยแค่ไหน ฟังแล้วเหมือนหลักการจะดูดีในทางทฤษฎี แต่…ผมอยากให้ท่านตามฟังผมดูว่าในภาคปฏิบัติน่ะมันเป็นอย่างงั้นจริงเหรอครับ บอกได้ว่าเรื่องนี้ทฤษฎีไม่มีสอนหรอกครับ

พนักงานบางคนก็รู้งานนะครับว่าถ้าจะโดดงานขาดงานก็อย่าให้ 3 วันติดต่อกันไม่งั้นเดี๋ยวโดนไล่ออกและอาจไม่ได้ค่าชดเชยใดๆ ก็เลยใช้วิธีขาดงานแบบ 1 วันบ้าง 2 วันบ้างกะปริบกะปรอยอยู่อย่างงี้แหละครับ หัวหน้าควรจะทำไงดี

ติดตามฟังครับ

หลายบริษัทจะเลิกจ้างพนักงานที่มีผลงานไม่ดีแต่ไม่อยากจะจ่ายค่าชดเชยก็เลยมักใช้วิธีออกหนังสือตักเตือนพนักงานให้ขยันหรือสร้างผลงานให้ดีขึ้นหรือทำงานให้ได้ตาม KPIs ให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ก็ถือว่าพนักงานฝ่าฝืนคำสั่งของบริษัทที่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมจึงเลิกจ้างและไม่จ่ายค่าชดเชย คำถามคือบริษัทจะทำแบบนี้ได้หรือไม่?

ติดตามฟังได้เลยครับ