
Sign up to save your podcasts
Or


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
سرگذشت حاجی بابای اصفهانی
نوشته: جیمز موریه / محمد علی جمالزاده
#سرگذشت_حاجی_بابای_اصفهانی
گویش: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی»، تألیف «جیمز موریه» در سال ۱۸۲۳ میلادی است. داستانِ ساخته و پرداخته موریه، یکی از آثار بزرگ و گرانبهای ادبیات جهانی و از نخستین داستانهای ادبی در دوره پیدایش ادبیات استعماری به شمار میرود. جمالزاده، این کتاب را از شاهکارهای نثر فارسی دانسته است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، جیمز موریه، مأمور سیاسی و منشی نخستین سفیران انگلیس در ایران و سیاحتگر و داستاننویس نیمه نخست قرن ۱۹ است. این نویسنده در ازمیر ترکیه زاده شد و در ۱۸۴۹ در انگلیس درگذشت. موریه در طول حیات خود، دو بار در زمان سلطنت فحتعلی شاه قاجار به ایران سفر کرد.
کسانی که با متون ادبیات کلاسیک فارسی سر و کار دارند، کتاب «حاجی بابای اصفهانی» را خوانده یا دستکم چیزهایی درباره آن شنیدهاند. میزان شهرت و محبوبیت این کتاب به اندازهای زیاد بوده که با کتاب «شبهای عربی»، تألیف «بارتون» مقایسه شده است.
این کتاب به شرح بعضی از وقایع اجتماعی و سیاسی ایران در آغاز قرن ۱۳ و توصیف رفتار و اخلاق سخیف قشری از درباریان و زورمندان تازه به دوران رسیده زمان فتحعلیشاه قاجار میپردازد. همچنین شیوه زندگی و آداب و رسوم توده مردم ستمدیده و خرافهپرستیهای گروهی از مردم و رجالِ واپسگرای قاجار نیز در این اثر به خوبی ترسیم شده است.
شهرت بسیار زیاد این کتاب به سبب طلایهدار بودن این اثر در ادبیات استعماری است. این داستان تا اندازهای، آغاز ادبیات استعماری محسوب میشود و موریه، علیرغم صداقت در نگارش اثر، گاه نگاه مغرضانه و استعمارگرانه نیز به شرق و غرب داشته است.
نام این کتاب، ظاهراً از نام حاجی بابا افشار، حکیمباشی دستگاه عباس میرزا و طبیب محمد شاه، گرفته شده است. قهرمان کتاب «سرگذشت حاجی بابا اصفهانی»، نمایانگر شخصیت میرزا ابوالحسن خان ایلچی، نخستین سفیر ایران به دربار بریتانیاست. این قهرمان، سیمایی واقعی از رفتار و ویژگیهای روحی و اخلاقی او را که مظهر افراد قشر خودش است، مینماید.
«حاجی بابا» توسط میرزا حبیب اصفهانی، ادیب فاضل و خوش قریحه دوره ناصری از فرانسوی به فارسی با نثری استوار و فخیم، برگردانده شده و مترجم اثر، مجموعهای از طنز، مثل، اصطلاح، استعاره، کنایه و شعر را بر اصل کتاب افزوده است.
موریه، پیش از پرداختن به این داستان و چاپ و انتشار آن، یادداشتها و خاطرات خود را درباره دیدهها، شنیدهها و وقایع اجتماعی و سیاسی و آداب و رسوم مردم ایران و سرزمینهای دیگر را در همسایگی ایران در دو کتاب دیگر، گردآوری کرده است. نخستین کتاب موریه با عنوان «سفر از راه ایران، ارمنستان و آسیای صغیر به قسطنطنیه» و دومین سفرنامهاش با عنوان «سفر دوم از راه ایران به قسطنطنیه» در لندن چاپ شد.
هدف جیمز موریه از نوشتن این سفرنامهها و «سرگذشت حاجی بابا» به دست دادن گزارشی واقعی و روشن از ایران و سرزمینهای دیگر و نوع جامعه و فرهنگ آنها بود. او عیوب و خطاهای بزرگی را که در رفتار و خصوصیات اخلاقی ایرانیها دیده، یادداشت کرده است.
یادداشت موریه، چنان صادق و خالص است که ملتی را برای این عیب و خطاها که اصولاً مربوط به حکومتها و تربیت ناشی از جبر اوضاع بود، سرزنش و هجو نکرده است. به عبارت دیگر، شیوه بیانصافی در پیش نگرفته که به تعمیم نادرست پدیدهها، دست یابد. اما برخی از پژوهشگران معتقدند این کتاب، تقلیدی کامل از رمان شناخته شده «ژیل بلاس» اثر «رنه لوساژ» است و در آن زمان، موریه را متهم به رونویسی و تقلب، کرده بودند.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
سرگذشت حاجی بابای اصفهانی
نوشته: جیمز موریه / محمد علی جمالزاده
#سرگذشت_حاجی_بابای_اصفهانی
گویش: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی»، تألیف «جیمز موریه» در سال ۱۸۲۳ میلادی است. داستانِ ساخته و پرداخته موریه، یکی از آثار بزرگ و گرانبهای ادبیات جهانی و از نخستین داستانهای ادبی در دوره پیدایش ادبیات استعماری به شمار میرود. جمالزاده، این کتاب را از شاهکارهای نثر فارسی دانسته است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، جیمز موریه، مأمور سیاسی و منشی نخستین سفیران انگلیس در ایران و سیاحتگر و داستاننویس نیمه نخست قرن ۱۹ است. این نویسنده در ازمیر ترکیه زاده شد و در ۱۸۴۹ در انگلیس درگذشت. موریه در طول حیات خود، دو بار در زمان سلطنت فحتعلی شاه قاجار به ایران سفر کرد.
کسانی که با متون ادبیات کلاسیک فارسی سر و کار دارند، کتاب «حاجی بابای اصفهانی» را خوانده یا دستکم چیزهایی درباره آن شنیدهاند. میزان شهرت و محبوبیت این کتاب به اندازهای زیاد بوده که با کتاب «شبهای عربی»، تألیف «بارتون» مقایسه شده است.
این کتاب به شرح بعضی از وقایع اجتماعی و سیاسی ایران در آغاز قرن ۱۳ و توصیف رفتار و اخلاق سخیف قشری از درباریان و زورمندان تازه به دوران رسیده زمان فتحعلیشاه قاجار میپردازد. همچنین شیوه زندگی و آداب و رسوم توده مردم ستمدیده و خرافهپرستیهای گروهی از مردم و رجالِ واپسگرای قاجار نیز در این اثر به خوبی ترسیم شده است.
شهرت بسیار زیاد این کتاب به سبب طلایهدار بودن این اثر در ادبیات استعماری است. این داستان تا اندازهای، آغاز ادبیات استعماری محسوب میشود و موریه، علیرغم صداقت در نگارش اثر، گاه نگاه مغرضانه و استعمارگرانه نیز به شرق و غرب داشته است.
نام این کتاب، ظاهراً از نام حاجی بابا افشار، حکیمباشی دستگاه عباس میرزا و طبیب محمد شاه، گرفته شده است. قهرمان کتاب «سرگذشت حاجی بابا اصفهانی»، نمایانگر شخصیت میرزا ابوالحسن خان ایلچی، نخستین سفیر ایران به دربار بریتانیاست. این قهرمان، سیمایی واقعی از رفتار و ویژگیهای روحی و اخلاقی او را که مظهر افراد قشر خودش است، مینماید.
«حاجی بابا» توسط میرزا حبیب اصفهانی، ادیب فاضل و خوش قریحه دوره ناصری از فرانسوی به فارسی با نثری استوار و فخیم، برگردانده شده و مترجم اثر، مجموعهای از طنز، مثل، اصطلاح، استعاره، کنایه و شعر را بر اصل کتاب افزوده است.
موریه، پیش از پرداختن به این داستان و چاپ و انتشار آن، یادداشتها و خاطرات خود را درباره دیدهها، شنیدهها و وقایع اجتماعی و سیاسی و آداب و رسوم مردم ایران و سرزمینهای دیگر را در همسایگی ایران در دو کتاب دیگر، گردآوری کرده است. نخستین کتاب موریه با عنوان «سفر از راه ایران، ارمنستان و آسیای صغیر به قسطنطنیه» و دومین سفرنامهاش با عنوان «سفر دوم از راه ایران به قسطنطنیه» در لندن چاپ شد.
هدف جیمز موریه از نوشتن این سفرنامهها و «سرگذشت حاجی بابا» به دست دادن گزارشی واقعی و روشن از ایران و سرزمینهای دیگر و نوع جامعه و فرهنگ آنها بود. او عیوب و خطاهای بزرگی را که در رفتار و خصوصیات اخلاقی ایرانیها دیده، یادداشت کرده است.
یادداشت موریه، چنان صادق و خالص است که ملتی را برای این عیب و خطاها که اصولاً مربوط به حکومتها و تربیت ناشی از جبر اوضاع بود، سرزنش و هجو نکرده است. به عبارت دیگر، شیوه بیانصافی در پیش نگرفته که به تعمیم نادرست پدیدهها، دست یابد. اما برخی از پژوهشگران معتقدند این کتاب، تقلیدی کامل از رمان شناخته شده «ژیل بلاس» اثر «رنه لوساژ» است و در آن زمان، موریه را متهم به رونویسی و تقلب، کرده بودند.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
سرگذشت حاجی بابای اصفهانی
نوشته: جیمز موریه / محمد علی جمالزاده
#سرگذشت_حاجی_بابای_اصفهانی
گویش: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی»، تألیف «جیمز موریه» در سال ۱۸۲۳ میلادی است. داستانِ ساخته و پرداخته موریه، یکی از آثار بزرگ و گرانبهای ادبیات جهانی و از نخستین داستانهای ادبی در دوره پیدایش ادبیات استعماری به شمار میرود. جمالزاده، این کتاب را از شاهکارهای نثر فارسی دانسته است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، جیمز موریه، مأمور سیاسی و منشی نخستین سفیران انگلیس در ایران و سیاحتگر و داستاننویس نیمه نخست قرن ۱۹ است. این نویسنده در ازمیر ترکیه زاده شد و در ۱۸۴۹ در انگلیس درگذشت. موریه در طول حیات خود، دو بار در زمان سلطنت فحتعلی شاه قاجار به ایران سفر کرد.
کسانی که با متون ادبیات کلاسیک فارسی سر و کار دارند، کتاب «حاجی بابای اصفهانی» را خوانده یا دستکم چیزهایی درباره آن شنیدهاند. میزان شهرت و محبوبیت این کتاب به اندازهای زیاد بوده که با کتاب «شبهای عربی»، تألیف «بارتون» مقایسه شده است.
این کتاب به شرح بعضی از وقایع اجتماعی و سیاسی ایران در آغاز قرن ۱۳ و توصیف رفتار و اخلاق سخیف قشری از درباریان و زورمندان تازه به دوران رسیده زمان فتحعلیشاه قاجار میپردازد. همچنین شیوه زندگی و آداب و رسوم توده مردم ستمدیده و خرافهپرستیهای گروهی از مردم و رجالِ واپسگرای قاجار نیز در این اثر به خوبی ترسیم شده است.
شهرت بسیار زیاد این کتاب به سبب طلایهدار بودن این اثر در ادبیات استعماری است. این داستان تا اندازهای، آغاز ادبیات استعماری محسوب میشود و موریه، علیرغم صداقت در نگارش اثر، گاه نگاه مغرضانه و استعمارگرانه نیز به شرق و غرب داشته است.
نام این کتاب، ظاهراً از نام حاجی بابا افشار، حکیمباشی دستگاه عباس میرزا و طبیب محمد شاه، گرفته شده است. قهرمان کتاب «سرگذشت حاجی بابا اصفهانی»، نمایانگر شخصیت میرزا ابوالحسن خان ایلچی، نخستین سفیر ایران به دربار بریتانیاست. این قهرمان، سیمایی واقعی از رفتار و ویژگیهای روحی و اخلاقی او را که مظهر افراد قشر خودش است، مینماید.
«حاجی بابا» توسط میرزا حبیب اصفهانی، ادیب فاضل و خوش قریحه دوره ناصری از فرانسوی به فارسی با نثری استوار و فخیم، برگردانده شده و مترجم اثر، مجموعهای از طنز، مثل، اصطلاح، استعاره، کنایه و شعر را بر اصل کتاب افزوده است.
موریه، پیش از پرداختن به این داستان و چاپ و انتشار آن، یادداشتها و خاطرات خود را درباره دیدهها، شنیدهها و وقایع اجتماعی و سیاسی و آداب و رسوم مردم ایران و سرزمینهای دیگر را در همسایگی ایران در دو کتاب دیگر، گردآوری کرده است. نخستین کتاب موریه با عنوان «سفر از راه ایران، ارمنستان و آسیای صغیر به قسطنطنیه» و دومین سفرنامهاش با عنوان «سفر دوم از راه ایران به قسطنطنیه» در لندن چاپ شد.
هدف جیمز موریه از نوشتن این سفرنامهها و «سرگذشت حاجی بابا» به دست دادن گزارشی واقعی و روشن از ایران و سرزمینهای دیگر و نوع جامعه و فرهنگ آنها بود. او عیوب و خطاهای بزرگی را که در رفتار و خصوصیات اخلاقی ایرانیها دیده، یادداشت کرده است.
یادداشت موریه، چنان صادق و خالص است که ملتی را برای این عیب و خطاها که اصولاً مربوط به حکومتها و تربیت ناشی از جبر اوضاع بود، سرزنش و هجو نکرده است. به عبارت دیگر، شیوه بیانصافی در پیش نگرفته که به تعمیم نادرست پدیدهها، دست یابد. اما برخی از پژوهشگران معتقدند این کتاب، تقلیدی کامل از رمان شناخته شده «ژیل بلاس» اثر «رنه لوساژ» است و در آن زمان، موریه را متهم به رونویسی و تقلب، کرده بودند.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
سرگذشت حاجی بابای اصفهانی
نوشته: جیمز موریه / محمد علی جمالزاده
#سرگذشت_حاجی_بابای_اصفهانی
گویش: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی»، تألیف «جیمز موریه» در سال ۱۸۲۳ میلادی است. داستانِ ساخته و پرداخته موریه، یکی از آثار بزرگ و گرانبهای ادبیات جهانی و از نخستین داستانهای ادبی در دوره پیدایش ادبیات استعماری به شمار میرود. جمالزاده، این کتاب را از شاهکارهای نثر فارسی دانسته است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، جیمز موریه، مأمور سیاسی و منشی نخستین سفیران انگلیس در ایران و سیاحتگر و داستاننویس نیمه نخست قرن ۱۹ است. این نویسنده در ازمیر ترکیه زاده شد و در ۱۸۴۹ در انگلیس درگذشت. موریه در طول حیات خود، دو بار در زمان سلطنت فحتعلی شاه قاجار به ایران سفر کرد.
کسانی که با متون ادبیات کلاسیک فارسی سر و کار دارند، کتاب «حاجی بابای اصفهانی» را خوانده یا دستکم چیزهایی درباره آن شنیدهاند. میزان شهرت و محبوبیت این کتاب به اندازهای زیاد بوده که با کتاب «شبهای عربی»، تألیف «بارتون» مقایسه شده است.
این کتاب به شرح بعضی از وقایع اجتماعی و سیاسی ایران در آغاز قرن ۱۳ و توصیف رفتار و اخلاق سخیف قشری از درباریان و زورمندان تازه به دوران رسیده زمان فتحعلیشاه قاجار میپردازد. همچنین شیوه زندگی و آداب و رسوم توده مردم ستمدیده و خرافهپرستیهای گروهی از مردم و رجالِ واپسگرای قاجار نیز در این اثر به خوبی ترسیم شده است.
شهرت بسیار زیاد این کتاب به سبب طلایهدار بودن این اثر در ادبیات استعماری است. این داستان تا اندازهای، آغاز ادبیات استعماری محسوب میشود و موریه، علیرغم صداقت در نگارش اثر، گاه نگاه مغرضانه و استعمارگرانه نیز به شرق و غرب داشته است.
نام این کتاب، ظاهراً از نام حاجی بابا افشار، حکیمباشی دستگاه عباس میرزا و طبیب محمد شاه، گرفته شده است. قهرمان کتاب «سرگذشت حاجی بابا اصفهانی»، نمایانگر شخصیت میرزا ابوالحسن خان ایلچی، نخستین سفیر ایران به دربار بریتانیاست. این قهرمان، سیمایی واقعی از رفتار و ویژگیهای روحی و اخلاقی او را که مظهر افراد قشر خودش است، مینماید.
«حاجی بابا» توسط میرزا حبیب اصفهانی، ادیب فاضل و خوش قریحه دوره ناصری از فرانسوی به فارسی با نثری استوار و فخیم، برگردانده شده و مترجم اثر، مجموعهای از طنز، مثل، اصطلاح، استعاره، کنایه و شعر را بر اصل کتاب افزوده است.
موریه، پیش از پرداختن به این داستان و چاپ و انتشار آن، یادداشتها و خاطرات خود را درباره دیدهها، شنیدهها و وقایع اجتماعی و سیاسی و آداب و رسوم مردم ایران و سرزمینهای دیگر را در همسایگی ایران در دو کتاب دیگر، گردآوری کرده است. نخستین کتاب موریه با عنوان «سفر از راه ایران، ارمنستان و آسیای صغیر به قسطنطنیه» و دومین سفرنامهاش با عنوان «سفر دوم از راه ایران به قسطنطنیه» در لندن چاپ شد.
هدف جیمز موریه از نوشتن این سفرنامهها و «سرگذشت حاجی بابا» به دست دادن گزارشی واقعی و روشن از ایران و سرزمینهای دیگر و نوع جامعه و فرهنگ آنها بود. او عیوب و خطاهای بزرگی را که در رفتار و خصوصیات اخلاقی ایرانیها دیده، یادداشت کرده است.
یادداشت موریه، چنان صادق و خالص است که ملتی را برای این عیب و خطاها که اصولاً مربوط به حکومتها و تربیت ناشی از جبر اوضاع بود، سرزنش و هجو نکرده است. به عبارت دیگر، شیوه بیانصافی در پیش نگرفته که به تعمیم نادرست پدیدهها، دست یابد. اما برخی از پژوهشگران معتقدند این کتاب، تقلیدی کامل از رمان شناخته شده «ژیل بلاس» اثر «رنه لوساژ» است و در آن زمان، موریه را متهم به رونویسی و تقلب، کرده بودند.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
سرگذشت حاجی بابای اصفهانی
نوشته: جیمز موریه / محمد علی جمالزاده
#سرگذشت_حاجی_بابای_اصفهانی
گویش: ح. پرهام
ادیت و فنی: ح. عزت نژاد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی»، تألیف «جیمز موریه» در سال ۱۸۲۳ میلادی است. داستانِ ساخته و پرداخته موریه، یکی از آثار بزرگ و گرانبهای ادبیات جهانی و از نخستین داستانهای ادبی در دوره پیدایش ادبیات استعماری به شمار میرود. جمالزاده، این کتاب را از شاهکارهای نثر فارسی دانسته است.
به گزارش خبرنگار ایمنا، جیمز موریه، مأمور سیاسی و منشی نخستین سفیران انگلیس در ایران و سیاحتگر و داستاننویس نیمه نخست قرن ۱۹ است. این نویسنده در ازمیر ترکیه زاده شد و در ۱۸۴۹ در انگلیس درگذشت. موریه در طول حیات خود، دو بار در زمان سلطنت فحتعلی شاه قاجار به ایران سفر کرد.
کسانی که با متون ادبیات کلاسیک فارسی سر و کار دارند، کتاب «حاجی بابای اصفهانی» را خوانده یا دستکم چیزهایی درباره آن شنیدهاند. میزان شهرت و محبوبیت این کتاب به اندازهای زیاد بوده که با کتاب «شبهای عربی»، تألیف «بارتون» مقایسه شده است.
این کتاب به شرح بعضی از وقایع اجتماعی و سیاسی ایران در آغاز قرن ۱۳ و توصیف رفتار و اخلاق سخیف قشری از درباریان و زورمندان تازه به دوران رسیده زمان فتحعلیشاه قاجار میپردازد. همچنین شیوه زندگی و آداب و رسوم توده مردم ستمدیده و خرافهپرستیهای گروهی از مردم و رجالِ واپسگرای قاجار نیز در این اثر به خوبی ترسیم شده است.
شهرت بسیار زیاد این کتاب به سبب طلایهدار بودن این اثر در ادبیات استعماری است. این داستان تا اندازهای، آغاز ادبیات استعماری محسوب میشود و موریه، علیرغم صداقت در نگارش اثر، گاه نگاه مغرضانه و استعمارگرانه نیز به شرق و غرب داشته است.
نام این کتاب، ظاهراً از نام حاجی بابا افشار، حکیمباشی دستگاه عباس میرزا و طبیب محمد شاه، گرفته شده است. قهرمان کتاب «سرگذشت حاجی بابا اصفهانی»، نمایانگر شخصیت میرزا ابوالحسن خان ایلچی، نخستین سفیر ایران به دربار بریتانیاست. این قهرمان، سیمایی واقعی از رفتار و ویژگیهای روحی و اخلاقی او را که مظهر افراد قشر خودش است، مینماید.
«حاجی بابا» توسط میرزا حبیب اصفهانی، ادیب فاضل و خوش قریحه دوره ناصری از فرانسوی به فارسی با نثری استوار و فخیم، برگردانده شده و مترجم اثر، مجموعهای از طنز، مثل، اصطلاح، استعاره، کنایه و شعر را بر اصل کتاب افزوده است.
موریه، پیش از پرداختن به این داستان و چاپ و انتشار آن، یادداشتها و خاطرات خود را درباره دیدهها، شنیدهها و وقایع اجتماعی و سیاسی و آداب و رسوم مردم ایران و سرزمینهای دیگر را در همسایگی ایران در دو کتاب دیگر، گردآوری کرده است. نخستین کتاب موریه با عنوان «سفر از راه ایران، ارمنستان و آسیای صغیر به قسطنطنیه» و دومین سفرنامهاش با عنوان «سفر دوم از راه ایران به قسطنطنیه» در لندن چاپ شد.
هدف جیمز موریه از نوشتن این سفرنامهها و «سرگذشت حاجی بابا» به دست دادن گزارشی واقعی و روشن از ایران و سرزمینهای دیگر و نوع جامعه و فرهنگ آنها بود. او عیوب و خطاهای بزرگی را که در رفتار و خصوصیات اخلاقی ایرانیها دیده، یادداشت کرده است.
یادداشت موریه، چنان صادق و خالص است که ملتی را برای این عیب و خطاها که اصولاً مربوط به حکومتها و تربیت ناشی از جبر اوضاع بود، سرزنش و هجو نکرده است. به عبارت دیگر، شیوه بیانصافی در پیش نگرفته که به تعمیم نادرست پدیدهها، دست یابد. اما برخی از پژوهشگران معتقدند این کتاب، تقلیدی کامل از رمان شناخته شده «ژیل بلاس» اثر «رنه لوساژ» است و در آن زمان، موریه را متهم به رونویسی و تقلب، کرده بودند.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
زندگی نامه بهروز وثوق نوشته ناصر زراعتی
بهروز وثوقی ستایش شده ترین بازیگر تاریخ سینمای ایران و به عقیده بسیاری از سینماگران و منتقدان سینما بهترین بازیگر تاریخ سینمای ایران است.
بهروز وثوقی قبل از بازیگری در سینما کارمند اداره دارائی و دوبلور و گوینده رادیو تلویزیون بوده است.
بهروز وثوقی در موفقیت بهترین فیلم های مسعود کیمیایی از جمله فیلم قیصر، گوزن ها و خاک تاثیر فراوانی داشته است.
شخصی به نام مسعود صمدی در سال 1334 در سن 18 سالگی بهروز وثوقی را کشف کرد. بازی در نقش های متفاوت و شخصیت های به یادماندنی سینمای ایران مانند قیصر، داش آکل، سید در گوزن ها، مجید ظروف چی در سوته دلان، ممل امریکایی، زائر محمد تنگسیر، رضا موتوری، ابی نسیه در کندو، دکتر رستگار در سازش و سرهنگ نصرالله در کاروان ها وی را تبدیل به یکی از محبوب ترین بازیگران تاریخ سینمای ایران نموده است.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/messageHosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
From the publisher's feed
https://castbox.fm/va/6282778
https://shenoto.com/channel/podcast/hazardastan
معرفی پادکست #هزارداستان این پادکست حاوی کتابهای صوتی،نمایشنامه های رادیویی،نمایش تک نفره،تله تاتر،داستان های کوتاه وبلند در ژانرهای متفاوت از بزرگان عرصه نویسندگی می باشد .محتوای موجود در این پادکست، صرفنظر از مواضع سیاسی و ایدئولوژیک آنها جمعآوری وانتشار داده میشود.این پادکست صرفا جهت دسترسی رایگان فارسی زبانان به منابع مطالعاتی در سرار دنیا شکل گرفته است .اگر مورد علاقتان بود لطفاً به دیگران هم معرفی کنید با تشکر فراوان مهران منتشی پادکست شما، پادکست #هزارداستان « تبلیغات پذیرفته نمیشود»
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

7,895 Listeners

424 Listeners

1,065 Listeners

247 Listeners

5,853 Listeners

471 Listeners

147 Listeners

421 Listeners

135 Listeners

487 Listeners

2,993 Listeners

48 Listeners

408 Listeners

517 Listeners

195 Listeners