Her zaman iyiyim demek zorunda değilsin.
Hep toparlayan, taşıyan, çözüm bulan kişi olman gerekmiyor.
Bu bölüm, o görünmeyen yükleri fark eden, sırtında yıllardır taşıdığı “güçlü görünmeliyim” zorunluluğuna bir adım geri çekilen herkes için.
Güçlü görünmek çoğu zaman bir savunmadır.
Kırılmamaya çalışırken, hissedememeye başlarız.
Oysa gerçek temas, çoğu zaman zayıf anlarda kurulur.
Bu bölümde, kendini korumaya çalışan yanlarımızı nazikçe açıyoruz.
Duyguların bastırılmadığı, görülmenin utandırmadığı, kırılmanın dışlanmadığı bir yerden sesleniyorum.
Kendinle temas kurmak için…
Birinin “Ben de öyleyim” demesine ihtiyaç duyan herkes için.