Aşk… bazen yaşanmamış bir hikâyede, bazen bir bakışta başlar.
Bu bölümde aşkı iki kişi arasında geçen bir duygudan çok, içimizde bir yerden çıkan bir ses gibi konuştum. Yaralarımıza dokunan, bizi bize gösteren, bazen hiç yaşanmasa da içimizde iz bırakan o hâlinden...

Before Sunrise ve La La Land gibi filmlerden, Eric Fromm’un düşüncelerinden yola çıkarak bir içsel yolculuğa çıktım. Dinlerken duraklamaktan, düşünmekten ve hissetmekten çekinme.Çünkü bazen bir podcast, bir aynaya dönüşebilir.

Kıskanmak kötü müdür?
Ya da şöyle sorayım: kıskandığın şey gerçekten bir kişi mi, yoksa onun yanındaki kendin mi?

Bu bölümde kıskançlığı yargılamadan anlamaya çalışıyorum.
Onu bastırmak yerine, bir iç ses gibi dinlemeyi…
Kaybetme korkusunu, sevilme arzusunu ve sahiplenme dürtüsünü masaya yatırıyorum.
Freud’un fısıltıları, iç çatışmaların gölgeleri ve kalbimizin karanlıkta kalan kıyılarıyla birlikte...

Bir duyguya kulak veriyoruz bu bölümde.
Kıskançlıkla savaşmadan, onun ne anlatmak istediğine birazcık bakıyoruz.

Bu bölümde, bir yerlerde olmanın ötesinde orada olmanın ne anlama geldiğini konuşuyoruz. Mevcudiyet—yalnızca fiziksel olarak bir ortamda bulunmak değil, zihnen, duygusal olarak ve ruhen de orada olabilmek. Dinleyenin, görenin, hissedebilenin gücünü… Ve bazen en çok da, susarak kalabilenin.

İlişkilerimizde, terapide, kendimizle baş başa kaldığımız anlarda… Peki ya biz, gerçekten orada mıyız?

İçimden Bir Ses’in bu bölümünde, “an”ı kaçırmadan orada olabilmenin yollarını birlikte arıyoruz.

Dinlemeye hazırsan, ben buradayım.

Biraz da içimizden gelen sesi konuşalım mı?