Esther beseft zelf nauwelijks wat er precies gebeurt als zij een herseninfarct krijgt. In haar hoofd is zij nog steeds dezelfde creatieve, energieke vrouw als altijd, maar in het revalidatiecentrum blijkt dat ze niet eens meer weet hoe ze moet lopen. Ze heeft te maken met forse beperkingen. Ze maakt kennis met de wereld van 'dagbesteding', taxibusjes, intensieve therapie, een aangepaste woning en een behoorlijke mate van afhankelijkheid. Wennen doet dat nooit. Maar met hulp van haar liefdevolle vrienden en familie, vindt zij nieuwe hobby's, mogelijkheden om erop uit te trekken en een balans in haar relatie.

Daniëlle is perfectionistisch met een grote behoefte aan controle. Ze krijgt al jong behandeling in de ggz voor haar eetstoornis en angst, maar ze komt niet veel verder in de wereld van protocollen en gestandaardiseerde behandeling. Ook omdat ze tijd nodig heeft om iemand te vertrouwen. Hulphond Nola blijkt te bieden wat ze zoekt: onvoorwaardelijkheid en veiligheid. Ook helpt Nola Daniëlle om haar emoties te reguleren. Het idee om een psychosociale hulphond te zoeken, kreeg zij niet aangereikt door therapeuten, maar door zichzelf steeds de vraag te stellen: Wat werkt voor míj?!

Alia groeit op in een goed en bemiddeld gezin, maar is altijd op zoek naar spanning, avontuur en grenzen. Dat brengt haar uiteindelijk in een reeks 'foute' relaties waarin geweld, alcohol en het nachtleven een rol spelen. Na een scheiding waarbij zij haar huis verliest, vecht zij zich terug om haar kinderen te behouden. Het roerige pad dat zij bewandelde bracht haar uiteindelijk wijsheid en eigenwaarde.

Stephen is een musicus wanneer hij van de ene dag op de andere een gehoorprobleem bemerkt. Na een geluidstest bij de KNO-arts komt daar een voortdurend, overheersend geluid in zijn oor bij. Dat geluid gaat niet meer weg. Stephen heeft tinnitus. Na een lange zoektocht naar welke mogelijke remedie dan ook, komt Stephen in een therapiegroep. Hij leert zijn akoestische focus te verleggen, zijn aandoening te relativeren en beperkingen te aanvaarden. Hij vindt een nieuwe balans in zowel zijn werkend leven als privé. En zet zich in voor openheid over tinnitus bij muzikanten.

Marc is een ervaren verpleegkundige op de psychiatrische afdeling van een gevangenis. Hij doet zijn werk met passie en grote betrokkenheid bij 'zijn boefjes'. Ook voelt hij zich veilig en gesteund bij ingrijpende incidenten. Tot de suïcidepoging van een jonge delinquent hem slapeloze nachten bezorgd. De onrust gaat niet weg en Marc komt in een diep dal. Intensieve behandeling voor PTSS helpt hem bij zijn herstel. Marc is weer aan het werk als verpleegkundige, alleen niet meer bij justitie. Ook zet hij zich in voor goede traumazorg voor geüniformeerde beroepen.

Jos was vroeger geen uitblinker op school en zat daarom achterin de klas. Ook een oogbeschadiging geeft hem achterstand. Praktijkonderwijs past hem goed, maar het niet goed kunnen lezen en schrijven blijkt een blijvende handicap. Zowel op zijn werk als privé. Jos wordt een meester in smoezen en bedekt zijn schaamte. Jarenlang gaat hij niet van huis zonder mitella en ontvlucht situaties waar hij moet kunnen lezen of schrijven. Tot hij besluit op cursus te gaan. Naast nieuwe vaardigheden leert hij daar vooral beseffen dat niemand álles kan en dat er meer is wat hij wél kan, dan niet.

Bo is een echte kroegtijger, wanneer zij op een dag vlak voor een sollicitatie een paniekaanval krijgt. Na die ene ervaring breidt 'de angst voor de angst' zich razendsnel uit. Binnen drie maanden is zij alleen nog maar, volledig geïsoleerd, op haar eigen zolderkamertje, waarbij ze zelfs koken of douchen vermijdt. 
Een vriend neemt haar uiteindelijk mee naar de huisarts, waarna ze aan het werk gaat met haar angst, depressie en zelfbeeld. Ze merkt dat delen helpt en start een blog en sociale media om met anderen in contact te komen.

Het woord 'multiprobleem gezin' voorbij, noemt Silvia het gezin van haar jeugd in goed Amsterdams eerder een 'tyfusbende'. Misbruik en geweld tekenen meerdere generaties, ook het gezin van 10 kinderen waar Silvia als jongste dochter opgroeit. Jarenlang spreekt ze er met niemand over. Maar ze merkt direct als er iets aan de hand is met iemand anders. Zo ontmoet ze vele klanten in de modewinkel waar ze werkt, waar ze wél ervaringen mee deelt. Uiteindelijk leidt dit tot het besluit een opleiding ervaringsdeskundigheid te volgen om meer te kunnen betekenen in situaties van huiselijk geweld.

Emma zit al langer niet lekker in haar vel als haar drang naar controle zich gaat richten op hygiëne. Van poetsen, de was doen, opnieuw de was doen tot eindeloos handen wassen...Emma's leven komt in het teken te staan van smetvrees. Daarvoor krijgt ze medicatie en therapie. De echte eye-opener is de diagnose ASS, die zij op latere leeftijd krijgt. De inzichten die haar dat geven, maken haar controledrang minder 'nodig'.

Als Elisa in verwachting is van haar tweede kindje, voelt ze zich al snel niet gerust. Bij de 20 weken echo blijkt haar voorgevoel terecht: Door een ernstige aandoening is haar dochtertje Eva niet levensvatbaar. Tegen al haar moedergevoel in, bereidt Elisa samen met haar partner in korte tijd zowel een vroegtijdige bevalling als de uitvaart voor. Daarna volgt een periode van rouw, bezinning en verder leven, met een nieuw soort diepe liefde voor Eva en voor haar andere dochters.