Totaal onverwacht verliest Monique op 2 december 2003 haar zoon Merlijn. Jesse, toen 9 jaar oud, moet vanaf die dag zijn broer missen. Samen én ieder op zijn eigen manier verwerken ze dit verlies. Ze vertellen wat de dood van Merlijn betekent in hun leven.

Als Lois als puber alcohol drinkt merkt zij direct: 'Dit werkt voor mij'. Ze verbloemt jarenlang haar pijn en onzekerheid met een leefstijl die als stoer wordt ervaren. Tot een black out midden op straat haar doet beseffen dat ze alcoholist is. Herstel van haar verslaving is een weg van strijd en eenzaamheid. Inmiddels heeft Lois een zekere rust bereikt in sober leven. Al acht jaar.

Een uitdagende baan, een gezin met vier kinderen, een goed sociaal leven.... Niels heeft een druk bestaan, waar hij erg van geniet. Toch krijgt hij serieuze paniekklachten en kampt met een burn-out. Dat heeft behoorlijk impact op zijn leven.

Als de 15-jarige Floor na een rotdag thuiskomt, knapt er ineens iets in haar. Ze krijgt een enorme paniekaanval die samen blijkt te hangen met een depressie. Een ziekte waar ook haar moeder en oma bekend mee zijn. Floor (nu 20 jaar) geeft ons een openhartige terugblik met zelfkennis en tips om goed voor jezelf te zorgen.

Als Mariska corona krijgt, is ze even goed ziek, maar wil al snel het dagelijkse leven weer oppakken. Nu, maanden later, blijkt dat nog steeds niet zo eenvoudig. Ze heeft long covid. Dat trekt een wissel op haar relatie en bepaalt dagelijks haar doen en laten.

Joachim is dertien als hij langzaam inziet dat het gedrag van zijn moeder te maken heeft met een psychische ziekte die niet zomaar over zal gaan. Hij helpt, hij zorgt en leert zijn moeder begrijpen. Dat Joachims moeder uiteindelijk haar leven beëindigt neemt hij haar niet kwalijk. Hij breekt een lans voor onderzoek, preventie en openheid over mentale gezondheid.

Willeke kampt al jaren met een slechte conditie en overgewicht. Zelfs als zij met spoed in het ziekenhuis belandt met hartproblemen, verandert zij haar leefstijl niet. De angst om patronen radicaal te moeten veranderen weerhoudt haar van die stap. Toch heeft ze de knop inmiddels om weten te zetten en voelt zich daar goed bij.

Jaap krijgt al vroeg in zijn leven te maken ingrijpende gebeurtenissen. Niet eten helpt hem om zichzelf te verdoven. Een ‘wereldrecord aan maag-darmfoto’s’ levert geen verklaring op voor zijn gewichtsverlies. Als Jaap zich eindelijk uitspreekt over wat er aan de hand is, wordt dat glashard tegengesproken. Want mannen hebben geen eetstoornis. Tot een psychiater met ervaringskennis Jaaps gedrag herkent. Een opluchting, na 38 jaar.

Op zijn zeventiende vroeg de moeder van Lucas haar te vertellen waarom het niet goed met hem ging. Toen vertelde hij voor het eerst dat hij een jongen was. Lucas kreeg vrij snel de juiste medische en psychische hulp om de transitie in te gaan naar het lichaam dat bij hem past. Een 'coming out' kon niet langer uitblijven en zo verscheen op zijn facebook: 'Ik ben trans. En ik heet nu Lucas.'

Als Jannekes man de diagnose Alzheimer krijgt, geeft zij een feest. Om te laten zien: we zijn nog steeds dezelfde mensen. Maar ook om vrienden te vragen wie er wil helpen. Want Janneke wil haar man zelf verzorgen, in hun eigen huis. En dat lukt, dankzij hulp, maar ook dankzij de levenskunst van Janneke.