Bu bölümde, zihnimizde yarattığımız “ideal benliğin” neden hep kusursuz olmak zorunda hissettirildiğini konuşuyorum.

Instagram, Youtube

-Her şeyi tek başına yapmak zorunda hissedenler için.-
Bu bölümde ilişkilerde yük almak, her şeyi ben yapıyorum hissi,
yalnızlık ve sınır koyma üzerine konuşuyorum.

“Beni kurtaracak kimse yoksa ben varım” demenin, başkalarının rolünü üstlenmeye ve duygusal yorgunluğa nasıl dönüştüğünü ele alıyorum.

Bir şeyi yapabiliyor olmamızın, onu yapmak zorunda olduğumuz anlamına gelmediğini hatırladığımız bir bölüm...

Bir sokak şarkıcısının yanında özgürce şarkı söyleyen genç bir kız…
Ve bir anda duyulan bir ıslık sesiyle kesilen o büyülü ses.

Bu bölümde, İran’da kadın olmanın ne anlama geldiğini; bir sesin, bir kahkahanın, bir saç telinin bile nasıl politik bir meseleye dönüşebildiğini konuşuyorum.
Kadın bedeninin neden siyasal bir sembole dönüştüğünü, teokratik rejimlerin bu sembolü nasıl kullandığını ve o videodaki bir saniyelik suskunluğun aslında milyonlarca kadının deneyimi olduğunu anlatıyorum.

Bu bir tarih ya da siyaset dersi değil.
Bu bir “anlamaya çalışma” çabası.

Bir ıslık sesi neden bir kızın sesini susturur?
Ve bu bize ne anlatır?

---

Bahsettiğim video

Yazılarımı paylaştığım blog sayfam

Bu bölümde kadın bedeninin neden devletlerin ideolojik merkezinde olduğunu, Foucault’nun beden siyaseti kavramını ve özellikle kadının saçının nasıl bir iktidar aracına dönüştüğünü konuşuyorum. Kadın bedeni üzerindeki kontrolün tarihsel, politik ve toplumsal köklerine beraber bakıyoruz.

Bu bölümde ilişkilerde değişim beklentisinin neden bazen çaba, bazen baskı gibi hissettirdiğini konuşuyorum.
Birinin “beni olduğum gibi sev” isteğiyle, diğerinin “benim de bir ihtiyacım var” çabası arasındaki o ince çizgi…
Kimin haklı olduğundan çok, iki kişinin birbirini anlamaya çalışırken nelerin görünmez kaldığını anlatıyorum.

---https://www.kendinekosanbiri.com/

---https://www.instagram.com/kendinekosanbiri/

Yeni yıl hedeflerini bir kenara mı bıraktın? Henüz geç değil. Bu bölümde, iki ay kala listene geri dönüyor, neden başladığımızı, neden yarım bıraktığımızı ve hâlâ neleri değiştirebileceğimizi konuşuyoruz. Çünkü bazen yeni bir yıl değil, doğru bir farkındalık yeterlidir. 🌿

.

Yazılarımı okumak için blog sayfamı ziyaret edebilirsin - Blog sayfam

Çocukluktan itibaren ödül ve cezalarla şekillendiriliriz.Uyum sağlamak uğruna kendimiz olmaktan vazgeçeriz.Peki ya artık kimse bizi ehlileştirmese bile, biz kendimizi ehlileştirmeye devam ediyorsak?Bu bölüm, içimizdeki ehlileştiriciyi fark etme ve özgürleşme üzerine.

.

.

.

Blog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: Bağlantı

Her gün sayısız karar veriyoruz — ne giyeceğimizi, neyi seveceğimizi, kimi affedeceğimizi...
Ve bir noktada, güçlü olmaktan değil, sürekli karar vermekten yoruluyoruz.
Bu bölümde “karar yorgunluğu”nu, kendi yönünü kaybetmiş hissetmenin ardındaki duygusal yükü ve bu döngüden nasıl çıkabileceğimizi konuşuyorum.

.

.

Blog sayfamdan yazılarıma ulaşabilirsin: ⁠Bağlantı⁠

Bazen zaman akarken, biz kendimizi bir boşluğun içinde buluruz. Bu bölümde, düşmekten, kırılmaktan ve hüzünle yüzleşerek yeniden kalkmanın cesaretinden konuşuyoruz.

Elde var hüzün… ama aynı elde umut da var.

Yağmurun yağmasını durduramazsın ama ıslanmamayı seçebilirsin.Bu bölümde “şemsiyeni açmayı”, yani başkalarının duygularının seni etkilemesine izin vermemeyi konuşuyoruz.