گل‌های شجریان (۵۹)  - گل‌های تازه ۷۵ – آواز افشاری 
خواننده: محمدرضا #شجریانویولن: حبیب‌الله #بدیعی تار: جلیل #شهنازتنبک: جهانگیر #ملک 
گوینده: فخری نیکزاد غزل آواز: مولانا

همه خفتند و من دلشده را خواب نبردهمه شب دیده من بر فلک استاره شمردخوابم از دیده چنان رفت که هرگز نایدخواب من زهر فراق تو بنوشید و بمردچه شود گر ز ملاقات دوایی سازیخسته‌ای را که دل و دیده به دست تو سپردگر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبینآنک کوبد در وصل تو کجا باشد خردخون ما در تن ما آب حیاتست و خوش استچون برون آمد از جای ببینش همه اردهله جز مشک سر زلف دل آرام مبویکه چنین بوی خوشش باد صبا می‌آورد

#گلهای_شجریان (۵۸)
گل‌های تازه ۷۲ – آواز بیاتِ ترک
خواننده: محمدرضا #شجریانویولن: اسدالله #ملک تار: فرهنگ #شریفتنبک: امیرناصر #افتتاح

گوینده: آذر پژوهش غزل آواز: شفیعی کدکنی
دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانمتو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهتمن مست چنانم که شنفتن نتوانمشادم به خیالِ تو چو مهتابِ شبانگاهگر دامنِ وصلِ تو گرفتن نتوانمبا پرتوِ ماه آیم و چون سایه ی دیوارگامی ز سرِ کوی تو رفتن نتوانمدور از تو، منِ سوخته در دامنِ شب هاچون شمعِ سَحَر یک مژه خفتن نتوانمفریاد ز بی مهری ات ای گل که درین باغچون غنچه ی پاییز شکفتن نتوانمای چشمِ سخن گوی تو بشنو ز نگاهمدارم سخنی با تو وگفتن نتوانم

نسخه‌ی اندروید اپلیکیشن خصوصی را از اینجا دریافت نماییدhttps://khosousi.com/android
نسخه‌ی ios اپلیکیشن خصوصی را از اینجا دریافت نماییدhttps://khosousi.com/apple-ios

گل‌های تازه ۷۱ – دستگاه همایون
گل‌های شجریان (۵۷) 
خوانندگان: محمدرضا شجریان و سیما بینا سنتور:‌ منصور صارمیویولن: حبیب‌الله بدیعی آهنگساز: سلیم فرزان تنظیم:‌ جواد معروفی 


گوینده: فخری نیکزاد غزل آواز: سعدی شعر تصنیف:‌ سیمین بهبهانی 
تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستیمرا بر آتش سوزان نشاندی و ننشستیبنای مهر نمودی که پایدار نماندمرا به بند ببستی خود از کمند بجستیدلم شکستی و رفتی خلاف شرط محبّتبه احتیاط رو اکنون که آبگینه شکستیگرت به گوشۀ چشمی نظر بوّد به اسیراندوای درد من اوّل که بی‌گناه بخستیگرت کسی بپرستد ملامتش نکنم منتو هم در آینه بنگر که خویشتن بپرستی
نشانده‌ای به گوشۀ خاموشی مراسپرده‌ای به دست فراموشی مرادوباره چون گذشته‌ها بیابه خاطر خدا بیا بیادگر آغوش گرمت نمی‌جوید مراچنین بیگانه با من چرا گشتی چرامن تا می‌دانم گر بنگریمنشناسی گویی من دیگریمدر چشمت بودم نقش سیهیاکنون تصویر ناباوریمخالی از من شد پیمانه‌امدیگر با مستی بیگانه‌امدارم در خاطر خود عشق من و گذشته‌های مندریا دریا به خدا جلوه کند دلم برای مندر بزم خلوت خود بار دگر شبی مرا بخوانشاید خاموشی شب بشکند از صدای پای منهنوزت می‌پرستم امّا باور نداریمنم شمعی که دیگر خاموشم می‌گذارینشدی آگه به خدا که هنوزت منتظرمبه من آنگه می‌گذری که نمی‌بینی اثریدگر آغوش گرمت نمی‌جوید مراچنین بیگانه با من چرا گشتی چرا

گل‌های تازه ۶۵ - آواز ابوعطا گل‌های شجریان (۵۵) خواننده: محمدرضا شجریان تار:‌ جلیل شهناز کمانچه: کامران داروغه تنبک: امیرناصر افتتاح 
گوینده: فخری نیک‌زادغزل آواز: رهی معیری 
یاد ایّامی که در گلشن فغانی داشتمدر میان لاله و گل آشیانی داشتمگرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وارپای آن سرو روان اشکِ روانی داشتمآتشم بر جان ولی از شِکوه لب خاموش بودعشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتمدر خزان با سرو و نسرینم بهاری تازه بوددر زمین با ماه و پروین آسمانی داشتمدرد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه منداشتم آرام تا آرام جانی داشتمدرد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه منداشتم آرام تا آرام جانی داشتمچون سرشک از شوق بودم خاکبوس درگهیچون غبار از شُکر سر بر آستانی داشتمبلبل طبعم کنون باشد ز تنهایی خموشنغمه‌ها بودی مرا تا همزبانی داشتمبلبل طبعم کنون باشد ز تنهایی خموشنغمه‌ها بودی مرا تا همزبانی داشتم

نرگس مست اجرای خصوصی در آواز اصفهان - ۲۸ مرداد ۱۳۶۰ 
آواز: محمدرضا #شجریانسه‌تار: احمد #عبادی نی: محمد #موسوی
من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینمکسی دگر نتوانم که بر تو بگزینمبپرس حال من آخر چو بگذری روزیکه چون همی گذرد روزگار مسکینمندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منیکه بی وجود عزیزت جهان نمی بینمچو روی دوست نبینی جهان ندیدن بهشب فراق منه شمع پیش بالینمضرورت است که عهد وفا به سر برمتو اگر جفا به سر آید هزار چندینمبگرد بر سرم ای آسیای دور زمانبه هر جفا که توانی که سنگ زیرینم*****من از تو روی نپیچم گرم بیازاریروا بود ز نکویان تحمل خواریبه هر سلاح که خون مرا بخواهی ریختحلال کردمت الا به تیغ بیزاریاگر به صید روی وحشی از تو نگریزدکه در کمند تو راحت بود گرفتاریبه انتظار عیادت که دوست می آیدخوش است بر دل رنجور عشق بیماریتو میروی و مرا جان و دل به جانب توستولی چه سود که جانب نگه نمی داریگرت چو من غم عشقی زمانه پیش آرددگر غم همه عالم به هیچ نشماریحکایت من و مجنون به یکدگر ماندنیافتیم و بمردیم در طلب کاری*****من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دستکی طمع در گردش گردون دون پرور کنمگر چه درد آلود فقرم شرم باد از همتمگر به آب چشمه خورشید دامن تر کنم*****خوشا دردی!که درمانش تو باشیخوشا راهی! که پایانش تو باشیخوشا چشمی!که رخسار تو بیندخوشا ملکی! که سلطانش تو باشیخوشا آن دل! که دلدارش تو گردیخوشا جانی! که جانانش تو باشیچه خوش باشد دل امیدواریکه امید دل و جانش تو باشی!همه شادی و عشرت باشد، ای دوستدر آن خانه که مهمانش تو باشی*****در هوایت بی‌قرارم روز و شبسر ز پایت برندارم روز و شبروز و شب را همچو خود مجنون کنمروز و شب را کی گذارم روز و شبجان و دل می‌خواستی از عاشقانجان و دل را می‌سپارم روز و شبتا نیابم آن چه در مغز منستیک زمانی سر نخارم روز و شبتا که عشقت مطربی آغاز کردگاه چنگم گاه تارم روز و شب*****خبر از عشق ندارد که ندارد یاریدل نخوانند که صیدش نکند دلداریجان به دیدار تو یک روز فدا خواهم کردتا دگر بر نکنم دیده به هر دیداریغم عشق آمد و غم های دگر جمله ببردسوزنی باید که از پای در آرد خاریمی حرام است ولیکن تو بدین نرگس مستنگذاری که ز پیشت برود هشیاریخبرت هست که خلقی ز غمت بی خبرندحال افتاده نداند که نیفتد باریمیروی خرم و خندان ونگه می نکنیکه نگه میکند از هر طرفی غمخواریسرو آزاد به بالای تو می ماند راستلیکنش با تو میسر نشود رفتاریسعدیا دوست نبینی و به وصلش نرسیمگر آن وقت که خود را ننهی مقداری*****شنیدم رهروی در سرزمینیهمی گفت این معما با قرینیکه ای صوفی شراب آنگه شود صافکه در شیشه برآرد اربعینیدرون ها تیره شد باشد که از غیبچراغی برکند خلوت نشینیثوابت باشد ای دارای خرمناگر رحمی کنی بر خوشه چینی

غم هجران 
اجرای خصوصی در همایون واشنگتن، ۱۰ شهریور ۱۳۶۹ 
آواز: محمدرضا شجریان سنتور: شهریار صالح تنبک: مرتضی اعیان 
این اجرا در ادامه‌ی اجرایی خصوصی است که سال ۱۳۹۲ منتشر کرده بودیم و اطلاعات این اثر در ابتدای آن اجرا توسط جناب صالح ذکر شده است. 
 ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیمغم هجران تو را چاره ز جایی بکنیمدلِ بیمارْ شد از دست؛ رفیقان مددی!تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیمآن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفتبازش آرید؛ خدا را! که صفایی بکنیمخشک شد بیخ طرب، راه خرابات کجاست؟تا در آن آب و هوا نَشو و نمایی بکنیممدد از خاطر رندان طلب ای دل! ور نهکار صعب است، مبادا که خطایی بکنیمدلم از پرده بشد حافظ خوش گوش کجاستتا به قول و غزلش ساز و نوایی بکنیم

گل‌های تازه ۶۰ – تمنای دوست – آواز بیات اصفهان 
گل‌های شجریان (۵۴) 
خواننده: محمدرضا شجریان سه‌تار:‌ احمد عبادی ویولن: حبیب‌الله بدیعی سنتور: منصور صارمی تنبک: جهانگیر ملک 

گوینده: آذر پژوهش غزل آواز: سعدی 
هر کس به تماشایی رفتند به صحراییما را که تو منظوری خاطر نرود جاییدیوانۀ عشقت را جایی نظر افتاده استکانجا نتواند رفت اندیشۀ داناییامّید تو بیرون بُرد از دل همه امّیدیسودای تو خالی کرد از سر همه سوداییگویند رفیقانم در عشق چه سر داریگویم که سری دارم در باخته در پاییدیوانۀ عشقت را جایی نظر افتاده استکانجا نتواند رفت اندیشۀ داناییمن دست نخواهم بُرد الا به سرِ زلفتگر دسترسی باشد یک روز به یغماییگویند تمنّایی از دوست بکن سعدیجز دوست نخواهم کرد از دوست تمنّایی

زاهد ظاهرپرست 
اجرای خصوصی در مخالف سه‌گاه، دی‌ماه ۱۳۶۱ 
خواننده: علیرضا افتخاری سنتور: رضا شفیعیان ویولن: جهانبخش پازوکی نی: محمد موسوی 
سپاس از احسان عزیز بابت اسال این اجرا. گویا قبلا در کانال تلگرام استاد شفیعیان هم این اثر منتشر شده بود.
زاهدِ ظاهرپرست از حالِ ما آگاه نیستدر حقِ ما هر چه گوید جایِ هیچ اکراه نیستبر درِ میخانه رفتن کارِ یکرنگان بودخودفروشان را به کویِ می فروشان راه نیستبندهٔ پیرِ خراباتم که لطفش دایم استور نه لطفِ شیخ و زاهد، گاه هست و گاه نیستاین چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت استکاین همه زخمِ نهان هست و مجالِ آه نیست
امان از این دل که دادفغان از این دل که دادبه دست شیرین عنان فرهادای داد از این، فریاد از این، دل منکین دل شده سربار مشکل منریزد ز بس از دیده قطره قطرهافتاده روی دجله منزل من

گل‌های تازه ۵۸ – داغ شقایق – آواز بیات ترک 
گل‌های شجریان (۵۳) 
خواننده: محمدرضا شجریان تار:‌ فرهنگ شریف تنبک: جهانگیر ملک 
گوینده: فخری نیک‌زاد غزل آواز: حافظ 
ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایمهمراز عشق و همنفس جام باده‌ایمبر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اندتا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایمپیر مغان ز توبه ما گر ملول شدگو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایمکار از تو می‌رود مددی ای دلیل راهکانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایمچون لاله می مبین و قدح در میان کاراین داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایمگفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیستنقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم

گل‌های تازه ۵۴ – شب زنده‌دار – آواز دشتی گل‌های شجریان (۵۲) 
خواننده: محمدرضا شجریان ویولن: حبیب‌الله بدیعی تار:‌ فرهنگ شریف تنبک: جهانگیر ملک 
گوینده: فخری نیک‌زاد غزل آواز: شهریار 
تا کِی در انتظار گذاری به زاریمباز آی بعد از این همه چشم انتظاریمدیشب به یاد زلف تو در پرده‌های سازجانسوز بود شرحِ سیه روزگاریمبس شکوه کردم از دلِ ناسازگار خوددیشب چه ساز داشت سرِ سازگاریم
شمعم تمام گشت و چراغِ ستاره مُردچشمی نماند شاهدِ شب زنده‌داریمشرمم کُشد که بی‌تو نفس می‌کشم هنوزتا زنده‌ام بس است همین شرمساریم