خصوصی - Khosousi

دل سودایی - اجرای خصوصی پرویز یاحقی، جلیل شهناز و جهانگیر ملک

بیات زند و فیلی از آرشیو آقایان امیرحشمتی و اشراقی

بداهه‌نوازی ویولن - پرویز یاحقی و امیرناصر افتتاح

آلبوم پیش رو شامل ۵ بداهه‌نوازی از این استاد است که سه ترک ابتدایی تک‌نوازیست و در دو ترک پایانی امیرناصر افتتاح ایشان را همراهی می‌کند. این آلبوم تا به امروز در جایی منتشر نشده و برای نخستین بار است که از طریق سایت خصوصی در اختیار دوست‌داران قرار می‌گیرد.

دخترک ژولیده - بداهه نوازی فرهنگ شریف با امیرناصر افتتاح و جهانگیر ملک

این آلبوم حاوی ۳قطعه بداهه‌نوازی و ۴ قطعه از آثار استادان وزیری، درویش‌خان و کسایی است.

تصنیف گل افشان – شهرام ناظری(نسخه‌ی کامل)

آهنگ: اردشیر کامکار و ارسلان کامکار

شعر: محمدعلی چاووشی

به نام خدای جهان آفرین

به پیش جوانان ایران زمین

به میدان بر آیید و گامی زنید

به ذهن زمان نقش نامی‌ زنید

الا ای سواران صبح امید

به فردای میهن نوید آورید

جهان عرصه عبرت آموزی است

شکست اولین گام پیروزی است

به میدان چو یادی ز ایران کنید

زمین و زمان را گًل افشان کنید

مهربانی پاک جانی قهرمان

وارث نام آورانی قهرمان

عشق و ایمان از نگاهت می‌دمد

شعله‌ای آتش فشانی قهرمان

تو شور و شوق دل‌هایی

طلوع صبح فردایی

برای مادر میهن

گًل باغ اهورایی

جوانا فکر میهن باش

رها از هر تو و من باش

در این فصل گًل و شادی

بهاری گًل به دامن باش

اسیر عشق

اجراهای خصوصی پرویز #یاحقی

هم‌نوازان: جهانگیر #ملک و هوشنگ مهرورزان

دشتی، شوشتری و چهارگاه

دانلود و پخش آنلاین از سایت خصوصی:

Khosousi.com/?p=9977

ارم - اجراهای خصوصی حبیب‌الله بدیعی

اجراهای خصوصی حبیب‌الله بدیعی در سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۰ در شیراز و تهران

این اجراها در منزل جناب ادب ضبط شده‌اند بسیار نایاب هستند

یار آشنای ما

اجرای خصوصی در شور 

شنبه ۲۲ تیرماه ۶۴

تار: جلیل #شهناز

خواننده: علی‌اصغر #شاهزیدی

دکلمه: منوچهر قدسی

شهناز بزرگ‌وار این جاست

آن خالق شاهکار این‌جا ست

شهناز خدای شور و حال است

با ذات خداش اتصال است

چون زخمه به چنگ می‌نوازد

از من، منِ دیگری بسازد

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم

کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم

بپرس حال من آخر چو بگذری روزی

که چون همی‌گذرد روزگار مسکینم

ندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منی

که بی وجود شریفت جهان نمی‌بینم

ضرورتست که عهد وفا به سر برمت

و گر جفا به سر آید هزار چندینم

نه هاونم که بنالم بکوفتی از یار

چو دیگ بر سر آتش نشان که بنشینم

بگرد بر سرم ای آسیای دور زمان

به هر جفا که توانی که سنگ زیرینم

هنر بیار و زبان آوری مکن سعدی

چه حاجتست بگوید شکر که شیرینم

سیب زنخدان – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، پرویز یاحقی و محمد موسوی

شوشتری و مرکب‌خوانی

صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

و از او به عاشق بی دل خبر دریغ مدار

به شکر آنکه شکفتی به کام بخت ای گل

نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار

حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی

کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار

جهان و هرچه در او هست سهل و مختصر است

ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار

کنون که چشمه قند است لعل نوشینت

سخن بگوی و ز طوطی شکر دریغ مدار

*******

خیال روی تو در هر طریق همره ماست

نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست

به رغم مدعیانی که منع عشق کنند

جمال چهره تو حجت موجه ماست

ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد

گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

*******

دلا از دست تنهایی به جونم

ز آه و ناله ی خود در فغونم

شبان تار از درد جدایی

گره فریاد مغز استخونم

*******

غم عشق ته مادرزاد دیرم

نه از آموزش استاد دیرم

خوش آن بو که از یمن غم ته

خراب آباد دل آباد دیرم

*******

به عمر خویشتن تا یاد دیرم

ز هجرت ناله و فریاد دیرم

ندارم خاطر شادی به خاطر

همیشه خاطر تاشاد دیرم

*******

الهی ای فلک چون مو زبون شی

دلت همچون دل مو غرق خون شی

اگر یک لحظه ام بی غم بوینی

یقین دانم کزین غم سرنگون شی

*******

سر کویت بتا چند آیم و شم

ز وصلت بی نوا چند آیم و شم

بکویت تا ببیند دیده رویت

نترسی از خدا چند آیم و شم

*******

ز عشقت آتشی در بوته دیرم

در آن آتش دل و جان سوته دیرم

سگت ار پا نهد بر چشمم ای دوست

بمژگان خاک راهش رو ته دیرم

*******

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد

چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت

آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

اشک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار

طالع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد

برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر

وه که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد

ساقیا جام می‌ام ده که نگارنده غیب

نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

آن که پرنقش زد این دایره مینایی

کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت

یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد

*******

یارب به خدایی خدایی

وامگه به کمال کبریایی

از عمر من هرآنچه هست برجای

بستان و به عمر لیلی افزای

پرورده ی عشق شد سرشکم

بی عشق مباد سرنوشتم

*******

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است

طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

کو به تایید نظر حل معما می‌کرد

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست

و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

بی دلی در همه احوال خدا با او بود

او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند

جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

*******

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهاییم در قصد جان بود

خیالش لطف‌های بی‌کران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم

که با ما نرگس او سرگران کرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است

که درد اشتیاقم قصد جان کرد

میان مهربانان کی توان گفت

که یار ما چنین گفت و چنان کرد

*******

چونست حال بُستان ای باد نوبهاری

کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

*******

خم زلف تو دام کفر و دین است

زکارستان او یک شمه این است

جمالت مُعجز حسن است لیکن

حدیث غمزهات سحر مبین است

ز چشم شوخ تو جان کِی توان برد

که دایم با کمان اندر کمین است

بر آن چشم سیه صد آفرین باد

که در عاشق کشی سحرآفرین است

عجب علمیست علم هیئت عشق

که چرخش هشتمش هفتم زمین است

تو پنداری که بدگو رفت و جان برد

حسابش با کران الکاتبین است

کنسرت بزرگداشت فرامرز پایور – محمدرضا شجریان و گروه پایور

۲۷ آبان ۱۳۷۹

تالار وحدت تهران

آواز دشتی

از آرشیو عطا نویدی 

تار: هوشنگ ظریف 

نی: حسن ناهید 

سنتور: سعید ثابت 

کمانچه: محمد مقدسی 

عود: محمد دلنوازی 

قیچک: رضا آبایی 

تنبک: محمد اسماعیلی 

بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی

به کجا روم ز دستت که نمی‌دهی مَجالی

نه رَهِ گُریز دارم نه طریق آشنایی

چه غمْ اوفتاده‌ای را که تواند احتیالی

همه عمر در فراقت بگذشت و سهل باشد

اگر احتمال دارد به قیامت اتصالی

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن

به امید آن که روزی به کف اوفتد وصالی

به تو حاصلی ندارد غَمِ روزگار گفتن

که شبی ندیده باشی به درازنای سالی

******************

گریه را به مستی بهانه کردم

شکوه ها ز دست زمانه کردم

آستین چو از چشم برگرفتم

سیل خون به دامان روانه کردم

نالیۀ دروغی اثر ندارد

گریه تا سحر عاشقانه کردم

دلا خموشی چرا؟

چو خم نجوشی چرا؟

برون شد از پرده راز

تو پرده پوشی چرا؟

از دل همان به، نهفته ماند

گفتنش چو نتوان، نگفته ماند

فتنه به که یک چند، خفته ماند

گنج بر در دل خزانه کردم

باغبان چه گویم به من چه ها کرد

کینه های دیرینه برملا کرد

دست من ز دامان گل رها کرد

تا به شاخ گل آشیانه کردم

******************

غَمِ حال دردمندان نه عجب گَرَت نباشد

که چنین نرفته باشد همه عمر بر تو حالی

سخنی بگوی با من که چُنان اسیرِ عشقم

که به خویشتن ندارم ز وجودت اشتغالی

چه نشینی ای قیامت بنمای سرو قامت

به خلاف سرو بستان که ندارد اعتدالی

تو هم این مگوی سعدی که نظر گناه باشد

گنه است برگرفتن نظر از چُنین جمالی

******************

چنان در قید مهرت پای بندم

که گویی آهوی سر در کمندم

گهی بر درد بی درمان بگریم

گهی بر حال بی سامان بخندم

نه مجنونم که دل بردارم از دوست

مده گر عاقلی ای خواجه پندم

******************

حواهم که بر زلفت زلفت زلفت

هر دم کشم شانه هر دم زنم شانه

ترسم پریشان کند کسی

مثل من بسی زلف سرکجت

فتانه فتانه، فتانه فتانه

خواهم که بر رویت رویت رویت

هر دم زنم بوسه هر دم زنم بوسه

ترسم که مجنون کند کسی

مثل من بسی روی چون مهت

دیوانه دیوانه، دیوانه دیوانه

یک شب بیا منزل ما

حل کن دو صد مشکل ما

ای دلبر خوشگل ما

دردت به جان ما شد روح و روان ما شد

خواهم بر ابرویت رویت رویت

هر دم کشم وسمه هر دم کشم وسمه

ترسم که نالان کند کسی

همچو من بسی موی دلکشت

جانانه جانانه، جانانه جانانه

خواهم که بر چشمت چشمت چشمت

هردم کشم سرمه هردم کشم سرمه

ترسم که مفتون کند کسی

مثل من بسی چشم نرگست

مستانه مستانه، مستانه مستانه

یک شب بیا منزل ما

حل کن دو صد مشکل ما

ای دلبر خوشگل ما

دردت به جان ما شد روح و روان ما شد

بداهه‌نوازی در سه‌گاه، کرمان، ۲۵ اسفند ۱۳۸۸

تار: فرهنگ شریف

تنبک: سعید رودباری (؟)

شب نسبتاً سرد اسفندی کرمان، در سالن آمفی تئاتری که تقریباً خالی بود!!

پیر تار موسیقی ایران زمین در ۸۴ سالگی پای بر پای انداخت و با سبک و سیاق منحصربفردش نه تنها بر تار یحیی خان بلکه بر روح و جان زخمه زد...

می گفت خواهرش چند روزی پیش از فوتش به منزل او آمده، استاد تار را به دست گرفته و روبرویش نشسته و با تأملی در مسیر زندگی پر از پیچ و خم خواهر این قطعه را بداهه نواخته...

سپاس فراوان از جناب حسین رستگاریان برای ضبط این اجرا

به نوازنده تنبک اشاره‌ای نشده ولی احتمالا جناب سعید رودباری هستند.