خصوصی - Khosousi

این اجرا از محمدرضا لطفی را سال ۹۳ در سایت قرار دادیم، که براساس اطلاعات فرد ارسال کننده ذکر کردیم اجرایی خصوصی است در منزل جناب کمالیان، به تازگی بر اساس آرشیوی که از جناب ژان دورینگ به دستمون رسیده متوجه شدیم این اجرا توسط جناب دورینگ در یک کنسرت در بهار یا تابستان سال ۱۳۶۲ ضبط شده است. علاوه بر کیفیت بسیار بالاتر این نسخه، حدودا ۴ دقیقه از اجرایی که ما داشتیم بیشتر است و اجرا به انتها می‌رسد.

گل‌های شجریان (۱۴) 

برگ سبز ۲۷۹ – آواز بیات زند 

آواز: محمدرضا شجریان 

سه‌تار: احمد عبادی

تنبک:‌ جهانگیر ملک 

نی: محمد موسوی 

گوینده: فیروزه امیرمعز 

غزل آواز: سایه 

نشود فاشِ کسی آنچه میان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست

گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید

همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست

گو بهارِ دل و جان باش و خزان باش ار نه

ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت

گفتگویی و خیالی زجهانِ من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت

گفتگویی و خیالی زجهانِ من و توست

نقشِ ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل

هر کجا نامه‌ی عشق است نشانِ من و توست

گل‌های شجریان (۱۳) 

برگ سبز ۲۶۱ – آواز ابوعطا 

آواز: محمدرضا شجریان 

سه‌تار: احمد عبادی

تنبک:‌ جهانگیر ملک 

نی: محمد موسوی 

گوینده: روشنک 

غزل آواز: سعدی 

شب فراق كه داند كه تا سحر چندست

مگر كسی كه به زندان عشق در بندست

بگفتم از غم دل راه بوستان گیرم

كدام سرو ببالای دوست مانندست

پیام من كه رساند به یار مهر گسل

كه بر شكستی و ما را هنوز پیوندست

قسم به جان تو خوردن طریق عزت نیست

بخاكپای تو كه آن هم عظیم سوگندست

زدست رفته نه تنها منم درین سودا

چه دست ها كه زدست تو بر خداوندست

گلهای شجریان (۱۲)

برگ سبز ۲۶۱ - آواز افشاری

آواز: محمدرضا شجریان

سنتور: رضا ورزنده

نی: حسن ناهید

گوینده: روشنک

غزل آواز: سعدی

از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

می‌کشم جور تو تا وسع و توانم باشد

گر نوازی چه سعادت به از این خواهم یافت

ور کشی زار چه دولت به از آنم باشد

چون مرا عشق تو از هر چه جهان بازاستد

چه غم از سرزنش هر که جهانم باشد

گر تو را خاطر ما نیست خیالت بفرست

تا شبی محرم اسرار نهانم باشد

هر کسی را ز لبت خشک تمنایی هست

من خود این بخت ندارم که زبانم باشد

دانلود از سایت خصوصی:

Khosousi.com/?p=18221

اجرای اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۲ 

بیات زند، بیات اصفهان و چهارگاه

تالار پتروشیمی تبریز 

تار، سه‌تار و کمانچه:‌محمدرضا لطفی 

تنبک: سجاد منصوری 

دف: نبیل یوسف شریداوی 

دایره:‌ عیسی شکری 

ای دوست قبولم کن و جانم بستان

مستم کن و از هر دو جهانم بستان

با هرچه دلم قرار گیرد بیتو

آتش به من اندر زن و آنم بستان

دیدم صنمی سروقد و روی چو ماهی

الهی تو گواهی خدایا تو پناهی

افکنده به رخسار چو مه زلف سیاهی

الهی تو گواهی خدایا تو پناهی

گر گویم سروش نبود سرو خرامان

این قسم شتابان چون کبک خرامان

ور گویم گل پیش تو گل همچو گیاهی

الهی تو گواهی خدایا تو پناهی

تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو

پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید

گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید

گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز

گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم

گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید

همای اوج سعادت به دام ما افتد

اگر تو را گذری بر مقام ما افتد

حباب وار براندازم از نشاط کلاه

اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد

شبی که ماه مراد از افق طلوع کند

بود که پرتو نوری به بام ما افتد

به ناامیدی از این در مرو بزن فالی

بود که قرعه دولت به نام ما افتد

مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن

چون زنی بر نام شمس الدین تبریزی بزن

نام شمس الدین به گوشت بهتر است از جسم و جان

نام شمس الدین چو شمع و جان بنده چون لگن

مطربا بهر خدا تو غیر شمس الدین مگو

بر تن و جان وصف او بنواز تن تن تن تنن

گل‌های شجریان (۱۱)

برگ سبز ۲۵۸ – دستگاه سه‌گاه

آواز: محمدرضا شجریان

سه‌تار: احمد عبادی

ویولن: همایون خرم

گوینده: آذر پژوهش

غزل آواز: سعدی

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

طاقت بار فراق اینهمه ایامم نیست

میل آن دانه خالم نظری بیش نبود

چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن

بامدادت چو ببینم طمع شامم نیست

به سرا پای تو ای دوست که از دوستیت

خبر از دشمن و اندیشه زدشنامم نیست

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی

به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست

گل‌های شجریان (۱۰)

برگ سبز ۲۵۵ – دستگاه شور

آواز: محمدرضا شجریان

سه‌تار: احمد عبادی

نی: حسن ناهید

تار: جلیل شهناز

گوینده: روشنک

غزل آواز: سعدی

گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

آن‌چنان جای گرفته است که مشکل برود

دلی از سنگ بباید به سر راه وداع

تا تحمل کند آن روز که محمل برود

اشک حسرت به سرانگشت فرو می‌ریزد

که گَرَش راه دهم قافله در گل برود

ره ندیدم چو برفت از نظرم صورت دوست

همچو چشمی که چراغش ز مقابل برود

قیمت وصل نداند مگر آزرده هجر

خسته آسوده بخوابد چو به منزل برود

#گلهای_شجریان (۹)

برگ سبز ۲۵۱ - آواز ابوعطا

آواز: محمدرضا #شجریان

سه‌تار: احمد #عبادی

کمانچه: علی‌اصغر #بهاری

تار: فریدون #حافظی

گوینده: #روشنک

غزل آواز: #حافظ

هوا خواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی

که هم نادیده می‌دانی و هم ننوشته می‌خوانی

ملالت‌گو چه دریابد میان عاشق و معشوق

نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی

یکی درد و یکی هجران پسندد

یکی وصل و یکی هجران پسندد

من از درمان و درد و وصل و هجران

پسندم آنچه را جانان پسندد

بیفشان زلف و صوفی را به بازی و به رقص آور

که از هر رقعه دلقش، هزاران بت بیفشانی

چراغ افروز چشم ما نسیم زلف خوبان است

مباد این جمع را یارب، غم از بادِ پریشانی

دانلود از سایت خصوصی:

Khosousi.com/?p=18175

گل‌های شجریان (۸) 

برگ سبز ۲۵۰ – آواز بیات اصفهان 

آواز: محمدرضا شجریان 

ویولن: حبیب‌الله بدیعی 

تار: لطف‌الله مجد 

سنتور: مجید نجاحی 

گوینده: روشنک 

غزل آواز: حافظ 

مَخمورِ جامِ عشقم ساقی بده شرابی

پُر کن قدح که بی می، مجلس ندارد آبی

عشق رُخ چو ماهش در پرده راست ناید

مطرب بزن نوایی، ساقی بده شرابی

شد حلقه قامت ما، تا بعد از این رقیبت

زین در دگر نراند، ما را به هیچ بابی

مخمور آن دو چشمت ساقی کجاست جامی

بیمار آن دو لعلت، آخر کم از جوابی

چون آفتاب رویش در دیده می نگنجد

ای دل چه سود دارد، در دیده اضطرابی

در انتظار رویت ما با امیدواری

وز عشوه‌ی لبانت ما و خیالِ خوابی

گل‌های شجریان (۷) 

برگ سبز ۲۴۹ – دستگاه شور 

آواز: محمدرضا شجریان 

سه‌تار: احمد عبادی 

سنتور:‌ رضا ورزنده 

کمانچه: علی‌اصغر بهاری

گوینده: روشنک 

غزل آواز: حزنی اصفهانی 

ای خسرو خوبان نظری سوی گدا کن

رحمی به دل سوخته‌ی بی سر و پا کن

درد دل درویش و تمنای نگاهی

زان چشم سیه مست به یک غمزه دوا کن

گر لاف زند ماه که ماند به جمالت

بنمای رخ خویش و مه انگشت نما کن

ای سروچمان از چمن و باغ زمانی

بخرام درین بزم و دوصد جامه قبا کن

شمع وگل و پروانه و بلبل همه جمعند

ای دوست بیا رحم به تنهایی ما کن

با دلشدگان جور وجفا تا به کی آخر

آهنگ وفا ترک جفا بهر خدا کن