O projekcieDziś wikingowie są przede wszystkim znani ze swoich najazdów na Wyspy Brytyjskie i państwo Franków. Mniej znane jest to, że utrzymywali również kontakty – czasami pokojowe, czasami mniej – z ludami zamieszkującymi obszary nad Morzem Bałtyckim, w krajach bałtyckich i na terenach dzisiejszej Polski. W X–XI wieku ludy nad Bałtykiem nie tylko prowadziły handel, ale również podejmowały wspólne ekspedycje wojenne, utrzymywały stosunki dyplomatyczne i zawierały małżeństwa między sobą. Ale jaki był cel tych kontaktów? Jakie korzyści spodziewano się czerpać z wymiany? Jak Skandynawowie postrzegali „obcych” Słowian? I jak Słowianie zachowywali swoją tożsamość z dala od rodzimych stron?
Na te pytania odpowiada archeolog dr hab. Leszek Gardeła (Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium) w ramach swojego projektu badawczego. Przy wsparciu Fundacji Gerdy Henkel bada on kontakty między elitami słowiańskimi a skandynawskimi w epoce wikingów – w tym władcami takimi jak Harald Sinozęby, Swen Widłobrody czy Mieszko I z dynastii Piastów.
Śledzi on ślady Słowian w nordyckich sagach i koncentruje się przede wszystkim na znaleziskach archeologicznych. Luksusowe przedmioty z grobów elit – np. wojowników czy jeźdźców – a także z innych stanowisk w Polsce i Skandynawii dostarczają informacji o relacjach międzykulturowych: ozdobna broń, amulety i biżuteria, że kontakty między Słowianami a wikingami były znacznie bliższe, niż dotychczas sądzono.Na te pytania odpowiada archeolog dr Leszek Gardeła (Uniwersytet Ludwika Maksymiliana w Monachium) w ramach swojego projektu badawczego. Przy wsparciu Fundacji Gerda Henkel bada on kontakty między elitami słowiańskimi a skandynawskimi w epoce Wikingów – w tym władcami takimi jak Harald Błękitny, Swen Widłobrody czy Mieszko I z dynastii Piastów.
Śledzi on ślady Słowian w nordyckich sagach i koncentruje się przede wszystkim na znaleziskach archeologicznych. Dary grobowe z grobów elit – np. wojowników, królów czy jeźdźców – w Skandynawii dostarczają informacji o materialnych kontaktach: zdobione pochewki na miecze, pierścienie, szkatułki amuletowe, uzdy i strzemiona wskazują, że kontakty między Słowianami a Wikingami były znacznie bliższe, niż dotychczas sądzono.