Mana Telugu Kathalu | మనతెలుగుకథలు.కామ్ | Telugu Short Stories

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'Bandhalu Anubandhalu 2/2' - New Telugu Story Written By Parupalli Ajay Kumar

'బంధాలు అనుబంధాలు 2/2' పెద్ద కథ

రచన: పారుపల్లి అజయ్ కుమార్

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

జరిగిన కథ:

అమెరికాలో స్థిరపడ్డ కృష్ణమూర్తి కొడుకు అరవింద్.

తండ్రి ఆఖరి దశలో అతనికి ఇండియాలో మరో భార్య ఉన్నట్లు అరవింద్ తో చెబుతాడు.

తనవాళ్ళని కలవమని తండ్రి చెప్పడంతో ఇండియాకి వస్తాడు అరవింద్.

ఇక బంధాలు అనుబంధాలు పెద్దకథ చివరి భాగం చదవండి.

ఇంతలో లోపలినుండి నడివయసు లో ఉన్న ఒకామె వచ్చి అరవింద్ ను చూసి "మామయ్యా, మామయ్యా.. ఇతను.. " అని సందేహంగా చూసింది అరవింద్ వంక.

"చిన్నప్పటి మీ ఫొటో లో వున్నట్లే ఉన్నాడు మామయ్య.. ఇతను.. ఇతను" అంటూ అరవింద్ వేపు తిరిగి "బాబూ నువ్వు అమెరికా నుండి వస్తున్నావా ?" అడిగింది ఆతురతతో ..

అరవింద్ కు అర్ధమయింది ఆమె తన పెద్దమ్మ రాధ అని.

"అవును అమ్మా" అన్నాడు ఆరవింద్ అప్రయత్నంగానే.

అంతే! 'బాబూ' అంటూ దగ్గరికివచ్చి అరవింద్ చేతిని పట్టుకుంటూ సంతోషంతో "మామయ్యా! మీ మనవడు" ఆంటూనే లోపలికి చూస్తూ 'అత్తయ్యా' అని కేకపెట్టింది.

ఇంట్లోవాళ్లకు నమ్మశక్యంగా లేదు అరవింద్ రాక.

"ముందు డ్రైవరు కు అన్నం పెట్టి పంపించండి" రామయ్యగారి మాటలకు ముందుగా బయటకి వచ్చి చూసిన అమ్మాయి, డ్రైవరు వద్దన్నా వినకుండా అతన్ని వంటగదిలోకి తీసుకెళ్లి అన్నం పెట్టింది.

డ్రైవరు అన్నం తిని శెలవు తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు.

అందరూ అరవింద్ చుట్టూ చేరారు. అప్పటివరకు అరవింద్ చేయి రాధ పట్టుకొనే వుంది.

"ముందు స్నానం చేసిరా బాబు. అవును ఇంతకూ నీపేరు.. " అంటూ కళ్లలో నీరు తిరుగుతుండగా ముఖం పక్కకు తిప్పుకున్నాడు కోదండరామయ్య.

ఆరవింద్ కు తాతయ్య బాధ అర్థమయింది.

పేరు పెట్టి నామకరణం చేయాల్సిన మనిషి పాతికేళ్ల మనవడిని పేరు అడిగి తెలుసుకోవాల్సి వచ్చిందనే బాధ..

ఆరవింద్ తాతయ్య భుజం మీద చేయి వేసి "తాతయ్యా ! నా పేరు ఆరవింద్" అన్నాడు.

రామయ్య ఇటు తిరిగి ప్రేమగా చూస్తూ కన్నీరు నిండిన కన్నులతో అరవింద్ ముఖాన్ని తృప్తిగా చూస్తూ నుదిటిపై ముద్దు పెట్టుకొన్నాడు.

ఆరవింద్ నాయనమ్మ దగ్గరకెళ్ళి "నానమ్మా" అంటూ వంగి కాళ్లకు నమస్కరించాడు.

అన్నపూర్ణ మనవడిని లేవనెట్టి కౌగిలిలో పొదుపుకున్నది కన్నీళ్లు నిండిన కనులతో.

ఆరవింద్ స్నానం చేసి రాగానే రాధ అన్నం కలుపుకుని వచ్చింది. అరవింద్ తింటానన్నా "నేను తినిపిస్తా బాబూ " అంటూ ముద్దలు చేసి పెట్టసాగింది.

ఆరవింద్ కు ఊహ తెలిసాక ఎవరూ ఇలా అన్నం తినిపించలేదు. అంతా క్రొత్తక్రొత్తగా, కలగా అనిపిస్తున్నది.

అన్నం తింటుండగానే

'మీ అత్తయ్య కూతురు శ్రీనిజ M. sc. అగ్రికల్చర్ చదువుతున్నది. సెలవలకి ఇక్కడికి వచ్చింది. ఈమె రాధ, నీకు పెద్దమ్మ. మీ అక్కయ్య ఖమ్మంలో వుంటున్నది. మీ బావ M. D. O గా చేస్తున్నారు. అక్కయ్యకు ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు. L K G, U K G చదువుతున్నారు. మీ మామయ్య అడ్వకేటు గా పనిచేస్తున్నాడు. రేపు వస్తారు అందరూ. ఇప్పుడే ఫోన్ చేసి చెపుతా' అని పరిచయాలు కానిచ్చాడు రామయ్య.

అన్నం తినగానే రామయ్యగారు లక్ష్మికి, ప్రణవికి అరవింద్ వచ్చిన విషయం ఫోన్ చేసి చెప్పి రేపు ఉదయం రమ్మని చెప్పాడు.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/_IkAX-071xE

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'Pragathi Premikulu episode 8' - New Telugu Web Series Written By Ch. C. S. Sarma

'ప్రగతి ప్రేమికులు ఎపిసోడ్ 8' తెలుగు ధారావాహిక

రచన: సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

ఐదు రోజులయింది. వివేకానంద ఆ స్టేషన్ ఛార్జి తీసుకోవాలి. ఆఫీస్ పరిసరాలు పూర్తిగా మారిపోయాయి. అన్నివైపులా శుభ్రం చేయించి, నర్సరీ నుంచి పూలమొక్కలు, టెంకాయ, కానగ, వేపచెట్లను తెప్పించి క్రమంగా నాటించాడు.

తను నిర్ణయించుకొన్నట్లుగానే స్టేషన్లో ఉన్న జాతిపిత గాంధీజీగారి ఫోటో ప్రక్కన, స్వామి వివేకానంద ఫోటోను ఆవిష్కరించాడు. తనకు సంబంధించిన ఇతర అన్ని స్టేషన్స్ లో కూడా, డి.ఐ.జి గారితో మాట్లాడి స్వామి వివేకానంద ఫోటో వుండేలా చేశాడు.

అమృతకు ఫోన్ చేసి మూడు వందల కాపీలను తెప్పించి, స్వామీజీ చరిత్రను అందరికీ పంచాడు. వివేకానంద మాటతీరు, పెద్దా చిన్నా అనే బేధం లేకుండా విచక్షణా భావంతో అందరికీ ఇచ్చే మర్యాద, డిపార్టుమెంటు సభ్యులకందరికీ బాగా నచ్చింది.

రాత్రి సమయంలో ఒంటరిగా నగరం నాలుగు మూలలా సంచరించి ఎక్కడెక్కడ ఏమేమి వున్నదీ తెలుసుకొన్నాడు.

కలెక్టర్ గారిని, జిల్లా పరిషత్ ఛైర్మన్ గారిని కలసికొని వీధుల్లో అడ్డదిడ్డంగా వున్న షాపులను, సంసారగృహాలకు మధ్యన వున్న సారాయి దుకాణాలను, ఏ ప్రాంతానికి మార్చితే బాగుంటుందో సూచించాడు. వారికీ శ్రీవివేకానందస్వామీజీ వారి పుస్తకాన్ని ఇచ్చి, "తీరిక సమయంలో చదవండి సార్" అని కోరాడు.

అతని మృదు మధురభాషణ వారికి నచ్చి జిల్లా కలెక్టర్, జిల్లా పరిషత్ చైర్మన్, ఇతర సభ్యులూ సమావేశమై వివేకానంద సూచనలను అమలు పరిచేదానికి నిర్ణయించుకొన్నారు. కొందరు సభ్యులు వ్యతిరేకించినా, ఆ సూచనల్లో ప్రజాహితం ఉన్నందున, మెజారిటీ ఆమోదం లభించినందున వివేకానంద సూచనలు కార్యరూపం దాల్చాయి.

వివేకానంద కొందరికి గిట్టని వాడైనా ఎందరికో హితుడు, సమాజ శ్రేయోభిలాషి, అన్న భావన కలిగింది. వివేకానంద మరో సమావేశంలో, అమృత తన మండలానికి చేస్తున్న సేవ, ఆమె అద్వితీయ ఆశయాలు, రాష్ట్రంపట్ల, దేశంపట్ల ఆమెకు ఉన్న గౌరవాభిమానాలను గురించి చర్చించాడు.

ఎన్నో వ్యవహారాలతో తీరికలేనివారు కూడా, వివేకానంద మాటలు విని అమృతను కలవాలని నిర్ణయించుకొన్నారు. కలెక్టర్ ఆఫీస్లో కలవవలసినదిగా తేదీని నిర్ణయించి

ఆమెకు సందేశాన్ని పంపారు కలెక్టర్ గారు.

ఈ లోగా ఒక బృందం కలెక్టర్ గారి ఆదేశానుసారంగా అమృత మండలాన్ని వీక్షించి వచ్చి, వారి అభిప్రాయాలను వ్రాసి కలెక్టర్ గారికి అందించారు.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/kvVCp1RkkkQ

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'తనివి తీరలేదే' తెలుగు కథ

రచన: డి వి డి ప్రసాద్

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

ఆఫీసు నుండి వచ్చి రాగానే హాల్లో సోఫాలో కూర్చుంటూ, "శిరీషా!" అని హుషారుగా పిలిచాడు భార్గవ్.

ఆనందంతో అతని మొహం వెలిగిపోతూ ఉండటం గమనించింది శిరీష. వేడి వేడి కాఫీ తీసుకొచ్చి భార్గవ్కి అందించి అతని పక్కనే సోఫాలో కూర్చొని ఏమిటన్నట్లు చూసింది.

"మొత్తానికి ఎలాగో మా బాస్ని ఒప్పించి సెలవు సంపాదించా! మన హానీమూన్ చాలా సరదాగా సెలెబ్రేట్ చేసుకుందాం. సిమ్లా, కులూ, మనాలీ ఈ వేసవిలో చూడ చక్కని ప్రదేశాలు. చాలా చల్లగా ఉంటుంది అక్కడ. కొన్ని చోట్ల మంచు కూడా కురుస్తుంది! మంచులో తడుస్తూ కబుర్లు చెప్పుకోవచ్చు. సరదాగా ఓ వారం రోజులు అక్కడ గడపవచ్చు. ఢిల్లీ వరకూ ఫ్లైట్ టికెట్లూ, అక్కణ్ణుంచి టాక్సీ, రూములూ మొత్తం అన్నీ బుక్ చేసేసాను. ఈ ఆదివారమే బయలుదేరుతున్నాం. బట్టలు అన్నీ సర్దు! అక్కడ మన హనీమూన్ చాలా రోమాంటిక్గా గడుపుదాం కలకాలం గుర్తుండిపోయేలా! తనివి తీరని తీయని అనుభూతులు మన సొంతం చేసుకోవచ్చు. అవి మన జీవితాంతం నెమరు వేసుకోవడానికి ఉపయోగపడతాయి." అన్నాడు భార్గవ్ చిలిపిగా ఆమె చెక్కిలి మీటుతూ.

అతని చేయి స్పర్శ తగలగానే ఆమె చెక్కిలి గులాబి వర్ణం దాల్చింది. సిగ్గుపడుతూ, "ఇప్పుడా! మన పెళ్ళై చాలా రోజులైంది కదండి, ఇప్పుడు హానీమూనా! ఎవరైనా నవ్వరూ?" అంది.

"సెలవు దొరకడానికి సమయం పట్టింది మరి! 'బెటెర్ లేట్ దెన్ నెవెర్’ అన్నారు కదా. మరేం ఆలోచనలు పెట్టుకోక. ఈ క్షణం నుంచి అన్నీ మర్చిపోయి కేవలం మన హానీమూన్ పైనే దృష్టి పెట్టాలి సుమా! ఆ తియ్యని అనుభూతులు మనసులో పదిలపరచుకోవాలి!" కొంటెగా ఆమె వైపు చూస్తూ చెప్పాడు భార్గవ్.

ప్రయాణానికి ఒక రోజు ముందు నుండే సెలవు పెట్టాడు భార్గవ్. ఆ రోజంతా తిరిగి జర్నీలో కావలసిన వస్తువులు అన్నీ కొనుక్కున్నారు. ఢిల్లీ వరకూ ఫ్లైట్లో వెళ్ళి అక్కడ నుండి ముందే ఏర్పాటు చేసుకున్న టాక్సీ ఎక్కారు ఇద్దరూ. దారిలో మంచి హోటల్ కనిపిస్తే లంచ్ చేసి తిరిగి ప్రయాణ మయ్యారు. సిమ్లా చేరేసరికి అర్ధరాత్రైంది. టాక్సీ దిగేసరికి చలికి ఇద్దరూ గడగడ వణికిపోయారు స్వెట్టర్లు వేసుకున్నప్పటికీ.

"అమ్మో! మే నెలలో కూడా ఇంత చల్లగా ఉంటుందా!" ఆశ్చర్యపోయింది శిరీష.

"అందుకే కదా మనం ఇక్కడికి వచ్చింది! ఎండాకాలంలో కూడా శీతాకాలం అనుభూతులు పొందవచ్చు. శీతాకాలం అయితే అంతా మంచుతో కప్పబడి ఉంటుంది, మనం అడుగు పెట్టలేం." అన్నాడు భార్గవ్.

ఇద్దరూ చలికి వణుకుతూ లాడ్జిలోకి ప్రవేశించారు. రిసెప్షన్ కౌంటర్లో భార్గవ్ రూము రిజర్వు అయిన సంగతి చెప్పి తమ గది తాళాలు తీసుకున్నాడు. బాయ్ కారులోంచి వారి సామాన్లు తీసుకొని వాళ్ళ గదిలో పెట్టాడు.

“చాలా చల్లగా ఉందండి!" అంది శిరీష తమకు కేటాయించిన గదిలోకి ప్రవేశించగానే.

"చల్లగా ఉంటుందనేగా ఇక్కడికి వచ్చింది! మనమిద్దరమూ ఏకాంతంగా ఇక్కడుండగా చలిగిలీ అంతా ఎగిరిపోక ఏమి చేస్తుంది!" అన్నాడు భార్గవ్ ఆమె వైపు చూసి నవ్వుతూ. ⁠

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/97GOM4mkMwk

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'అత్తా ఒక అమ్మే' తెలుగు కథ

రచన: సుమతి తాడూరి

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

పొద్దున్నే లేచి చలి మంట వేసుకొని కూచున్నాడు రామయ్య.

“సంక్రాంతి వెళ్లి రెండు మాసాలు అయింది. అయినా కూడా చలి ఏమాత్రం తగ్గలేదు, వెన్నులో వణుకు పుడుతుంది కదే” అంటూ తన ఇంటావిడ కమలమ్మ తో చెప్తున్నాడు.

కాని తన మాట వినకుండా , ఎదో సొంచాయిస్తోంది కమలమ్మ.

“ఏటైనాదే నీకు? నా పాటికి నీను ఎదో సెప్తుంటే , నీవు ఏమి వినకుండా ఏటి సెత్తున్నావే?” అంటూ కమలమ్మని తట్టాడు.

“ఏమి లేదయ్యా, మనకున్నది ఒక్కతే ఆడపిల్ల. ఎంతో కష్టపడి బిడ్డ పెళ్లి చేశాము. పెళ్లి అయ్యాక వస్తున్న మొదటి పండుగ ఈ ఉగాది పండుగ. కానీ ఇది చేదు పండుగ కదా.. కొత్త అల్లుడు ఇంటికి రావద్దు అంటారు కదా.. మొదటి పండుగ కి బిడ్డ పుట్టింటికి రాకుంట అయ్యింది కదా! అక్కడ ఎలా ఉందో ఏమో, వాళ్ళ అత్త మామ దానిని ఎలా చూసుకుంటున్నారో అని ఆలోసిత్తన అయ్యా” అంది కమలమ్మ.

“ఎందుకే అలా బాధ పడతావు? ఈ పండుగకి రాకపోతే ఏంటి.. ఇంకో పండగకి మనింటికి తీసుకొద్దాము. అయినా....

అక్కడ పద్ధతులు కూడా అలవాటు చేసుకోవాలి కదా! అత్త మామ అందరితో ఎలా కలసి పోవాలో, ఎలా ఉండాలో అన్ని నేర్చుకుంటుంది కదే! అయినా ఇప్పుడు మన బిడ్డ కి వాళ్లే అమ్మ అయ్యా అవుతారు. అక్కడే నూరేళ్లు కాపురం చేసుకోవాలె. మన ఇంటికి చుట్టం లెక్క ఏ ఏడాదికో వచ్చి పోతాది. నువ్విలా బాధ పడుతూ కూచుంటే , అక్కడ అది బాధపడతాది. నువ్వు మాత్రం నన్ను పెళ్లి చేసుకున్నప్పుడు మీ అమ్మ, అయ్యా వదిలి రాలేదా? నాతో సంతోషం ఉందాలేదా? అయినా అత్త కూడా ఒక్కపుడు అమ్మే కదా , మన బిడ్డ నీ తన బిడ్డ లా చూసుకుంటూది” అన్నాడు రామయ్య.

“అవునయ్యా” అంటూ లేచి, “అన్నం తిందాము రా అయ్యా” అని చేతులు కడుక్కుంది కమ్మలమ్మ.

ఈలోపు ""రామయ్యా.. రామయ్యా! " అంటూ పిలుస్తూ వచ్చాడు ఉత్తరాలు వేసే సాంబయ్య బాబాయి.

“రా సాంబయ్యా! ఇలా వచ్చావు..? కుసో” అంటూ ముక్కాల పీట వేసాడు.

“అది.. నీ కూతురు దగ్గర నుంచి ఉత్తరం వచ్చింది, అది ఇద్దాము అని వచ్చాను” అంటూ ఉత్తరం చూయించాడు,

ఆ ఉత్తరాన్ని చూడగానే రామయ్య, కమలమ్మల మొఖం సంతోషముతో నిండిపోయింది.

“ఏంటి సాంబయ్య బాబాయి.. మాకు చదువు రాదని తెలుసుకదా, నువ్వు చదివి చెప్పు బాబాయి” అని రామయ్య అన్నాడు.

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/BoJatYPfeBw

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'బంధాలు అనుబంధాలు 1/2' పెద్ద కథ మొదటి భాగం

రచన: పారుపల్లి అజయ్ కుమార్

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

"ఎంత టైమ్ పడుతుంది, ఖమ్మం చేరుకోటానికి ?"

వెనుక సీటు లో ఉన్న అరవింద్ డ్రైవర్ ని అడిగాడు.

"మూడున్నర లేదా నాలుగు గంటలు పడుతుంది. ట్రాఫిక్ ను బట్టి ఒక్కోసారి లేట్ అవుతుంది."

డ్రైవరు తలతిప్పకుండానే బదులిచ్చాడు.

అరవింద్ టైం చూసాడు. సాయంత్రం అయిదు. తొమ్మిదిలోపే ఖమ్మం చేరుకోవచ్చు అనుకున్నాడు. అక్కడినుండి వెంకటాయపాలెం 15 నిమిషాలు.. ట్రాఫిక్ తో లేట్ అయినా మొత్తం మీద పదింటికల్లా చేరుకోవచ్చు అనుకున్నాడు అరవింద్.

క్యాబ్ ORR మీద వేగంగా పరుగెడుతోంది. అరవింద్ సీటు వెనక్కు వాలి కళ్లు మూసుకున్నాడు.

తన రాకను తాతయ్య వాళ్లు ఎలా రిసీవ్ చేసుకుంటారోనని మనసంతా అదుర్దాగా వుంది. తను ఇండియా రావటం తల్లి కి అసలు ఇష్టం లేదు. కానీ ఇది నాన్న కోరిక.. చివరి కోరిక..

పుట్టినప్పటినుండి మొన్నమొన్నటివరకు నాన్న వైపు బంధువుల గురించి ఏమి తెలియదు.

అమ్మమ్మ, తాతయ్య అమెరికాలో స్థిరపడిన తెలుగువారు. అమ్మ శశికళ అమెరికాలోనే పుట్టిపెరిగింది.

నాన్న కృష్ణమూర్తి ఇండియా నుండి MS చేయటానికి అమెరికా వచ్చాడు. చదువు అయ్యాక మంచి జాబ్ వచ్చింది. అప్పుడే నాన్నకి అమ్మతో పరిచయం అయింది. ఇద్దరూ ప్రేమించుకొని పెళ్ళి చేసుకున్నారు. అయితే అమ్మ పెళ్లికి ఒక కండిషన్ పెట్టిందట. నాన్న ఇండియా కు వెళ్లరాదని, అక్కడి వాళ్ళతో సంబంధాలూ ఉండకూడదని. నాన్న ఒప్పుకున్నాడు. ఈ సంగతులన్నీ తను పెద్దయ్యాక నాన్న చెపితేనే తెలిసాయి.

అమ్మమ్మ, తాతయ్య పెళ్లికి అభ్యంతరం చెప్పలేదు.

అమ్మా, నాన్నలు ఇద్దరూ మంచి జాబ్స్ తో బాగానే సంపాదించారు. తను, చెల్లి అలక చదువులు అయిపోయి జాబ్స్ చేస్తున్నారు.

తను అమెరికా లో పుట్టిపెరిగినా తనకు అమెరికా కల్చర్ అంతగా నచ్చలేదు. చెల్లెలు మాత్రం అమెరికా కల్చర్ బాగా వంటబట్టించుకొంది. అప్పటికే ముగ్గురు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ తో డేటింగ్ చేసి నచ్చక వారిని వదిలి ఒక నీగ్రోను పెళ్ళి చేసుకుంటానని చెప్పింది. నాన్న వద్దన్నాడు. కానీ అలక వినలేదు. ఇద్దరూ అరుచుకున్నారు.

అప్పుడే నాన్నకు మొదటిసారిగా మైల్డ్ హార్ట్ స్ట్రోక్ వచ్చింది. హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేసారు. వాల్వ్ లు మూసుకుపోయాయని స్టంట్ వేయాలని అన్నారు డాక్టర్లు. నాన్న ముఖం లో ఏదో చెప్పలేని బాధ. ఎందుకో బాగా ఆందోళనగా ఉన్నాడు.

తెల్లవారి హాస్పిటల్ కు వెళ్ళినప్పుడు నాన్న రెండు లెటర్స్ నాచేతిలో ఉంచి చెప్పాడు.

'తనకేమన్నా అయితే ఆ లెటర్స్ పోస్టు చేయమన్నాడు ' ఒక్క క్షణం ఆగి 'అమ్మకు చెప్పవద్దు ' అని చిన్నగా అన్నాడు.

నాన్నను ఆపరేషన్ రూం లోకి తీసుకెళ్లాక ఆ లెటర్స్ పై అడ్రస్ చూసాను.

ఇండియా అడ్రసు..

ఆ లెటర్స్ ను నా బాగ్ లో వుంచాను.

నాలుగు రోజుల తరువాత నాన్న క్షేమంగా ఇంటికి వచ్చాడు.

ఆ రోజు రాత్రి నాన్న నా గదికి వచ్చాడు.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/-t56SBVx6jA

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'Arugu' - New Telugu Story Written By M R V Sathyanarayana Murthy

'అరుగు' తెలుగు కథ

రచన: M R V సత్యనారాయణ మూర్తి

(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

శివపురం లోని కన్యకాపరమేశ్వరి గుడి వీధి నుండి పెద్ద కాలవ కి వెళ్లి మంచి నీళ్ళు తెచ్చుకునేవారిని యిట్టె ఆకర్షిస్తుంది జోస్యుల వెంకన్న గారి అరుగు. వెంకన్న గారు పౌరోహిత్యం చేస్తారు. తండ్రి గంగాధరం గారు ఇచ్చిన ఐదు ఎకరాల పొలం జాగ్రత్తగా వ్యవసాయం చేస్తూనే పౌరోహిత్యం కూడా చేసుకుంటున్నారు. ఆయన ఇల్లు నాండ్ర వారి సందు లో ఉంటుంది. కానీ రోడ్డు మీద ఉన్న చిన్న పెంకుటిల్లు లో నాలుగు ఆవుల్ని మేపుతూ ఉంటారు. ఈ ఇల్లూ ఆయనదే. ఆవుల కోసం కొన్నారు.

ఈ పెంకుటింటికి వీధి వైపు గుమ్మం ఉండదు. సందులోనే గుమ్మం ఉంటుంది. కానీ వీదివైపు పదిహేను అడుగుల పొడవు, నాలుగు అడుగుల వెడల్పుతో పెద్ద అరుగు ఉంది. ఈ అరుగు చివర ఆనుకుని కూర్చోడానికి వీలుగా ఒక ఆర్చీ కూడా ఉంది. ఉదయం పూజ ముగించుకుని సైకిల్ ఎక్కి కాకిలేరు, కంతేరు గ్రామాలకు పౌరోహిత్యం పని మీద వెళ్తారు వెంకన్న గారు.

ఆయన్ని దూరాన్నుంచి చూడగానే ‘ఒరేయ, మన గణపతి గారు వచ్చేస్తున్నారు రా’ అని వేళాకోళం ఆడుకునేవారు రైతులు. వెంకన్న గారిది కొంచెం భారీ కాయం. పెద్ద పొట్ట, విశాలమైన మొహం, గంభీరమైన కంఠం. వాళ్ళలో వాళ్ళు ఏమనుకున్నా, ఆయన్ని చూడగానే నమస్కారంచేసి సాదరంగా ఆహ్వానిస్తారు పల్లె వాసులు. ఆయన్ని ‘వెంకన్న బాబు గారూ’ అనే పిలుస్తారు ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు.

పూజలు, వ్రతాలు చేయించినా ‘నాకు ఇంత దక్షిణ ఇవ్వాలి మీరు’ అని ఏనాడూ ఆయన చెప్పలేదు. పని పూర్తీ అయ్యాకా, తాంబూలంలో దక్షిణ ఇవ్వకుండా, రెండు అరటి పళ్ళు పెట్టి ఇచ్చినా పట్టించుకోకుండా హృదయ పూర్వకంగా వారిని ఆశీర్వదించి ఇంటికి వచ్చేసేవారు. ‘పోనీలీ, వాళ్ళు ఏదో ఇబ్బంది లో ఉన్నారేమో, వాళ్లకు డబ్బు సర్దుబాటు అయినప్పుడే ఇస్తారు’ అని అనుకునే వారు.

మిగతా పురోహితులు ఈ విషయంలో ఆయన్ని విసుక్కునే వారు’నువ్వు ఎక్కడో అమాయకుడివిలా ఉన్నావ్, దీపం ఉండగానే ఇల్లు చక్క బెట్టుకోవాలి, పని అవగానే నాలుగు డబ్బులు తీసుకోవాలి. అంతేకానీ వాళ్ళే ఇస్తారు అనుకుంటే రోజులు గడవద్దూ’ అని హితవు పలికేవారు.

“భగవంతుడి దయ వలన నాకు ఐదు ఎకరాల పొలం ఉంది. పాడి ఆవులు ఉన్నాయి. అవి సరిపోతాయి. నా కుటుంబానికి. ఎదుటివాడు బాధపడుతూ ఇచ్చిన డబ్బు మనకి శ్రేయస్కరం కాదు” అని బదులు చెప్పేవారు, అల్ప సంతోషి వెంకన్న గారు. చిన్న పిల్లల మనస్తత్వం. సాయకాలం వేళలలో అరుగు మీద కూర్చుని దారి వెంట వెళ్ళే చిన్న పిల్లల్ని పిలిచి, తన పక్కనే పెట్టుకున్న సంచీ లోంచి, నిమ్మ తొనల బిళ్ళలు తీసి ఇచ్చేవారు. అవి తింటూ ఆనందంగా వెళ్ళే పిల్లల్ని చూసి చాలా సంతోష పడేవారు.

వెంకన్న గారికి చాలా కాలానికి గాని పిల్లలు కలగలేదు. అప్పుడు చెల్లెలు పిల్లాడిని తెచ్చి పెంచుకున్నారు. ఆ తర్వాత కొంత కాలానికి ఒక అబ్బాయి, ఒక అమ్మాయి కలిగారు. మేనల్లుడిని తన దగ్గరే పెట్టుకుని చదువు చెప్పించి పెద్దవాడిని చేసారు.

సాయంత్రానికి సబ్బెల్ల పుల్లారెడ్డి, చాట్రాది వీరన్న నాయుడు, కాకిలేరు రామా రావు వెంకన్న గారి అరుగు మీదకు చేరేవారు.. ఊళ్ళో విషయాలు అన్నీ అక్కడ చర్చకు వచ్చేవి. అదే సమయంలో ఎవరైనా ముహూర్తాల కోసం వస్తే లోపలకు వెళ్లి వారి పని చూసి, మళ్ళీ వచ్చి అరుగు మీద కూర్చునే వారు వెంకన్న గారు.

అరుగు చివర కుర్చీలా ఉన్న చోటు ఆయనదే. అక్కడ ఎవరూ కూర్చునే వారు కాదు. రాత్రి ఏడుగంటలు కాగానే అరుగు దిగి లోపలకు వెళ్ళిపోయేవారు వెంకన్న గారు. తిరిగి వచ్చేవారు కాదు. అప్పుడు అరుగు మీద చర్చలు వేరే రకంగా ఉండేవి.

ఊళ్ళో పేకాటలు ఎక్కడ జరుగుతున్నాయి, ఎవడు ఎంత పోగొట్టుకున్నాడు అన్నీ చర్చకు వచ్చేవి.

“ఏమయ్యా వీరన్న నాయుడూ, మొన్న కోడి పందేల దిబ్బ మీద పెకాడుతున్న వాళ్ళ కోసం పోలీసులు వచ్చారంటగా? ఎం జరిగింది?” సిగరెట్ వెలిగించి అడిగాడు సబ్బెల్ల పుల్ల రెడ్డి.

“భలేవారే రెడ్డి గారూ, ఆల్లు పోలీసులు కాదు”అన్నాడు వీరన్న నాయుడు.

సిగరెట్ గట్టిగా దమ్ము లాగి ‘మరి ఎవరు?’ ఆసక్తిగా అడిగాడు పుల్లారెడ్డి.

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/lLDIdyzbJBM

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'Amma Avatharam' - New Telugu Story Written By Pitta Gopi

'అమ్మ అవతారం' తెలుగు కథ

రచన: పిట్ట గోపి

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

"ఏమండీ.. ఈరోజు ఆఫీసు సెలవు కదా.. ఎక్కడికి బయలుదేరారు" ఆశ్చర్యంగా అడిగింది భార్య సుశీల కాంతరావుని.

"ఏమీ లేదే.. ఒక మగ పనిమనిషిని వెతికి తీసుకొద్దామని.." తల దువ్వుకుంటూ అంటాడు కాంతారావు.

"ఆ ముసల్ది ఉంది కదా.. అది చాలదా .. అన్నీ బాగానే చేస్తుందిగా" పనిమనిషి పై ఏదో కోపం ఉన్నట్లు అంటుంది.

"హే ఊరుకోవే.. తాను వింటే బాదపడుతుంది. ఇన్నాళ్లు తనని మనం ఎన్ని తిట్టాం, ఎంత అవమానించాం.. అయినా మన పిల్లల్ని, మనల్ని ఎప్పుడూ ప్రేమతోనే సేవ చేసింది. అసలు ఏనాడూ సెలవు అంటూ పెట్టకుండా పనిచేసింది. పాపం ముసల్ది అవుతోంది. ఇంకొకరిని తెస్తే తనను మనం తిట్టిన, ఆవమానించిన పాపాలు కడిగేసినట్లు అవుతుంది. నీకు దండం పెడతా కాదనకే" ఆంటాడు కాంతారావు.

"హ.. ఏం పాపాలులెండి.. తన ముఖం చూస్తేనే తిట్టాలనిపిస్తుంది. సరే వెళ్ళండి. మీకెందుకు అడ్డు చెప్పాలి" లోపలికెళ్తుంది.

అవన్నీ వంటగదిలో నుండి విన్న ముసలి పనిమనిషి కస్తూరి నోటికి కొంగు అడ్డం పెట్టుకుని ఎవరికి వినపడకుండా ఏడవసాగింది.

కొత్త పనివాడు వస్తాడు. తన పేరు రామయ్య గా సుశీల కు పరిచయం చేసుకుంటాడు.

సుశీల వంటగది వైపు చూసి "ఒసేయ్ ముసలి.. వంటగది లో ఏం చేస్తున్నావే.. ఇలా రా ఒకసారి" అంటుంది.

కస్తూరి రాగా..

"ఇదిగో ఇతను రామయ్య. నీకు తోడుగా ఉంటాడని మా ఆయన తీసుకొచ్చారు. నీలాగే మంచి నిజాయితీగా పని చేస్తాడని విన్నాను" అంటుంది.

ఇద్దరు పని వాళ్ళు ఒకరినొకరు చూసుకుంటారు.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/RMpbTKjLN7g

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'Manasuloni Prema Episode 3/6' - New Telugu Web Series Written By Yasoda Pulugurtha

'మనసులోని ప్రేమ - ఎపిసోడ్ 3/6' తెలుగు ధారావాహిక

రచన: యశోద పులుగుర్త

(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

జరిగిన కథ:

ముప్పై రెండేళ్ల మురారికి ఇంకా పెళ్లి కాలేదు. ప్రేమించిన చైత్ర కు తన ప్రేమను వ్యక్తపరచక పోవడంతో ఆమెకు మరొకరితో వివాహం అవుతుంది. ఆమెను మర్చిపోలేని మురారికి మరే అమ్మాయీ నచ్చదు.

అతనికి నందిని అనే అమ్మాయినుండి ఫోన్ వస్తుంది. మురారి ప్రొఫైల్ తనకు నచ్చిందని, అతన్ని పెళ్లి చేసుకుంటానని చెబుతుంది. తన బావ ఫణింద్రతో కూడా ఆ సంగతి చెబుతుంది.

మనసులోని ప్రేమ - ఎపిసోడ్ 1 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి

మనసులోని ప్రేమ - ఎపిసోడ్ 2 కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి

ఇక మనసులోని ప్రేమ - ఎపిసోడ్ 3 చదవండి..

మర్నాడు సాయంత్రమే మురారి తిరుగు ప్రయాణం. ఆఫీస్ లో పూర్తి చేయాల్సిన పనులెన్నో ఉన్నాయనుకుంటూ నిద్రపోయాడు.

మర్నాడు ఉదయం ఎంతకూ నిద్రలేవని తల్లి గదిలోకి లేపాలని వెళ్లారు మురారి అక్కా, చెల్లెలూ.

ఉన్నట్టుండి "ఒరేయ్ మురారీ!" అంటూ గావుకేక పెట్టింది మురారి అక్క విరజ.

గబ గబా వెళ్లాడు. తల్లి ని కుదుపుతూ లేపుతున్నారు అక్కా, చెల్లీ. ఆవిడ కదలకుండా ప్రశాంతంగా ఆదమరచి నిద్రపోతోంది.

డాక్టర్ వచ్చి చూసాడు. రాత్రి నిద్రలో కార్డియాక్ అరెస్ట్ అయిందని చెప్పాడు. మురారి దుఖం చెప్పనలివికాదు. అందరూ తల్లి చుట్టూ చేరి దుఖిస్తున్నారు.

“నీ పెళ్లి పెళ్లి అంటూ కలవరించేదిరా అమ్మ. ఆ శుభకార్యం అయ్యేవరకైనా అమ్మ ఉండాల్సింది" అంటూ విరజక్క ఒకటే ఏడుపు. చెల్లెలు వినతి దుఖాన్ని ఆపలేకపోతున్నారు ఎవరూ కూడా.

అమ్మకు తన పెళ్లి మీదే బెంగ. తను అమ్మ కిచ్చిన మాట నిలపెట్టాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నాడు. తల్లికి జరపాల్సిన కార్య క్రమాలన్నీ పూర్తిచేసి హైద్రాబాద్ వచ్చేసాడు. తన సెల్ ఫోన్ చూసుకుంటే నందిని నుండి ఎన్నో మిస్డ్ కాల్స్, మెసేజస్.

"ఏమిటో ఈ జీవితం? ఇష్టపడిన వాళ్లు దూరమైతే, వద్దనుకునేవారు వెంటపడడం ఆశ్చర్యమే కదూ"!

పదిహేను రోజులు శెలవు తీసుకోవడంతో చాలా పని పెండింగ్ ఉండిపోయింది. ప్రాజక్ట్స్ డెడ్ లైన్స్ సమీపిస్తున్నాయి. మధ్య మధ్యలో అమ్మ గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా మనసు భారమై పోతోంది. "షాదీ డాట్ కామ్" నుండి చాలా మెయిల్స్ వచ్చాయి. "మీ ఫ్రీ సమయం చెపితే మాటలాడతామంటూ".

నందిని మనస్సులో మెదిలింది. ఆ అమ్మాయి తనని ఇష్టపడుతోంది. ఇరువురి మధ్యా ఎనిమిదేళ్ల వయస్సు వ్యత్యాసం. మరీ చిన్నపిల్లేమో? పెళ్లైనాకా తమ కాపురం సజావుగా నడిస్తే ఫరవాలేదు. అభిప్రాయబేధాలు వచ్చి జరగరానిది ఏమైనా జరిగితే?

"కానీ వచ్చిన అవకాశాన్ని జారవిడుచుకోవడం లేదు కదా"!

తను సరైన నిర్ణయం తీసుకోలేక పోవడం వలన విభిన్నరకాల సంఘర్షణల కు లోనౌతున్నాడు. ఏది కావాలో ఏది వద్దో తెలియని డోలాయమానం. ఆ రోజు సాయంత్రం నాలుగు గంటలకు నందిని నుండి ఫోన్.

ఈ కథ⁠ మనతెలుగుకథలు.కామ్⁠ లో ప్రచురింప బడింది.

⁠మనతెలుగుకథలు.కామ్⁠ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

⁠https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ⁠

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/UaFYMIAJtEo

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'సంచిక పొంగింది - ఎపిసోడ్ 4/6' తెలుగు ధారావాహిక

రచన: బివిడి ప్రసాదరావు

(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

"అమ్మాయి చెప్పింది.. మీరు చాలా ధైర్యం చెప్పారట. దాంతో తను ఇంటర్వ్యూ బాగానే చేసిందట. తనకు ఉద్యోగం రావచ్చు అంది." చెప్పింది కామాక్షి.

"తను నేర్పు ఐనదే. కానీ కాస్తా భయం. అంతే." నవ్వుతూ అంది సంచిక.

"ముందు.. చిక.. ఐ మీన్.. సంచిక అంతే. కొన్నింటి తర్వాత పరీక్షల భయం తనను వీడింది." నవ్వేడు శ్రీకర్.

"మరే. నువ్వూ ఏం పోటుగాడివి కాదు. నువ్వు రాను రాను తేరినవాడివే." నవ్వింది సంచిక.

అక్కడి వారంతా నవ్వుకున్నారు.

"రిజల్ట్స్ నోటీస్ బోర్డులో పెడతారట. మేము చూసి తెల్పుతాం లే. ఏమీ వర్రీ వద్దు." చెప్పింది సంచిక.. వాగ్దేవితో.

పిమ్మట.. సంచిక, శ్రీకర్ అక్కడ నుండి కదిలారు.

మర్నాడు మధ్యాహ్నం..

తిరిగి ఆ ఇద్దరూ వాగ్దేవి వద్దకు వచ్చారు.

"రిజల్ట్స్ ఇచ్చేశారు. మేము సెలెక్ట్ కాలేదు. నువ్వు అయ్యావు. కంగ్రాట్స్." చెప్పింది వాగ్దేవితో సంచిక.

"అదేమిటి. మీరూ బాగానే చేశారన్నారుగా." నొచ్చు కుంటుంది వాగ్దేవి.

"అంతే. వాళ్ల నార్మ్స్ వాళ్లవి. మాకు ఇది మామూలే." అన్నాడు శ్రీకర్.

"కొరియర్ ద్వారా ఆర్డర్స్ ఇంటికి పంపుతున్నారట. వచ్చే సోమవారమే జాయినింగ్." చెప్పింది సంచిక.

వాగ్దేవి ఏమీ అనలేదు.

"అయ్యో. వచ్చే సోమవారమే. అమ్మాయి నెల రోజులు వరకు నడవ రాదట. వీల్ఛైర్ లోనే కదలాలట." చెప్పింది కామాక్ష్మి.

"రేపు ఇంటికి పంపేస్తున్నారు." చెప్పింది వాగ్దేవి.

"అలానా." అనేసింది సంచిక.

"వీల్ఛైర్ లోనే ఆఫీసుకు వెళ్లొచ్చుగ." అనేశాడు శ్రీకర్.

"ఈ రద్దీ రోడ్లు మీద వీల్ఛైర్ తో.. కష్టమే మరి." అంది సంచిక.

"అలా అంటారా." దిగులవుతుంది కామాక్షి.

ఆ వెంబడే.. "తను నడవ లేదు. నేనే తీసుకు వెళ్ల వలసి ఉంటుంది. ఎలాగో ఏమో. ఆఫీస్ లంటే నాకు తెలవదు." అంటుంది.

"ఆంటీ. నోన్ట్ వర్రీ. మేము ఉన్నాం. మీకు అలవాటు పరుస్తాం. సరేనా." హామీలా అంది సంచిక.

శ్రీకర్ దానికి వంతు పాడేడు.

ఆ వెంబడే.. "మీ ఇల్లు ఎక్కడ." అడిగాడు.

వాగ్దేవి అడ్రస్ చెప్పింది.

ఈ లోగ.. "ముందు ఆ కంపెనీ వాళ్లని కలిసి.. వాగ్దేవి సిట్యువేషన్ చెప్పి.. వాళ్ల నుండి ఏమైనా ఫేవర్ సంపాదించ వచ్చేమో." అంది సంచిక.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/lHC49YyRdaM

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

'పరోపకారం' తెలుగు కథ

రచన: కే. లక్ష్మీ శైలజ

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

‘ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం’ గోడమీద ఉన్న ఆ బోర్డు, మన దగ్గర ' డబ్బు ' ఉండటం కంటే ' ఆరోగ్యం ' ఉండటమే పెద్ద సంపద అని చెబుతున్నట్లుగా ఉంది. ఆయుర్వేద ఆసుపత్రి వరండాలో తమ వంతు కోసం వేచి చూస్తున్నారు జలజ, జయకర్. ‘నెమ్ము’ [ ఆస్తమా లాంటిది] సమస్య కోసం జలజ వచ్చింది.

ఒకపేషంట్ డాక్టర్ గారి గది లోపలకెళ్ళున్నారు. నర్సు వచ్చి జలజా వాళ్ళ ఎదురుగా కూర్చున్న ఒకావిడను లోపలకు వెళ్ళిన వాళ్ళు చూపించుకుని వచ్చిన తరువాత డాక్టర్ గారి దగ్గరకు వెళ్ళమనీ, ఆ తరువాత జలజను వెళ్ళమనీ, చివరలో ఆ చివర కూర్చున్న ఒక పల్లెటూరి జంటనూ వెళ్ళమంది. ఆ జంటలో ఉన్న అమ్మాయి ‘మేము ముందుగా వచ్చాము కదా, మేమెందుకు చివరలో వెళ్ళాలి?’ అని అంటూ ఉండటం, ‘వాళ్ళు ఫోన్ లో నిన్ననే అప్పాయింట్మెంట్ తీసుకున్నార’ని నర్స్ చెప్పడం విన్నది, జలజ.

నర్స్ వెళ్ళిపోయిన తరువాత కూడా ఆ అమ్మాయి ’మేము వేరే ఊరినుంచి వచ్చాము. మాకు ఇదంతా తెలియదు. ఫోన్ చేస్తే ముందుగా పంపుతారా?' అని కొంచెం గొణుక్కుంటూనే ఉంది. వాళ్ళకు అప్పాయింట్మెంట్ గురించి అవగాహన లేనట్టుంది. ఆ మాటలు వింటున్న జలజ ‘పోనీలే వాళ్ళనే ముందు వెళ్ళమందాము’ అనుకొని “సరే ముందు మీరే వెళ్ళండి. మేము ఈ ఊరి వాళ్ళమే. మీ తరువాత మేము వెళతాము” అని ఆ అమ్మాయి తో అంది. అప్పుడు ఆ అమ్మాయి సంతోషంగా “సరేనమ్మా” అంది.

అన్నట్లుగానే లోపల పేషెంట్ రాగానే, ఆ అమ్మాయి వాళ్ళు వెళ్ళారు. అప్పుడు జలజ కు ఫోన్ రావడంతో జలజ ఫోన్ తీసుకొని మాట్లాడుతూ బయటకు వెళ్ళింది. జలజ అటు వెళ్ళగానే జలజకు ఎదురుగా కూర్చున్న ఆవిడకు కోపమొచ్చింది. “ఆవిడ వెళ్ళాల్సిన టైంకు కావాలంటే వేరేవాళ్ళను పంపుకోమను. అంతేగానీ నేను వెళ్ళవలసిన టైంకు వేరే వాళ్ళను వెళ్ళమని ఆవిడెలా చెప్తుంది? ఇంట్లో నా కెంత ఇబ్బందిగా ఉందో ఆమెకు తెలుసా? ఇక్కడినుంచి నేను వేదాయపాళెం వెళ్ళాలి. మేము నిన్ననే అప్పాయింట్మెంట్ తీసుకున్నది ఎందుకు?“ అంటూ ఆవిడ కోప్పడింది జయకర్ వైపు చూస్తూ. జయకర్ కు ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు.

కొద్దిసేపటికి జలజ లోపలికి రావడం, ఆ అమ్మాయి వాళ్ళు డాక్టరుగారి గదిలోపల్నుంచి బయటకు రావడం, జలజ ఎదురుగా వున్న ఆవిడ లోపలి కెళ్ళడం జరిగింది. జలజ రాగానే జయకర్ జరిగింది చెప్పబోయి హాస్పిటల్ లో ఎందుకులే అని ఆగిపోయాడు. జలజ కూడా చూపించుకున్న తరువాత ఆటోలో ఇంటికెళ్లిన తరువాత జరిగింది చెప్పాడు.

“అయ్యో. ఆవిడెందుకు కోప్పడటం? పాపం వాళ్ళు పల్లెటూరి వాళ్ళు కదా, మళ్ళీ వాళ్ళు ఊరెళ్ళాలని, అలా చెప్పాను” అంది జలజ. “అమ్మా, సమాజ సేవకీ. ఇంకొకరి విషయంలో జోక్యం చేసుకుంటే ఇదుగో ఇలాగే వస్తాయి మాటలు“ అన్నాడు జయకర్. ఒక నిముషం తరువాత మళ్ళీ

“ఆమె నిన్ను అలా విసుక్కోని మాట్లాడుతుంటే నాకు కూడా బాధనిపించింది. నువ్వు చేసింది మంచి పనే. కానీ అందరూ మనలాగా ఆలోచించరు కదా. అందుకని మనం ఏదైనా చేయాలనుకుంటే చేద్దాం. అంతేకానీ వేరేవాళ్ళను కూడా చెయ్యమనటం మంచిది కాదు” అన్నాడు. జలజ దిగులు పడింది ‘ఒకరికి మంచి చేస్తే తనకు చీవాట్లోచ్చాయ్’ అని. ‘పోనీలే, ఆ అమ్మాయి సంతోషపడిందిగా. అది చాలు’ అనుకుంది.

..

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

https://youtu.be/NdBkTJM3wjc