
Sign up to save your podcasts
Or


(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
పొలిమేర పెద్దకథ మొదటి భాగం
'Polimera Part 1/2' - New Telugu Story Written By Kasivarapu Venkatasubbaiah
'పొలిమేర పార్ట్ 1/2' తెలుగు కథ
రచన : కాశీవరపు వెంకటసుబ్బయ్య
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
రాయలసీమలోని రెండు గ్రామాలు అనిమెల, దద్దనాల.
చాలా కాలం క్రితం అనిమెల గ్రామంలో జాతర జరిపి, వేట ఇచ్చిన జంతువు తాలూకు రక్తాన్ని అన్నంలో కలిపి గ్రామ శివారులో, పొలాల్లో జల్లుతారు.
దీన్నే పొలి అంటారు.
దద్దానాల గ్రామం వాళ్ళు ఆ పొలిని ఒంటికి అంటించుకుని తమ గ్రామ సరిహద్దుల్లోకి వెళతారు. దీన్నే పొలిని ఎత్తుకొని వెళ్ళడమంటారు.
అప్పటినుండి అనిమెల గ్రామంలో కరువుకాటకాలు మొదలయ్యాయని ఆ గ్రామస్థులు భావిస్తారు. అది మూఢ నమ్మకమని చెప్పినా వినరు. దద్దానాల గ్రామం నుండి పొలిని తిరిగి తీసుకురావాలని నిర్ణయించి ఆ పనికి సుంకన్నను పంపుతారు.
ఈ ప్రయత్నంలో ఏం జరిగిందో రచయిత కాశీవరపు వెంకటసుబ్బయ్య గారు రాయలసీమ మాండలికంలో ఉద్విగ్నభరితంగా రచించారు. ఇక కథలోకి వెళదాం.
ఒరేయ్య! సుంకన్నా! ప్యాటకు పొయి గొడ్లకు తౌడు చెనిక్కాయచెక్క త్యాపోరాబ్బి! పచ్చిమ్యాత యాడా చేలల్లో ల్యాకపోయె. ఆటి మోగాన అయన్నా బేచ్చే ఇన్ని పాలిచ్చాయి. ఈకరువు కాలంలో అయ్యే మనకు ఆదరువు. బెర్రీన (తొందరగా) పోయిరాపో నాయిన! ఇంగో మాట. ఆ జమడక్కు పిల్లోడు మార్కట్టులో కనపడ్తే ఇత్తనాల లెక్కడుగు. పోయినేడు వానలు పడ్తే చేలల్లో ఇత్తు కుందామని ఇత్తనం గింజలు తెచ్చుకొంటిమి. వానలు పడకపోయె. ఇత్తనాలు మిగిలిపోయె.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/TFJRIh_NyXI
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'Pragathi Premikulu episode 6' - New Telugu Web Series Written By Ch. C. S. Sarma
'ప్రగతి ప్రేమికులు ఎపిసోడ్ 6' తెలుగు ధారావాహిక
రచన: సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
"హాల్లో అందరూ కూర్చోవడానికి అరేంజ్ చేయండి. కోటయ్యగారూ..!" అని చెప్పాడు వివేకానంద.
"అలాగే సార్. పది నిముషాల్లో అయిపోతుంది.” చెప్పి కోటయ్య వెళ్ళిపోయాడు.
వివేకానంద కుర్చీనుంచిలేచి, ఆఫీస్లోని అన్ని గదులను, ఆఫీస్ వెనక వున్న ఖాళీ స్థలాన్ని, ముందున్న పరిసరాలను వీక్షించాడు. గదుల్లో ఫైల్సు క్రమంగా అమర్చి లేవు. వెనక వున్న ఖాళీ స్థలంలో నలిపిపారేసిన కాగితాలు ప్లాస్టిక్ కవర్లు, గడ్డి ఏకంగా వున్నాయి. తనకు ముందున్న పరంధామ్ ఆఫీస్ విషయంలో ఎంత శ్రద్ధ తీసుకొన్నదీ అతనికి అవగాహన అయింది.
వెనుదిరిగి హాల్లోకి వచ్చాడు. అందరూ నిలబడి వున్నాడు. వున్న కుర్చీలు, బెంచీలు హాల్లో చేర్చబడ్డాయి. తను ఒక కుర్చీలో కూర్చుంటూ...
“అందరూ కూర్చోండి.” అన్నాడు వివేకానంద.
అందరూ కూర్చున్నారు. అందరి కళ్ళూ వివేకానంద మీదే. హెడ్ కానిస్టేబుల్, వివేకానంద ప్రక్కగా నిలబడ్డాడు. అతన్ని చూచి, “మీరు కూర్చోండి సార్” అన్నాడు.
వెనక వున్న స్టూలు మీద కోటయ్య కూర్చున్నాడు.
“ఇప్పుడు నేను చెప్పబోయే విషయాలు మీకందరికీ తెలిసినవే. మీలో చాలామంది నాకంటే పెద్దవారు. ముందుగా అందరూ మీ పేర్లను చెప్పండి."
అందరూ వారివారి పేర్లను చెప్పారు.
“చాలా సంతోషం మనమందరం ఇకపై కలసి పని చేయబోతున్నాము. మనమధ్య చక్కటి అవగాహన అవసరం. ఇది మీకు తెలిసిందే. యీ ఆఫీస్ పరిసరాలు ఎలా వున్నాయో చూసారా..! మన చుట్టూ వున్న పరిసరాలను శుభ్రంగా వుంచుకోవడం మన బాధ్యత. మనం పబ్లిక్ సర్వెంట్లం. ఎందరో వస్తూ పోతూ వుంటారు. ఇప్పుడు ఆఫీస్ వెనక వున్న స్థితిని చూచి వాళ్ళు ఏమనుకుంటారో ఆలోచించండి. గదుల్లో ఫైల్సు గందరగోళంగా వున్నాయి. వాటినన్నింటిని క్రమంగా ఏది కావాలన్నా వెంటనే తీసుకొనగలిగేలా అమర్చుకోవడం ఎంతైనా అవసరం.
ఇక డ్యూటీ విషయంలో సమయానికి విలువనివ్వాలి. విధి నిర్వహణలో తనమన బేధాలు వుండకూడదు.
లంచాలను ఆశించకూడదు. నీతికి, న్యాయానికి
కట్టుబడి వుండాలి. జనం మన చర్యలకు సంతోషపడాలి.
పుట్టిన ప్రతి వ్యక్తి ఒకనాడు పైకి పోవలసిందే. మనం పోయినా, మన చుట్టూ వున్న జనం మనలను గురించి మంచిగా చెప్పుకొనే రీతిగా నడచుకోవడం నాకు ఇష్టం.
నా తత్వాన్ని మీకు చెప్పాను. మనమందరం కలసి పనిచేయాలి కాబట్టి. ఇక మీరంతా నాతో సహకరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. ఇక మీరంతా మీ డ్యూటీని అటెండ్ చేయండి. జైహింద్, జై ఆంధ్రా." వివేకానందలేచి తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.
వెనకాలే కోటయ్య వచ్చి, టేబుల్ కుడివైపున వున్న ఫైల్సును చూపిస్తూ, “మీరు వాటిని చూచి అవసరం అయితే నన్ను పిలవండి సార్.” వినయంగా చెప్పాడు కోటయ్య.
“అలాగే కోటయ్యగారూ!...”
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/MuOwAU3cZVk
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'Anuvanuvuna Jwalinchina O Hrudayana - 13' New Telugu Web Series Written By Pandranki Subramani
'అణువణువున జ్వలించిన ఓ హృదయాన - 13' తెలుగు ధారావాహిక
రచన : పాండ్రంకి సుబ్రమణి
(ఉత్తమ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
మూడవ రోజు ఊరు చేరి డ్యూటీలో చేరిన అశ్వథ్ చేసిన మొదటి పని ఖైదీ నెంబర్-టూ జీరో త్రీని తనుంటూన్న స్టాఫ్ క్వార్టర్సుకి పిలిపించుకు రమ్మని అడ్మినిస్ట్రేటివ్ వింగ్ ద్వారా కబురందించడం. కాని పవన్ కుమార్ బ్యారెక్సు లో లేడని అతడికి సుస్తీగా ఉందని మెడనరాలు బాగా పట్టేయడం వల్ల కదల్లేని స్థితిలో ఉన్నాడని, క్లీనిక్ నుంచి వచ్చింతర్వాత యింటికి పంపిస్తానని, కావాలంటే మరొకరిని పంపిస్తానని సెంట్రీల ద్వారా చీఫ్ వార్డెర్ బదులు పంపించాడు. పవన్ కుమార్ ఆరోగ్య పరిస్థితి నయంగా ఉంటే మరునాడు అతణ్ణి మాత్రమే ఇంటికి పంపించమని ఆదేశాలందించాడు డిప్యూటీ జైలు సూపరింటెండెంటు అశ్వథ్.
పవన్ కుమార్ మరునాడు కూడా రాలేకపోయాడు. మెడ నరాలు పట్టడం మాటలు కాదు కదా! అంచేత రెండవ రోజు వస్తానని కబురు అందించాడు; సమయానికి రాలేకపోయినందుకు క్షమాపణలు కోరుతూ--పెరట్లోని తోట పని చూసుకోవడానికి ఎయిర్ ఓపెన్ జైలు నుండి ఎవరో జైలు ఖైదీని కొడుకు సరాసరి ఇంటకి పిలిపిస్తున్నాడని తెలుసుకున్న భరతమ్మ రుసరుస
లాడింది. “కొరివితో తల గోక్కోవడం కాకపోతే ఎప్పుడూ లేని ఈ కొత్త వ్యవహారమేమిటిరా అశ్వథ్! “తల్లి మనసులో తారట్లాడుతూన్న సందేహాన్ని గ్రహించిన అశ్వథ్ దగ్గరకు వచ్చి వివరించాడు-“ఆ టూ జీరో త్రీ ఉన్నాడే-అతడు అందరివంటి వాడు కాదమ్మా! అతడు గాని డేంజర్ మనిషయితే అతణ్ణి అసలు ఓపెన్ జైలుకు రప్పించే వాళ్లమే కాదుగా! బాగా పధ్ధతుల నిర్వహణలో ఫిల్టర్ చేయబడి సెలెక్ట్ చేయబడ్డ వ్యక్తి. చదువుకున్నవాడు కూడాను. అతడికి హార్టి కల్చర్ కోర్సులో ప్రవేశం ఉంది. తోట పని పచ్చగా కళాత్మకంగా చేస్తాడు. పాదులు వేయడం బాగా వచ్చు. మునుపేమో-మంగళ దగ్గరుండి పూల చెట్లూ పండ్ల చెట్లూ చూసుకునేది. కొమ్మల ట్రిమ్ముంగ్ కూడా చేసుకునేది. ఇప్పుడు మంగళ తన గురువుగారి ఆధ్వర్యంలో లీగల్ ట్రైనింగులో పుట్ట మునిగి ఉందిగా! నేనేమో-పని రద్దీలో పడ్డానాయె--పెరడులో కాలు మోపి వారాలు దాటుతూంది. మొన్నవాళ్లింటికి వెళ్తే ఇంటి తోట చూసుకొమ్మని పదే పదే చెప్పింది మంగళ. మొన్నేమో-మా కొలీగ్ ఒకతను నాకు ప్రత్యేకంగా ఫుట్ బాట్ లిల్లీ అనే పూలమొక్కను కానుకగా ఇచ్చాడు. దానికి కుదురుగా పాదులు వేసి నాటకపోతే-అది వాడి నేల కొరిగిపోతుంది. అది గాని తెలిస్తే మంగళ తెగ నొచ్చు కుంటుంది. అంతే కాదు. ఖైదీల దినసరి భత్యాలలో కూడా వ్యత్యాసం ఉంటుంది. మామూలు కామాటి పనులు చేసేవాళ్ళకు ఇరవై ఇస్తే ఓపెన్ జైలు ఖైదీలకు ఇరవై ఐదు, ఎందుకంటే వీళ్లు పనితనం గల ఖైదీలమ్మా! జైలు నిర్వహణకు రాబటి తెచ్చే నిపుణులమ్మా-- ”
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/TwcCqVmuUrA
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'Aswamedham - Episode - 12' - New Telugu Web Series Written By Gannavarapu Narasimha Murthy
'అశ్వ మేధం - ఎపిసోడ్ - 12' తెలుగు ధారావాహిక (చివరి భాగం)
రచన : గన్నవరపు నరసింహ మూర్తి
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
ఆమర్నాడు దీపతో కలిసి చరణ్ పోలీసుస్టేషన్ లో ఉన్న విహారిని కలిసి “ఏం జరిగింది”? అని అడిగాడు. విహారి గెడ్డంతో నీరసంగా కనిపించాడు.
"మొన్న మా రైతు రాజయ్య భార్య సీత, పొలం నుంచి వస్తుండగా ఆ కంపెనీలో పనిచేస్తున్న సుధాకర్ అనే ఉద్యోగి ఆమెని జీపులో బలవంతంగా కంపెనీలోకి తీసికెళ్లి పోతున్నట్లు రాజయ్య వచ్చి చెప్పడంతో నేను నా పిస్టల్ తీసుకొని మోటారు సైకిల్ మీద అక్కడికి వెళ్లాను. రెండేళ్ళ క్రితం నేను లైసెన్స్ పిస్లల్ ని కొన్న విషయం నీకు తెలుసుకదా. . నేను అక్కడికి వెళ్ళే సరికి ఆమెని మానభంగం చెయ్యబోతున్నాడు సుధాకర్.
నేను ఆమెని వదిలేయమని ఎంతచెప్పినా వాడు వినలేదు. చివరకు పిస్టల్ తీసి వాడిమీద గురిపెట్టి ఆమెని వదిలి వెయ్యమని చెప్పినా వాడు వినలేదు. ఈలోగా పిస్టల్ పేలిన శబ్దం. . వాడు రక్తం కక్కుకుని పడిపోయాడు. నిజానికి నేను వాడిని భయపెట్టానే కానీ పిస్టల్ని పేల్చలేదు. అదీ జరిగింది” అని చెప్పాడు విహారి.
“నువ్వు పిస్టల్ని పేల్చకుండా అదెలా పేలింది. వాడెలా చనిపోయాడు. . ఆశ్చర్యంగా ఉందే. . పొరపాటున పేల్చావేమో చూసుకున్నావా?” అని అడిగాడు చరణ్.
"చూసుకున్నాను. పిస్టల్లో గుళ్ళు అన్నీ ఉన్నాయి. అయినా పోలీసులు వచ్చి నన్ను అరెస్ట్ చేసి లాకప్పులో పెట్టారు. నేను పేల్చలేదని చెప్పినా వాళ్ళు నాపిస్టల్ని సీజ్ చేసి వాడి బాడీని పోస్టు మార్టెమ్ కి పంపారు. ”
"మరి ఎవరి పిస్లల్ పేలింది? ఏం జరిగింది?అతను ఎలా చనిపోయాడు”?
"నేను గురిపెట్టిన సమయంలో ఎవరో నా వెనకనుంచి వచ్చి వాడిని కాల్చేసి పారిపోయాడు. నేను శబ్దం రాగానే వెంటనే వెనక్కి తిరిగి పిస్టల్ పేల్చిన వాడిని వెంబడించాను.
కొందిదూరం తరువాత వాడు నాచేతికి చిక్కాడు. ఇద్దరికీ పెద్ద పెనుగులాట జరిగింది. అప్పటికీ నాతో వచ్చిన మా రైతులు ఇద్దరు పరుగున వస్తుండడంలో నన్ను తోసేసి పారిపోయాడు. ఆసమయంలో వాడి మెడలోనున్న గొలుసుని పట్టుకోబోతే అది తెగిపోవడంతో వాడు తప్పించుకొని పారిపోయాడు. ”అని చెప్పాడు విహారి.
"మరి ఆ గొలుసు ఏది? అది దొరికితే వాడిని గుర్తించవచ్చు" అన్నాడు చరణ్.
ఆ గొలుసు అక్కడే పడిపోయింది. వెతికితే బహుశా దొరకవచ్చు" అన్నాడు విహారి.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/c8bQZoBiS7I
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
యశోద పులుగుర్త గారి కొత్త ధారావాహిక మనసులోని ప్రేమ ప్రారంభం
'Manasuloni Prema Episode 1/6' - New Telugu Web Series Written By Yasoda Pulugurtha
'మనసులోని ప్రేమ - ఎపిసోడ్ 1/6' తెలుగు ధారావాహిక ప్రారంభం
రచన: యశోద పులుగుర్త
(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
మురారి కి ముఫ్పై రెండు సంవత్సరాలు. అందగాడు, పైగా సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్ గా జాబ్ చేస్తున్నాడు. అతని కాలేజ్ మేట్స్ అందరికీ పెళ్లిళ్లు అయిపోయి వారికి పిల్లలు కూడా పుట్టేసారు.
మురారి అక్కా చెల్లెలికి పెళ్లిళ్లు అయిపోయాయి. తమ్ముడు కూడా సంవత్సరం క్రితమే పెళ్లి చేసుకుని ఒక ఇంటి వాడైనాడు. మురారి తల్లి లీలావతి కి కొడుక్కి పెళ్లికావడం లేదన్నదే దిగులు. ఎన్ని సంబంధాలను చూపించినా విముఖతగా ఉంటున్నాడు.
మొదటినుండీ తన చదువు, కెరీర్ తప్ప పెద్దగా దేని గురించి ఆలోచించేవాడు కాదు.
అటువంటి మురారికి ‘ప్రేమ’ అనే పదానికి అర్ధం తెలియదా అనుకుంటే పొరపాటే.
తనకు నచ్చిన అమ్మాయిని ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకునేవాడు. ప్రేమంటే ఇద్దరి వ్యక్తుల మధ్య ఉండే అందమైన బంధమనీ, ఆ బంధాన్ని జీవితాంతం వరకూ కాపాడుకోవాలని భావించేవాడు.
దాదాపు పది సంవత్సరాల నాటి గతంలో ‘ప్రేమ’ అనే రెండక్షరాలు అతనికి ఎంతో ప్రీతిపాత్రమైనవి.
ఇంజనీరింగ్ ఫైనల్ ఇయర్ చదువుతున్నపుడు క్లాస్ మేట్ చైత్రను ఇష్టపడ్డాడు.
చైత్ర అందమైన అమ్మాయే కాకుండా చాలా చురుగ్గా కలివిడిగా అందరితో చాలా సరదాగా మాట్లాడుతూ ఉండేది. ఆమెను మనసులో నింపుకుని ఆరాధించడం మొదలు పెట్టాడు. తన ‘ప్రేమ’ ను డైరక్ట్ గా ప్రపోజ్ చేస్తే, ఒక వేళ చైత్ర ‘నో’ అంటే అని ఊహించుకుంటూ భయపడేవాడు.
ఫైనల్ ఇయర్ లో కేంపస్ ఇంటర్వ్యూలు జరిగి తను సెలక్ట్ అయ్యాడు. మంచి కంపెనీ, హేండ్సమ్ పేకేజ్. అందరూ తనని అభినందించారు. ఉద్యోగంలో బాగా సెటిల్ అయ్యాక చైత్రతో తన లవ్ ప్రపోజ్ చేయాలనుకుంటూ కలలు కనేవాడు.
ఒకరోజు కాలేజ్ కేంటిన్ లో కాఫీ తాగుతున్నాడు.
“హాయ్ అన్న పిలుపుకు తలెత్తి చూసాడు”.
“ఎదురుగా చైత్ర”.
“కంగ్రాట్స్ మిస్టర్ మురారీ, కేంపస్ సెలక్షన్ లో లక్కీ ఛాన్స్ కొట్టేసారుగా".
"ఓ ధాంక్యూ"
అంతకు మించి సంభాషణ ఏమీ జరగలేదు. సంభాషణ అనేది ఒక కళ. పదాలు భావాలను వ్యక్తం చేస్తాయి. తనకా చాకచక్యం లేదు. కొంచెం సేపు తనేమైనా మాట్లాడతాడేమోనని ఎదురుచూసిన చైత్ర 'ఆల్ ది బెస్ట్ మురారీ అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది.
రోజూ క్లాస్ లో చైత్రను చూస్తున్నా చొరవగా పలకరించ లేకపోయేవాడు. చిన్నప్పటి నుండీ అలవాటైన స్వభావం ఎలా మారుతుంది? తనకు అందరూ ఉన్నా ఎందుకో ఇంట్రావర్ట్ గా పెరిగాడు.
ఒక నెల రోజుల్లో తన చదువు పూర్తి అయిపోతుంది.
ఒకరోజు చైత్ర చాలా స్పెషల్ గా తయారై వచ్చింది కాలేజ్ కు. అందరూ ఆమెకు అభినందనలు చెపుతున్నారు. హేండ్ బేగ్ లోనుండి బయటకు ఏవో కవర్లు తీస్తోంది.
తన దగ్గరకు కూడా వచ్చింది. చిరునవ్వుతో “హాయ్ మురారీ ఎక్జామ్స్ కి ఎలా ప్రిపేర్ అవుతున్నారంటూనే" పెళ్లి శుభలేఖ అందించింది.
“అనుకోకుండా నా పెళ్లి కుదిరింది మురారిగారూ. పరీక్షలు అయిపోయిన వెంటనే నా పెళ్లి”.
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/My8Yjr2CUzg
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'సుధ - ఎపిసోడ్ 6' - New Telugu Web Series Written By Neeraja Hari Prabhala
'సుధ - ఎపిసోడ్ 6' తెలుగు ధారావాహిక చివరి భాగం
రచన: నీరజ హరి ప్రభల
(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
ఇంటికి చేరినాక అందరూ కలిసి హాయిగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ భోజనాలు ముగించి నిద్రపోయారు. ఆ మరుసటి రోజున మాధవి, సుమలు వాళ్ల దైనందిన కార్యక్రమాలను పూర్తి చేసుకున్నారు. అందరితోపాటు బ్రేక్ఫాస్ట్ ను పూర్తి చేసి వాళ్లు హాస్టల్ కు వెళ్లదలిచిన విషయాన్ని అందరి ముందూ చెప్పారు మాధవీ, సుమలు.
"ఇప్పుడేం తొందరొచ్చిందమ్మా! ఇంకో నాలుగు రోజులుండచ్చుగా" అన్నది రేవతి. దానికి రాఘవరావు, విజయ్, దీపలు మద్దతు పలికారు.
"లేదు ఆంటీ! వెళతాము. మీ దయ వలన సుమ ఇప్పుడు చాలా కోలుకుంది. తన శెలవులు కూడా అయిపోయాయి. తనని మా కాలేజీలోనే ఇంటరులో చేర్చాలి. అందుకు తగిన అప్లికేషను ఫారమ్ లు, ఏ గ్రూపు లో సీటు వస్తుందో, ఫీజు వగైరా ఏర్పాట్లు చూసి తనని చేర్చాలి. ఆ తర్వాత నా పరీక్షలు కూడా వస్తున్నాయి. అందుకని మేము వెళతాము ఆంటీ" అంది మాధవి.
అందరికీ మాధవి చెప్పింది సబబుగా అనిపించి వాళ్లు వెళ్లటానికి అంగీకరించారు. వెంటనే రేవతి తన గదిలోకి వెళ్లి అంతకు ముందే వాళ్లకోసమని కొని ఉంచిన బట్టలను, కొంత డబ్బును తెచ్చి వాళ్లకు బొట్టు పెట్టి ఇచ్చింది. భార్య చేసిన పనికి మెచ్చుకోలుగా ఆమెవైపు చూశారు రాఘవరావుగారు. విజయ్, దీపలు తల్లిని మనసులోనే మెచ్చుకున్నారు. రేవతి వాటితో పాటు కొన్ని పూవులను, పండ్లను కూడా వాళ్లకు ఇచ్చింది. వాటిని తీసుకుని రేవతికి, రాఘవరావుగారికి నమస్కరించారు మాధవీ, సుమలు.
రేవతి వద్దకు వచ్చి " ఆంటీ! ఇన్నిరోజులు మమ్మల్ని మీ పిల్లలతో సమానంగా ఆదరించి తల్లిలాగా ప్రేమానురాగాలను మాకు పంచారు. మీకు చాలా ఋణపడి ఉన్నాము." అని చెమర్చిన కళ్లతో అన్న మాధవీ, సుమలను దగ్గరకు తీసుకుని మరింత హత్తుకుంది రేవతి.
"మనలో మనకు ఋణాలేంటమ్మా! మాకు మా విజయ్, దీపలు ఎంతో మీరిద్దరూ అంతే! కష్టపడి బాగా చదివి మంచిగా వృధ్ధిలోకి రండి. శెలవులిచ్చినప్పుడల్లా ఈ అమ్మని గుర్తుపెట్టుకుని మా ఇంటికి రండి. ఇదీ మీ ఇల్లే!". అంది రేవతి.
"సరే! ఆంటీ!" అన్నారు వాళ్లు. రాఘవరావుగారు వాళ్లకి తగు జాగ్రత్తలు చెప్పి ఆశీర్వదించారు.
దీప ప్రేమగా మాధవీ, సుమలను హత్తుకొంది. విజయ్ వాళ్లిద్దరికీ తగు జాగ్రత్తలు చెప్పి "మీకు ఎప్పుడు ఏ అవసరం వచ్చినా ఈ అన్నయ్య ఉన్నాడని గుర్తుపెట్టుకోండి" అన్నాడు.
"అలాగే అన్నయ్యా!" అన్నారు మాధవీ, సుమలు. ఆ తర్వాత వాళ్లిద్దరినీ తమ కారులో జాగ్రతగా వాళ్ల హాస్టల్ వద్ద దించి వచ్చారు విజయ్, దీపలు.
వాళ్లు వెళ్లాక ఇంట్లో సందడి తగ్గినట్లనిపించింది రేవతికి. కాసేపటికి ఆవిడ మరలా తన పనులకు ఉపక్రమించింది. రోజూ దీప, విజయ్ లు కాలేజీకి వెళ్లివస్తున్నారు. కొన్నాళ్లకు సుమని తమ కాలేజీలో చేర్చించింది మాధవి. ఇద్దరూ కలిసి కాలేజీకి వెళ్లి వస్తున్నారు. మరికొన్ని రోజుల తర్వాత విజయ్, సుధలకు పరీక్షల హడావిడి మొదలైంది. వాళ్లు చాలా కష్టపడి చదివి పరీక్షలను బాగా వ్రాశారు.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/jd2e519zn9A
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'సంచిక పొంగింది - ఎపిసోడ్ 2/6' తెలుగు ధారావాహిక
రచన: బివిడి ప్రసాదరావు
(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
జరిగిన కథ:
సంచిక శ్రీకర్ మంచి స్నేహితులు.
ఒక టెస్ట్ రాయడానికి ఇద్దరూ మరో ఊరు వచ్చి హోటల్ లో స్టే చేస్తారు.
అనుకోకుండా వాళ్ళు ఉన్న గదికి పోలీసులు వస్తారు.
ఇక సంచిక పొంగింది ధారావాహిక రెండవ భాగం చదవండి..
"ఎవరు మీరు." అడిగాడు ఒక పోలీసు.
"ఫ్రెండ్స్ మి." చెప్పాడు శ్రీకర్.
సంచిక అయోమయంలో ఉంది.
"ఎక్కడ నుండి వచ్చారు. ఎందుకు వచ్చారు." టకటకా అడిగేస్తున్నాడు మరో పోలీస్.
శ్రీకర్ చెప్పాడు.
"ఐతే హాల్ టికెట్స్ చూపండి." కటినంగా ఉంది పోలీసుల వ్యవహారం.
సంచిక వాటిని చూపింది.
"సరే. బాగుంది. పేరెంట్స్, ఎల్డర్స్ లేకుండా ఇలా ఇద్దరే రావడం ఏమిటి." అడిగాడు పోలీస్.
"తప్పా. ఏం రాకూడదా." టక్కున ప్రశ్నించింది సంచిక.
"మగ మగ పర్వాలేదు. ఆడ ఆడ కొంత వరకు పర్వాలేదు. ఇలా ఆడ మగ.."
మాట్లాడుతున్న పోలీస్ కు అడ్డై..
"చాలు చాలు. తొక్కలోని స్టేట్మెంట్స్ ఆపండి." రోషంగా అంది సంచిక.
"మాకు లేని అభ్యంతరం మీకు ఎందుకు." వెంబడే ప్రశ్నించాడు శ్రీకర్.
"అయ్యో. మీ మంచికే చెప్పుతున్నాం. అనవసరమైన అపోహలకు తోవ వేయ వద్దు అన్నది మా భావన." చెప్పాడు పోలీస్.
ఆ ఇద్దరూ మాట్లాడ లేదు.
"లేని పోని తల నొప్పులు.. ఎందుకు." అన్నాడు మరో పోలీస్.
"సరి సరే. టేక్కేర్. రేపు ఒక్క రోజే ఎగ్జామ్ గా. అది కాగానే.. మీ ఊరు పోండి. ఇలా స్టే కొనసాగించ వద్దు." చొరవగా చెప్పాడు ఒక పోలీస్.
ఆ తర్వాత.. ఆ వచ్చిన పోలీసులు వెళ్లి పోయారు.
శ్రీకర్ రూం డోర్ మూసేశాడు.
"అబ్బ. చెత్త. డిస్ట్రబెన్స్. చదివే మూడ్ దొబ్బింది." చిరాకవుతుంది సంచిక.
"కూల్ కూల్. చిక.. పడుకుందాం. ఎర్లీ అవర్స్ లో లేపుతాను. అప్పుడు చదువుదాం. ఐనా.. రివిజనేగ." అక్కడి పుస్తకాలు మూసి.. వాటిని తమ బేగ్ మీద పెట్టాడు శ్రీకర్.
లైట్ ఆర్పి.. మంచం ఎక్కాడు.
"గుడ్నైట్." చెప్పింది సంచిక.
"వెరీ గుడ్నైట్." అనేశాడు శ్రీకర్.
ఇద్దరూ ఆ డబుల్ కాట్ మీద నడుములు వాల్చారు. నిద్రకు ఉపక్రమించారు.
మర్నాడు..
పరీక్ష రాసి ఇంటికి వచ్చిన సంచిక.. తన తండ్రి సీతారాంతో..
"మార్పు ఇంకా రావడం లేదు." అంది చిరాగ్గా.
"ఏం ఐంది." అడిగాడు సీతారాం.
"మగ ఆడ కలిసి ఒకే రూంలో ఉంటే అదో తప్పులా మాట్లాడేస్తే ఎలా." ఇంకా చిరాకులోనే ఉంది సంచిక.
కూతురునే చూస్తున్నాడు సీతారాం.
తమ టూర్ లోని ఆ పోలీస్ ల కబుర్లు ఆపడం లేదు సంచిక.
ఆమెకు ఆడ్డై..
"మనలాగే ఎదుట వారు ఆలోచించాలని లేదు కదా." చెప్పాడు సీతారాం.
"అది కాదు డాడీ.."
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/ykK_LBcCTN4
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'Doshi Evaru Part 2/3' New Telugu Story Written By Pudipeddi Ugadi Vasantha
'దోషి ఎవరు పార్ట్ 2/3' తెలుగు పెద్ద కథ
రచన : పూడిపెద్ది ఉగాది వసంత
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
జరిగిన కథ:
సుమ, సుధాకర్ భార్యాభర్తలు. ఇద్దరూ ఉద్యోగస్తులు.
కూతురు లాస్యని చూసుకోవడానికి పనిమనిషి కావాలని స్నేహితురాలు మాధవిని అడుగుతుంది.
అర్చన అనే అమ్మాయిని పనికి పంపిస్తుంది మాధవి.
కొద్ది రోజులకు సుమ ఇంట్లో దొంగతనం జరుగుతుంది.
పొలిసు విచారణ జరుగుతూ ఉంది.
ఇక దోషి ఎవరు పెద్దకథ రెండవ భాగం చదవండి..
కాలింగ్ బెల్ అదే పనిగా మోగుతుంటే, వంట గదిలో ఉన్న మాధవి వచ్చి వ్యూ మిర్రర్ లోంచి చూసింది, అర్చన వాళ్ళ అమ్మ ఉంది.
తలుపు తీసీ తీయగానే, ఏడుస్తూ కాళ్ళ మీద పడిపోయింది, తన కూతుర్ని రక్షించమని అంటూ.
“అయ్యో లేమ్మా, కూర్చో ముందు. ఏమి జరిగింది చెప్పు” అంటూ పనిమనిషిని కేకేసింది నీళ్లు తెమ్మని.
“మా అమ్మాయిని పోలీసులు అరెస్ట్ చేసేరమ్మా, మీరే ఎలాగైనా కాపాడాలి తల్లీ” అంటూ గుండెలు బాదుకుని ఏడుస్తోంది.
గోపాల్ కూడా హాల్ లోకి వచ్చాడు, మాధవి ఆలోచిస్తోంది. వారం క్రితమే సుమ ఫోన్ లో మాట్లాడి, పోలీసులకి ఎలాంటి క్లూ దొరకలేదని చెప్పింది. ఇక ఆశ వదులుకోడమేనే అని దిగులుగా మాట్లాడింది. అయితే పోలీసు కుక్క, హాల్ కి అటాచ్ అయి ఉన్న బాల్కనీ వరకు వెళ్లి ఆగింది, అని పోలీసులు చెప్పేరని, వారికీ ఈ కేసు అంతు చిక్కడం లేదని అన్నారట. ఏసీ సర్వీస్ ఇంజనీర్ ని, వాళ్ళ వాచ్మాన్ ని, వాళ్ళింట్లో పాచి పని చేసే పనావిడని కూడా ప్రశ్నించేరుట.
మెయిన్ ఫోకస్ ఏసీ సర్వీస్ ఇంజనీర్ పైన పెట్టేరట. కానీ అతను చెప్పే మాటల్లో నిజాయితీ ఉంది, పైగా అతని కి మంచి రికార్డు ఉంది అతని ఆఫీస్ లో అన్నారట. చూడ్డమే తప్ప ఏమి చేయలేక పోతున్నామే.. ఇదంతా మా ఖర్మ” అంది.
నైరాశ్యం శాశ్వత పీట వేసేసుకుంది సుమ మనసులో.
బెడ్రూ మ్ లోకి వెళ్లి, సుమ కి ఫోన్ చేసి అర్చన వాళ్ళ అమ్మ వచ్చిందని చెప్పి, “సడన్ గా ఏమైయింది, పోలీసులు అర్చనని ఎందుకు అరెస్ట్ చేసేరు?” అని అడిగింది మాధవి.
“ఏమోనే, అన్ని కోణాల్లో అనుమానితులందరిని విచారించడం అయిపోయిందిట, అయితే, వారి అనుమానం నివృత్తి అయిపోయిందిట. కేసు వివరాలు అన్ని క్షుణ్ణం గా పరిశీలించాక, అర్చన ని ప్రధాన దోషి గా పరిగణిస్తూ, ఫైనల్ రిపోర్ట్ తయారు చేయమని, సి ఐ గారుఆదేశించారట..” చెప్పడం అయిపోయిందో లేక అలిసిన గొంతు విశ్రాంతి కోరుకుందో?
“ఇప్పుడెలాగే, పాపం ఆ పిల్ల అసలే చాల సున్నిత మనస్కురాలు, పైగా భయస్తురాలు. నీకేమనిపిస్తోందే, అర్చన ఈ పని కి ఎవరికైనా సహకరించిందంటావా?..”
సుమ ఉద్దేశ్యం తెలుసుకుంటే, ఈ విషయం లో ఎలా ముందుకెళ్లాలో ఆలోచించొచ్చు.. మాధవి పరి పరి విధాలా ఆలోచిస్తోంది. సుమకి అర్చన మీద అనుమానం లేకపోతే, ఇంక పోయిన నగలు మనవి కావు అనుకుని గుండె రాయి చేసుకుంటుందనుకుంటే, అసలు తనే కంప్లైంట్ ఉపసంహరించుకుంటే, ఏ గొడవ ఉండదు కదా! ఇదీ మాధవి మనోగతం. మాధవికైతే, అర్చన నిర్దోషి అని అనిపిస్తోంది.
వాళ్ళొచ్చిన కుటుంబ నేపధ్యం అలాంటిది కాదు, అందరు కష్టపడి పని చేసి, నిజాయితీ గా జీవించాలనుకునే వారిలానే ఉన్నారు. అన్నమంతా పట్టి చూడాలా, ఒక మెతుకు చుస్తే చాలదా ?
“ఏమోనే! నేను ఎటూ తేల్చుకోలేని స్థితి లో ఉన్నానే, మా జీవితాల్లో ఆనందమనేది కాగడా పెట్టి వెతికినా, కనిపించడం లేదే. అయితే, అర్చన ని తీసేయాలనే ఆలోచన చాలా సార్లు వచ్చింది,> కానీ సి ఐ గారు చెప్పేరు, ఫైనల్ రిపోర్ట్ పంపేవరకు, తనని పంపేయకండి అని, అందుకే ఆగాము”.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/68ZNMo2G_jY
'ఆరడుగులు' తెలుగు కథ
రచన: పిట్ట గోపి
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
నాన్నా! బాత్రూమ్ లో షాంపు లేదు. తెచ్చి పెట్టండి" ఒళ్ళంతా తడితో అన్నాడు విజయ్.
బాత్రూమ్ లో షాంపు లేదని తండ్రి రామరాజు కి ముందే తెలుసు ఏమో.. విజయ్ మాటలు పూర్తి కాకుండానే ఒక ప్యాకెట్ చింపుతు..
"తెస్తున్నాను రా " అంటూ కొసరు కొసరు చేతిలో వేస్తు అన్నాడు తండ్రి.
"ఏంటి నాన్న కొంచెము వేస్తున్నావు.. సరిపోదు వేయి" గాభరా పెట్టాడు విజయ్.
"ఏంట్రా.. ఇంట్లో అందరూ ఎన్నిసార్లు తలస్నానం చేస్తే అన్ని సార్లు షాంపులా.. ఈ షాంపులకే సగం డబ్బు పోస్తే.. ఎట్టా బతికేది" అని బాత్రూమ్ లోపలికి తోసేస్తాడు రామరాజు.
"చీ.. చీ.. ఇంత పిసనారిని ఎక్కడా చూడలేదు. ఎప్పుడు మారుతాడో ఈ పిసనారి తండ్రి బాత్రూమ్ లోంచి నసుక్కున్నాడు విజయ్.
రామరాజు, ఇంటి వెనుక ఉన్న గోశాల వైపు వెళ్ళగా అక్కడ పదిమంది పనివాళ్ళు ఆవులన్నీంటికి పాలు తీస్తున్నారు.
రామరాజు వస్తూనే "అరెయ్.. ఇన్ని సంవత్సరాలు గా నా వద్ద పని చేస్తున్నారు.. నా లాభం గూర్చి ఎప్పుడు అయినా ఆలోచించారా..”
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/33lpsU9nQTc
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
'Suvarnavakasalu' - New Telugu Story Written By Lakshmi Nageswara Rao Velpuri
'సువర్ణావకాశాలు' తెలుగు కథ
రచన : లక్ష్మీనాగేశ్వర రావు వేల్పూరి
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
అంతులేని ప్రకృతి ప్రసాదించిన సముద్రతీర ప్రాంతం 'భీమిలిపట్నం '. ప్రజలు సెలవు దినాలలో, తండోపతండాలుగా వచ్చి సేదదీరుతారు. నురగలు కక్కే సముద్ర కెరటాలు, చల్లని గాలులు అందరి మనసులను ఆహ్లాద పరుస్తాయి.
భీమిలి బీచ్ ప్రాంతానికి కొద్ది దూరంలో, ఒక పురాతన శివాలయం ఉంది. దానికి 'రాఘవరావు గారు ' ప్రధాన పూజారి, 65 ఏళ్ల వయసులో కూడా ఎంతో నియమనిష్టలతో, నిత్యము శివ ధ్యానం చేస్తూ భక్తి పారవస్యంలో ఉంటారు. అక్కడకు వచ్చే భక్తులు కూడా ఈ శివాలయ దర్శనం ఎంతో పుణ్యము అని పదేపదే వస్తూ ఉంటారు.
ఆ శివాలయానికి రాఘవరావు గారి భార్య 'శారదమ్మ' నిత్యము మడి కట్టుకుని, శుచి శుభ్రం చేస్తూ, ఆలయ ప్రాంగణాలకు పసుపు కుంకుమలు బొట్లు పెడుతూ, భర్త అడుగుజాడల్లో నడుస్తుంది. వారికి ఇద్దరు పిల్లలు. చక్కగా చదువుకొని వేరే ఊళ్ళల్లో ఉద్యోగ నిమిత్తమై వెళ్లిపోయాక, శారదా, రాఘవరావు గార్లకు ఆ శివాలయం ఆసరాగా ఉంది. భక్తులు ఇచ్చే దక్షిణలతో వారిద్దరూ అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో నిత్యం శివ నామస్మరణ చేస్తూ జీవితం గడపసాగారు.
'ఏమోయ్ శారద !! మన పిల్లలు మూడు నెలల నుండి డబ్బులు పంపించడం లేదు, బాగా చితికిపోయాము. ఊళ్లో అందరూ మీకేమిటండి? ఇద్దరు కొడుకులు డబ్బు పంపుతారు కదా! మీరు అదృష్టవంతులు" అని అంటూ ఉండడం పరిపాటి.
కానీ వారికేం తెలుసు, ఒక మాటు రెక్కలు వచ్చి పిల్లలు వెళ్లారు, రెక్కలు ఊడిగి మనం ఉన్నాము! మన ఈతి బాధలు ఆ శివయ్యకు తప్ప ఎవరికి తెలియదు. భక్తులు కూడా 'కార్తీక మాసంలో ' తప్ప ఎక్కువ మంది రావటం లేదు. అయినా నేను ఏదో ఆశతో తెల్లవారుజాము నుండి భక్తులకు అభిషేకానికి, అర్చనలకు, అన్ని సిద్ధం చేసుకుని కూర్చుంటాను. పట్టుమని పదిమంది వచ్చి పూజలు చేసుకోవడం లేదు. మనకు దక్షిణాల పళ్ళెంలో కనీసం చిల్లర పైసలు కూడా రావటం లేదు. ఇంట్లో చూస్తే కిరాణా సరుకు నిండుకుంది. భోజనానికి కూడా అవస్థ అవుతుంది. ఏమోలే ఆ శివయ్య పరీక్ష పెడుతున్నారు?” అని బాధగా భర్త అనేసరికి..
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
https://youtu.be/sezjFE6ozUw
From the publisher's feed