
Sign up to save your podcasts
Or


(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
పిల్లేష్ సెలవు గోల
రచన: మావూరు. విజయలక్ష్మి
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
“సార్..” మేనేజర్ కేబిన్ లోకి వెళ్లి నెమ్మదిగా పిలిచాడు పిల్లేష్.
“ఊ.. ఏంటి విషయం..? సీరియస్ గా ఫోన్ చూసుకుంటున్న మేనేజర్ లయనేష్
తలెత్తకుండానే కళ్ళద్దాల లోనుంచి కళ్ళు మాత్రం కొద్దిగా పైకెత్తి
అడిగాడు. ఆ చూపుతోనే పిల్లేష్ వాలకం, అతని చేతిలోని కాగితం చూసి
అతనెందుకొచ్చాడో గ్రహించేసాడు మేనేజర్.
“అదే సార్ రేపు సెలవు కావాలి..”
“అది తెలుస్తూనే ఉంది.. ఎందుకు?
“ఎందుకంటే సార్..మరి..నీళ్ళు నములుతూ తన పనేంటో.. సెలవెందుకో
చెప్పుకొచ్చాడు పిల్లేష్.
“ఏంటోయ్ పిల్లేష్..! మరీ విడ్డూరం కాకపొతే దీనికి కూడా సెలవు కావాలంటే ఎలా!?”
”తప్పదు సార్.. మొత్తం నిండిపోయింది. అస్సలు ఖాళీ లేదు. అస్సలు కదలడం
లేదు.”దీనంగా అన్నాడు పిల్లేష్.
“అంత నిండిపోయేవరకు ఏం చేసున్నావోయ్! కొద్దిగా అయినా జాగ్రత్త అనేది
ఉండాలిగా!? నువ్వేమైనా చిన్నపిల్లాడివా తెలియకపోవడానికి ఎప్పటికప్పుడు
క్లీన్ చేసుకోవద్దూ.. !? అంత నిండిపోయేవరకు ఊరుకొని ఇప్పుడు సెలవు
కావాలంటే ఎలా?
“అదికాదు సార్..ఎంత జాగ్రత్తగా ఉన్నా నిండిపోతుంది. సెలవు
పెట్టి క్లీన్ చేస్తేనే గాని అవడంలేదు.” ఎలాగైనా సెలవు సంపాదించాలని అతి
వినయంగా అన్నాడు పిల్లేష్.
“అయినా పదిరోజుల క్రితం దీనికోసమే కదా సెలవు పెట్టావు! మళ్ళీ ఇప్పుడు
దానికోసమే సెలవంటే ఎలా!? అయినా ఇప్పడు ఆఫీసు పరిస్టితి నీకు తెలుసుగా
చచ్చేంత పనుంది. ఇప్పటికే నీలాగే ఇలాంటి పని మీదే ఇద్దరు సెలవు
పెట్టేసారు. మళ్ళీ ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అంటే ఎలా? సారీ పిల్లేష్! రేపు
సెలవివ్వలేను. కావాలంటే వాళ్ళిద్దరూ లీవ్ అయ్యాక అఫీసుకొస్తే అప్పుడు
నువ్వు లీవ్ తీసుకో.” అన్నాడు మేనేజర్.
అదిరిపడ్డాడు పిల్లేష్ మేనేజర్ సమాధానానికి.
“అలా అంటే ఎలా సార్.. నా పరిస్టితి మీకు తెలియంది కాదు. ఆ మాటకొస్తే
మీకే కాదు అందరికీ తెలిసిందే! అంతెందుకు..మీరు కూడా వారం వారం ఈ
పనిలోనే ఉంటారుగా సార్..” లాజిక్కు లాగాడు పిల్లేష్.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/aOZu3Beg9ms
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
ప్రేమ చేజారితే(భవిష్యత్ కాలంలో) - 6
రచన, పఠనం: పెండేకంటి లావణ్య కుమారి
(ఉత్తమ యువ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
గత భాగంలో జరిగినది...
కరోనా కారణంగా కుమార్ షాలినిని మళ్ళీ కలవలేకపోయాడు. అలా కుమార్ మూగ ప్రేమ అక్కడితో ముగిసిపోయింది.
ఇక చదవండి...
అప్పట్లో ఆ కరోనా మహమ్మారి ప్రపంచంలో ఎందరి జీవితాలనో అతలాకుతలం చేసింది.
కరోనా కోరల్లో కుమార్ జీవితం కూడా ఎంతో నష్టపోయింది.
కరోనా సమయంలో దురదృష్టమో, ఏమో వీరింట్లో కూడా అందరికీ కరోనా వచ్చింది. రాఘవరావు యాబైఅయిదేళ్ళవాడైనా, చిన్నతనం నుండి రోజూ చేసే యోగా, ధ్యానం వల్ల కరోనా ఆయనను ఏమీ చేయలేక పారిపోయింది. ఇంక కుమార్ కూడా తండ్రి లాగే యోగా, ధ్యానం చిన్నప్పటి నుండి చేసేవాడు, పైగా యువకుడు. అందుకే కుమార్ను కూడా కరోనా ఏమీ చేయలేక ఓడిపోయి తోకముడుచుకోవాల్సి వచ్చిందన్న కక్ష్యతో తన ప్రతాపమంతా కుమార్ వాళ్ళమ్మ సరస్వతమ్మ మీద తీర్చుకుని విజయం సాధించి ఇద్దరినీ ఇలా జయించానని ఆనందపడిపోయింది.
సరస్వతమ్మ వయసు యాభైకి దగ్గరగా వుంది, అదీ కాక ఆమెకు ఆస్తమా వుంది...
ఆమె కూడా పెళ్ళయినప్పటి నుండి ధ్యానం చేయటం వల్ల ఆస్తమా అదుపులోనే వుండేది. కానీ ఈ కరోనా వల్ల, ఆస్తమా తిరగబట్టి ఊపిరితిత్తులు బాగా పాడయిపోయాయి. అప్పటికింకా కరోనాకు వాక్సిన్ రాలేదు, అలాగే కరోనా వచ్చిన వారి శరీరంలో కలిగే ఇబ్బందులు కూడా ఇంకా పూర్తిగా తెలియరాలేదు. అందువల్ల ఆమె ఊపిరితిత్తులు పాడైపోయేవరకు కనుక్కోలేక పోయారు. తెలుసుకున్నాక ఆమెను ఐ.సి.యు.లో వుంచి నలబై రోజులకు పైగా ట్రీట్మెంట్ ఇచ్చి బాగు చేయటానికి ఎంతగానో ప్రయత్నించారు, కానీ ఫలితం లేక పోయింది. ఆమె అనంతవాయువుల్లో కలిసి పోయింది. అలాగే కుమార్ ఇంతకాలం ఆదా చేసిన డబ్బు కూడా హారతికర్పూరంలా ఖర్చయిపోయింది. డాక్టర్లు ముందే చెప్పారు, గ్యారంటీ ఇవ్వలేమని, అది మీ సొంత నిర్ణయం, మీరు ఐ.సి.యు.లో వుంచి చూడమంటేనే మేము ఐ.సి.యు.లో వుంచి చూస్తామనీ, ఖర్చు కూడా చాలా అవుతుందని చెప్పారు. కుమార్ తన తల్లికంటే డబ్బు తనకేమీ ఎక్కువ కాదని వున్న దంతా ఖర్చు పెట్టటానికే సిద్ధపడ్డాడు. కరోనా చూస్తే ఒక కొత్త జబ్బు, డాక్టర్లు కూడా ఏ విషయాన్ని ఖరాఖండిగా చెప్పలేకపోయారు. ఇందులో ఎవర్నీ తప్పు పట్టడానికి లేదు. కుమార్ తన తల్లి బ్రతికే అవకాశం ఏమాత్రం వున్నా వదులుకోవాలను కోలేదు, అందుకే తన ప్రయత్నం తను చేసాడంతే. విధి వారిని చిన్న చూపు చూసిందనుకోవాలేమో.
సరస్వతమ్మ మరణం తండ్రీ, కొడుకులనిరువురిని బాగా కృంగదీసింది. కానీ ముందుగా తేరుకున్నది రాఘవరావే. తేరుకుని కొడుకుకు ఎంతో ధైర్యాన్ని నూరిపోసాడు.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/pjb0YvyQO34
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
ఆమె కోరిక
రచన: తిరుమలశ్రీ
పి.జి. ఫైనలియర్లో ఉన్న మహిజ సెమిస్టర్ ఎగ్జామ్స్ పూర్తికాగానే భువనేశ్వర్ లో ఉంటూన్న ఆమె పిన్ని లలిత దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చింది, దసరాకి రమ్మని. లలిత భర్త అక్కడ ఎ.జి. ఆఫీసులో పనిచేస్తున్నాడు. లలితకు ఆడపిల్లలు లేనందున మహిజ అంటె ప్రేమ. మహిజకు కూడా పిన్ని అంటె ఎంతో ఇష్టం. పిన్ని కొడుకులు కవలలు. డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరంలో ఉన్నారు. దసరాకి తమ్ముళ్ళతో సరదాగా గడపవచ్చునని ఉవ్విళ్ళూరింది మహిజ. కాని, తీరా వెళ్ళేసరికి వాళ్ళిద్దరూ కాలేజ్ ఎడ్యుకేషనల్ టూర్ కి వెళ్ళినట్టు తెలియడంతో కించిత్తు నిరుత్సాహానికి గురయింది.
మహిజ వచ్చిన రెండు రోజులకు మోహిత్ వచ్చాడు. పాతికేళ్ళుంటాయి. హ్యాండ్సమ్ గా ఉంటాడు. లలిత భర్త గోపాలరావు, మోహిత్ తండ్రి జనార్దనం మంచి స్నేహితులు. సంపన్న కుటుంబానికి చెందిన జనార్దనం కోల్ కత్తా హైకోర్టులో సీనియర్ అడ్వొకేట్. మోహిత్ స్టేట్ స్ లో ఎమ్మెస్ చేసి ఆమధ్యే ఇండియాకి తిరిగివచ్చాడు. గోపాలరావు అంకుల్నీ, లలిత ఆంటీనీ చూడ్డానికని భువనేశ్వర్ వచ్చాడు. అతని కలుపుగోరుతనము, స్నేహతత్వమూ మహిజను ఆకర్షించుకున్నాయి.
నగరంలో దసరా సందడి ఆరంభమయింది. లలిత ప్రోత్సాహం పైన దుర్గాదేవి పూజా పందిళ్ళను దర్శించి వచ్చారు మహిజ, మోహిత్ లు. లింగరాజు గుడికి వెళ్ళి, చెరో ప్రమిదను వెలిగించి భక్తితో శివుడికి నమస్కరించారు. వారిని దంపతులుగా ఎంచిన అర్చకుడు వారి పేర్లను కలిపి అర్చన చేస్తూంటే బిత్తరపోయారు. ఆ పురాతన దేవాలం యొక్క శిల్పసౌందర్యాన్ని మహిజ అబ్బురంగా తిలకిస్తూంటే, మోహిత్ కన్నులు ఆమె అందాలను ఆస్వాదించసాగాయి…
ఇరవై రెండేళ్ళ మహిజ పొడగరి. స్లిమ్ గా, పసిడిచాయలో… అనుభవజ్ఞుడైన శిల్పి ఉలి నుండి జాలువారిన సుందర శిల్పంలా ఉంటుంది. క్రీమ్ కలర్ పట్టుచీరలో కవులు వర్ణించే కావ్యకన్యలా తోచింది అతనికి. “మహిజా! ఈ చీరలో నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు” అన్న అతని కాంప్లిమెంటుకు ఓపక్క సంతోషము, మరోపక్క గుండె ఝల్లూ కలిగాయి మహిజకు. “ఇక వెళ్దాం” అంటూ బైటకు నడచింది.
మర్నాడు పూరి, కోణార్క్ లకు బైలుదేరారు. ముందుగా కోణార్క్ కి వెళ్ళారు. అక్కడ ‘బ్లాక్ పగోడా’ గా పిలువబడే సుమారు వెయ్యేళ్ళ చరిత్రగల సూర్యదేవాలయాన్ని దర్శించారు. ఇరవై నాలుగు చక్రాలు గల రాతి రథం, దాన్ని లాగుతూన్న సప్తాశ్వాలు వారిని విశేషంగా ఆకట్టుకున్నాయి. ఏడాదికోసారి - రథసప్తమి రోజున – తొలి సూర్యకిరణాలు రథం మీది రవి చరణాలను తాకడం అచ్చటి విశేషత. రథం మీద, కట్టాడాల మీద అందంగా మలచబడ్డ శృంగారభంగిమలు ఉత్సుకతను రేకిత్తిస్తాయి.
లంచ్ తరువాత పూరీకి బైలుదేరారు మోహిత్, మహిజలు. సముద్రపు గాలి చల్లగా వీస్తూంటే కోణార్క్, పూరీల నడుమనున్న పాతిక కిలోమీటర్ల మెరైన్ డ్రైవ్ ఉల్లాసకరంగా ఉంది. పూరీలో వెంటపడ్డ పండాలను కష్టం మీద వదిలించుకుని గుడిలో ప్రవేశించి జగన్నాథుడి దర్శనం చేసుకున్నారు.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
లక్ష్మణ రేఖ
రచన : ఓట్ర ప్రకాష్ రావు
"నిన్ను ప్రేమించిన వాడు నయవంచకుడని పెళ్ళి జరగకముందే తెలుసుకొన్నావు" అంటూ ఒడిలో తల పెట్టుకొని ఏడుస్తున్నకూతురు పల్లవి తల నిమురుతూ అంది తల్లి.
"అమ్మా! వాడు మంచివాడని నమ్మకం పెట్టుకొన్నాను. కానీ వాడు ఇంతటి దుర్మార్గుడనుకోలేదు. సారీ... ”
“సారీ ఎందుకు పల్లవీ, నీవు నన్ను తల్లిగా కాకుండా ఒక మంచి స్నేహితురాలుగా భావించి నీవు ప్రేమిస్తున్న సంగతి నిజం చెప్పి మంచి పని చేశావమ్మా. నేను ప్రైవేట్ డిటెక్టీవ్ వారికి వాడి చిరునామా ఇచ్చి వాడి వివరాలు సేకరించ మన్నాను. వాళ్ళు ఇచ్చిన వివరాలు చూస్తుంటే వాడొక పెద్ద దగుల్బాజీ అని తెలిసింది.
ఈ సంవత్సరంలోనే నీకు ముందు మరో ఇద్దరు అమ్మాయిలతో తిరిగాడంట. ఎందుకో బ్రేకప్ అయింది. అంతేకాదు. వాడు తరచూ పబ్బులకెళ్లడం, తాగడం గురించి చెబుతూ ఫొటోలతో పాటు మనకు ఇచ్చారు. పెద్ద ఆపద కలగకుండా ముందుగానే తప్పించుకొన్నావు. జరిగింది జరిగిపోయింది. ఇకమీదట వాడ్ని కలలో కూడా కన్నెత్తి చూడకు. ఏ సమస్య వచ్చినా నాతో చెప్పడం మరచిపోకు. ఆ డిగ్రీ పూర్తి చెయ్యడం చూడు. "
"అమ్మా మరో పొరపాటు... పెద్ద పొరపాటు జరిగింది "
“ఏమిటీ.... "
“వాడు... వాడు నన్ను తప్పకుండా పెళ్లి చేసుకొంటాడన్న నమ్మకంతో వాడి బలవంతమీద " అంటూ తల వంచింది.
“ఏం జరిగింది పల్లవీ" అదురుతున్న గుండెతో అంటూ కూతురు వైపు చూసింది.
కళ్ళనీళ్ళతో చెప్పింది పల్లవి.
“ఓహ్... నీవుకూడా పొరపాటు పడ్డావా... నాకెందుకో వాడిమీద అనుమానంగా వుంది. ఎంతకైనా తెగించేవాడిలా ఉన్నాడనిపిస్తోంది. వాడితో సెల్ఫీ తీసుకొన్నావా... "
"సారీ అమ్మా... రెండు సార్లు తీసుకొన్నాను "
"ఆ ఫోటోలు చాలు, నిన్ను బ్లాక్ మెయిల్ చెయ్యడానికి సిద్ధపడతాడు. ఏ విషయంలోనూ తొందరపడవద్దు. " అంటూ తల పట్ట్టుకొని ఆలోచించ సాగింది.
“ నాన్నకు తెలిస్తే... " కన్నీళ్లతో అంది.
" మీ నాన్నకు తెలిస్తే మనం ఇబ్బందిలో పడాలి. ఈ మధ్యనే హార్ట్ ఆపరేషన్ చేసుకొని వచ్చారు. ఆయనకు తెలియ కూడదు. ముందు నిన్ను డాక్టరు దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్ళాలి " అంటూ సాగరికకు ఫోన్ చేసింది.
"హలొ సాగరి.. బాగున్నావా... మీ అమ్మ జయప్రద ఎలా వుంది? మాట్లాడి చాల రోజులయింది. "
"హలొ ఆంటీ... మా అమ్మ బాగుంది, అమ్మ ఎప్పుడూ మీ గురించి చెబుతూ ఉంటుంది. మీ దగ్గర యోగాసనాలు నేర్చుకొని ఇప్పుడు ఈ ఏరియాలో యోగమాస్టర్ అయ్యానని అమ్మ చెబుతూ ఉంటుంది. చెప్పండి ఏమిటి విశేషాలు. "
"సాగరికా ఒక చిన్న సమస్య అందుకే నీకే ఫోన్ చేసాను. డాక్టరుగా నీవే పరిష్కరించగలవు "
"నేనా... చెప్పండి ఆంటీ "
"సాగరికా, మా అమ్మాయి పల్లవి... " అంటూ వివరంగా చెప్పింది.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/bJGuBGiUVPs
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
శాంతి నికేతన్
రచన: నీరజ హరి ప్రభల
(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
సూర్యోదయాన పక్షుల కిలకిలా రావాలు, కోకిల కుహు కుహూలు శ్రావ్యంగా వినిపిస్తుంటే నిద్ర లేచి కనులు తెరిచి ఎదురుగా ఉన్న దేవుని పటానికి రెండు చేతులూ జోడించి నమస్కరించి హాలులోకి వచ్చింది రాధమ్మ.
అంతక్రితమే నిద్రలేచి తన కాలకృత్యాలను పూర్తి చేసుకుని పాతకాలం నాటి పడకుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న భర్త రాఘవయ్యగారిని చూసి చిరునవ్వుతో "మీరు నిద్ర లేచి ఎంత సేపయిందండీ? అయ్యో! నాకివాళ ఆలశ్యంగా మెలకువ వచ్చింది. మీతోపాటే నన్ను లేపచ్చుగా!" అంది రాధమ్మ.
" హాయిగా పడుకుని మంచి నిద్రలో ఉన్న నిన్ను లేపబుద్ది కాలేదు. నిద్రలో కూడా నీవు ఎంత అందంగా ఉన్నావో తెలుసా "? అన్నారు రాఘవయ్యగారు చిరునవ్వుతో భార్యను చూస్తూ.
"చాల్లేండి! మీ కబుర్లు. ఎవరన్నా వింటే నవ్విపోతారు. మనమేమన్నా క్రొత్త దంపతులమా?" అంది రాధమ్మ.
"ప్రేమానురాగాలకు వయసు అడ్డం రాదోయ్! ప్రేమించే మంచి హృదయం ఉంటే చాలు. జీవితమంతా స్వర్గమే" అన్నారు రాఘవయ్యగారు.
"మీరు ప్రక్కన ఉంటే నాకెప్పుడూ స్వర్గమే నండి. మీలో సగం నేనే. " అంది అనురాగంగా రాధమ్మ.
"మన తనువులు వేరైనా మన మనసులు మాత్రం ఒకటేనోయ్!" అన్నారు రాఘవయ్యగారు ప్రేమగా.
భర్త మాటలకు, తనపై ఆయనకున్న ప్రేమకు మనసులో లోలోపల సంతోషంగా ఉన్నా పైకి మాత్రం అది బయటపడకుండా క్రొత్త పెళ్లికూతురిలా సిగ్గు పడిపోతూ పెరటిలోకి వెళ్లి తన పనులను పూర్తి కానిచ్చి వంటగదిలోకి వెళ్లింది రాధమ్మ. కాసేపటికి చిక్కటి కాఫీ కలిపి తీసుకొచ్చి భర్త చేతికందించి తనూ కాఫీ త్రాగుతూ ప్రక్కన కూర్చుంది.
"నీ చేతిన కాఫీ కూడా అమృతంగా ఉంటుందోయ్!" అన్నారు రాఘవయ్యగారు. ఆయన వైపు నవ్వుతూ చూసింది రాధమ్మ.
" రాధమ్మగారూ ! మన ఆశ్రమంలో ఈరోజు కూరగాయలమ్మిన పైకమిదిగోనమ్మా" అని తన కొంగుకు కట్టిన ముడిలోంచి పైకం తీసి ఆవిడ చేతికందించింది లక్ష్మి. దాన్నందుకుని భర్త చేతికి ఇచ్చింది రాధమ్మ.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/RQ39341Mfuo
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
ఆ నలుగురు
రచన : నాగవరపు శ్రీనివాస రావు
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
చుట్టూ చిమ్మ చీకటి. ఎక్కడ ఉన్నానో చూద్దామనుకున్నా కానీ, చెప్పానుకదా! కన్ను పొడుచుకున్నా కనిపించని గాఢాంధకారం. నా పక్కన ఎవరైనా ఉన్నారేమో తెలుసుకుందామని చేతులు చాచాను. ఎవరూ తగల్లేదు కానీ, ఏవో మెత్తటి గోడల్లాగా తగిలాయి. అంత చీకటిలో ఒంటరిగా ఉన్నా, నాకు భయం కలగలేదు సరికదా ఏదో వెచ్చటి భద్రతాభావం కలుగుతోంది.
అంతలో ఎవరో నన్ను బలవంతంగా ముందుకు తోస్తున్నట్లనిపించింది. అది కూడా, గుంపులో తోపులాటలా కాకుండా, చాలా జాగ్రత్తగా, ఒక పద్ధతి ప్రకారం శ్రద్ధగా తోస్తున్నారు. అప్పుడే బయటినుండి ఎవరో బాధగా అరుస్తున్న అరుపులు వినిపించాయి. ఆ అరుపులు ఎవరివో తెలియకపోయినా, నన్ను కూడా ఎందుకో తెలియని బాధ ఆవరించింది. బహుశా, ఆ వ్యక్తిపై ఉండే సానుభూతి దానికి కారణం అయి ఉండవచ్చు. అంతలోనే, ఆ అరుపులతో బాధకన్నా మించిన ఒక రకమైన ఆనందం వినిపించింది. 'బాధే సౌఖ్యమనే భావన రానీవోయ్' అని కవిగారు చెప్పినా, నిజంగా బాధని ఆనందంగా అనుభవించేవారుంటారా? అనుకున్నాను.
"జాగ్రత్త. జాగ్రత్త." ఈ మాటలు వినిపిస్తుండగా వెనకనుండి తోసిన తోపులకి, మెల్లగా ఒక ఇరుకు గుహలాంటి ఆ వెచ్చని చీకటి ప్రదేశంనుండి బయట పడ్డాను. అంత చీకటిలోంచి బయటకొచ్చిన నాకు ఆ గదిలోని వెలుతురు కోటి సూర్యుల కాంతిలా అనిపించింది. కళ్ళు విప్పడానికి నానా తంటాలు పడుతున్న సమయంలో, ''ఆహా! ఎంత చక్కటి పిల్లాడమ్మా! దిష్టి తగిలేటట్టున్నాడు. నలుగురి కంట పడకుండా కాచుకోడం నీకు పెద్ద పనే " అని నన్ను డెలివరీ చేసిన డాక్టర్ మా అమ్మతో అన్న మాటలు వినగానే భయంతో, నలుగురంటే ఎవరో నన్నెత్తుకెళ్లిపోయేవారనుకుని ఆరున్నొక్క రాగంలో ఏడుపు మొదలెట్టాను. మా అమ్మ నీరసంగా నవ్వి, "నలుగురి నోళ్ళలో పడేవాడు కాకుండా ఉంటే చాలు." అంటూ మత్తులోకి జారుకుంది.
ఆ గదిలో అప్పుడే పుట్టిన నేను, అమ్మ, డాక్టర్, నర్సు కాక వేరే ఎవరు కనిపించకపోడంతో, ఆ నలుగురు లేరనుకుని ధైర్యంగా నవ్వడం, హాయిగా పడుకోవడం చేశాను. కాస్సేపటికి నన్ను చూడడానికి కొంతమంది మనుషులు వచ్చారు. వాళ్లలో ఆ నలుగురు ఉన్నారేమోనని భయపడి ఏడవడం మొదలెట్టాను. "వెధవ వేలెడంత లేడుగానీ ఎంత గట్టిగా ఏడుస్తున్నాడో, నీ నాన్న, తాతా, నానమ్మలంరా బడుద్ధాయి." అన్న మాటలు విని, ఓహో! మన వాళ్ళే కానీ, ఆ నలుగురు కాదన్నమాట అనుకుని నవ్వడం మొదలెట్టాను.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/AS_Z06e7MMw
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
పాణిగ్రహణం - 10
రచన: భాగవతుల భారతి
(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
"నేను పాపిష్ఠి దాన్ని! నీ దగ్గర దాచలేను.
చెప్పేస్తానన్నా! నన్ను నువు తిట్టినా సరే!"
"కుమార్ సార్! ఉద్యోగ నిమిత్తం మన ఊళ్ళోనే ఉండేవాడు. రోజూ
మెస్ లో భోజనానికి వచ్చేవాడు..
బోలెడు డబ్బుంది 40 ఏళ్ళు వచ్చినా పెళ్ళి కాలేదు. "
"మాటా మాటా కలిపాడు. కళ్ళూ కళ్ళూ కలిపాడు. రోజూ ఎన్నో ముచ్చట్లు చెప్పేవాడు. మాటల్లో తేనె లొలికించాడు అరచేతిలో స్వర్గం చూపించాడు. "
"రాజుని చూసిన మీదట మెుగుణ్ణి చూస్తే మెుట్ట బుద్ధయిందనే సామెత నా లాంటి వాళ్ళని చూసే పుట్టిఉంటుంది. "
"తన సూటూ, బూటూ, టక్కూ,
పర్శనాలిటి నన్ను వెఱ్ఱెక్కించేసాయ్.
నీ మెుగుడు పనికిరానివాడు. చేతకానివాడు. నీ లాంటి అందగత్తె ఇక్కడుండాల్సింది కాదు.
నేనైతే అందలాల్లో ఉంచుతాను. తనతో పాటు వచ్చేయమన్నాడు. ఓ విషఘడియలో.." చెబుతూనే ఏడ్చింది.
మళ్ళీ తనే.. తమాయించుకుని..
"ఉంచుకున్నోడు మెుగుడవుతాడా? పెంచుకున్నోడు కొడుకవుతాడా? అని శాస్త్రమే ఉందిగా అన్నా! అవసరం తీర్చుకున్నాడు. పైగా నగలు, డబ్బులూ, స్థలం తాలూకు కాగితాలూ అన్నీ తీసుకుని పారిపోయాడు. నేను మిషన్ కుట్టుకుని బ్రతుకుతున్నాను. నాకు తెలిసిన కాస్త విద్య అదేగా!"
"మరిపాప!?"
"ఇంకానయం! పాపని దూరంగా గురుకుల పాఠశాలలో చేర్చా! ఎందుకైనా మంచిదని..”
"ఇదంతా లక్ష్మణకు తెలుసా? " అని అడిగి..
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/jJI9cseC2Og
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
వినిపించని రాగాలు 10
రచన : గొర్తి వాణిశ్రీనివాస్
(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
కుమార్ ఏపరిస్థితులకి లొంగిపోయాడో, ఎవరి మాటల ప్రభావంలో పడి ఇలా ప్రవర్తించాడో అని ఏదో మూల అనిపిస్తుంటే వదులుకోలేక ఇక్కడిదాకా తీసుకొచ్చి వైద్యం చేయిస్తున్నాను. కోలుకున్నాకైనా మంచి మనిషిగా నా మనిషిగా మారతాడని ఆసించాను. ఇప్పుడు ఆ ఆశ కూడా పోయింది" అంది రజిత.
"హు.. పనికిరాని శరీరం మీద కూడా ఆత్మకి భ్రాంతి చావదుట. ఎంత తొందరగా ఆ శరీరాన్ని పూడ్చడమో, కాల్చడమో చేస్తేనేగానీ ఆ ఆత్మకి విముక్తి దొరుకుతుందిట. అందుకే కడుపులో బిడ్డని తీసినపుడే నా మనసులోంచి కుమార్ ని కూడా తీసేసాను. ఇప్పుడు వాస్తవంలో బతుకుతున్నాను" అంది స్వప్న.
"మనిషి గుణాలను బట్టే జాతకాలు నిర్ణయించబడతాయేమో. నేనొకందుకు చెబితే అదొకందుకు జరిగింది. పరిస్థితులకీ, బుద్ధికీ మధ్య సంఘర్షణ ఎదురైతే సంస్కారాన్ని మేల్కొల్పి, జరగబోయే దారుణాల్ని ఆపచ్చనే ఉద్దేశ్యంతో చెప్పాను.
ఆరోజు నా ఏకైక లక్ష్యం భర్త లేని ఆమెకు ఒక తోడు దొరుకుతుందని. కానీ నీ జీవితంలోకొచ్చి ఇంత కల్లోలం సృష్టిస్తాడనుకోలేదు. ఈ అవకాశవాది కోసం నీ బతుకుని పాడుచేసుకోకు. జీవితం భగవంతుడు మనకిచ్చిన బహుమానం. మనమే దాన్ని అపురూపంగా మలుచుకోవాలి.
అపశృతులను సరిచేసుకుంటూ కలల రెక్కల్ని సవరించుకోవాలి.
ఉన్నచోటే ఉండిపోతే మహానదికీ, బురదగుంటకీ తేడా ఏముంది?
నీ సంస్కారం, నీ విలువలూ నీ వెంట ఉన్నంతవరకూ నిన్ను ఏ జాతక చక్రాలూ ఏం చెయ్యలేవు. హాయిగా బతికేందుకు మరోచల్లని చోటు చూసుకో. జరిగింది పీడకలలా మర్చిపోయి ఈ అధ్యాయాన్ని ముగించి, కొత్త జీవితాన్ని ఆహ్వానించు. వెళ్ళు రజితా.
తెలిసో తెలియకో నా వలన నీకు నష్టం జరిగింది. మా నాన్న వలన నీ జీవితం నిలబడింది. ఆయన చేసింది ఆ సమయంలో సరైనదే. అయినా అది రికార్డులకెక్కని నేరం. వీటన్నిటి పరిహారం ఒక్కటే. కుమార్ వైద్య ఖర్చులు నేను భరిస్తాను. వాడు చేసిన తప్పులకు శిక్షాకాలం పూర్తయ్యేదాకా ఆ కోమానే వాడికి తోడు." అన్నాడు మధు.
"మధూ, నిన్ను అపార్ధం చేసుకుని నా మాటలతో బాధపెట్టాను. నువ్వు కూడా తండ్రికి తగ్గ కొడుకువి అనిపించుకున్నావు. ఒకరకంగా మా ఇద్దరి జీవితాల్నీ నువ్వే కాపాడావు. జాతకంలో జరగబోయేది తెలుసుకుని బతుకుని మంచిగా మలుచుకోమని నీలాంటి వాళ్ళు చెప్పే హెచ్చరికల్ని తప్పుగా అర్ధం చేసుకున్నవాళ్ళు, వాళ్ళతోపాటు ఇతరుల జీవితాల్ని కూడా కష్టాల్లో పడేస్తారు. శాస్త్రాన్ని నేను గౌరవిస్తాను. " అంది రజిత.
ఇంతలో నర్స్ రూమ్ లోకి వచ్చింది.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/abJsBs2YIhs
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
మచ్చ
కొత్తపల్లి ఉదయబాబు
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
"ఆంటీ. మేము ఎదురింటి వారి పక్కవాటాలోకి వచ్చాము. మీకు పాలబ్బాయి ఇంటికి వచ్చి పోస్తాడట కదా. మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే అతనికి చెప్పి మా ఇంటికి పంపిస్తారా?"
పడకగదిలో ఉన్న నాకు వీణ మీటినట్లు మధుర కంఠస్వరంతో మాటలు వినిపించాయి.
"అలాగా! తప్పనిసరిగా పంపిస్తానమ్మా. ఇంతకీ మీ పేరు? మీ వారు ఏం చేస్తుంటారు?"అడుగుతోంది శ్రీమతి.
" నాపేరు లక్ష్మీప్రణతి. ఆయన పాలిటెక్నిక్ కాలేజీలో ప్రొఫెసర్ గా చేస్తున్నారండి. తన పేరు లక్ష్మణ ప్రదీప్. ఆయన కాలేజీకి వెళ్ళడానికి బయల్దేరబోతూ టిఫిన్ చేస్తున్నారు. నేను మీతో ఈ విషయం అడుగుదామని ఇలా వచ్చాను. మళ్లీ ఇంకోసారి వస్తాను" అని వెళ్ళిపోయినట్టుంది ఆమె.
ఆమె పేరు మరోసారి గుర్తు చేసుకుంటూ నిటారుగా అయ్యాను. అప్రయత్నంగా నా ఎడం చేతి ముంజేయి చూసుకున్నాను. అక్కడ కట్టెతో కాల్చిన వాత 'మచ్చ'గా నన్ను వెక్కిరిస్తూ. ..గతంలోకి లాక్కెళ్ళింది.
*******
పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తిచేసినా ఇంకా ఉద్యోగం దొరకని రోజులు. ఒక కార్పొరేట్ కాలేజీలో ఇంటర్ విద్యార్థులకు రసాయన శాస్త్రం బోధించడానికి పార్ట్ టైం లెక్చరర్ గా జాయిన్ అయ్యాను. మొదటిరోజు పాఠం చెప్పడానికి క్లాసులో అడుగుపెడుతూనే కుడివైపు మొదటిబెంచీలో ఐదవ స్థానంలో కూర్చున్న ఆమెను చూస్తూనే కన్ను తిప్పుకోలేకపోయాను.
ఆడవాళ్ళలో అందంగా ఉన్నా ఆకర్షణ ఉండని వాళ్ళు కొందరు, ఆకర్షణ, కళ లేకుండా,ఎర్రతోలు, పచ్చతోలు కప్పుకున్న పిండి బొమ్మల్లా ఉండే వాళ్ళు కొందరు. కానీ ఆ రెండూ కలబోసిన అద్భుత సౌందర్యం ఆమెది. ఆమె ముఖపద్మంలో అన్ని అవయవాలు సరైన నిష్పత్తిలో ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా వెన్నముద్దల్లాంటి కళ్ళు, ఆ కళ్ళలో మార్దవమైన చూపు నన్ను మొదటి క్షణంలోనే ఆకర్షించాయి.
నేను స్థానంలో నిలబడి ఒక్క నిముషం తరగతిగది అంతా పరిశీలించాను. ఎక్కువమంది అబ్బాయిలు నా వైపు చూస్తూ మధ్య మధ్యలో తమ తమ లేడీస్ కు లైన్ వేసుకుంటున్నారు.
"శుభోదయం స్టూడెంట్స్" అంటూ నల్లబల్ల వైపు తిరిగి పాఠం మొదలుపెట్టాను.
పరమాణునిర్మాణం, ఎలక్రాన్ విన్యాసం, పరమాణు ధర్మాలైన పరమాణు సంఖ్య, పరమాణు ద్రవ్యరాశి, ధనవిద్యుదాత్మకత,ఋణవిద్యుదాత్మకత.. అన్నీ వివరంగా బోధ పరిచాను.
సంతోషాతిరేకంతో చప్పట్లు వినిపించినవైపు చూసాను. ఆ అమ్మాయే హుషారుగా కొడుతోంది. ఆమెను చూసి మిగతావారందరూ అందుకున్నారు.
ఆమె లేచి నిలబడింది.
"ధన్యవాదాలు సర్. చాలా బాగా అర్ధమయ్యేలా చెప్పారు" అని తనపక్కన కూర్చున్న వాళ్లకేసి చూసింది. వాళ్లూ నిలబడ్డారు.
"అవును సర్. పదో తరగతిలో విన్నా ఇంత స్పష్టంగా అర్ధం కాలేదు నాకైతే. చాలా బాగా చెప్పారు సర్" అంది మొదటి అమ్మాయి.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/Q8xH2ZeTL9s
(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)
పుస్తకం
రచన: బివిడి ప్రసాదరావు
(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత
(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)
రైలు స్పీడందుకుంది.
కిటికీ లోంచి గాలి చల్లగా తగులుతుంది.
నా లోయర్ బెర్త్ న నేనే ఉన్నాను. నాకు నచ్చినట్టు సర్దుకు కూర్చున్నాను.
చేతిలోని పుస్తకం ఊరిస్తుంది. మడత పెట్టుకున్న పేజీ లగాయితు.. తిరిగి చదవడం మొదలు పెట్టడానికి.. పుస్తకం తెరుస్తుండగా..
ఎదురు బెర్త్ వైపు నుండి మాటలు చకచకా వినిపించగా..
పుస్తకం మూసి అటు చూసాను.
ఎదురు లోవర్ బెర్త్ మీద ఇద్దరు ఉన్నారు. ఒకరు యువకుడు.. మరొకరు పెద్దాయన.
"నీ బెర్త్ ఎంత." అడిగేడు యువకుడు.. పెద్దాయనని.
ఆయన తన కుడి చేతి బొటన వేలుతో పైకి చూపాడు.
"అప్పరా." అడిగాడు యువకుడు.
"కాదు. మిడిల్." చెప్పాడు పెద్దాయన.
"ఈ బెర్త్ నాది. ఖాళీ చేయ్." చెప్పేసాడు యువకుడు.. కాస్త కటువుగానే.
"ఇది పగలు కదా. కూర్చోవచ్చుగా." పెద్దాయన చెప్పాడు.
"డబ్బులు కట్టి దీన్ని నాకై బుక్ చేసుకున్నా." అసహనం చూపుతున్నాడు యువకుడు.
"పడుకుంటావా." అడిగేడు పెద్దాయన.
"కూర్చుంటాను." విసుగవుతున్నాడు యువకుడు.
"మరి కూర్చొనే ఉన్నావుగా." తేలిగ్గా అనేసాడు పెద్దాయన.
నన్ను వింత పరుస్తుంది వాళ్ల సంభాషణ.
"అయ్యా. నాకు ఇలా నచ్చదు. ఖాళీ చేయ్." చిరాకయ్యాడు యువకుడు.
"నేను మిడిల్ కు వెళ్తే.. ఏం కూర్చోగలవు." అమాయకంగా అన్నాడు పెద్దాయన.
సర్రున ఏదో గొణుగుతున్నాడు యువకుడు.
పెద్దాయన లేచాడు.
ఆ వెంబడే.. నన్ను చూస్తూ.. "ఇక్కడ కూర్చొవచ్చా." అడిగాడు.
నేను కదిలాను. తిరిగి సరిగ్గా కూర్చున్నాను.
"సరే." అన్నాను.
Read the full story on www.manatelugukathalu.com
ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ
ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.
Video link
https://youtu.be/7NBvZ6el530
From the publisher's feed