Mana Telugu Kathalu | మనతెలుగుకథలు.కామ్ | Telugu Short Stories

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

దక్షిణ దేశ యాత్ర మొదటి భాగం

రచన : అయ్యల సోమయాజుల సుబ్రహ్మణ్యము 

(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

(నవగ్రహక్షేత్రాలు+పంచభూత లింగక్షేత్రాలు+పంచ సుబ్రహ్మణ్యక్షేత్రాలు+రామేశ్వరము+ కన్యాకుమారీ+మధుర.. మొదలగు నవి)

మొత్తము చూసిన క్షేత్రములు నలభై.

________________________

సాయికృష్ణా ట్రావెల్స్‌ ద్వారా జూలై తొమ్మిది బయలు దేరి మర్నాడు ఉదయము 6. 45Am కు ఎగ్‌మోర్‌ కు చేరు కున్నాము. అక్కడ కాలకృత్యములు మరియు ఉపా

హారములు సేవించి మరల తొమ్మిది గంటలకు తిరుచ్చి పయనమైతిమి. తిరుచ్చి చేరుకునేసరికి దాదాపు ఒంటిగంట అయినది. అచటనుండి మరల కుంబకోణమునకు పయనమైతిమి. సాయంత్రము నాలుగు గంటలకు కుంబకోణము నకు చేరుకుంటిమి.

ఎందుకనగా నవగ్రహ ఆలయము లన్నియూ కుంబకోణ పరిసరములలోనూ, దగ్గర దగ్గర గా ఉండుటవలన కుంబకోణము ను హాల్టీంగ్‌ పాయింట్‌ గా పెట్టు కున్నాము. మొత్తం అరవై మంది ఆరు మినీ బస్సులలో (విత్‌ ఏసీ ) ప్రయాణం.

తమిళనాడులోని నవగ్రహ దేవాలయాలు కుంబకోణం సమీపంలోని చోళరాజులచే నిర్మితమైన దేవాలయాల సమూహం. హిందూపురాణాల ప్రకారం, కాలవ ఋషి

కుష్టు వ్యాదితో పాటు తీవ్రమైన అనేక వ్యాదులతో బాదపడుచుండెను. ఆ సమయమున ఆ ఋషి అనేక విధముల, వివిధ స్తోత్రములతో నవగ్రహాలను ప్రార్థించెను.

అతని భక్తికి మెచ్చి నవగ్రహాలు మహర్షికి వైద్యం అందించాయి. మానవులకు వరాలు అందించే శక్తి గ్రహాలకు లేవని భావించిన సృష్టికర్త బ్రహ్మ కు కోపం వచ్చింది.

ఆయన నవగ్రహాలు కుష్టి వ్యాధితో బాధ పడమని వారిని శపించెను. అప్పుడు నవగ్రహాలు శివుని ప్రార్థించాయి. వారికి దర్శనమిచ్చి ఈ స్థలం తమదేనని, ఆ స్థలం నుండి తమను పూజించే భక్తులను అనుగ్రహించవలసి ఉంటుందని చెప్పెను. ఒక్కో దేవాలయము ఒక్కో గ్రామములో కలదు. మరియు ఈ గ్రామాలు నవగ్రహ నివాసాలుగా పరిగణింప బడుతున్నాయి.

వీటిలో ఎనిమిది ఆలయాలు శివునికి అంకితం చేయ బడ్డాయి. సూర్యదేవాలయము మాత్రము గ్రహానికి అంకితం చేయబడ్డది. ఇది పూర్తిగా సూర్యభగవానుని మరియు ఇతర

నవగ్రహాల దేవతల ఆరాధనకు అంకితం చేయబడ్డది. మొదటిది ప్రదానదేవతగా, రెండవది పరిచారిక దేవతగా పూజించబడుతుంది. ఇది పదకొండవ లేదా పన్నెండవ శతాబ్దంలో నిర్మించబడినది. మిగిలిన దేవాలయాలు 7వ-9వ శతాబ్దిలో నిర్మితమైనవి. -----

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/n21EIsssIfw

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

విశ్వాసం

రచన:  కొల్లా పుష్ప

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

"అయ్యా కూసింత ఈ ఫోను పని చేయడం లేదు చూడయ్యా" అన్నాడు రాజయ్య... షాపు వాడిని ప్రాధేయపడుతూ.

"ఉండు తాత ఈ సార్ ఫోను అయిపోయాక చూస్తాను. అంతవరకు ఆ పక్కన అలా నీడలో కూర్చో" అన్నాడు షాప్ వాడు తన పని చేసుకుంటూ.

@@@

"ఏంటి రాజయ్య పని మానేసి పొలం గట్టున కూకున్నావు" అన్నాడు జాలయ్య భుజం మీద చెయ్యేసి. "ఏం లేదురా బావ.. పిలగాడి చదువు గురించే బెంగ" అన్నాడు రాజయ్య.

"బాగానే చదువుతున్నాడు అంటివి కదా! మరి ఇకనేటీ..” అన్నాడు జాలయ్య తను కూర్చుంటూ.

"బాగా చదువుకున్నాడనే బెంగ! ఇంకా పట్నం వెళ్లి చదువుకోవాలంట. అడుగుతున్నాడు బిడ్డడు, పట్నం అంటే మాటలా.. రూపాయలతో పని. మనము ఎక్కడ తేగలం?” అన్నాడు రాజయ్య విచారంగా.

"చదువుకుంటున్నాడు గంద.. చదివిస్తే బతుకు బాగుంటది. మనలాగా మట్టి లో, చాలీచాలని రాబడితో బతుకులు ఈడుతున్నామా? ఆడికి చదివిస్తే మంచి సర్కారు ఉద్యోగం వస్తే మనల్ని చూడడా ఏంది? ఏదో విధంగా చూద్దాంలే పద పద పొలంలోకి" అన్నాడు జాలయ్య లేచి రాజయ్యకు చెయ్యి అందిస్తూ.

@@@

సాయంత్రం ఇంటికి రాగానే "అయ్యా, అయ్యా నేను పట్నం వెళ్లి చదువుకుంటానయ్యా" అన్నాడు రాజయ్య కొడుకు ఈశ్వర్.

ఇంట్లోంచి వస్తున్న మణమ్మ "అలాగే రా బిడ్డ కానీ అయ్యా అలిసిపోయి వచ్చిండు కదా! కాసేపు పానం కుదుటపడని" అంది పెనిమిటికీ తాగడానికి నీళ్లు అందిస్తూ.

"నువ్వు ఆడుకోవడానికి పోరా" అన్నది కొడుకుతో... మణమ్మ.

"ఏందయ్యా అలా ఉన్నావు" అన్నది మణెమ్మ. "పిల్లగాడిని పట్నం పంపాలంటే అది దానికి మార్గం ఓపడలేదే" అన్నాడు రాజయ్య.

"పోనీ నీతో పాటే పొలానికి తీసుకుపోరాదా? అన్నది మణమ్మ రాజయ్య పక్కన కూర్చుంటూ.

"వద్దే అమ్మి మనలా వాడు కష్టపడకూడదు ఎలాగైనా వాడికి మంచి చదువు చెప్పించాలా" అన్నాడు నడుము వాలుస్తూ రాజయ్య.

@@@

"మేమందరం ఒక మాట మీద కొచ్చాం రాజయ్య.. తలో ఇంత ఏసుకుని పిలగాన్ని చదివిద్దాం. రేపు ఆడు బాగా డబ్బులు సంపాదించి ఆడే మాకు తిరిగి ఇచ్చేస్తాడు" అన్నాడు జాలయ్య.

"అవును" అన్నారు తక్కిన రైతులు.

అందరూ తలో చెయ్యి వేశారు. ఈశ్వర్ చక్కగా చదువుకొని ఇంజనీర్ అయ్యాడు.

@@@

"నేను అమెరికా పోతా అయ్యా" అన్నాడు ఈశ్వర్.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/5qy8ALo5nmY

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

మమతల మధువు ఎపిసోడ్ 3

రచన: సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ 

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

భీమారావుగారు వైజాగ్ లోని తన బ్రాంచి ఆఫీసు వెళ్ళారు. ఆ బ్రాంచి మ్యానేజర్గా వున్న తన స్నేహితుడు, ఆప్తుడు, బంధువు  రామకోటిని భీమారావు కలసికొన్నాడు. యిరువురూ కలసి శాంతి వున్న హాస్పిటల్కు వెళ్ళారు. మురారి.. వారిరువురినీ చూచి ఆశ్చర్యపోయాడు. వారు హాస్పిటల్కు వస్తారని అతను వూహించలేదు. భయంతో.. భీమారావు ఏమి అడుగుతాడోనని తలదించుకొన్నాడు. దృష్టిని ప్రక్కకు మళ్ళించాడు. ఆ యిరువురూ మురారిని సమీపించారు.

"మురారి!.. శాంతికి స్పృహ వచ్చిందా!.. ” అడిగాడు రామకోటి.

“వచ్చింది సార్!.. ” భయంతోనే పలికాడు మురారి.

"మేము శాంతిని చూడవచ్చా!.. " భీమారావుగారి గంభీర వదనం నుండి వెలువడిన ప్రశ్న.

యాంత్రికంగా చూడవచ్చనట్లు తల ఆడించాడు మురారి.

“పద. ” భీమారావుగారి ఆదేశం.

మురారి వార్డు వైపుకు నడిచారు. భీమారావు, రామకోటి మురారిని అనుసరించారు. కొద్దిక్షణాల్లో స్పెషల్రూమ్లో శాంతి బెడ్ను సమీపించారు.

భీమారావు ఆమె ముఖం ప్రక్కకు నడిచాడు. శాంతి కళ్ళు మూసుకొని వుంది. మురారి ఎదురుగా శాంతి తలవైపున నిలచి తలవంచి..

"అక్కా.. " మెల్లగా పిలిచాడు.

శాంతి కళ్ళు తెరచి చూచింది. కళ్ళతో ఆవైపు చూడమని సైగ చేశాడు మురారి. శాంతి చూపును త్రిప్పి భీమారావును.. వారి ప్రక్కన వున్న రామకోటిని.. చూచింది. ఆమె నయనాలు మదిలోని మూగబాధతో.. అశ్రుపూరితాలైనాయి. ఆవేదనతో కళ్లు మూసుకొంది.

"అమ్మా!.. బాధ పడకు, అంతా వీధి నిర్ణయం. యిందులో ఎవరి తప్పూ లేదు. నా మాట ప్రకారం.. నా కొడుకు వూరికి వెళ్ళిపోయాడు. రెండు మూడు నెలల క్రిందట నిన్ను దూరాన్నించి చూచాను. దగ్గరగా చూడటం యిదే తొలిసారి. నిన్ను యీ స్థితిలో యిక్కడ చూడవలసి వస్తుందని నేను ఎన్నడూ వూహించలేదు. యింటికి వచ్చి నిన్ను కలవాలనుకొన్నాను. అమ్మా!.. నీవు ఏ విషయానికి భయపడవద్దు. నేను.. నా బిడ్డ.. నీకు మా జీవితాంతం వరకూ.. ఏ కొరతా రానీయ్యము. నా మాట నమ్ము తల్లీ. ” అనునయం.. ఆప్యాయత.. అభిమానం.. భీమారావుగారి ఆ పలుకుల్లో శాంతికి గోచరించాయి.

కళ్ళు తెరచి చేతులు.. కృతజ్ఞతా భావంతో జోడించింది. అంతవరకూ కళ్ళల్లో వున్న కన్నీరు చెక్కిళ్ళ పైకి దిగజారాయి. నవ్వుతూ ఆశగా భీమారావు ముఖంలోకి చూచింది. భీమారావుగారిని ఆమె దగ్గరగా చూడటం యిదే మొదటిసారి. వారి మాటలకు ఆమె మనస్సు పులకించింది.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/ceRwexlix-w

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

ఆడుతు పాడుతు పని చేస్తుంటే

రచన, పఠనం: కే. లక్ష్మీ శైలజ

యత్ర నార్యస్తు పూజ్యంతే- రమంతే తత్ర దేవతాః!

"అంటే అర్ధం ఏంటి నాన్నమ్మా?" అని అడిగాడు కౌస్తుభ్.

"ఆడవారిని ఎక్కడైతే గౌరవిస్తారో.. అక్కడ దేవతలు నివసిస్తారు' అని అర్థం. అంటే దేవతలు మనకు కనిపిస్తారని అనుకోకు. మగవాళ్ళు ఆడవారిని గౌరవించిన చోట కలతలు లేకుండా ప్రశాంతంగా, అందరూ సంతోషంగా ఉండేట్టు దేవతలు అనుగ్రహిస్తారు అని అనుకోవాలి, " అంది విధాత్రి, చదువుతున్న హిందూ పేపర్ ను పక్కన పెడ్తూ.

"మాకు సోమవారం కాలేజ్ లో ఈ విషయం మీద డిబేట్ వుంది నాన్నమ్మా. మా గ్రూప్ వాళ్ళు మాట్లాడాలి. అందుకని మాటర్ కావాలి, " అంటూ "మనూ, నువ్వు కొంచెం గూగుల్ లో చూసి ఒక రెండు పేజీల మాటర్ తయారు చేసి ఇవ్వు. నేను క్రికెట్ ఆడటానికి వెళ్తున్నా, " అంటూ చెల్లికి ఆర్డర్ వేసి బయటకు వెళ్ళి పొయ్యాడు టెన్త్ క్లాస్ చదివే కౌస్తుభ్, నైన్త్ క్లాస్ చదువుతున్న మనస్విని “నాకు టెస్ట్ వుంది, నేను చదువుకోవాలి” అంటున్నా వినిపించుకోకుండా. అక్కడే సోఫాలో కూర్చొని ఫోన్ చూసుకుంటూ ఉన్న శ్రీకృష్ణ ఆ మాటలను పట్టించుకోలేదు. టి. వి. లో సీరియల్ చూస్తున్న త్రివేణి ఒకసారి తల తిప్పి చూసి, నవ్వుకుంటూ మళ్ళీ సీరియల్ లో మునిగిపోయింది. నేనునిట్టూర్చి, ఒక గంట తరువాత ఎవరూ లేకుండా చూసి మనుతో చెప్పాను, “నువ్వు కంగారు పడకు. నేను చేసిస్తాలే నువ్వు చదువుకో, ”అని.

అప్పుడే కాదు, విధాత్రి నాలుగు రోజులక్రితం వీళ్ళింటికి వచ్చినప్పటినుంచీ గమనిస్తూనే ఉంది. ఇంట్లో కౌస్తుభ్ ను ఒక రాజు లాగానూ, మనస్వినిని మామూలుగానూ చూస్తున్నారు తల్లితండ్రులు. కొడుకును ఇంటర్నేనల్ స్కూల్ లోనూ, కూతుర్ని మామూలు ఇంగ్లిష్ మీడియం స్కూల్ లోనూ చదివిస్తూన్నారు. ఆడా, మగా వివక్షత బాగా వుంది ఇంట్లో. డిగ్రీ చదివి, ఉద్యోగం చేస్తున్న త్రివేణి ఇలా అమ్మాయిని తక్కువగా చూడటం వింతనిపించింది విధాత్రికి. శ్రీకృష్ణ ఆమెకు అక్క కొడుకు. త్రివేణి ఆమెకు అన్న కూతురు. ఫంక్షన్స్ కు మాత్రమే రాకపోకలు జరుగుతున్నందున వీళ్ళింట్లో ఇలా జరుగుతున్నదని ఇంతకు ముందు విధాత్రి గమనించలేదు. ఇప్పుడు తాను వచ్చిన రెండు రోజులనుంచీ ఇంట్లో జరిగేదంతా గమనిస్తూ ఉంది. తన కొడుకు, కోడలు డార్జిలింగ్ మొదలైన ఊర్లకు టూర్ వెళ్తున్నందున, కొద్దిరోజులు తను ఒక్కతీ ఇంట్లో ఎందుకని తనను శ్రీకృష్ణా వాళ్ళ ఇంట్లో వదిలి వెళ్ళారు, వాళ్ళు. అందువల్ల ఇప్పుడు ఇక్కడ తీరిగ్గా చూస్తోంది.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/KJNL3kVsww8

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

మంత్ర తంత్రాల మాయల మరాఠీ

రచన: నల్లబాటి రాఘవేంద్ర రావు

(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

రైలు బోగీలో నుంచి అతి కష్టం మీద కిందకు దిగాడు చింతపిక్కల రామకుటుంబం. 90 ఏళ్ళకు దగ్గర పడుతున్నా.. గట్టిపిండం. తన కంచుకంఠం ఒక్కసారి నిమురుకున్నాడు.

సమయం సాయంత్రం ఆరు గంటలు దాటి ఏడు గంటలకు దగ్గర కాబోతుంది.. వెలుతురు, చీకటి కలగలిపిన దోబూచుల వాతావరణం!

సన్నగా జల్లు పడుతోంది. తన చంకలో ఉన్న కాకి రంగు గోతాంలాంటి సంచిలో నుండి.. దళసరి రగ్గులాంటి గుడ్డ పైకి తీశాడు. నెత్తిమీద నుండి కప్పి, ఎడంభుజం మీదనుండి చుట్టూ తిప్పాడు. రైలు పట్టాలకు అడ్డంగా దిగి.. అటు ఇటు పరికించి గబగబా నడుచుకుంటూ అవతల రోడ్డు కి వెళ్ళాడు.. తల పైకెత్తి చూసాడు.. దూరంగా నీలంరంగు మేడ.. అదే అదే.. అడ్రస్ సుఖంగానే దొరికినందుకు తనలో తానే.. 'ఇ హే హే' అని నవ్వుకున్నాడు.

అతికష్టంగా బురదలో నడుచుకుంటూ.. చిన్న గా దగ్గుకొంటూ.. నీలంరంగు మేడ సమీపించాడు.

అందమైన గేటు.. గేట్ కి అటుఇటు పొడవాటి అశోకవృక్షాలు.

"అమ్మాయీ.. అమ్మాయీ".. గట్టిగా పిలిచాడు. ఎవరూ తలుపు తీయకపోవడంతో దబదబా బాదాడు.

సత్యసుందరి తలుపు తీసింది.

"నేనమ్మా.. నన్ను 'చిరాకు' అంటారు.. సత్య నారాయణమూర్తి గారి ఇల్లు ఇదే కదమ్మా"

"అవునండి ఇదే.. కాళ్లు కడుక్కోండి. నాన్న గారు మీరు వస్తారని చెప్పారు..”అంది సత్యసుందరి.

"అమ్మానాన్న అర్జెంట్ పని మీద అమలాపురం వెళ్లారట కదా.. నాకు ఫోన్ చేసి.. కొన్ని విషయాలు చెప్పారులే. నీతో మాట్లాడి అన్ని విషయాలు నన్ను తెలుసుకోమన్నారు. తెలుసుకునేది ఏముందమ్మా.. మామూలు రామాయణమే, మామూలు భారతమే!" అంటూ తను కప్పుకున్న దళసరి రగ్గులాంటి గుడ్డ ను మడిచి తన గోతాం లో పెట్టాడు.

మాసినగడ్డం.. గారపళ్ళు.. పిచ్చుకగూడు లాంటి తల.. ఈ ఆకారంలో ఉన్న అతడిని చూడగానే ఏవగింపు కలిగింది సత్యసుందరికి. కొరియన్ సోఫా ఉన్నా, ప్లాస్టిక్కుర్చీ చూపించి కూర్చోమంది.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/s2gTBUu53JY

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

పుత్రుడు

రచన : సింహ ప్రసాద్

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

‘‘రేపు సాయంత్రం నాలుగు గంటల స్లాట్‌ ఒక్కటే ఖాళీగా వుంది. బుక్‌ చేయమంటావా?’’

‘‘చేసెయ్యండి చేసెయ్యండి’’

ఇంట్లో వారికి వినిపించకుండా, లోగొంతుతో మెడికల్‌ ల్యాబ్‌ వారితో కోవిడ్‌ శాంపిల్‌ సేకరణకు అపాయింట్‌మెంటు తీసుకున్నాను.

చిన్న గదిలోంచి నాన్న దగ్గు విన్పించింది. దూసుకెళ్ళాను. ‘‘ఎలా వుంది నాన్నా. జ్వరం నెమ్మళించిందా... ’’

సమీపించబోతోంటే, ‘‘ఆగాగు. ముందెళ్ళి డబుల్‌ మాస్కు పెట్టుకురా’’ కోప్పడ్డారు.

‘‘అక్కడేం నిధులు మురిగిపోతున్నాయనీ మాటిమాటికీ పరుగెడుతున్నారు. ఆయనకేమీ కాదు. మనల్ని చంపిగాని పోరు’’ నా భార్య రయ్‌మని రెచ్చి పోతోంటే వారించాను.

‘‘ష్‌... నాన్న వింటే బాధపడతారే’’

‘‘విన్నాకైనా బుద్ధొస్తుందనే గట్టిగా మాట్లాడుతున్నా. ఆయనకి మీరొక్కరేనా కొడుకు? మీకొక్కరికేనా బాధ్యత?’’

‘‘నీకు దణ్ణం పెడతాను గాని గమ్మునుండవే. అసలే ఆయన ఆరోగ్యం దిగజారుతోందని నేను ఆందోళనపడుతోంటే, మధ్యన నీ నస ఏంటే’’ కసిరి, నాన్న గదిలోకెళ్ళాను.

ఆయన వారిస్తున్నా వినకుండా చెయ్యి పట్టుకుని చూశాను. కాలిపోతోంది.

‘‘కరోనాయేరా... నాకేం డౌటు లేదు. రుచీ పచీ తెలీడంలేదు. దగ్గు వదలటం లేదు….. ’’ నిర్లిప్తంగా అన్నారు.

‘‘టెస్ట్‌ చెయ్యకుండా అలా ఎలా ఒక నిర్ణయానికొచ్చేస్తారు? రేపు సాయంత్రం ఇంటికే వచ్చి శాంపిల్‌ తీసుకెళ్తారు. ల్యాబ్‌కెళ్తే త్వరగా అవ్వొచ్చు గాని అక్కడ చాంతాడంత క్యూ వుంటుంది. వారివల్ల మనకు ప్రమాదముండొచ్చని ఇంటికే రమ్మన్నాను’’.

‘‘నా వల్ల వాళ్ళకీ ప్రమాదం వుండొచ్చుగా! అలా ఎందుకాలోచించట్లేదో చెప్పనా? నీకు నేనే ముఖ్యం గనుక!’’ నవ్వి అన్నారు. ‘‘గత జన్మలో బంగారు పూలతో భగవంతుణ్ణి పూజించి వుంటాను. నన్ను పూలలో పెట్టి చూసుకునే కొడుకువి లభించావు!’’ నాన్న కళ్ళు మెరిశాయి గాని స్వరం గాద్గదికమయ్యింది.

‘‘ప్లీజ్‌ నాన్నా. ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు. నిన్న డాక్టర్‌ రాసిచ్చిన మందులు శ్రద్ధగా వాడదాం. దానికి తగ్గిపోతే అదృష్టమేగా!’’ వేడినీళ్ళు తెచ్చిచ్చాను.

టాబ్లెట్సు వేసుకున్నాక, టెర్రేస్‌ మీదకెళ్ళి అన్నయ్యలిద్దరికీ ఫోన్‌ జేసి నా అనుమానం బయటపెట్టాను.

‘‘ఇంకా ఇంట్లో పెట్టుకున్నావేంరా, ప్రభుత్వాసుపత్రిలో చేర్చెయ్‌. వాళ్ళు బాగానే చూసుకుంటార్లే’’ అన్నాడు పెద్దన్నయ్య.

‘‘నాన్న మీద నీకొక్కడికే ప్రేమ వున్నట్టు నటిస్తుంటావుగా. నువ్వు చూసుకోక నాకెందుకు ఫోన్‌ చేశావు? నేనేం డబ్బు సర్దలేను. ఇప్పుడు రాలేను’’ అనేశాడు చిన్నన్నయ్య.

చిన్నగా నిట్టూర్చాను.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/xPOXRpnqgPc

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

నాకేమవుతోంది…? ఎపిసోడ్ 12

రచన, పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్ 

చెప్పడం ఆపిన ప్రమీల తరుణ్ వంక చూసింది.

“బాబూ తరుణ్! నీ దగ్గర ఇన్ని విషయాలు దాచి పెట్టి పెళ్లి చేశామని అనుకుంటున్నావు కదూ..” అంది.

లేదన్నట్టు తల అడ్డంగా ఆడించాడు తరుణ్.

“లేదత్తయ్యా.. పూర్తిగా కాకపోయినా నాకు కూడా కొంతవరకు తెలుసు. పెళ్లికి ముందే మామయ్య గారు నన్ను పర్సనల్ గా కలిసి, ప్రియా ను గతంలో సైకియాట్రిస్ట్ కి చూపించినట్లు చెప్పారు. ప్రస్తుతం తను నార్మల్ గా ఉంది కాబట్టి పాత విషయాలు నేను పట్టించుకోనని వారితో చెప్పాను. ఆయన నాతో మాట్లాడిన విషయం తెలిస్తే ప్రియా బాధపడుతుందని, కాబట్టి ఎవరికీ చెప్పవద్దని ఆయన అడిగారు. కానీ ఇంత వివరంగా అయితే నాకు తెలీదు. జరిగిపోయిన విషయాలను నేను తవ్వదలుచుకోలేదు. ప్రియ నా భార్య. ఆమె ఆరోగ్యంగా, క్షేమంగా ఉండడమే నాకు కావాలి. మీరు చెప్పడం కొనసాగించండి. నా ఉద్దేశం ప్రకారం మీరు చెప్పే విషయాలను బట్టి ఈ కేసు ఓ కొలిక్కి వస్తుందని, ప్రియా వీలైనంత తొందరగా దొరుకుతుందని అనిపిస్తోంది” అన్నాడు.

“తరుణ్! నీలాంటి మంచి మనసున్న వ్యక్తి భర్తగా దొరకడం, మా అమ్మాయి చేసుకున్న అదృష్టం” అంది ప్రమీల.

“భార్గవి నాకు కూడా తెలుసు. ఆ టైంలో నేను అమెరికా టూర్ వెళ్లి ఉన్నాను” చెప్పింది ప్రవల్లిక.

తర్వాత ప్రమీల గతంలో జరిగిన సంఘటనలను తిరిగి వివరించడం ప్రారంభించింది.

“ప్రియ నీలకంఠం అనే వ్యక్తి పేరు చెప్పడం, ఇక్కడ భార్గవి వాళ్ళ మేనమామ పేరు కూడా అదే కావడం చూస్తుంటే నాకు కూడా ఈ రెండు విషయాలకు ఏదో సంబంధం ఉందనిపిస్తోంది. కానీ అదేమిటో తెలియడం లేదు. పైగా ఇతను మా తమ్ముడి ఇంట్లో ఉన్న ప్రియా గదిలోకి వెళ్లడం ఎలా సాధ్యం? అదీకాక సీసీ కెమెరా రికార్డింగ్ లో ఆ గదిలోకి ఎవ్వరూ వెళ్ళ లేదని తేలింది కదా” అన్నాను నేను.

ఇంతలో బయట ఉన్న ప్రియ, కొందరు స్నేహితులతో లోపలికి వచ్చింది. మేము కూర్చున్న చోటికి వచ్చి, “భార్గవి పేరెంట్స్ డైరెక్ట్ గా హాస్పిటల్ కి వెళ్లారట. అక్కడ కొన్ని ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేశాక డెడ్ బాడీని తీసుకుని వస్తారట. అంత్యక్రియలు రేపు మార్నింగ్ ఉంటాయట.

పాపం భార్గవి వాళ్ళ మామయ్య చాలా బాధపడుతున్నాడట. రెండు రోజులకు ముందే ఆయన కొడుకు నిశ్చితార్థం జరిగింది. ఇంతలో తన ఇంట్లో భార్గవి ఉరి వేసుకొని చనిపోవడంతో ఆయన తట్టుకోలేక పోతున్నాడు. మేము వెళ్లి ఒకసారి ఆయన్ని పలకరించి వస్తాము” అంది.

“నీతో కాస్త మాట్లాడాలమ్మా! వాళ్లను వెళ్ళనీ. నువ్వు తరువాత వెళ్ళొచ్చులే. అన్నట్లు భార్గవి వాళ్ళ మామగారి పేరు ఏమిటమ్మా?” అడిగారు మావారు.

“ఆ అంకుల్ పేరు నీలకంఠం” అని చెప్పింది ప్రియా స్నేహితురాలు.

ప్రియా ఒంట్లో ఒక్కసారిగా నిస్సత్తువ ఆవరించినట్లు అయింది. నా పక్కనే ఉన్న కుర్చీలో కూలబడింది.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/elaZhYo255E

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

విరిసిన సుమం

రచన: నీరజ హరి ప్రభల

(ఉత్తమ రచయిత్రి బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

"సుమా! సాయంత్రం సినిమా కెళదామా!” అడిగాడు రవి క్లాసు నుంచి బయటకు వస్తున్న సుమను.

"ఓకె రవి" అంది సుమ. ఎక్కడ? ఎన్నింటికి కలవాలో ఇద్దరూ మాట్లాడుకుని ఎవరిళ్ళకు వాళ్ళు వెళ్ళారు. సాయంత్రం ఇద్దరూ అనుకున్న సమయానికి సినిమా ధియేటర్లో కలిసి సినిమా చూసి ఆతర్వాత హొటలుకు వెళ్లి సరదాగా కాసేపు గడిపి ఇంటికి వెళ్ళారు. రవి, సుమ ఇద్దరూ ఒకే కాలేజీలో ఇంజినీరింగ్ ఆఖరి సం.. చదువుతూ ఏడాది నుంచి ప్రేమించుకుంటున్నారు. ఇద్దరి చదువు పూర్తి అయి మంచి ఉద్యోగం వచ్చేదాకా తమ ప్రేమ విషయం ఇంట్లో పేరెంట్సుకు చెప్పకూడదని నిర్ణయించుకున్నారు. ఇలా తరచూ సినిమాలకు, హోటల్స్ కు వెళ్ళి సరదాగా గడపడం వాళ్లకు అలవాటు.

సుమ తరచూ బయటకు వెళ్లి ఆలస్యంగా ఇంటికి రావడం తల్లి రాధ గమనించి కూతురిని నిలదీసింది. ఏదో ఒక అబధ్ధం అతికినట్టు చెపుతూ తల్లిని నమ్మించటంతో 'తన పెంపకాన్ని కూతురు వమ్ముచేయదులే ' అనుకుంది రాధ. తెలివిగలదీ, చురుకైనదీ అయిన సుమ అంటే తండ్రి శ్రీధర్ కు కూడా చాలా ఇష్టం. రోజులు గడుస్తున్నాయి. సుమ, రవిల చదువులు పూర్తయి మంచి కంపెనీలలో ఉద్యోగాలు పొందారు.

ఇద్దరి ఇళ్ళలోనూ పెళ్లి సంబంధాలు చూడటం మొదలుపెట్టారు. ఇద్దరూ వాళ్ళ వాళ్ళ పేరెంట్సుకు తమ ప్రేమ విషయం చెప్పి తమ నిర్ణయాన్ని తెలిపారు. ఇరు కుటుంబాల పెద్దలు ఏవేవో కారణాలతో పెళ్లికి అంగీకరించలేదు. ఒక రోజున రవి, సుమ రిజిస్టరు మారేజి చేసుకుని ఒక ఇంటిని అద్దెకు తీసుకుని కొత్త కాపురం మొదలు పెట్టారు. రోజూ ఉద్యోగం, సరాగాల కాపురంతో రవి, సుమలు ఆనందంగా ఉన్నారు. వాళ్ళ అన్యోన్య దాంపత్యానికి గుర్తుగా ఏడాది తిరిగేసరికి చక్కటి పాప పుట్టినది. ఆ పాపకు 'దీప' అని పేరు పెట్టుకుని ప్రేమగా పెంచుకుంటున్నారు. ఇద్దరినీ కంపెనీ వాళ్లు అమెరికా పంపారు. దీపని తీసుకుని ఇద్దరూ అమెరికా వెళ్ళారు. అక్కడికి వెళ్ళి ఇల్లు ఆదీ సమకూర్చుకున్నాక ఉద్యోగ కర్తవ్య నిర్వహణలో బిజీ అయ్యారు.

కొన్నాళ్లకి సుమ పేరెంట్సుల పట్టుదల సడలి వాట్సప్, ఫేస్ టైమ్ లలో కూతురు, అల్లుడితో మాటలు, మనుమరాలితో ముద్దు ముచ్చట్లు మొదలయ్యాయి. వీళ్ళ అన్యోన్య దాంపత్యంను చూసి విధికి కన్నుకొట్టిందేమో అన్నట్లుగా కొన్నాళ్లుగా రవి ప్రవర్తనలో మార్పు వస్తోంది. ఇంటికి సరిగ్గా రాకపోవటం, త్రాగుడు మొ... వ్యసనాలు అలవడి సుమని నిర్లక్ష్యం చేయడం, పాపను కూడా దగ్గరకు తీయకపోవడం చూసి సుమ చాలా బాధ పడి రవిలో మార్పుకు కారణం ఏమిటి? అని అడిగింది. "ఏంలేదు, మామూలే!" అని బుకాయించినా అతని కళ్ళల్లో అబధ్ధాన్ని పసిగట్టింది సుమ. కానీ కారణం తెలీలేదు. 'ఏదో పని ఒత్తిడేమో కొన్నాళ్ళకు అవే సర్దుకుంటాయిలే' అని ఓర్పు పట్టింది కానీ ఈ విషయాలు పేరెంట్సుకు చెప్పదలుచుకోలేదు. చెప్పి వాళ్ళను బాధపెట్టడం ఇష్టం లేదు సుమకు.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/WXkVPOfIxXo

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

ముత్తెపు ముక్కర

రచన: సిహెచ్. సీఎస్. శర్మ 

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

గొప్ప మనసున్న కొందరు మహనీయులు తమ పరివారాన్నికూడా తమ బంధువులుగా ఆత్మీయులు గా చూచు కొంటారు. ఆపని వారికి దైవ సమానం.. వారే సర్వస్వం.

శివాలయంలో జగన్మాత సన్నిధిలో ఎంతో భక్తితో మోకరిల్లారు రంగమ్మ రాముడు. వారివురూ ఆ జగన్మాతా పితలను కోరింది తమ యజమాని కాళేశ్వర రావు, వారి అర్ధాంగి శ్యామలాంబ కొడుకు ప్రతాపరావు ఎప్పుడూ.. నిండు నూరేళ్ళు చల్లగా వుండాలని, ఆ ఇంటి చాకిరి చేస్తూ తమ జీవితాలు వారి ఉప్పూ పులుసు తింటూ, వారి మన్నలను పొందుతూ ఆనందంగా సాగిపోవాలని.

అర్చకుడు మంగళ హారతిని వెలిగించి, ఆ తల్లి కి చూపించి ఆ అమ్మను వీక్షిస్తున్న ఈ ఇరువురికి చూపించాడు. తీర్ధప్రసాదాలను ఇచ్చాడు.

మరోసారి ఆ మాతాపితలకు నమస్కరించి రంగమ్మ రాముడు ఆలయం బయటికి నడిచారు. పద్ధతి ప్రకారం ఆలయం ముందున్న మండపంలో కూర్చున్నారు. కొన్ని క్షణాలు ఆ దేవ దేవీలను ధ్యానించారు. కళ్ళను తెరిచిన రంగమ్మ..

“బావా!.. ”

“ఏం.. రంగా!.. ”

“అమ్మతల్లి ముక్కెర చూచావా?.. ఎంత అందంగా వుందో.. ”

“ఓసి.. పిచ్చిదానా!.. ఆ తల్లి ముక్కెర అందంగా లేకపోతే.. ఇంకెవరిది వుంటదే !.. ” నవ్వాడు రాముడు.

“బావా.. నాకో చిన్న ఆశ.. ”

“ఎంటే రంగా.. ”

“ఆ ముక్కెర ఎంతవుద్దంట”..

రాముడు వెంటనే లేచి ఆలయంలో ప్రవేశించాడు. రంగమ్మ ఆశ్చర్యంతో అతన్ని అనుసరించింది. రాముడు పూజారిని సమీపించాడు.

“సామీ!.. ”

“ఓ.. చిన్న మాట.. ”

“ఏందిరా.. ”

“ ఆ అమ్మ ముక్కుకు వున్న ముక్కెర ఎంతవుద్ది సామి.. ” వినయం నిండివున్న రామూ ప్రశ్న,

“ఒరేయ్.. రామూ.. అది ముత్తెపు బంగారు ముక్కెర రా.. ఈనాటి వెల ప్రకారం దాని విలువ యాభై వేలకు పైనేఉంటుందిరా. !.. ”

రాము రంగి ఒకరి ముఖాలు ఒకరు ఆశ్చర్యంతో చూచుకొన్నారు.

“అవునురా! ఆ ముక్కెర వెలతో నీకేం పనిరా.. !” నవ్వుతూ అడిగాడు అర్చకుడు.

“సామీ.. ఈ రంగీ అలాంటి ముక్కెర కావాలని అడిగింది. ఎంతవుద్దో తెలుసు కోవాలని అడిగినా”.. క్షణం సేపు పూజారి కళ్ళలోకి చూచి.. లజ్జతో తల దించుకున్నాడు రాముడు. రంగి దీనంగా అతని ముఖంలోకి చూచింది.

రాము బాధను గమనించిన పూజారి.. “అమ్మకు వుండే ముక్కెర చాలా పెద్దదిరా.. రంగికి అంత పెద్దది ఎందుకు.. పది పదిహేను వేలల్లో చిన్నది చిక్కుతుంది. దాన్ని కొని ఇవ్వరా!.. ”

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/Hpt3Pb0Ir2Q

(కథ manatelugukathalu.com లో చదవడానికి కథ పేరు మీద క్లిక్ చేయండి)

మకాం మార్చేయాలి

రచన : జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు

(ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత)

(కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

రమణారావు, సుజాతలకి ఇద్దరు పిల్లలు, ఒక అమ్మాయి, ఒక అబ్బాయి.

దంపతులిద్దరూ ఉద్యోగాలు చేసుకుంటు పిల్లలిద్దరిని చదివించుకుని, అమ్మాయికి పెళ్లిచేసి అమెరికాకి పంపించారు.

కారణం ఏమిటో తెలియదు కాని, కొడుకు అమెరికా వెళ్లే అవకాశం వచ్చినా, ఇండియాని, తల్లిదండ్రుల ని వదిలి వెళ్లనని, తనకి తగిన మంచి ఉద్యోగం చేసుకుంటూ తల్లిదండ్రుల దగ్గరే వుండిపోయాడు. ఆ తండ్రికి కొడుకు, కూతురు అంటే చాలా ప్రేమ. అయితే బయటపడేవాడు కాదు. ఆ తల్లికి పిల్లలంటే ప్రాణం.

కొడుకు పెళ్లి జరిగినా కూడా తన తల్లిదండ్రులతోనే వుండేవాడు. కోడలు కూడా ఆ యింట్లో కలిసి పోయింది.

అక్కడ కూతురుకి కొడుకు పుట్టాడు. కొన్నాళ్ళు రమణారావు, సుజాత లు అమెరికా వెళ్లి కూతురు అల్లుడు దగ్గర వుండి మనవడి కి ఆరు నెలలు వచ్చే వరకు వుండి, ఇండియా తిరిగివచ్చారు. అయితే మనవడు అలవాటు అయిన రమణారావు కి బెంగ మొదలైంది. రోజూ మనవడి గురించి, వాడి నవ్వుల గురించి మాట్లాడుతు వుండేవాడు. పోనీ మళ్ళీ అమెరికా వెళ్దాం అనుకుంటే చేస్తున్న ఉద్యోగాలు అడ్డుగా వున్నాయి.

ఒకరోజు సుజాత భర్తకి ఫోన్ చేసి శుభవార్త చెప్పింది, మన యింట్లో కూడా మనవడో మనవరాలో పుడతారని. యింటికి వచ్చిన తల్లిదండ్రుల కి కొడుకు శ్రీధర్ సిగ్గుపడుతూ, “నాన్నా! మీరు మీ మనవడిని అమెరికాలో వదిలి వచ్చేసారని దిగులు పెట్టుకున్నారుగా, ఆ దిగులు త్వరలో తీరుతుంది. మమ్మల్ని దీవించండి” అని అన్నాడు.

రోజులు యిట్టే గడిచిపోయాయి. కోడలు పండంటి మనవరాలిని ఇచ్చింది. అదే సమయానికి అమెరికా నుంచి కూతురు, అల్లుడు, మనవడు కూడా వచ్చారు. ఇల్లంతా సందడి సందడిగా వుంది. రమణారావు మనవడిని ఒక పక్కన, మనవరాలిని ఒకపక్కనా పడుకోపెట్టుకుని తెగ సంతోషపడటం చూసి రమణారావు కూతురు, కొడుకు తెగ మురిసిపోయేవాళ్లు.

“నాన్నా! నువ్వు మమ్మల్ని మా చిన్నప్పుడు ఎలా పెంచావో తెలియదు కాని, యిప్పుడు నువ్వు మా పిల్లలతో యింత సంతోషంగా వుండటం బట్టి మమ్మల్ని కూడా అంతా ప్రేమగానే పెంచావని తెలుస్తోంది” అంది రమణారావు కూతురు.

సెలవు అయిపోవడం తో కూతురు అల్లుడు మనవడిని తీసుకుని తిరిగి అమెరికా వెళ్లిపోతో వుంటే రమణారావు మనవడిని వదలలేక వాళ్ళతో అమెరికా వెళ్ళిపోదామాని అనుకున్నాడు, అయితే యిక్కడ మానవరాలి బోసినవ్వులకి లొంగిపోయి, ఇంతే జీవితం అనుకుని సరిపెట్టుకున్నాడు.

ఈ విషయం లో సుజాత మనసులో ఏముందో ఎవ్వరికీ తెలియదు. నిమిత్త మాత్రం గా వుండేది. తను రామాయణం పుస్తకం చదువు కుంటున్నప్పుడు ఎవ్వరు మాట్లాడించినా విసుగుకునే సుజాత అమెరికా నుంచి ఫోన్ రాగానే పుస్తకం పక్కన పెట్టి పరుగున వచ్చేది మనవడిని చూడాటానికి.

Read the full story on www.manatelugukathalu.com

ఈ కథ మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింప బడింది.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

https://www.youtube.com/channel/UCP4xPLpOxrVz33eo1ZjlesQ

ఈ కథను యూట్యూబ్ లో చూడండి.

Video link

https://youtu.be/Lgicczj3wJE