“… เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านลองใจท่านดู เพื่อให้ทรงทราบว่า ท่านทั้งหลายรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่านหรือไม่ ท่านทั้งหลายจงดำเนินตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และยำเกรงพระองค์ และรักษาพระบัญญัติของพระองค์ และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ และท่านจงปรนนิบัติพระองค์ และติดสนิทอยู่กับพระองค์” (ข้อ 3-4)‬ ‭

เพราะพระเจ้าทรงรักและหวงแหนพวกเราอย่างมากมาย วันนี้ถ้าเรารักพระองค์ และจะเดินตามพระองค์ ถ้าเราต้องการจะรักษาคำโอวาทของพระองค์ ถ้าเราเชื่อฟังและปฏิบัติตามพระคำของพระองค์ และต้องการที่จะติดสนิทกับพระองค์ ก็จะมีการทดลองมาถึงเราผ่านหลายๆช่องทาง อาจจะผ่านทางผู้พยากรณ์เท็จ ผ่านคนที่เป็นพี่น้องร่วมสายเลือด ผ่านบุตรชายหญิงของเรา ผ่านภรรยาสุดที่รักของเรา ผ่านมิตรสหายที่สนิทและรักกันมาก หรืออาจจะผ่านพี่น้องที่ไม่ดี (1 ยฮ. 2:19) ที่ออกไปจากท่ามกลางเราทั้งหลาย และไปชักชวนพี่น้องคนอื่นหรือแม้กระทั่งตัวเราให้ไปปรนนิบัติพระอื่น นำพาเราหลงจากทางซึ่งพระเจ้าสั่งให้เราเดินนั้น ผลักไสให้เราออกห่างจากพระองค์ และกลับไปเป็นทาสของสิ่งซึ่งครั้งหนึ่งเราได้ออกจากมันมาแล้วอีก พระองค์ก็จะให้คนเหล่านี้มาทดลองใจของเราว่าเราจะรักและเชื่อฟังพระคำของพระองค์หรือไม่ พระคำของพระองค์ตรัสว่า จงกำจัดความชั่วนั้นออกจากท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย เจ้าจงฆ่า และประหารชีวิตด้วยดาบเสียทีเดียว และทำลายบรรดาข้าวของในนั้นเสียให้สิ้น อย่าให้สิ่งของอันเป็นที่แช่งนั้นติดอยู่กับมือของเจ้าเลย

ถ้าเราทั้งหลายจะเชื่อฟังถ้อยคำของพระเจ้าและรักษาคำโอวาทของพระองค์ซึ่งสั่งเราทั้งหลายในวันนี้ และกระทำสิ่งที่ถูกต้องในคลองพระเนตรของพระเจ้า พระองค์ก็จะสำแดงความเมตตาปรานีแก่เราทั้งหลาย และทรงกระทำให้เราทั้งหลายทวีมากขึ้น

เรื่องราวของโยนาเป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง และให้ภาพที่ชัดเจนแก่เราในวันนี้ว่า เนื้อหนังจะเชื่อฟังและประพฤติตามพระคำของพระเจ้าไม่ได้ (รม. 8: 7) มีทางรอดเพียงทางเดียวก็คือ ตรึงที่ไม้กางเขนเท่านั้น

เมื่อพระคำของพระองค์มาถึงเราแล้ว เราไม่ประพฤติตาม และยังคิดว่าจะหนีไปให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ เหมือนโยนาที่ได้แล่นเรือไปในทิศตรงกันข้ามกับที่พระองค์ใช้เขาไป พระยะโฮวาทรงใช้กระแสลมใหญ่ทำให้เกิดพายุใหญ่ในทะเล จนเรือที่อาศัยมาจวนจะอับปาง แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในการแล่นเรือ (ผู้ที่เราคิดว่าความเชี่ยวชาญของนักเดินเรือเหล่านั้น จะพาเรารอดตลอดฝั่ง) ก็ยังคิดว่าครั้งนี้คงจะเอาชีวิตรอดไม่ได้ สินค้าที่ใช้ซื้อขายเอากำไร ถึงตอนนี้ก็ต้องถูกทิ้งลงในทะเล แม้พวกลูกเรือจะช่วยกันตีกรรเชียงกลับเข้าฝั่งอย่างเต็มกำลัง แต่ก็เข้าไปไม่ได้ เพราะว่าทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้น ต้านทานเขาไว้ แม้ตัวท่านจะหลบไปอยู่ใต้ท้องเรือและยังนอนหลับสนิทได้ ถึงตอนนี้ก็จะต้องถูกปลุกให้ขึ้นมารับรู้ถึงภัยอันตราย เพื่อที่จะอธิษฐานต่อพระเจ้า ดีที่โยนายังรู้ดีว่า ที่ทะเลเกิดปั่นป่วนเช่นนี้ก็เนื่องมาจากตัวท่านเอง มีทางเดียวที่จะรักษาชีวิตของคนในเรือนั้นได้ก็คือ ท่านต้องสละตัวท่านเอง ท่านจึงได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “จงจับตัวเราโยนลงไปในทะเลก็แล้วกันทะเลก็จะสงบลง” (ข้อ12) สุดท้ายเมื่อไม่มีทางอื่นที่จะรอดตาย อีกทั้งเมื่อเป็นไปตามที่พระองค์ทรงเห็นชอบ ท่านก็ถูกโยนทิ้งทะเล และความปั่นป่วนแห่งทะเลก็สงบลง แต่ด้วยความรักของพระเจ้า ได้ทรงเตรียมปลาใหญ่ไว้ตัวหนึ่ง และได้กลืนโยนาเข้าไป โยนาก็จะต้องอยู่ในท้องปลานั้น (ประสบการณ์ร่วมตายกับพระคริสต์) สามวันสามคืน

“ด้วยว่า ‘โยนาห์ได้อยู่ในท้องปลาวาฬสามวันสามคืน’ ฉันใด บุตรมนุษย์จะอยู่ในท้องแผ่นดินสามวันสามคืนฉันนั้น”

‭‭มัทธิว‬ ‭12:40‬ ‭KJV‬‬

ชีวิตคริสเตียนหลังจากได้ละทิ้งการชั่วร้าย ได้บังเกิดใหม่ รักปรารถนาดื่มน้ำนมแห่งพระคำ จนถึงได้วัฒนาขึ้น มีชีวิตปกติที่ผูกผันกับพระคริสต์ผู้เป็นศิลาอันมีชีวิต ดำเนินชีวิตเป็นปุโรหิต เป็นแบบคนต่างถิ่น เชื่อฟังอำนาจที่พระเจ้าตั้งไว้เพราะเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าโดยทนความยากลำบากด้วยอดกลั้นใจเพราะการดีที่พระเจ้าให้กระทำ ผู้เป็นภรรยาก็จะสามารถยอมฟังคำสามีที่เชื่อฟังพระคำ ถ้าสามีไม่เชื่อฟังพระคำ กริยาการประพฤติของภรรยา ก็จะสามารถชักนำสามีมาหาพระเจ้าได้ ฝ่ายสามีก็จะอยู่กินกับภรรยาโดยใช้ความรู้ และให้เกียรติแก่ภรรยา อยู่ด้วยกันกับพี่น้องโดยมีใจเดียวกัน มีใจเมตตาซึ่งกันและกัน รักซึ่งกันและกัน เอ็นดูและมีใจอ่อนสุภาพ มีใจยำเกรงพระเจ้า มีใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดี รู้จักที่จะดัดลิ้นของตนและบ่ายหน้าหนีจากการชั่ว แสวงหาสันติสุขและติดตามสันติสุขนั้น ใฝ่ใจประพฤติการดี เมื่อถูกการร้ายเพราะประพฤติการชอบธรรมก็เป็นสุข เตรียมใจพร้อมเสมอเพื่อจะตอบคนที่ถามท่านว่ามีความหวังใจเช่นนี้ด้วยเหตุผลอะไร

กฎเกณฑ์และข้อพิพากษาที่พระเจ้าตรัสสั่งให้เราทั้งหลายระวังทำตามในแผ่นดินงาม (ในพระเยซูคริสต์) ตลอดวันคืนที่มีชีวิตบนโลกนี้ มีดังนี้

1. ทำลายสถานที่ใช้ปฏิบัติพระอื่นทุกๆที่ให้สิ้นซาก

2. ทำลายอุปกรณ์ที่ใช้ทำพิธี แท่นบูชา เสาศักดิ์สิทธิ์ และรูปเคารพด้วยไฟ รื้อภาพแกะสลักและชื่อพระทั้งหลายลงมาและทำลาย

3. อย่านมัสการพระเจ้าด้วยสิ่งของเหล่านี้

4. จงแสวงหาสถานที่ซึ่งพระเจ้าทรงเลือก เพื่อตั้งพระนามของพระองค์ไว้ คือให้เป็นที่ประทับของพระองค์ ท่านทั้งหลายจงไปเฝ้านมัสการพระองค์ที่นั่น

5. จงนำเครื่องเผาครบบูชาและเครื่องบูชาทั้งปวงของท่านไปที่นั่น ทั้งสิบชักหนึ่ง และเครื่องบูชาแกว่ง ทั้งเครื่องบูชาปฏิญาณ เครื่องบูชาตามใจสมัครสำหรับโมทนาพระคุณ และนำผลรุ่นแรกที่ได้จากฝูงวัวและฝูงแพะแกะไปที่นั่น

6. ในที่นั่นทั้งตัวเจ้าและบุตรชายหญิงของเจ้า จะรับประทานอาหารด้วยความชื่นชมยินดีต่อพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า

7. อย่าทำตามการที่เจ้าเห็นดีในตาของตนเอง

8. จงระวังตัวอย่าไปทำเครื่องเผาครบบูชาของเจ้าในทุกแห่งที่เจ้าเห็นดี แต่ให้ทำในที่ๆซึ่งพระเจ้าได้ทรงเลือกไว้

9. ถ้านึกอยากจะกินเนื้อสัตว์ในเขตที่อยู่ของตน ก็สามารถทำได้ตามใจปรารถนา ตามที่พระเจ้าอวยพระพร แต่ให้กินเหมือนกินเนื้อเก้งเนื้อกวาง ผู้ที่สะอาดและผู้ที่ไม่สะอาดก็กินได้เหมือนกัน

10. อย่าได้กินเลือดสัตว์เลย เพราะเลือดคือชีวิต และเพื่อเจ้าและลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะได้มีความจำเริญ เมื่อเจ้ากระทำการดีและการที่ถูกต้องในคลองพระเนตรพระเจ้า

11. จงระวังตัว อย่าลุ่มหลงตกในการตามอย่างคนต่างประเทศ อย่าได้ขนขวายถามหาวิธีปฏิบัติต่อพระทั้งปวงของเขา เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้กระทำดังนั้นต่อพระเจ้าเหมือนกัน เพราะการเหล่านั้นชั่วลามกซึ่งพระเจ้าทรงเกลียดชัง

12. สิ่งที่พระองค์ตรัสสั่งแก่เจ้าจงระวังทำตาม อย่าได้เพิ่มเติมหรือลดหย่อนจากคำนั้นเลย

“นิมิตของโอบัดยา องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสเกี่ยวด้วยเรื่องเอโดม (เล็งถึงเนื้อหนัง) ดังนี้ว่า เราได้ยินข่าวลือจากพระเยโฮวาห์ ทูตคนหนึ่งถูกส่งไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติให้พูดว่า “จงลุกขึ้นเถิด ให้เราลุกไปทำสงครามกับเมืองเอโดม” ถ้าขโมยเข้ามาหาเจ้า ถ้าพวกปล้นเข้ามาในเวลากลางคืน (เจ้าจะถูกทำลายสักเท่าใด) เขาจะไม่ขโมยเพียงพอแก่ตัวของเขาเท่านั้นหรือ ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า เขาจะไม่ทิ้งองุ่นตกค้างไว้บ้างหรือ ข้าวของของเอซาวได้ถูกรื้อค้นสักเท่าใดหนอ ทรัพย์สมบัติซึ่งซ่อนไว้ก็ถูกค้นไปหมด พระเยโฮวาห์ตรัสว่า ในวันนั้นเราจะไม่ทำลายคนฉลาดให้สิ้นไปจากเอโดม และทำลายความเข้าใจเสียจากภูเขาเอซาวหรือ โอ เทมานเอ๋ย ชายผู้มีกำลังทั้งหลายของเจ้าจะขยาด จนในที่สุดทุกคนที่มาจากภูเขาเอซาวจะถูกตัดขาดเสียด้วยการสังหาร เหตุเพราะความรุนแรงที่กระทำต่อยาโคบน้องชายของเจ้า ความอับอายจะปกคลุมเจ้าไว้ เจ้าจะต้องถูกตัดขาดออกไปเป็นนิตย์ แต่จะมีคนรอดพ้นในภูเขาศิโยน และที่นั้นจะบริสุทธิ์ และวงศ์วานของยาโคบจะได้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา พวกผู้ช่วยกู้จะขึ้นไปที่ภูเขาศิโยนเพื่อปกครองภูเขาเอซาว และราชอาณาจักรนั้นจะตกเป็นของพระเยโฮวาห์”

เติบโตขึ้นไปสู่ความรอดของจิตด้วยพระคำ

ด้วยว่าเราทั้งหลายได้บังเกิดใหม่ ไม่ใช่จากพืชที่จะเปื่อยเน่าเสีย แต่จากพืชอันไม่รู้เปื่อยเน่า คือด้วยพระคำของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ และตั้งดำรงอยู่เป็นนิจ ดังนั้นพระคำของพระเจ้าเป็นเหมือนน้ำนมบริสุทธิ์สำหรับทารกที่บังเกิดใหม่ และเป็นอาหารแข็งสำหรับผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ เพื่อเราทั้งหลายจะได้เติบโตขึ้นไปสู่ความรอดด้วยพระคำนั้น

การที่เราจะมีความต้องการพระคำอันบริสุทธิ์ของพระองค์มากขึ้นนั้น เราจะต้องละทิ้งการชั่วร้าย การอุบาย หน้าซื่อใจคด ใจริษยา คำพูดชั่วส่อเสียดเสียให้หมด ให้อดกลั้นจากความปรารถนาในเนื้อหนัง และมาหาพระคริสต์เหมือนมาถึงศิลาอันมีชีวิตอยู่ เพื่อจะได้ถูกสร้างขึ้นเป็นวิหารฝ่ายวิญญาณ เป็นพวกปุโรหิตบริสุทธิ์ เพื่อถวายเครื่องบูชาฝ่ายวิญญาณ ซึ่งเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้าโดยพระเยซูคริสต์

มีเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ถูกจัดเอาไว้สำหรับคนสองประเภท ประเภทแรกคือคนที่ได้สะดุดด้วยพระคำของพระเจ้า เพราะเขาไม่เชื่อฟังคำนั้น (และที่สุดต้องถึงที่แช่ง ดูพระบัญญัติ 11) และอีกประเภทหนึ่ง คือคนที่มีใจเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า ยอมทนเอาการข่มเหงด้วยอดกลั้นใจเพราะการดีที่พระเจ้าทรงให้กระทำ เช่นยอมฟังการบังคับบัญชาที่มนุษย์ตั้งไว้ทุกอย่าง ระงับความโง่ของคนเขลาด้วยการทำดี ไม่ยอมใช้เสรีภาพเพื่อใช้ทำตามใจปราถนาของตนเอง ให้เกียรติยศแก่คนทั้งปวง รักพวกพี่น้อง เกรงกลัวพระเจ้า นับถือพระมหากษัตริย์ ยอมฟังคำทั้งเจ้านายที่เป็นคนใจดีและที่เป็นคนดุร้ายด้วย เป็นต้น

วันนี้ท่านและข้าพเจ้าเป็นคนในประเภทไหน สรรเสริญพระเจ้า! แต่เราทั้งหลายเป็นตระกูลที่ทรงเลือกไว้ เป็นพวกปุโรหิตหลวง เป็นประเทศอันบริสุทธิ์ เป็นพลไพร่ของพระเจ้าเอง เพื่อเราทั้งหลายจะได้สำแดงพระบารมีคุณของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกเราทั้งหลายให้ออกมาจากความมืด เข้าในสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์ ด้วยว่าเราทั้งหลายถูกทรงเรียกไว้สำหรับเหตุการณ์นั้น เพราะว่าพระคริสต์ได้ทรงรับทนทุกข์ทรมานเพื่อเราทั้งหลาย ให้เป็นแบบอย่างแก่เรา เพื่อเราจะได้เดินตามรอยพระบาทของพระองค์

แต่ก่อนเราทั้งหลายได้เป็นเหมือนฝูงแกะที่หลงทางไปนั้น แต่บัดนี้เราทั้งหลายได้กลับมาหาพระองค์ผู้เลี้ยง และผู้ดูแลจิตใจของเราทั้งหลาย

หนทางที่จะได้รับพระพรของพระเจ้า

นี่แหละในวันนี้ เราก็เอาคำอวยพรและคำแช่งมาตั้งไว้ข้างหน้าเจ้าทั้งหลาย ถ้าเจ้าทั้งหลายจะอุตส่าห์ (สำเร็จได้ด้วยความเพียร) เชื่อฟัง รักษา ประพฤติตามพระคำ คำเตือน ข้อกฎหมาย ข้อพิพากษา และข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์เสมอ ซึ่งพระองค์ได้สั่งแก่เจ้าทั้งหลายในวันนี้ว่า ให้รักพระเจ้าของเจ้า และปรนนิบัติพระองค์ด้วยสุดกำลังในจิตใจของเจ้าทั้งหลาย เดินในทางทั้งปวงของพระองค์ และติดสนิทอยู่กับพระองค์ ก็จะเป็นพระพรแก่เจ้าทั้งหลาย คือเจ้าทั้งหลายจะมีกำลัง จะเข้าไปปกครอง พระองค์จะขับไล่ศัตรูนั้นเสียจากข้างหน้าเจ้า จะหามีผู้หนึ่งผู้ใดอาจยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าไม่ และเจ้าจะมีอายุยืนนานในแผ่นดินซึ่งพระเจ้าของเจ้าทรงบำรุงอยู่ และซึ่งพระเนตรของพระเจ้าได้ดูแลอยู่เหนือแผ่นดินนั้น ตั้งแต่ต้นปีตลอดจนสิ้นปี จะประทานฝนให้ตกบนแผ่นดินของเจ้าตามฤดู เพื่อเจ้าจะได้เก็บผลแรก สัตว์หัวปี มาถวายพระองค์ (พืชผลข้าว น้ำองุ่น น้ำมัน กับฝูงสัตว์) และเจ้าทั้งหลายจะได้กินอิ่มบริบูรณ์

แต่จงระวัง อย่าให้ใจเจ้าแปรปรวนหันหวนไปปรนนิบัติพระอื่น เกรงว่าพระพิโรธของพระเจ้าจะพรุ่งขึ้นต่อเจ้าทั้งหลาย พระองค์จะปิดฟ้าไม่ให้ฝนตก แผ่นดินของเจ้าจะไม่งอกพืชผล และเจ้าจะพินาศเร็วพลันจากแผ่นดินอันดี

“ขอให้พระคุณดำรงอยู่กับบรรดาคนที่รักพระเยซูคริสต์เจ้าของเราด้วยความรักอันไม่รู้แปรปรวน” (อฟ. 6:24)

ดาวิดในฐานะกษัตริย์ที่พระเจ้าชโลมตั้งไว้ เป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ พลับพลาของดาวิดคืออาณาจักรและราชวงศ์ของดาวิด อาณาจักรและราชวงศ์นั้นล่มสลายเมื่อเนบูคัดเนสซาร์มายึดครอง ทำลายล้างผลาญแผ่นดิน เผาเมือง ทำลายพระวิหาร และจับตัวกษัตริย์ (2 พศก. 25:1-21) ในคำพยากรณ์ของอาโมศ พระเจ้าสัญญาว่า จะมีวันหนึ่งอาณาจักรของดาวิดและราชวงศ์ของดาวิดจะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ และบรรดาประชาชาติ (ชาวต่างชาติ) จะถูกเรียกชื่อตามพระนามของพระยะโฮวา คำพยากรณ์นี้ชี้ว่า พระคริสต์จะเสด็จกลับมาเป็นพระบรมมหากษัตริย์ที่แท้จริง (ยซย. 9:7; 16:5; ยรม. 30:9; ยอค. 34:23-24; 37:24-25; ฮชอ. 3:5) ในเวลานั้นอาณาจักรของดาวิดจะกลายเป็นอาณาจักรของพระคริสต์และของพระเจ้าชั่วนิรันดร์ (วว. 11:15) ในอาณาจักรที่ได้รับการฟื้นฟู ชนนานาประเทศจะถูกเรียกตามพระนามของพระยะโฮวา กล่าวคือประชาชาติทั้งหลายจะเป็นของพระเจ้า

พระคำในหนังสืออาโมสตอนนี้ ท่านยาโกโบได้ใช้อ้างอิงคราวเมื่อสะสร้างเรื่องคนต่างประเทศที่มารับเชื่อในพระเยซู (กิจการ 15:16-18) เพื่อยืนยันการถูกใช้ออกไปของเปโตรไปยังชาวยิว และเปาโลไปยังคนต่างชาติ เพราะในการฟื้นฟู คนต่างชาติทั้งหมดจะกลายเป็นประชากรของพระเจ้า ตามที่พระเจ้าทรงสัญญากับอับราฮัมว่า ชนนานาประเทศจะได้พระพรเพราะเจ้า

“เหตุ​ฉะนั้น​ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​คาด​เอว​ความคิด​ของ​ตน​ไว้​ให้​ดี, และ​จง​ระวัง​ระไว ตั้ง​ความหวัง​ใจ​ใน​พระ​คุณ​ให้​มั่นคง, คือ​พระ​คุณ​ซึ่ง​จะ​ทรง​โปรด​ให้​มี​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย ใน​เวลา​ที่​พระ​เยซู​คริสต์​จะ​เสด็จ​มา​ปรากฏ เหมือนกับบุตร​ที่​เชื่อ​ฟัง, และ​ไม่​ประพฤติ​ตาม​ลำพัง​ใจ​ปรารถนา​ เช่น​แต่​ก่อนเมื่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ยัง​เป็น​คน​โง่​อยู่ แต่​พระ​องค์​ผู้​ได้​ทรง​เรียก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​นั้นบริสุทธิ์​ฉัน​ใด ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​เป็น​คนบริสุทธิ์​ใน​บรรดา​การ​ประพฤติ​ทุก​อย่าง​ด้วย​ฉัน​นั้น เพราะว่า​มี​คำ​เขียน​ไว้​แล้ว​ว่า. ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​เป็น​คน​บริสุทธิ์, เพราะ​เรา​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์. และ​ถ้า​ท่าน​อธิษฐาน​ขอ​อย่าง​ที่​ขอ​พระ​บิดา ผู้​ได้​ทรง​พิพากษา​ตาม​การ​ประพฤติ​ของ​ทุก​คน และ​หา​ได้​ทรง​เห็น​แก่​หน้า​คน​ใด​ไม่​เลย, เวลา​ที่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​อาศัย​อยู่​ใน​โลก​นี้ จง​ประพฤติ​ด้วย​ความ​เกรง​กลัว”

‭‭

“และบัดนี้ คนอิสราเอล พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประสงค์ให้ท่านกระทำอย่างไร คือให้ยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ให้ดำเนินตามพระมรรคาทั้งปวงของพระองค์ ให้รักพระองค์ ให้ปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจของท่านทั้งหลาย และให้รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ของพระเยโฮวาห์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ เพื่อประโยชน์ของท่านทั้งหลาย เพราะฉะนั้นจงตัดหนังปลายหัวใจ (สุหนัตใจ) ของท่านเสีย อย่าคอแข็งอีกต่อไป ท่านทั้งหลายจงยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน จงปรนนิบัติพระองค์และผูกพันอยู่กับพระองค์ จงปฏิญาณด้วยออกพระนามของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญของท่านทั้งหลาย พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของท่าน ผู้ทรงกระทำการใหญ่และน่ากลัวซึ่งนัยน์ตาของท่านได้เห็นนี้”