“พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า การเชื่อในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงสง่าราศีนั้น อย่าให้เป็นด้วยการเลือกหน้าคน พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงฟังเถิด พระเจ้าทรงเลือกคนยากจนในโลกนี้ให้เป็นคนมั่งมีในความเชื่อ และให้เป็นทายาทแห่งอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้แก่ผู้ที่รักพระองค์มิใช่หรือ ท่านทั้งหลายจงพูดและจงกระทำเช่นผู้ที่จะได้รับการพิพากษาด้วยพระราชบัญญัติแห่งเสรีภาพ เพราะว่าผู้ที่ไม่แสดงความเมตตาย่อมจะได้รับการพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา แต่ความเมตตาย่อมก่อให้เกิดความชื่นชมยินดีมากกว่าการพิพากษา”

“ ดูก่อนพี่น้องของข้าพเจ้า แม้คนใดจะว่าตนมีความเชื่อ แต่ไม่มีการประพฤติ จะได้ประโยชน์อะไร ความเชื่ออันนั้นจะช่วยผู้นั้นให้รอดได้หรือ. เช่นนั้นแหละความเชื่อถ้าปราศจากการประพฤติ ความเชื่อก็ตายอยู่ในตัวเองแล้ว”

“ท่านทั้งหลายเห็นแล้วว่า ที่คนใดใดเป็นคนชอบธรรมนั้น ก็เนื่องด้วยการประพฤติ และไม่ใช่ด้วยความเชื่ออย่างเดียว. ด้วยว่ากายอันปราศจากวิญญาณ ตายแล้วฉันใด ความเชื่ออันปราศจากการประพฤติ ก็ตายแล้วฉันนั้น”

‭‭

พระคำของพระเจ้าในบทนี้ แทบจะไม่ต้องการคำอธิบายใดๆเลย ทั้งยังเปิดเผยถึงสิ่งที่อยู่ในพระทัยของพระองค์ต่อประชากรของพระองค์อย่างชัดเจน

ข้อปฏิญาณ ข้อกฎหมาย และข้อพิพากษาซึ่งพระเจ้าได้ตรัสสั่งนั้น มีความหมายต่อข้าพเจ้าอย่างไร? ขอให้เราพึงระลึกไว้เสมอว่า แต่ก่อนเราเป็นทาสของซาตาน ถูกบังคับให้ทำความผิดบาปเสมอ พระเจ้าได้พาเราออกมาจากโลกที่กำลังพินาศด้วยพระหัตถ์ อันทรงฤทธิ์ ด้วยหมายสำคัญ และการอัศจรรย์อันใหญ่น่าสะพึง ต่อศัตรูและต่อหน้าเราทั้งหลาย เพื่อจะพาเราออกจากที่นั่น และย้ายเรามาตั้งไว้ในอาณาจักรแห่งพระบุตรที่รัก ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาที่จะประทานแก่บรรพบุรุษของเรา พระองค์ได้ตรัสสั่งให้เราประพฤติตามข้อกฎหมายเหล่านี้ และให้เกรงกลัวพระเจ้าของเรา ทั้งตัวเราและลูกหลานของเราตลอดชีวิต เพื่อจะได้มีความสุขจำเริญทุกเวลา และมีกำลังมากขึ้นในแผ่นดินงาม และเพื่อพระองค์จะทรงรักษาชีวิตของเราให้คงอยู่ทุกวันนี้ ถ้าเราจะอุตส่าห์ประพฤติต่อ พระพักตร์ของพระเจ้าตามบัญญัติเหล่านี้ ก็จะกลายเป็นความชอบธรรมของเราทั้งหลาย

ขอให้เรารักพระเจ้าของเราด้วยสุดใจสุดจิต สิ้นสุดกำลังความคิด ให้พระคำเหล่านี้ดำรงอยู่ในใจของเรา และอุตส่าห์สั่งสอนลูกหลานของเราด้วยถ้อยคำเหล่านี้ เมื่อเราจะนั่ง จะเดิน จะนอน หรือตื่นขึ้น ก็จะพรรณนาถึงถ้อยคำเหล่านี้เสมอ ไม่ขอพูดคำไร้สาระให้ถ้อยคำเหล่านี้ ผูกพันไว้ที่มือ ควบคุมการกระทำของเรา และจารึกไว้ที่หว่างคิ้ว ซึ่งเป็นสมองส่วนความจำของเรา และเขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ที่เสาเรือนและที่ประตูเมือง เพื่อเราจะไม่ลืมพระองค์ผู้ทรงอวยพระพรและให้เราได้รับประทานอิ่ม และไม่ไปติดตามพระอื่นๆของชนนานาประเทศ เพราะเรารู้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าผู้หวงแหนเราทั้งหลาย

เนื่องจากพวกอิสราเอลไม่ได้เชื่อฟังพระดำรัสของพระเจ้า ไม่ได้รักเพื่อนบ้าน ดังนั้นพระองค์จึงได้ปฏิญาณด้วยความบริสุทธิ์ของพระองค์ว่า จะให้วันแห่งการลงโทษมาถึงเขา พระองค์จะนำพาพวกเขาด้วยตะขอและนำพาลูกหลานของเขาด้วยเบ็ด แล้วจะทิ้งเขาเสียภายนอกพระราชวัง พวกเขาได้ทำผิดทวีขึ้น โดยการถวายบูชาที่เบ็ธเอล และด้วยการถวายเครื่องบูชาโมทนาพระคุณด้วยสิ่งที่มีเชื้อ คือได้ถวายเครื่องบูชาตามที่ตนเองชอบใจ ดังนั้นพระองค์จะทรงให้เขาขัดสนด้วยอาหาร และปิดฝนไว้ไม่ให้ตกลงมา จะทำให้พืชผลเหี่ยวแห้งและลีบไป สวนองุ่น ต้นมะเดื่อเทศ ต้นโอลีฟ ก็จะถูกตั๊กแตนกินเสีย และจะทรงบันดาลให้มีโรคห่าเหมือนอย่างที่เกิดขึ้นที่เมืองอายฆุบโต และจะประหารคนหนุ่มด้วยกระบี่ จะนำม้าไปเสียจากเขา และทำให้ค่ายมีกลิ่นอันเหม็น นอกนั้นพระองค์ยังได้ทำลายบางคนในท่ามกลางเขา เหมือนได้ทำลายเมืองซะโดมและเมืองอาโมรา เขาเหล่านั้นเป็นเหมือนดังฟืนที่ไฟไหม้และทรงชิงออกมาจากกองไฟ ถึงกระนั้นเขาเหล่านั้นยังไม่ได้กลับมาหาพระองค์ เหตุฉะนั้นพระองค์จะทำดังนี้แก่เขาคือให้เขาเตรียมตัวเพื่อจะพบกับพระองค์ ผู้มีพระนามว่าพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพลโยธา ผู้ทรงสร้างภูเขา ลม และสำแดงแก่ มนุษย์ว่าพวกเขาคิดอะไร

“จงระวังให้ดีอย่าเป็นคนเมินไม่ยอมฟังพระองค์พูดตรัสนั้น เพราะว่าถ้าเขาเหล่านั้นที่เมินไม่ยอมฟังคำเตือนของพระองค์จากแผ่นดินโลก ไม่ได้พ้นโทษถ้าเราเมินหน้าจากพระองค์ ผู้ทรงเตือนจากสวรรค์ เราทั้งหลายก็จะไม่ได้พ้นโทษมากยิ่งกว่านั้นอีก” ฮร. 12:25

“ด้วยว่าผู้ใดจะวางรากชนิดอื่นอีกไม่ได้ นอกจากที่วางไว้แล้วคือพระเยซูคริสต์ และเขาจะเอาทองคำ เงิน หรือเพชรพลอย หรือจะเอาไม้ หญ้าแห้ง หรือฟางมาก่อขึ้นบนรากนั้น การของทุกคนก็จะได้ปรากฏแจ้ง ด้วยว่าเวลาวันนั้นจะเห็นได้ชัดเจน เหตุว่าจะเห็นชัดได้ด้วยไฟ และไฟนั้นจะได้ทดลองดูการของทุกคนว่าเป็นอย่างไร ถ้าการของผู้ใดที่ก่อขึ้นบนรากนั้นทนอยู่ได้ ผู้นั้นจะได้บำเหน็จ ถ้าการของผู้ใดไหม้เสีย ผู้นั้นก็จะขาดบำเหน็จ แต่ตัวเขาเองจะรอด แต่เหมือนดังรอดจากไฟ” 1 โก​รินโธ​ ‭3:11-15‬

วันนี้ชีวิตคริสเตียน บางครั้งต้องอยู่ในการทดลองต่างๆ ตามที่ชอบพระทัยในคลองพระเนตรของพระเจ้า เพื่อเป็นการทดสอบดูความเชื่อของเรา ซึ่งจะกระทำให้เกิดความเพียรอดทน ให้เรามีความชื่นชมยินดี และให้ความเพียรของพระคริสต์ทำการจนสำเร็จ เพื่อเราจะได้เป็นคนที่สำเร็จครบถ้วน ไม่ขาดสิ่งใดเลย ในเวลานั้น ถ้าเราไม่เข้าใจ ไม่รู้จะเดินต่อไปอย่างไร ก็ให้เราขอแต่พระเจ้า พระองค์จะประทานให้แก่คนทั้งปวงด้วยเต็มพระทัย และจะไม่ทรงติว่า แต่เราจะต้องขอด้วยใจเชื่อ อย่าได้มีใจสงสัย และอย่าเป็นคนสองใจ คือจะทำตามพระทัยพระเจ้าด้วย และทำตามใจรักชอบของเราด้วย ด้วยว่าคนนั้นจะไม่ได้รับสิ่งใดจากพระเจ้าเลย เพราะเขาเป็นคนที่ไม่มั่นคงในทางทั้งหลายที่ตนประพฤติ

แต่ความสุขมีแก่คนนั้นที่สู้ทนการทดลอง เพราะเมื่อปรากฏว่าผู้นั้นทนได้แล้ว เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิตตามคำสัญญา เพราะว่าเขาเป็นคนที่รักพระองค์ และทุกวันขอประสบการณ์ไม้กางเขนของพระคริสต์ ประหารการของเนื้อหนังซึ่งใช้ตัณหาที่อยู่ในตัวเรา มาล่อลวงเรา และชักนำเราให้ไปกระทำผิด ดังนั้นก่อนที่ตัณหาจะตั้งครรภ์คลอดความผิดออกมา และก่อนที่ความผิดนั้นจะโตเต็มขนาด ซึ่งจะนำไปถึงความตายนั้น เราขอประหารมันด้วยไม้กางเขนของพระคริสต์

เมื่อพระองค์ทรงตั้งพระทัยแล้ว พระองค์ก็ได้ทรงบันดาลให้เราบังเกิด โดยคำตรัสอันสัตย์จริง เพื่อเราทั้งหลายจะได้เป็นผลแรกแห่งสรรพสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง เหตุฉะนั้นจงถอดทิ้งการโสโครกทุกอย่าง และการชั่วร้ายอันเปี่ยมล้น และน้อมใจรับคำของพระเจ้าที่ปลูกไว้แล้ว ให้ฟังและพิจารณาดูถ้อยคำของพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ และตั้งอยู่ในถ้อยคำนั้นด้วยการประพฤติตาม ซึ่งสามารถช่วยจิตของเราทั้งหลายให้รอดได้ และผู้นั้นจะได้ความสุขในสิ่งที่ตนได้กระทำ

พระเจ้าต้องการให้พวกเราซึ่งเป็นคนของพระองค์ ฟังข้อกฎหมาย ข้อบัญญัติ และข้อพิพากษา ซึ่งพระองค์กล่าวไว้ในหูของเราในวันนี้ เพื่อเราจะได้เรียนรู้ รักษา และทำตามถ้อยคำเหล่านั้นด้วยความระมัดระวัง ไม่เพิ่มหรือไม่ลด ไม่หันไปข้างขวาหรือข้างซ้ายมือ นี่คือคำสัญญาไมตรีที่พระเจ้าได้ทำกับเราทั้งหลายผู้ที่มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ เพราะถ้าเราตายไป เราก็ไม่สามารถถือรักษาและ ดำเนินตามทางทั้งหลายซึ่งพระเจ้าได้ตรัสไว้แก่เราได้อีกต่อไป ในคำสัญญาไมตรีนี้ ยังมีคำสัญญาที่จะแสดงความกรุณาแก่ผู้ที่รักและรักษาถ้อยคำของพระองค์ถึงหลายพันชั่วอายุ อีกทั้งให้เขามีชีวิตยืนนาน และจำเริญ อยู่ในแผ่นดินซึ่งพระเจ้าจะประทานให้แก่เขา

น่าเสียดายที่พลไพร่ของพระเจ้าทั้งหมด (ยกเว้นยะโฮซูอะกับคาเล็บ) ต้องพากันล้มตายในป่า ไม่มีใครสามารถเข้าไปรับแผ่นดินที่พระเจ้าจะประทานให้แก่เขาเป็นมรดก เพราะเขาเหล่านั้นไม่ปรารถนาที่จะได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์โดยตรง แต่อยากจะฟังถ้อยคำของพระเจ้าผ่านโมเซ ทั้งๆที่พวกเขาพูดเองว่า เขาได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์จากท่ามกลางเปลวเพลิง และได้เห็นแล้วว่าพระเจ้าได้ตรัสกับมนุษย์ และมนุษย์นั้นยังมีชีวิตอยู่ (ข้อ 24) แต่เพราะเขาไม่ต้องการสูญเสียเนื้อหนัง ตัวตน ธรรมชาติ มนุษย์เก่า เพราะสิ่งเหล่านี้จะต้องตายไปเมื่อได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ แท้จริงการเป็นอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า การที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับพระองค์ และได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์นั้น เป็นความรอดของเราในวันนี้ คือเพื่อเราจะมีชีวิตเป็นอยู่ ไม่ใช่ตัวเราเองอีกต่อไป แต่คือพระคริสต์ต่างหาก

มนุษย์จะบำรุงชีวิตด้วยอาหารสิ่งเดียวหามิได้ แต่ด้วยบรรดาโอวาทซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า (มธ. 4:4)

ผู้ที่กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา ผู้นั้นอยู่ในเรา และเราอยู่ในผู้นั้น ผู้ที่ได้กินเรา ผู้นั้นจะมีชีวิตเพราะเรา (ยฮ. 6:56-57)

เหตุว่าใจสมกับเนื้อหนังนั้น ก็เป็นศัตรูต่อพระเจ้า เพราะว่าหาได้อยู่ใต้บังคับพระบัญญัติของพระเจ้าไม่ และจะอยู่ใต้บังคับพระบัญญัตินั้นไม่ได้ และคนทั้งหลายที่อยู่ฝ่ายเนื้อหนังจะเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้าก็หามิได้ (รม. 8:7-8)

คำติเตียนและการลงโทษมาถึงพวกอิสราเอลเพราะเหตุการไม่เชื่อฟัง ไม่ถือรักษาและประพฤติตามพระคำของพระเจ้า “ คนทั้งสองจะดำเนินไปด้วยกันถ้าเขาทั้งสองไม่พร้อมใจกันจะได้หรือ” แต่ยังได้สะสมความรุนแรงและการปล้นและไม่รู้ว่า จะกระทำประการใดจึงเป็นที่ชอบพระทัยของพระเจ้า ดุจดังแกะที่มีหู และขาทั้งสองอยู่ในปากของสิงโต วันที่พระราชอาชญาซึ่งความผิดแห่งยิศราเอลจะมาถึงนั้น จะเหมือนดังคนเลี้ยงแกะชิงแกะออกจากปากของสิงโต

'เหตุ​ฉะนั้น​พระ​เยซู​ได้​ทรง​ทน​ทุกข์​ทรมาน​ภายนอก​ประตู​เมือง​เช่น​เดียว​กัน, เพื่อ​พระ​องค์​จะ​ได้​ทรง​ชำระ​พล​ไพร่​ทั้ง​หลาย​โดย​พระ​โลหิต​ของ​พระ​องค์​เอง. เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​ทั้ง​หลาย​พึง​ออกไป​หา​พระ​องค์​ภายนอก​ค่าย​ที่​พัก​นั้น, สู้​ทน​ความ​นินทา​ซึ่ง​พระ​องค์​ได้​ทรง​ทน​มา​นั้น. เพราะว่า​ที่​นี่​เรา​ไม่​มี​เมือง​ที่​ถาวร, แต่​ว่า​เรา​แสวง​หา​เมือง​ที่​จะ​มา​เบื้อง​หน้า​นั้น. เหตุ​ฉะนั้น​ให้​เรา​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​พระ​เจ้า​เป็น​เครื่อง​บูชา​เสมอโดย​พระ​เยซู, คือ​ผล​แห่ง​ริม​ฝีปาก​ที่​กล่าว​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระ​องค์. แต่​อย่า​ลืม​ที่​จะ​กระทำ​การ​ดี และ​มี​ใจ​แบ่งปันซึ่ง​กัน​และ​กัน ด้วย​ว่า​พระ​เจ้า​ทรง​ชอบ​พระทัย​ด้วย​เครื่อง​บูชา​อย่าง​นั้น '

'…กระทำ​ให้​ใจ​ของ​สาวก​ทั้ง​หลาย​ถือ​มั่น​ขึ้น, เตือน​เขา​ให้​ดำรง​อยู่​ใน​ความ​เชื่อ, และ​สอน​ให้​เขา​เข้าใจ​ว่า, เรา​ทั้ง​หลาย​จำ​ต้อง​ทน​ยากลำบาก​มาก​จน​กว่า​จะ​ได้​เข้า​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พระ​เจ้า. (กจ. 14:22)

'ขอ​พระ​เจ้า​แห่ง​สันติ​สุข, ผู้​ได้​ทรง​บันดาล​ให้​พระ​เยซู​เจ้า​ของ​เรา​เป็น​ขึ้น​มา​จาก​ตาย, คือ​พระ​องค์​ผู้​ทรง​เป็น​ผู้​เลี้ยง​แกะ​อัน​เลิศ, โดย​โลหิต​แห่ง​คำ​สัญญา​ไมตรี​นิ​รันดร์, ทรง​กระทำ​ให้​ท่าน​ทั้ง​หลาย​เป็น​คน​สำเร็จ​ถ้วน​ถี่​ใน​การ​ดี​ทุก​อย่าง, เพื่อ​จะ​ได้​ประพฤติ​ตาม​พระทัย​ของ​พระ​องค์, และ​ทรงตกแต่ง (​ทำงาน)ในท่าน​ทั้ง​หลาย​ให้​เป็น​ที่​ชอบ​พระทัย​ต่อ​คลอง​พระ​เนตร​ของ​พระ​องค์โดย​พระ​เยซู​คริสต์. จง​ถวาย​สง่า​ราศี​แก่​พระ​องค์​นั้น​สืบๆ ไป​เป็น​นิตย์ อา​เมน '

เพราะว่าคนที่ปรากฏเป็นชาติยูดาย (อิสราเอล) ภายนอกเท่านั้น มิได้เป็นชาติยูดายแท้ แต่ว่าคนที่เป็นชาติยูดายแท้นั้น คือคนที่เป็นชาติยูดายภายใน (โรม 2:28-29)

เพราะว่าเขาทั้งหลายที่เกิดมาแต่พวกอิสราเอลนั้น หาได้เป็นชาติอิสราเอลแท้สิ้นทุกคนไม่ หรือจะนับเอาทั้งหมดว่าเป็นบุตร เพราะเขาได้เกิดแต่เชื้อสายของอับราฮัมก็ไม่ได้ แต่ว่าต้องนับสืบเชื้อสายของท่านในท่านยิศอาค (ลูกแห่งคำสัญญา) คือว่าเขาเหล่านั้นที่เป็นลูกตามเนื้อหนัง จะนับเป็นบุตรของพระเจ้าไม่ได้ แต่ลูกแห่งคำทรงสัญญานั้น จึงจะนับเป็นเชื้อสายได้ (โรม 9:6-8)

เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า โดยเชื่อในพระเยซูคริสต์แล้ว. และถ้าท่านทั้งหลายเป็นของพระคริสต์แล้ว ท่านจึงเป็นพงศ์พันธ์ของอับราฮัมและผู้รับมรดกตามคำสัญญานั้น (ฆต. 3:26, 29)

พระคำที่ยกมาข้างต้น เป็นหลักฐานยืนยันว่า เราผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์เป็นชาติอิสราเอลแท้ เป็นลูกแห่งคำสัญญา ที่พระเจ้าได้ทรงทำไว้กับอับราฮัม ยิศฮาคและยาโคบ และเราจึงเป็นผู้รับมรดกตามคำสัญญา คือที่จะเข้าไปปกครองในแผ่นดินของพระองค์ เนื่องจากว่าเป็นคำสัญญาซึ่งพระเจ้ากระทำกับพงศ์พันธุ์ของอับราฮัม และพระเจ้าไม่เคยผิดคำสัญญา ปัญหาจึงเหลือแต่ด้านของมนุษย์ ซึ่งจะต้องไม่ผิดคำสัญญาด้วย อันจะเป็นเหตุให้คำสัญญานั้นเป็นโมฆะ

ดังนั้นในบทนี้พระองค์จึงได้ย้ำหลายครั้ง ให้เราถือรักษาและประพฤติตามข้อบัญญัติ ข้อกฎหมาย และข้อพิพากษาของพระองค์ ซึ่งก็คือพระคำของพระเจ้าที่ตรัสจากสวรรค์ เหมือนที่ตรัสบนภูเขาแก่พวกอิศราเอลวันนั้นในแผ่นดินที่พระเจ้าประทานให้ และทุกวันนี้ขณะที่เรามีชีวิตอยู่ ให้เราผูกพันนับถือพระเจ้า พระวิญญาณสอนเราแล้วอย่างไรก็ให้เราประพฤติตามอย่างนั้น และยังต้องสอนพระคของพระเจ้าแก่ลูกหลานลูกหลานของตนด้วย

คนที่ถือรักษาและประพฤติตามพระคำพระเจ้า จะเป็นผู้มีปัญญาและความเข้าใจกว่าชนประเทศทั้งปวง เขาและเผ่าพันธ์ุของเขาจะมีความสุขจำเริญ และดำรงชีวิตยืนยาวในแผ่นดินซึ่งพระเจ้าประทานให้เป็นนิจ

“พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะเหตุการละเมิดของยูดาห์ สามครั้งและสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาปฏิเสธไม่รับพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์ และมิได้รักษาพระบัญญัติของพระองค์ และการมุสาของเขาได้พาให้เขาหลงเจิ่นไป ตามเยี่ยงที่บิดาของเขาได้ดำเนินมาแล้ว พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะเหตุการละเมิดของอิสราเอล สามครั้งและสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้ขายคนชอบธรรมเอาเงิน และขายคนขัดสนเอารองเท้าคู่เดียว”

ตลอดกว่า 6,000 ปีที่ผ่านมา เราได้มีพยานถึงกิจการแห่งความเชื่อมากมายอยู่รายล้อมเรา เหตุฉะนั้นพวกเราก็ต้องมีเหมือนกัน สิ่งที่เราต้องทำในวันนี้คือ

1. ทิ้งของหนัก ทิ้งการผิดที่มักง่ายกระทำ และให้วิ่งแข่งด้วยความเพียรพยายาม ในการแข่งที่กำหนดไว้สำหรับเรา โดยเพ่งดูพระเยซู ผู้เป็นผู้ริเริ่มและเป็นผู้กระทำให้ความเชื่อของเราถึงที่สำเร็จ ด้วยพระองค์ทนเอากางเขน และถือว่าความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร เพราะเห็นแก่ความยินดีที่มีอยู่ตรงหน้านั้น และได้นั่งเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้า

2. อย่าลืมคำเตือน อย่าประมาทต่อการตีสอน และอย่าอ่อนระอาใจเมื่อพระองค์ทรงติเตียนเรา เพื่อเราจะได้ยำเกรงนอบน้อมต่อพระบิดาแห่งวิญญาณ และจำเริญชีวิตขึ้น และเพื่อจะให้เป็นประโยชน์แก่เรา เพื่อเราจะได้เข้าส่วนในความบริสุทธิ์ของพระองค์ และเกิดผลแห่งสันติสุข คือความชอบธรรม

3. จงยกมือที่อ่อนแรงขึ้น และกระทำหัวเข่าที่เพลียให้เข้มแข็ง จงทำทางที่เท้าของท่านจะเดินนั้นให้ตรงไป

4. จงพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะอยู่กับคนทั้งปวงอย่างสงบสุข และที่จะได้ใจบริสุทธิ์

5. จงระวังให้ดีอย่าที่เสื่อมจากพระกรุณาคุณของพระเจ้า เพราะจะเกิดมีรากขมขื่นขึ้นมา และเป็นเหตุให้คนเป็นอันมากมลทินไป

6. อย่าทำผิดประเวณี หรือเป็นคนดูหมิ่นสิทธิบุตรหัวปีเหมือนอย่างเอซาว เพราะท่านจะขาดพระพรที่จะให้เป็นมรดก แม้ว่าแสวงหาจนน้ำตาไหล ก็ได้รับคำปฏิเสธ และไม่มีหนทางแก้ไขเลย แม้เขาได้กลับใจเสียใหม่แล้ว

7. จงมาถึงภูเขาซีโอน และมาถึงเมืองของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ คือเมืองเยรูซาเล็มฝ่ายสวรรค์

* มาถึงที่ชุมนุมของพวกทูตสวรรค์มากมายเหลือที่จะนับได้

* มาถึงงานชุมนุมเลี้ยงเทศกาล

* มาถึงคริสตจักรของบุตรหัวปี ซึ่งมีชื่อจารึกไว้ในสวรรค์แล้ว

* มาถึงพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาคนทั้งปวง

* มาถึงวิญญาณทั้งหลายของผู้ชอบธรรมซึ่งถึงความสมบูรณ์แล้ว

* มาถึงพระเยซูผู้เป็นคนกลางแห่งพันธสัญญาใหม่

* และมาถึงพระโลหิตสำหรับประพรม ที่พูดสิ่งที่ดีกว่าโลหิตของเฮเบลอีก’

8. ไม่เป็นคนเมิน ไม่ยอมฟังคำเตือนของพระองค์

9. ให้เรารับพระคุณ เพื่อจะได้ปรนนิบัติพระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง