ขณะที่บีละอามกำลังทูลถามพระเจ้าว่า เขาควรไปกับผู้เฒ่าแก่ หรือไปกับผู้ใหญ่ยิ่งกว่าจำนวนมากที่เจ้าเมืองส่งมาหรือไม่ จริงๆเป็นการหลอกลวงตนเอง หากเราแสวงหาพระประสงค์ของพระเจ้า แต่มีแนวโน้มที่จะทำตามความปรารถนาของตัวเราเองมากกว่า นั่นคือเรากำลังหลอกตัวเอง เหมือนที่บีละอามหลอกตัวเอง เราควรแสวงหาพระประสงค์ของพระเจ้าโดยไม่มีวาระซ้อนเร้นที่ตนเองปรารถนาอื่นใดนอกจากต้องการรู้พระประสงค์ของพระองค์และทำตามเท่านั้น

บำเหน็จรางวัล ชื่อเสียงเกียรติยศ เงินทอง สามารถล่อลวงใจของบีละอามในวันนั้นอย่างไร และได้ทำให้ใจบีละอามเปลี่ยนเป็นคนผลีผาม หุนหันพลันแล่นไปทำผิดอย่างไร (ข้อ 32) วันนี้เราทุกคนก็อาจจะเป็นอย่างนั้นได้เช่นกัน ดังนั้นการประสบการณ์ร่วมตายกับพระคริสต์ จึงมีความสำคัญและจำเป็นต่อเราในทุกวันนี้ เพื่อรักษาใจของเราให้พ้นจากการล่อลวงได้

“พวกเขาละทางที่ถูกต้อง หลงเจิ่นไปตามทางของบีละอาม บุตรบะโฮระ ผู้ซึ่งโปรดปรานสินจ้างที่ได้มาจากการอธรรม แต่บีละอามก็ถูกตำหนิในการละเมิดของตนเอง ลาใบ้ตัวนั้นพูดเป็นภาษามนุษย์ และได้ยับยั้งอาการคลุ้มคลั่งของผู้เผยพระวจนะคนนั้น”

‭‭2 เปโตร‬ ‭2:15-16

“วิบัติ​จง​บังเกิด​แก่​เขา​เหล่า​นั้น เพราะ​เขา​ได้​ประพฤติ​ตาม​อย่าง​คาอิน​ และ​หุนหัน​เอา​แต่​ได้ ตาม​อย่าง​ที่​บีละอามผิด​พลาด​ไป และ​พินาศ​ตาม​อย่าง​การ​กบฏ​ของ​โคราห์”

‭‭ยูดา‬ ‭1:11‬

“....ให้เธอทิ้งการเล่นชู้เสียจากหน้าของเธอ และทิ้งการล่วงประเวณีเสียจากระหว่างถันของนาง มิฉะนั้นเราจะเปลื้องผ้าของนางให้ล่อนจ้อน กระทำให้เธอเหมือนวันที่เธอเกิดมา กระทำให้เธอเหมือนถิ่นทุรกันดาร และกระทำให้เธอเหมือนแผ่นดินที่แตกระแหง และประหารเธอเสียด้วยความกระหาย

เพราะว่าเธอได้ประพฤติความอับอาย เพราะนางกล่าวว่า “ฉันจะตามคนรักของฉันไป คือผู้ที่ให้อาหารและน้ำแก่ฉัน ให้ขนแกะและป่านแก่ฉัน ทั้งน้ำมันและของดื่ม”

แต่นางหาทราบไม่ ว่าเราเป็นผู้ให้ ข้าว เหล้าองุ่น และน้ำมัน และได้ให้เงินและทองแก่นาง ซึ่งเขากลับเอาไปใช้สำหรับพระบาอัล เพราะฉะนั้นเราจะเรียกข้าวคืน ตามกำหนดฤดูกาล และเรียกเหล้าองุ่นคืนตามฤดู และเราจะเรียกขนแกะและป่านของเรา ซึ่งให้เพื่อใช้ปกปิดกายเปลือยเปล่าของนางนั้นคืนเสีย คราวนี้เราจะเผยความลามกของนาง ต่อหน้าคนรักของนาง และไม่มีใครช่วยให้นางพ้นมือเราได้ เราจะให้ความร่าเริงของนางสิ้นสุดลง...

“ดูเถิด เหตุนี้เราจะเกลี้ยกล่อมนาง พานางเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และปลอบใจนาง เราจะให้นางมีสวนองุ่นที่ป่านั่น กระทำให้หุบเขาอาโคร์ เป็นประตูแห่งความหวัง แล้วนางจะร้องเพลงตอบอย่างสมัยเมื่อนางยังสาวอยู่ ดังในสมัยเมื่อนางออกมาจากแผ่นดินอียิปต์”

ในวันนั้นเพื่อเขา เราจะกระทำพันธสัญญากับบรรดา สัตว์ป่าทุ่ง บรรดานกในอากาศ และบรรดาสัตว์เลื้อยคลานบนแผ่นดิน เราจะทำลายคันธนู ดาบและสงครามเสียจากแผ่นดิน และเราจะกระทำให้เขานอนลงอย่างปลอดภัย”

ถ้อยคำแห่งการหนุนใจสำหรับพี่น้องแรกเชื่อ ที่พึ่งมาเชื่อในพระเยซูคริสต์และต้องถูกผู้คนรอบข้างข่มเหง เพื่อให้พี่น้องของเรามีความเชื่อที่เจริญมากยิ่งขึ้น และมีความอดทนในการถูกข่มเหง และในการยากลำบากเพราะเหตุมาเชื่อพระเยซูคริสต์ และเพื่อพี่น้องทั้งหลายจะอธิษฐานเผื่อพี่น้องเหล่านั้น เพื่อให้พระเจ้าถือว่า เขาเหล่านั้นเป็นผู้คู่ควรกับการที่พระองค์ทรงเรียกนั้น และทรงบันดาลด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์ ให้ความประสงค์ดีทุกอย่าง และกิจการแห่งความเชื่อทุกอย่างสำเร็จ และเพื่อพระนามของพระเยซูคริสต์ของเรา จะได้เกียรติยศเพราะเขาเหล่านั้น

เมื่อพวกอิสราเอลเดินไปตามทางป่ากันดาร (ซึ่งจริงๆแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาเดินนานแบบนี้) พวกเขาก็ท้อใจ พากันพูดต่อสู้พระเจ้า และต่อสู้โมเซว่า ทำไมพาเขาออกจากอียิปต์ให้มาตายในป่านี้ ในที่ๆไม่มีอาหาร หรือน้ำ มีแต่มานา (เล็งถึงพระคริสต์เป็นทิพย์อาหารที่ลงมาจากสวรรค์) รสจืดชืด จิตใจของเขาก็เบื่อหน่ายต่อมานานั้น พระยะโฮวาก็บันดาลให้มีฝูงงูพิษออกมากัดพวกเขาตายเป็นอันมาก แต่เมื่อพวกเขาสำนึกผิด ได้พากันอ้อนวอนต่อพระเจ้าให้เอาฝูงงูนี้ไปเสียจากเขา พระเจ้าไม่ได้ให้งูนั้นไปเสียจากเขา แต่ให้ทำรูปงูทองเหลืองยกขึ้นไว้บนปลายไม้ (เล็งถึงพระเยซูคริสต์ถูกตรึงบนไม้กางเขน) เพื่อเมื่อผู้ใดถูกงูกัด ให้ผู้นั้นแลดูงูทองเหลืองก็จะหาย นี่คือวิธีช่วยของพระเจ้า ซึ่งไม่เหมือนกับความคิดของเรา

ชัยชนะของพวกอิสราเอล ที่ตีเอาเมืองอะโมรีได้นั้น ไม่ใช่ด้วยความเก่งกล้าสามารถของพวกเขา แต่เพราะพระองค์ดำริที่จะทำลายเมืองอะโมรีอยู่แล้ว เพราะเหตุความชั่วลามกของชาวเมืองนั้น (ยนซ 15:16) นอกจากนี้ เราจะเห็นอีกว่า เมื่อต้องการจะเข้าในแผ่นดินงาม (พระคริสต์ในวิญญาณของเรา) ศัตรูซึ่งอยู่ปากทาง (ในเนื้อหนัง ในความคิด ในธรรมชาติของเรา) ก็จะออกมาต่อต้าน ไม่ให้เราเข้าไปในแผ่นดินงามนั้น

ความรักของพระเจ้าช่างยิ่งใหญ่ไพศาล! และการช่วยให้รอดของพระองค์ต่อมนุษย์ก็อัศจรรย์อย่างยิ่งจริงๆ! แม้มีคนบาปหนาสักเพียงใด ที่ได้นอกใจ ได้ละทิ้งพระองค์ไป ผู้ที่ทำให้พระองค์ทรงพิโรธมาก ถึงกับทรงตรัสว่าจะแก้แค้น จะกระทำให้แผ่นดินนั้นเสื่อมสูญไปและตรัสอีกว่า จะไม่รัก เมตตาหรือยกบาปผิดของเขา จะไม่นับว่าเขาเป็นประชากรของพระองค์ และจะไม่เป็นพระเจ้าของเขา แต่เมื่อเขากลับใจอย่างแท้จริง สารภาพผิดต่อพระองค์ ละทิ้งการผิดทั้งหมด และหันกลับมาหาพระองค์ พระองค์ก็ยังทรงโปรดเขา (เพราะเห็นแก่พระเยซูคริสต์พระผู้ไถ่โทษ) ไม่เพียงให้กลับมาเป็นประชากรของพระองค์ แต่ยังเป็นบุตรของพระเจ้าผู้ทรงประชนม์อยู่ด้วย และประเทศที่แตกแยก ก็จะกลับรวมกัน และตั้งผู้หนึ่ง (พระคริสต์) ไว้ให้เป็นประมุข นี่จะเป็นวันที่ยิ่งใหญ่และสำคัญมาก

“เพราะท่านเองก็รู้ดีแล้วว่า วันขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาอย่างขโมยที่มาในเวลากลางคืน เมื่อเขาพูดกันว่า “สงบสุขและปลอดภัยแล้ว” เมื่อนั้นแหละความพินาศก็จะมาถึงทันที เหมือนกับความเจ็บปวดมาถึงหญิงมีครรภ์ พวกเขาจะหนีก็ไม่พ้น

เพราะฉะนั้นเราอย่าหลับเหมือนอย่างคนอื่น แต่ให้เราเฝ้าระวังและมีสติ

แต่เมื่อเราเป็นของเวลากลางวันแล้วก็ให้เรามีสติ จงสวมความเชื่อกับความรักเป็นเกราะป้องกันอก และสวมความหวังที่จะได้ความรอดเป็นหมวกเหล็ก เพราะว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระพิโรธ แต่สำหรับให้ได้ความรอดโดยพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

พี่น้องทั้งหลาย ขอให้พวกท่านตักเตือนคนที่เกียจคร้าน หนุนใจผู้ที่ขาดความกล้าหาญ ช่วยเหลือคนที่อ่อนกำลัง และมีความอดทนต่อทุกคน อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่ว แต่จงหาทางทำดีเสมอท่ามกลางพวกท่านเอง และต่อคนทั่วไปด้วย จงร่าเริงยินดีชื่นบานอยู่เสมอ จงอธิษฐานเสมอไม่หยุด จงขอบพระคุณในทุกกรณี เพราะนี่แหละเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า สำหรับพวกท่านในพระเยซูคริสต์ อย่าดับ (ขัดขวาง) พระวิญญาณ อย่าดูหมิ่นถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะ จงพิสูจน์ทุกสิ่ง สิ่งที่ดีนั้นจงยึดถือไว้ให้มั่น จงเว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกรูปแบบ ขอให้พระเจ้าแห่งสันติสุขทรงชำระท่านทั้งหลายให้เป็นคนบริสุทธิ์หมดจด และทรงรักษาทั้งวิญญาณ จิตใจ และร่างกายของท่านไว้ให้ปราศจากการติเตียน จนถึงวันที่พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราจะเสด็จมา พระองค์ผู้ทรงเรียกท่านนั้นซื่อสัตย์ และพระองค์จะทรงทำให้สำเร็จ”

‭‭1 เธสะโลนิกา‬ ‭5:2-3, 6, 8-9, 14-24‬

“พระยะโฮวาตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะเจ้าทั้งสองไม่ได้เชื่อมั่นในเรา ที่จะยกยอสรรเสริญความบริสุทธิ์ของเราต่อหน้าพวกอิสราเอล เพราะฉะนั้นเจ้าทั้งสองจะไม่ได้นำคนในที่ประชุมนี้ เข้าไปในแผ่นดินที่เราได้ให้แก่พวกเขา” น้ำนั้นคือน้ำแห่งเมรีบาห์ (โต้เถียง) เพราะว่าคนอิสราเอลได้โต้เถียงพระยะโฮวา และพระองค์ทรงสำแดงความบริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขา”

‭‭(ข้อ ‭12-13)

ศิลาในบทนี้เล็งถึงพระคริสต์ และน้ำที่ไหลออกจากศิลานั้นเล็งถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ (1 กธ. 10:4; ยฮ. 19:34) พระคริสต์ผู้ถูกตรึงตายและคืนพระชนม์ ได้กลายเป็นศิลาที่ติดตามพลไพร่ของพระเจ้า เนื่องจากพระคริสต์ได้ทรงเคยถูกตรึงมาแล้วเพราะความบาปของเรา และบัดนี้ได้กลายเป็นพระวิญญาณผู้ประสาทชีวิตให้ ดังนั้นพระองค์จึงไม่จำเป็นจะต้องถูกตรึงตายอีกครั้ง (ถูกตีอีกสองครั้ง)

ตอนนี้เพื่อจะได้รับน้ำแห่งชีวิตจากพระคริสต์ เราแค่ต้อง "หยิบไม้เท้าที่เกิดดอกออกผล" และ "พูดกับหิน" เท่านั้น การใช้ “ไม้เท้าที่เกิดดอกออกผล” คือการบอกถึงตัวเราว่าได้ร่วมตายกับพระคริสต์ในการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ และประสบการณ์ (ปรับใช้) การสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์กับตัวเราและกับสภาพการณ์ในชีวิตประจำวันของเรา การพูดกับก้อนหินคือ การพูดคำโดยตรงต่อพระคริสต์ เหมือนหนึ่งศิลาที่เคยถูกตีไปแล้ว โดยขอให้พระองค์ประทานพระวิญญาณแห่งชีวิตแก่เรา (ยฮ. 4:10) อาศัยความจริงในพระคำที่ว่า “ได้ทรงประทานพระวิญญาณให้แล้ว “ หากว่าเราปรับใช้การสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ในสภาพการณ์ของเราเอง และขอด้วยความเชื่อ ให้พระคริสต์ประทานพระวิญญาณให้เรา เราจะได้รับพระวิญญาณแห่งชีวิตเป็นการหล่อเลี้ยงอันอุดมสมบูรณ์ อันเป็นเหตุให้จิตเราถึงที่รอดได้ (ฟป. 1:19)

ดังนั้นน้ำใสบริสุทธิ์ในบทที่แล้ว สามารถชำระเราให้กลับกลายบริสุทธิ์ เพื่อสามารถมาถึงพระองค์ได้ทุกเวลา น้ำที่ไหลจากศิลาในบทนี้ ยังได้ดับความกระหาย (ฝ่ายโลก ฝ่ายเนื้อหนัง ฝ่ายตนเอง) และช่วยจิตของเราให้ถึงซึ่งความรอดด้วย

ในบทนี้ได้กล่าวถึงสามปีครึ่งสุดท้าย ซึ่งเป็นยุคของความยากลำบากครั้งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนจนถึงสมัยนั้น แต่ชนชาติอิสราเอลบางส่วนจะถูกช่วยไว้ให้รอด คือคนที่มีชื่อจารึกไว้ในสมุดเล่มนั้น

ฝ่ายคนที่มีสติปัญญา ก็จะส่องแสงดังแสงสว่างจากฟ้าสวรรค์ และผู้ที่ชักนำคนมากมายให้กลับมาถึงความชอบธรรม ก็จะส่องแสงเหมือนดวงดาวเป็นนิจนิรันดร์ แต่ก็น่าเสียดายมีหลายคนจะไม่คงเส้นคงวา จะวิ่งไปวิ่งมา เพื่อจะแสวงหาความรู้ และความทุกข์ก็จะทวีขึ้น

หลายคนจะชำระกาย และทำตัวให้ขาวหมดจด จะยินยอมถูกถลุงไล่ขี้แร่ออก แต่คนชั่วจะคงทำชั่วเรื่อยไป และไม่มีคนชั่วคนใดเข้าใจได้ แต่คนมีสติปัญญาจะเข้าใจได้

อ่านเพิ่มเติม:

ดนอ. 8:14; มธ 24: 15-26; วิวรณ์ 13 :5-9; 22:10-11

“นี่แหละเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า ให้ท่านเป็นคนบริสุทธิ์ เว้นเสียจากการล่วงประเวณี ให้ท่านทุกคนรู้จักมีภรรยาในทางบริสุทธิ์ และในทางที่มีเกียรติ มิใช่ด้วยราคะตัณหาเหมือนอย่างคนต่างชาติที่ไม่รู้จักพระเจ้า และอย่าให้ผู้ใดทำล่วงเกินและทำผิดต่อพี่น้องในเรื่องนี้เลย เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นผู้ทรงลงโทษคนที่กระทำผิดอย่างนั้น เหมือนอย่างที่เราได้บอกไว้ก่อนแล้ว เพราะพระเจ้ามิได้ทรงเรียกเราให้เป็นคนลามก แต่ทรงเรียกเราให้เป็นคนบริสุทธิ์ เหตุฉะนั้นคนที่ปัดกฎนี้ทิ้งมิได้ปัดมนุษย์ทิ้ง แต่ได้ปัดพระเจ้าทิ้ง และพระองค์เป็นผู้ประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ให้แก่ท่าน

และจงตั้งเป้าว่าจะอยู่อย่างสงบ และทำกิจธุระส่วนของตน และทำการงานด้วยมือของตนเอง เหมือนอย่างที่เรากำชับท่านแล้ว เพื่อท่านจะได้เป็นที่นับถือของคนภายนอก และท่านจะไม่ต้องพึ่งอาศัยใครเลย”

‭‭1 เธสะโลนิกา‬ ‭4:3-8, 11-12‬ ‭TH1971‬‬

วัวตัวเมียสีแดงเล็งถึงพระเยซูคริสต์พระผู้ไถ่

เถ้าแห่งวัวนั้นเล็งถึงพระเยซูคริสต์ในรูปกายเลือดเนื้อ ที่ถูกผู้คนสบประมาท และหามีผู้ใดนับถือพระองค์ไม่ แต่กลับกลายมาเป็นส่วนประกอบสำคัญสำหรับน้ำที่ใช้ประพรมให้ปราศจากมลทิน

ความมลทินที่พูดในบทนี้ คือมลทินเนื่องจากความตาย (ความตายก็เกิดมาเพราะความบาปอีกที (รม. 5:12)) เริ่มจากบาปของการไม่เชื่อฟังพระเจ้า ดังที่เราได้อ่านมาในบทก่อนหน้านี้ ได้นำความตายมาสู่พวกอิสราเอลเป็นจำนวนมาก

วันที่ 3 เป็นการฟื้นคืนชีพจากตาย วันที่ 7 เป็นการงานที่ครบถ้วนสมบูรณ์

น้ำอันใสบริสุทธิ์เล็งถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ (ยฮ. 7:38-39) เมื่อผสมกับเถ้าแห่งวัวนั้น (การตายการทรงไถ่ผสมกับการเป็นขึ้นมาจากตาย) จึงกลายเป็นน้ำพรมที่จะประพรมบนเราให้ปราศจากมลทิน

ซักผ้าของตนเล็งถึง ขจัดการประพฤติของตัวเองให้พ้นจากมลทินแห่งความตาย และการเอาน้ำล้างตัวเองเล็งถึงขจัดคนเก่าโดยการร่วมตายกับพระองค์ เพื่อทำให้เราเป็นคนใหม่โดยการร่วมเป็นขึ้นกับพระองค์ เพื่อจะให้เรามีใจวินิจฉัยผิดและชอบอันดีจำเพาะพระเจ้า