MISCHA!

De perfecte gehaktbal, neuzekes, stoemp en de rosbief van zijn Metje. 'Niets is zo intiem als voor iemand koken, want als je iets maakt, steekt de ander het in de mond.' We spreken over de slagerij van zijn ouders, de boerderij van zijn grootouders, hoe hij zichzelf is geworden en het geheim van een goed recept: 'dat moet als de handleiding van een IKEA-kast zijn.'

Hij bevindt zich het liefst in de comfortzone, in plaats van op zoek te gaan naar onnodig risico. We spreken over RTL Boulevard, over de nieuwe RTL Talkshow en natuurlijk over zijn vaderschap. En aan het eind van het uur vinden we toch - hoera - een rafelrandje. Een kleintje, maar toch. 

Je kunt altijd iets doen voor een kind dat het zichtbaar moeilijk heeft. Daar is hij van overtuigd. Wat hij ook zeker weet: 'verhullend taalgebruik werkt wegkijken in de hand.' En: 'we kijken liever weg dan dat we iets doen.'

Buiten spelen, noemt hij het zelf. Het plezier opzoeken en daar verslag van doen. En je niet in een hokje laten duwen, dus daarnaast ook een bestaan als muzikant. We spreken over de Tumor Tapes, 'positivisme tegen de klippen op', de schoonheid van melancholie en over juice, want 'we kunnen morgen allemaal de lul zijn.'

Natuurlijk blikken we terug op het overlijden van Paus Franciscus en op de inauguratie van de nieuwe Paus. We spreken over de kunst van het berusten. Dat je ouder wordt. Dat het einde nadert. En waar hij niet in berust. Transgenderzorg. En we gunnen elkaar onze eigen mening.

Eén blik. En hij weet het. Hij geeft een kijkje achter de schermen van het verwerven van de kunstcollectie van Fenix, het nieuwe kunstmuseum voor migratie. We spreken over hokjesdenken, gelukszoekers, het Rijksmuseum als een vrouw waar je moeite voor moet doen, goeiemorgen-schilderijen, zwachteltaal en woke: 'een discussie die vastloopt'.

Als kind werd hij al opgewonden als hij sneeuwvlokken uit de lucht zag vallen. En dat gevoel is altijd gebleven. We spreken over energie, over zijn lichaam ('mijn beste vriend') en over zijn patroon in de liefde: 'als iemand met me wilde zoenen, dan ging ik al voor de bijl'.

Woke, sisterhood, fake it till you make it. Begrippen die goedbedoelend begonnen, maar steeds leger zijn geworden. We blikken terug op haar statement van vorig jaar, we spreken over satire en over ironie 'daarmee plaats je je buiten de groep waartoe je behoort.' En ze legt uit waarom Faber en Yesilgöz allebei chatbots zijn.

We spreken over de draai van het kabinet ten opzichte van Israel, over het defensiebudget, over de NAVO, over zijn jeugd en over het 'giftige politieke klimaat' waar Omtzigt over sprak toen hij vandaag afscheid nam.

25 jaar reality tv, wat heeft het ons opgeleverd? Dat vraagt hij zich af in zijn nieuwe docuserie. 'Bekendheid maakt niemand een leuker persoon'. We spreken over zijn maakstijl, zijn gebrek aan schaamte, en zijn liefde voor sport.