MISCHA!

Natuurlijk heb ik verschillende thema's tegen haar aan gehouden. Ze vertelde hoe ze over haar eigen schaduw is gestapt en zichzelf opnieuw heeft uitgevonden. Met gepaste trots zet ik nu dit gesprek - waarin we écht de verbinding hebben opgezocht - online en nu gaan we op weg naar de koffieautomaat: 'De enige plek waar je tegen je baas kunt zeggen dat zijn gulp openstaat.' 

Het is zijn missie om ongelijkheid te bestrijden. Hoe? Door duidelijk te maken dat armoede niet alleen om geld draait, maar ook om kansen, representatie, macht en klasse. 'Het meest pijnlijke over kansenongelijkheid is dat het bedolven wordt onder een deken van goede intenties.'

Hij solliciteerde voor de functie van lijsttrekker van PvdA/GroenLinks. Maar eigenlijk wilde hij huppelend kamerlid worden. Een vrouw premier maken. En per direct alle topambtenaren uit hun functie ontheffen. Maar het liep anders, dus nu maakt hij zeven dagen per week de ochtendshow op Radio4All. En nee hij wil GEEN koptelefoon op. 

Tot op welke hoogte moeten de afspraken tussen journalisten en politici transparant zijn? Moet een gesprek met politici aan de talkshowtafel entertainment bieden of vooral informatief zijn? Kortom, de dilemma's van een parlementair redacteur die al jarenlang meeloopt en zich oprecht zorgen maakt over het huidige politieke landschap.

Als het hem lukt om mensen uit verschillende werelden om hetzelfde te laten lachen, dan vindt hij de satire in Plakshot geslaagd. En als hij het zelf ook leuk vindt, natuurlijk. Hij legt uit hoe goede satire uit twee lagen bestaat, die hij de 'Bas Heijne-laag' en de 'André van Duin-laag' noemt. Verder bespraken we de kunst van het genieten (lastig) en hoeveel humor er in Omtzigt zit (veel). 

Energie is lange tijd als een product gezien. Onterecht, vindt hij. Het zou, net als internet, toegankelijk moeten zijn voor iedereen. En dat vereist een systeemverandering waarbij iedereen producent én consument is van energie. En de energietransitie? 'Die moeten we depolitiseren.'

Als je een marathon gaat lopen, dan ga je daarvoor trainen. Als je naar een concert gaat, dan wordt dat ook leuker als je met een getraind oor luistert. Verder legt hij me uit waarom ik moeite heb met musicals. Waarom Mozart en Elvis zo briljant zijn. En deelt hij een geweldige blunder over die ene keer dat hij ging dirigeren en schrok van het muziekstuk.

Hij wordt de harde schijf van de Belgische popmuziek genoemd. Ik noem hem de Belgische versie van Leo Blokhuis. Altijd op zoek naar de verhalen achter de liedjes, vanuit zijn streven om al dat moois niet verloren te laten gaan.

Hij speelde in de grootste interbationale orkesten. Op een dag besloot hij: ik wil écht weer gaan spelen. We spraken over het vinden van je eigen toon, je eigen stem.

Het woord 'naïef' staat op haar heup getatoeëerd. Ze wil blijven geloven in het goede, in dat het anders kan. Vanaf morgen. Maar dat moeten we zelf doen. En we moeten het luider verkondigen. 'Van elk zelfhulpboek dat je koopt, hoop je dat het je laatste is.'